Eric Hesp

@demo_demo_nl Braakneigingen krijg ik er van

Even vanaf minuut 19:30 kijken. Het is toch niet normaal dat iemand die zich journalist noemt zich zo ongefundeerd uitlaat. Het is een publieke lokale omroep, dus is nog van belastinggeld ook … dtvnieuws.nl/fragmenten/vid…

Erdogan bekent kleur. Niet verbaasd dat hij aan de verkeerde kant van de geschiedenis staat. Dictatorclub.

Mijn column @AndereKrant: “Grondrechten, ooit bedoeld als laatste buffer tegen te veel macht van de overheid, zijn in dat luie denkkader een machtsinstrument of een hinderlijk obstakel geworden.”

EINDELIJK worden de misdaden van @UNRWA breed besproken. In dit stuk👇 laat ik zien dat @SigridKaag dit al decennia wist, maar het toedekte en faciliteerde. Daarom is zij #NietGeschikt om de hulp in #Gaza te coördineren. opiniez.com/2024/01/29/de-…

Europa lacht om Trump en hoort niet wat hij zegt Het probleem met Donald Trump is niet zijn stijl. Het probleem is dat Europa weigert te luisteren. Men hoort het volume. Niet de boodschap. En dat zegt meer over Europa dan over Trump. Europa heeft van morele verontwaardiging een reflex gemaakt. Van lachen een verdedigingsmechanisme. Wie Trump belachelijk maakt, hoeft niet na te denken over wat hij zegt. Dat is comfortabel. En gevaarlijk. Neem Groenland. Trump benoemde wat strategen allang weten: de Arctis is een geopolitiek front. Russische herbewapening. Chinese investeringen. Nieuwe zeeroutes. Grondstoffen. Macht. Zijn punt was simpel: dit is geen folklore, dit is veiligheid. De Europese reactie? Gelach. Verontwaardiging. Morele superioriteit. Rusland en China lachen niet. Hetzelfde patroon bij de NAVO. Trump zei hardop wat Europa al jaren wegmoffelt: veiligheid is geen recht, maar een verplichting. De 2%-norm was geen grill, maar een minimum. Een bondgenootschap waarin één partij structureel betaalt en vecht, is geen bondgenootschap. Het is verzekeringsfraude. Europa werd boos. Niet wakker. En hier wordt het wrang. Europa kan wel luisteren. Naar schreeuwende, ontregelende en vernielende demonstranten van Extinction Rebellion bijvoorbeeld. Of hun eisen juist zijn of niet, is hier niet eens de kern. Wat telt, is dat Europa daar plots wél een filter weet te vinden. De chaos wordt vertaald naar beleid. De emotie naar richting. De schreeuw naar “de onderliggende waarheid”. Blijkbaar is Europa prima in staat om door stijl heen te kijken, zolang de boodschap ideologisch comfortabel is. Alleen bij Trump verdwijnt dat vermogen. Daar horen we geen signaal, maar alleen toon. Geen boodschap, maar stijl. Alsof Europa selectief doof is. Niet voor lawaai, maar voor macht. En dan de vraag die men hier liever niet stelt: wat als Trump zijn woorden omzet in daden? Wat als Amerikaanse troepen uit Europa verdwijnen? Dan is het lachen voorbij. Dan blijkt hoe dun de Europese spierballentaal is. Zonder Amerikaanse logistiek, luchtverdediging, inlichtingen en nucleaire paraplu staat Europa militair onthutsend bloot. Soevereiniteit op papier. Afhankelijkheid in de praktijk. Kijk naar het Midden-Oosten. Trump kiest onomwonden partij. Niet uit romantiek, maar uit machtspolitiek én uit morele overtuiging. Hij treedt hard op tegen antisemitisme. Hij pakt de ondersteuning van terrorisme door Hamas en Iran onomwonden aan. Sancties. Druk. Geen semantiek. Israël overeind houden is daarbij niet alleen een strategische keuze, maar ook een morele. Trump is niet bereid een democratische staat te laten ondergaan in een zee van autocraten, milities en terreur. Machtspolitiek speelt mee natuurlijk, maar het uitgangspunt is helder: democratieën verdedig je, je onderhandelt ze niet weg. Europa? Verklaringen. Overleg. Morele zorgen. En daarna: niets. All talk. No walk. Trump bedrijft geen diplomatie van intenties, maar van gevolgen. Money talks. Dat botst met een Europese politieke cultuur die leeft van proces, framing en sentiment. Maar sentiment stopt geen raketten. Morele pose vervangt geen macht. Trump is geen diplomaat. Geen bruggenbouwer. Hij is een transactieman. Oncomfortabel? Ja. Ongenuanceerd? Zeker. Maar ook genadeloos helder: wie niets bijdraagt, verliest invloed. wie veiligheid uitbesteedt, verliest soevereiniteit. wie denkt dat macht vanzelfsprekend is, raakt haar kwijt. Dat maakt Trump niet gelijk. Maar het maakt het systematisch wegzetten van zijn woorden zonder ze te begrijpen tot een vorm van strategische zelfmisleiding. Europa lacht. Trump handelt. En op een dag stopt het lachen. Misschien is het tijd om minder te moraliseren en eindelijk verantwoordelijkheid serieus te nemen. #geopolitiek

Als de @PvdA in Castricum bij de volgende verkiezingen meer dan 1 stem wil krijgen, moeten ze voorzitter Jose Smits (PvdA) onmiddellijk vervangen. Die vrouw is totaal incompetent. De @pvda staat compleet voor aap met iemand die zich zo misdraagt.

Dit zou heel geestig zijn als het niet zo dieptriest was.

Francesca Albanese and Greta Thunberg. Two cowardly hypocrites who lie about Gaza. But when their extremist Muslim friends in Iran kill 500 people in a few days, they remain completely silent. Iran is only interesting when it comes to defending the horrific clergy there against an attack by Israel. Because in the entire Muslim extremist Middle East, the Muslim terrorists are the good guys, and the supporters of Israel are the bad guys. At least according to these two idiotic women. And the UN listens to them. It's disgusting. 🤮

Tien jaar geleden werden honderden vrouwen aangerand op Oudejaarsnacht in Keulen. Maar niemand mocht het weten.🤐 Sybilla Claus ging dit jaar naar Keulen. Daarna snel naar huis, en de deur dicht. "Veilig thuis, zoals dat hoort voor vrouwen..."💔 opiniez.com/2026/01/11/tie…

Interessant betoog.

Even laten indalen…. Netanyahu kan zich nergens vertonen, want dan wordt hij opgepakt. Deze crimineel van Iran vermoord z’n eigen bevolking en kan gaan en staan waar hij wil. Het is ongelofelijk.

Superdiversiteit is een waanidee 🎯 Wie hier komt om de westerse cultuur te bestrijden, gedraagt zich vijandig en verdient geen aanpassing aan zijn kwalijke intenties. Zo is het! Dank @nausicaamarbe

Vernietigend stuk van @VerburgtPaul over de overheid die haar eigen gezag ondermijnt. Geen grote woorden. Dit is een doodkalme demontage🔧⚙️🪛 van de pretenties van een overheid die alles wil bepalen, maar de burgers in de kou laat staan. opiniez.com/2026/01/08/als…

Kritiek op de media is GEEN aanval op de vrije pers. Maar de campagne tegen mediakritiek is zo succesvol, dat zelfs gewone burgers kritiek op de media maar eng vinden.🙄 Mijn voornemen voor 2026: Make Mediakritiek Great Again.💪 opiniez.com/2026/01/05/kri…

Een ochtendcolumn. Niet Amerika is fundamenteel veranderd. Wij zijn dat wel. De verontwaardiging is tegenwoordig voorspelbaar. Amerika doet iets in het buitenland en onmiddellijk wordt de naam Trump erbij gehaald, als moreel stopwoord, als sluitend bewijs dat het Westen zijn kompas kwijt is. Een raketaanval, een geheime operatie, een liquidatie, alles past in het beeld van de ontspoorde supermacht onder een ontspoorde president. Maar wie iets langer kijkt, ziet iets ongemakkelijkers. Niet Amerika is fundamenteel veranderd. Wij zijn dat wel. Onder Barack Obama, Nobelprijswinnaar voor de Vrede, voerde de Verenigde Staten een van de meest systematische programma’s van gerichte liquidaties uit de moderne geschiedenis. Het gebeurde stil, technologisch verfijnd, op afstand. Drones boven Pakistan en Jemen. Namen op lijsten. Besluiten genomen in besloten kring. Dood als beleidsinstrument, zorgvuldig verpakt. Het bekendste voorbeeld is Anwar al Awlaki, een Amerikaans staatsburger die zich had aangesloten bij Al Qaeda. In 2011 werd hij in Jemen gedood door een droneaanval, zonder aanklacht, zonder proces. Twee weken later werd ook zijn zestienjarige zoon gedood. Eveneens Amerikaans staatsburger. Het Witte Huis sprak over tragiek en noodzakelijkheid. De publieke reactie bleef beheerst. Obama sprak in volzinnen, en dat bleek voldoende. De liquidatie van Osama bin Laden werd wereldwijd gevierd als morele sluitsteen van een nationaal trauma. Juridisch was het een extrajudiciële executie op Pakistaans grondgebied, uitgevoerd zonder instemming van dat land. Maar niemand wilde het zo noemen. De stijl klopte. De taal klopte. En dus klopte het gevoel. Wie verder terugkijkt, ziet geen breuk maar een patroon. In de jaren zestig gaf Washington zijn zegen aan de afrekening met Congolees premier Patrice Lumumba, te eigenzinnig, te onbetrouwbaar. De trekker werd elders overgehaald, maar de legitimatie kwam uit Amerika. In Vietnam werd onder Kennedy en Johnson Operatie Phoenix opgezet, een systematisch programma van liquidaties van vermeende tegenstanders, tienduizenden doden, zelden een proces, vaak niet eens een naam. Het was geen ontsporing, het was beleid. Ook later bleef de praktijk intact. Che Guevara werd in Bolivia opgespoord met Amerikaanse inlichtingen en geëxecuteerd door lokale troepen. In Libië hielp de NAVO, onder Obama, bij het lokaliseren van Muammar Gaddafi. Zijn lynchachtige dood werd betreurd, maar niet betreurd genoeg om de interventie ter discussie te stellen. Het was niet de bedoeling geweest, maar wel het voorzienbare gevolg. Trump verbrak slechts één element van deze traditie. De camouflage. Hij spreekt grof, ongeduldig, zonder morele omzichtigheid. Toen hij de Iraanse generaal Soleimani liet doden, gebeurde dat met hetzelfde instrumentarium dat zijn voorgangers gebruikten. Drone, coördinaten, doelwit. Maar ditmaal zonder diplomatieke poëzie. Dat maakte het schokkend. Niet de daad, maar de manier waarop ze werd gepresenteerd. Onze verontwaardiging richt zich inmiddels minder op wat er gebeurt dan op wie het zegt. We verdragen macht zolang die wordt uitgesproken in de juiste taal. Zolang geweld zich hult in begrippen als proportionaliteit en verantwoordelijkheid, kijken we weg. Zodra de woorden verdwijnen, verklaren we het handelen zelf onaanvaardbaar. Misschien is dat de ongemakkelijkste conclusie. Amerika is opvallend consistent gebleven. Het zijn wij die veranderd zijn, gevoeliger voor toon dan voor continuïteit. Trump is geen breuk met het verleden. Hij is het verleden, ontdaan van stijl. En dat blijkt moeilijker te verdragen dan het geweld zelf.

Venezolaanse oppositieleider en recente winnares van de Nobelprijs is het oneens met alle hysterische roepers met hun 'Internationaal recht' "Sommige mensen spreken over een invasie in Venezuela. En ik antwoord: Venezuela is al binnengevallen. We hebben Russische agenten, we hebben Iraanse agenten. We hebben terroristische groeperingen zoals Hezbollah en Hamas, die ongehinderd opereren in overeenstemming met het regime. We hebben de Colombiaanse guerrilla's, de drugskartels die meer dan 60% van onze bevolking in handen hebben, en die zich niet alleen bezighouden met drugshandel, maar ook met mensenhandel en prostitutienetwerken. Dit heeft Venezuela veranderd in het criminele centrum van Amerika, en wat het regime in stand houdt, is een zeer krachtig en goed gefinancierd repressiesysteem."

Staat Iran aan de vooravond van een historische machtswisseling? De demonstranten roepen in diverse steden al een aantal dagen: ‘Dit is de laatste strijd, Pahlavi komt terug’. Dit is echt niet leuk voor Khamenei en de Islamitische Revolutionaire Garde (in het Engels afgekort als IRGC). Waarom is dit zo aangrijpend? Wie de terugkeer van prins Reza Pahlavi wenst, wenst eigenlijk de definitieve terugkeer naar beginselen uit de Sjahperiode: secularisme en vriendschap met Israël, Amerika en Europa. In één woord: moderniteit. Deze beginselen vormen samen een krachtige ontkenning van de fundamentalistische principes van het huidige regime. De islamitische staat van Iran heeft het land onteerd. Het gros van de door links gedomineerde media hoopte en hoopt op een gematigde ayatollah. Maar gematigde wolven bestaan niet. Ze begrijpen niet dat de bevolking dit regime niet wil en dat het omverwerpen van een regime een leider vereist. Dit Obama-beleid werd ook door de ambtenaren van Buitenlandse Zaken in Nederland en Groot-Brittannië gevolgd. ewmagazine.nl/buitenland/ach… via @ewmagazinenl

If you were Venezuelan, oppressed by Maduro, who held the country hostage, you would be applauding Trump. Over 2,000 political prisoners languish in jails, while the world watches. Venezuelans too deserve freedom, dignity, and democracy. Like we emphasised in EU resolutions.

Terecht