marypad

"اقا من لالم،من هیچوقت روم نمی‌شه، من نادمم، من سرخ و سفید می‌شم، من نمیدونم چی باید بگم،من شروع‌کننده نیستم، من از یهویی پریدن وسط زندگی آدما خوشم نمیاد، من معذبم، من حس میکنم اضافیم، من ازت خجالت میکشم، من پای اومدن ندارم. من نمیدانستم معنی هرگز را، تو چرا بازنگشتی دیگر؟"

من واقعا خسته‌ام. از اینجا، از دنیا، از جنگ، از مردم، از دوستام، از اخبار، از فرار، از بی‌کاری، از خاورمیانه، از قطعی اینترنت، از همه چی خسته‌م. کثافت گرفته این زمان و مکان رو.

به نظر من تنها راه آزادی ایرانی‌ها اینکه شما عزیزان خارج‌نشین بیایید با یک نفر از داخل ازدواج کنید ببریدش اونور. بعدش جدا شید این دفعه دوتاتون برگردید با دو نفر از داخل ازدواج کنه. انقدر همین مسیر رو بریم تا بالاخره کشور خالی شه.

موو ان کنید دوستان، از دوست تاکسیک، از پارتنر به درد نخور، از خونه‌ای که توش آرامش نداره، از شغلی که نتیجه نمیده؛ بنده تضمین میکنم هر جا رفتید و آرامش داشتید تازه میفهمید معنی زندگی چیه. تازه میفهمید چقدر با استعدادید، زیبا ترید، موفق ترید. رها کنید.

ما به این دنیا نیومدیم که نماد مقاومت باشیم؛ ما اومده بودیم که عاشق بشیم، سفر بریم و شب‌ها راحت بخوابیم.

خوش‌بینانه‌ترین سنارویی که تو ذهنتونه چیه؟ تو همونم بگا میریم.

شما گه خوردید تنگه رو باز کردید! رهبر مادرجنده‌ی ما الکی شهید شد؟!

کاش اورانیوم بودم مهم، غنی، در حال خارج شدن از کشور.

آدم هاى اين روزها افسرده نيستند، در واقع آينده ندارند. و ذهن بدون تصور آينده، وارد سوگ می شود.

قراره اورانیوم رو تحویل بدن تنگه هم باز کردن. فقط مونده قالیباف خامنه‌ای رو از یخچال دربیاره بشاشه روش.

واقعا به کسایی که هنوز یجوری به زندگی وصلن حسودیم میشه. من افتادم یه گوشه و منتظرم. نمیدونم حتی منتظر چی. Absolutely useless.

موقع جنگ به خودت میگی یه وقت نکنه بمب بیوفته روم بمیرم؛ جنگ که تموم میشه میگی کاش بمب میوفتاد روم می‌مردم.

قیمت اشک مصنوعی رو دیدم اشک طبیعیم درومد.

«مشکل من: نه می‌توانم دنیا را عوض کنم و نه این را که هست بپذیرم.» - روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب.

چرا همه چیز داره عادی میشه؟ من واقعا نمیخوام 🫠

روان انسان می‌تونه رنج‌های عظیمی رو تحمل‌کنه،اما چیزی که اون رو از پا در میاره، چرخه‌ی تکرار‌شونده‌ی « امیدهای واهی و ناامیدی‌های پی در پی» هست.

من دارم معمولی‌ترین کار دنیا رو میکنم و وسطش به ذهنم میرسه چقدر خوب میشد همین الان میمیردم.

میگه چرا انقدر ناراحتی؟! درست میشه دیگه بالاخره. آره. میدونم درست میشه ولی سنِ کار کردنم، پس‌انداز کردنم، ازدواج کردنم، بچه‌دار‌ شدنم، سنِ اوجِ عشق و حالِ جَوونیم داره جلو چشمم نابود میشه. من میخواستم عشق و حال به نسلِ منم برسه. چرا فقط نسلِ بعدی؟! حیف نبودیم ما؟!

یه اعتراض به اکانت حافظه تاریخی شد و الان سه روزه داره از پشت بام قالیباف به پایین پرت می‌کنه :))

@rihhayazdanii @kianarro به منم بگوووو

@kianarro من یکی و‌میشناسم که هر ویسی که بهت میده ۱ دیقه‌ میری تو شوک که این از کجا میدونه:)