ائتلاف جنبش های اعتراضی زنان افغانستان

چهار سال شد که میز های چوکی های دختران خاک گرفته دروازه هایش بسته است دختران در سکوت در کنج خانه های خود به سر می‌برند چهار سال شد از گفتنی تا امر ثانوی مکاتب بسته می باشد به روی دختران نه تنها مکاتب بلکا دانشگاه ها چهار سال شد بری فاجعه که برای دختران افغانستان رخ داده است و چهار سال شد که جامعه جهانی مردم خاموش نشسته اند چهار سال نه تنها زنده گی بلکه رویا ها آروز های دختران پر پر شدن است این چهار سال است که امر ثانوی گفته روان آستن و هنوزم این امر ثانویه تمام نشده ودختران هروز پر پر می‌شنود تحصیل حق است چنانکه حضرت محمد (ص)می‌فرماید اولین چیزیکه هست شد قلم بود در دنیا وتحصیل حق است حق حقوق زنان دختران افغانستان نه یک امتیاز و مه از جامعه جهانی وسازمان ملل میخایم که صدایی دختران افغانستان بشنوید تا این چهارمین سال هم در سکوت خانه سپری نکنند تا دوباره به مکاتب ودانشگاه های خود برگردن . سونیلا رحمانی عضو شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان #حقوق_بشر #دختران_افغانستان #نسل_آینده #Education_Work_Freedom #GirlsRights

آغاز سال تعلیمی ۱۴۰۵، محرومیت دختران از آموزش بالاتر از صنف ششم برای پنجمین سال پیاپی ادامه یافت. این محدودیت، میلیون‌ها دختر را از حق اساسی‌شان محروم کرده و پیامدهای سنگینی چون افزایش فقر، گسترش نابرابری، ازدواج‌های زودهنگام و کاهش نقش زنان در جامعه را به دنبال دارد. حذف نیمی از جمعیت از نظام آموزشی، نه‌تنها آینده یک نسل را تضعیف می‌کند، بلکه مسیر توسعه و بازسازی کشور را نیز با بحران جدی روبه‌رو می‌سازد. کمبود کارکنان صحی زن و محرومیت زنان از خدمات درمانی مناسب، جان هزاران انسان را در معرض خطر قرار می‌دهد. ما از جامعه جهانی می‌خواهیم صدای زنان افغانستان را بشنود، از حق آموزش و حقوق اساسی ما حمایت کند و در برابر این بی‌عدالتی در کنار ما بایستد. وژمه یعقوبی عضو شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان #حقوق_بشر #دختران_افغانستان #نسل_آینده #Education_Work_Freedom #GirlsRights

در این چهار سال، بسته‌ماندن مکاتب دختران در افغانستان فقط یک تصمیم ساده نیست. این وضعیت در حالی ادامه دارد که جامعهٔ جهانی در برابر آن تا حد زیادی خاموش مانده است. این یک زخم عمیق بر پیکر دختران افغانستان است؛ گروهی با افکار تند و محدودکننده بر مردم حکومت می‌کنند و نه‌تنها آیندهٔ دختران، بلکه آیندهٔ یک کشور را تاریک می‌سازند. دختری که از مکتب محروم می‌شود، در واقع از حق زندگی، رشد و امید محروم شده است. آیا این عدالت است یا نوعی ظلم خاموش که هر روز برای دختران افغان تکرار می‌شود؟ این فقط یک مسئلهٔ سیاسی نیست، بلکه یک بحران انسانی است. مکاتب بسته‌اند، رویاها ناتمام مانده‌اند و آینده نامعلوم است. چرا ترس از علم وجود دارد؟ علم دشمن نیست، علم سیاست نیست. هیچ گروهی نمی‌تواند نور علم را برای همیشه خاموش کند. امید زنده است. روزی درهای مکاتب باز خواهد شد. هنوز دخترانی هستند که رویاهای مکتب را در دل دارند و منتظرند روزی زنگ مکتب دوباره به صدا درآید. اکنون نه صدای زنگ مکتب شنیده می‌شود و نه خنده‌های کودکانه در حیاط. فقط سکوت است و درهای بسته. دختری پشت پنجره ایستاده، کتابی در دست دارد، اما راهی برای رفتن ندارد. گناه او چیست؟ اینکه می‌خواهد آیندهٔ بهتری بسازد؟ حتی در تاریک‌ترین شب‌ها، ستاره‌ها خاموش نمی‌شوند. دختران افغانستان همان ستاره‌ها هستند؛ می‌درخشند، قوی هستند و قوی خواهند ماند، و این را به جهان ثابت کرده‌اند . حسینا فقیری عضو شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان #حقوق_بشر #دختران_افغانستان #نسل_آینده #Education_Work_Freedom #GirlsRights

در این چهار سال، بسته‌ماندن مکاتب دختران در افغانستان فقط یک تصمیم ساده نیست. این وضعیت در حالی ادامه دارد که جامعهٔ جهانی در برابر آن تا حد زیادی خاموش مانده است. این یک زخم عمیق بر پیکر دختران افغانستان است؛ گروهی با افکار تند و محدودکننده بر مردم حکومت می‌کنند و نه‌تنها آیندهٔ دختران، بلکه آیندهٔ یک کشور را تاریک می‌سازند. دختری که از مکتب محروم می‌شود، در واقع از حق زندگی، رشد و امید محروم شده است. آیا این عدالت است یا نوعی ظلم خاموش که هر روز برای دختران افغان تکرار می‌شود؟ این فقط یک مسئلهٔ سیاسی نیست، بلکه یک بحران انسانی است. مکاتب بسته‌اند، رویاها ناتمام مانده‌اند و آینده نامعلوم است. چرا ترس از علم وجود دارد؟ علم دشمن نیست، علم سیاست نیست. هیچ گروهی نمی‌تواند نور علم را برای همیشه خاموش کند. امید زنده است. روزی درهای مکاتب باز خواهد شد. هنوز دخترانی هستند که رویاهای مکتب را در دل دارند و منتظرند روزی زنگ مکتب دوباره به صدا درآید. اکنون نه صدای زنگ مکتب شنیده می‌شود و نه خنده‌های کودکانه در حیاط. فقط سکوت است و درهای بسته. دختری پشت پنجره ایستاده، کتابی در دست دارد، اما راهی برای رفتن ندارد. گناه او چیست؟ اینکه می‌خواهد آیندهٔ بهتری بسازد؟ حتی در تاریک‌ترین شب‌ها، ستاره‌ها خاموش نمی‌شوند. دختران افغانستان همان ستاره‌ها هستند؛ می‌درخشند، قوی هستند و قوی خواهند ماند، و این را به جهان ثابت کرده‌اند . حسینا فقیری عضو شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان #حقوق_بشر #دختران_افغانستان #نسل_آینده #Education_Work_Freedom #GirlsRights

بسته بودن مکاتب دختران در افغانستان یک بی‌عدالتی بزرگ در حق نیمی از جامعه است. محروم‌کردن دختران از آموزش، محروم‌کردن کشور از آینده و پیشرفت است. هیچ جامعه‌ای بدون آموزش زنان به توسعه و ثبات نمی‌رسد. ادامه این وضعیت، افغانستان را بیشتر به سوی فقر و انزوا می‌برد. سکوت در برابر این بی‌عدالتی قابل قبول نیست. ما بسته بودن مکاتب دختران را به‌گونه قاطع محکوم می‌کنیم. رقیه علیزاده عضو شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان

بزودی سال تحصیلی ۱۴۰۵ آغاز میگردد و برای چهارمین سال متوالی، دختران در افغانستان اجازه رفتن به مکاتب ندارند. این محدودیت‌ها پیامدهای بسیار منفی برای جامعه دارند و آینده یک نسل را تهدید می‌کنند. محرومیت دختران از آموزش باعث می‌شود فرصت‌های شغلی و اقتصادی آن‌ها کاهش یابد و فقر در خانواده‌ها و جامعه افزایش پیدا کند. همچنین تأثیر مستقیم بر سلامت جامعه دارد، زیرا زنان تحصیل‌کرده بهتر می‌توانند از سلامت خود و فرزندانشان مراقبت کنند. محرومیت از تحصیل همچنین ازدواج‌های زودهنگام، مشکلات روانی، احساس بی‌ارزشی و کاهش اعتماد به نفس را افزایش می‌دهد و در سطح کلان، توسعه و پیشرفت کشور را متوقف می‌کند. این وضعیت یک نقض جدی حقوق بشر است و پیامدهای آن محدود به مرزهای افغانستان نیست. سکوت جامعه جهانی می‌تواند این محدودیت‌ها را عادی کند و یک نسل کامل از دختران را بدون آموزش باقی بگذارد. بنابراین، جامعه جهانی باید با اقدامات دیپلماتیک، حمایت از برنامه‌های آموزشی جایگزین و فشار بر دولت‌ها، از حقوق دختران و حق تحصیل آن‌ها دفاع کند. محرومیت دختران از آموزش، یک بحران انسانی است که آینده یک کشور و نسل‌ها را تهدید می‌کند و اگر امروز اقدامی جدی صورت نگیرد، فردا جبران آن بسیار دشوار خواهد بود. #حقوق_بشر #دختران_افغانستان #نسل_آینده #Education_Work_Freedom #GirlsRights

اینجا افغانستان است جایی که هر ولایتش قصه ی از سالها رنج زنان دارد قصه از تلاش برای حقوق و برای آزادی ،زنان ازین مبارزه دست نمی کشند.۸ مارچ برای زنان افغانستان روز جشن نیست؛ روز خشم است.در حالی که جهان از حقوق زن سخن می‌گوید، دختران افغانستان از مکتب و کار محروم اند. این فقط تبعیض نیست؛ این حذف سیستماتیک زنان از زندگی است. ۸ مارچ برای ما روز فریاد است؛ فریاد علیه ظلم، علیه خاموشی تحمیل‌شده، علیه جهانی که هنوز رنج زنان افغانستان را تماشا می‌کند. مقاومت زن افغانستان در قلب آسیا ادامه دارد.

اعتراض در سکوت! اعضای جنبش زنان به سوی آزادی، هشتم مارچ، روز جهانی همبستگی زنان را در اسلام آباد-پاکستان در سکوت برگزار کردند. #WomensLivesMatter #InternationalWomensDay

اعتراض دختران بغلان به مناسبت هشتم مارچ

۸ مارچ، فقط یک روز برای بزرگداشت نیست، بلکه یک فراخوان برای اقدام است. ما از تمامی افراد، سازمان‌ها و دولت‌های آزادی‌خواه در سراسر جهان می‌خواهیم که صدای زنان افغانستان و سایر قربانیان این سرکوب سیستماتیک باشند و اجازه ندهند که تاریخ، سکوت و بی‌تفاوتی را برای ما تحمیل کند. جنبش زنان افغانستان برای عدالت و ازادی 8 مارچ 2026

۸ مارچ، روز جهانی زن، فرصتی است برای بزرگداشت مبارزات تاریخی زنان در سراسر جهان و برجسته کردن حقوقی که همچنان نقض می‌شوند—به‌ویژه در افغانستان. در حالی که زنان در بسیاری از کشورها برای برابری و پیشرفت تلاش می‌کنند، زنان افغانستان یکی از سرکوبگرانه‌ترین و دشوارترین دوران‌های تاریخ خود را سپری می‌کنند.

۸ مارچ، فقط یک روز برای بزرگداشت زنان نیست، بلکه یک فراخوان برای اقدام است. ما از تمامی افراد، سازمان‌ها و دولت‌های آزادی‌خواه در سراسر جهان می‌خواهیم که صدای زنان افغانستان و سایر قربانیان این سرکوب سیستماتیک باشند و اجازه ندهند که تاریخ، سکوت و بی‌تفاوتی را بر ما تحمیل کند.

بیانیه جنبش زنان افغانستان برای عدالت و‌آزادی به مناسبت ۸ مارچ – روز جهانی زن ۸ مارچ، روز جهانی زن، فرصتی است برای بزرگداشت مبارزات تاریخی زنان در سراسر جهان و برجسته کردن حقوقی که همچنان نقض می‌شوند—به‌ویژه در افغانستان. در حالی که زنان در بسیاری از کشورها برای برابری و پیشرفت تلاش می‌کنند، زنان افغانستان یکی از سرکوبگرانه‌ترین و دشوارترین دوران‌های تاریخ خود را سپری می‌کنند. ما، جنبش زنان افغانستان برای عدالت و ازادی در این روز جهانی بار دیگر بر مطالبات برحق خود تأکید می‌کنیم و از جامعه جهانی می‌خواهیم که در کنار زنان افغانستان بایستد. امروز، در شرایطی که زنان به‌طور سیستماتیک از حق تحصیل، اشتغال، آزادی‌های اجتماعی و حتی ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود محروم شده‌اند، سکوت در برابر این ظلم چیزی جز همدستی با سرکوبگران نیست. علاوه بر سرکوب شدید در داخل افغانستان، بسیاری از فعالان زن، خبرنگاران و مدافعان حقوق بشر که برای نجات جان خود به کشورهای همسایه—به‌ویژه پاکستان—پناه برده‌اند، اکنون با تهدید، بازداشت‌های خودسرانه و اخراج اجباری مواجه هستند. این افراد که برای یافتن امنیت افغانستان را ترک کرده‌اند، در وضعیت بسیار آسیب‌پذیری قرار دارند و در خطر بازگردانده شدن به افغانستان هستند، جایی که با سرکوب شدیدتری روبه‌رو خواهند شد. در ماه‌های اخیر، خبرنگاران، فعالان جامعه مدنی و حتی نظامیان پیشین به‌طور اجباری از پاکستان اخراج شده‌اند، بدون اینکه به امنیت و حقوق آن‌ها توجهی شود. با وجود سرکوب سیستماتیک، تهدیدها و تبعیض، زنان افغانستان همچنان استوار ایستاده‌اند و برای عدالت، برابری و آزادی مبارزه می‌کنند. ما خواهان: 1.بازگرداندن فوری حق تحصیل و کار زنان در تمامی سطوح و عرصه‌ها؛ 2.احترام به حقوق انسانی و شهروندی زنان مطابق با اصول بین‌المللی حقوق بشر؛ 3.پایان دادن به سرکوب، بازداشت‌های خودسرانه و خشونت علیه زنان معترض، خبرنگاران و فعالان حقوق بشر؛ 4- حمایت قوی جامعه جهانی از جنبش های اعتراضی زنان افغانستان و افزایش فشارهای بین‌المللی برای تضمین حقوق اساسی زنان در کشور. ۸ مارچ، فقط یک روز برای بزرگداشت زنان نیست، بلکه یک فراخوان برای اقدام است. ما از تمامی افراد، سازمان‌ها و دولت‌های آزادی‌خواه در سراسر جهان می‌خواهیم که صدای زنان افغانستان و سایر قربانیان این سرکوب سیستماتیک باشند و اجازه ندهند که تاریخ، سکوت و بی‌تفاوتی را بر ما تحمیل کند. جنبش زنان افغانستان برای عدالت و ازادی 8 مارچ 2026

بیانیه شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان به مناسبت روز جهانی زن International Women’s Day

سلام به زنان شجاع افغانستان… امروز هشت مارچ، روز جهانی زن است. روزی که در سراسر جهان از قدرت، صبر و مبارزه‌ی زنان یاد می‌شود. اما برای زنان افغانستان… این روز فقط یک جشن نیست. این روز یادآوریِ دردها، صبرها و امیدهایی است که هنوز در دل ما زنده است. زنان افغانستان سال‌ها برای حق آموزش، برای حق کار، و برای زندگی با عزت تلاش کرده‌اند. شاید امروز راه‌ها سخت باشد… شاید درها بسته شده باشد… اما صدای زن افغان هیچ‌وقت خاموش نمی‌شود. زن افغان فقط یک مادر یا یک دختر نیست؛ او معلم است، پرستار است، رهبر است، و سازنده آینده است. به تمام زنان افغانستان می‌گویم: شما قوی هستید. شما الهام‌بخش هستید. و آینده بدون حضور شما ساخته نمی‌شود. بیایید امید را زنده نگه داریم… چون روزی خواهد رسید که دختران افغانستان آزادانه درس بخوانند، کار کنند و رویاهایشان را بسازند. هشت مارچ مبارک به تمام زنان شجاع افغانستان. اعضای شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان اتک ، پاکستان

قطعنامه جنبش انقلاب زنان افغانستان به مناسبت هشتم مارچ (روز جهانی زن) هشتم مارچ، روز همبستگی زنان جهان برای عدالت و کرامت انسانی است. اما این روز در حالی فرا می‌رسد که زنان افغانستان در یکی از تاریک‌ترین دوره‌های تاریخ خود به سر می‌برند؛ جایی که حتی ابتدایی‌ترین حق انسانی آنان، یعنی حق زیستن و نفس کشیدن در آزادی و کرامت، زیر سایه تبعیض و محدودیت قرار گرفته است. ما، اعضای جنبش انقلاب زنان افغانستان، اعلام می‌کنیم که محروم‌ساختن زنان از کرامت انسانی و حق طبیعی زندگی، بی‌عدالتی آشکار در برابر نیمی از جامعه است. هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند بر پایه حذف و خاموش‌کردن زنان، آینده‌ای انسانی و عادلانه بسازد. در عین حال، برای جهان شرم‌آور است که در برابر این بی‌عدالتی بزرگ هنوز هم سکوت اختیار کرده است. خاموشی در برابر رنج و سرکوب زنان افغانستان، به معنای نادیده‌گرفتن ارزش‌های انسانی و عدالت جهانی است. ما تأکید می‌کنیم که زنان افغانستان خاموش نخواهند ماند. آنان برای کرامت، آزادی و حق انسانی زیستن ایستاده‌اند و این صدا خاموش‌شدنی نیست

۸ مارچ در بسیاری از کشورهای جهان روز گرامی‌داشت از دستاوردها و حقوق زنان است؛ در حالی‌که وضعیت زنان تحت حاکمیت طالبان نمونه‌ای دردناک از عقب‌گرد وضعیت زنان در افغانستان است. زنان از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود در عرصه‌های آموزش، کار و حتی حضور در زندگی اجتماعی محروم شده‌اند. با این حال، روحیه مقاومت خاموش نشده است؛ زنان افغانستان، چه در داخل کشور و چه در تبعید، همچنان صدای عدالت، آزادی و کرامت انسانی را زنده نگه داشته‌اند و یادآوری می‌کنند که هیچ قدرتی نمی‌تواند برای همیشه آرزوی برابری را خاموش کند. زینب یوسفی عضو شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان