bob

เด็กมอนีบางคนฮามาก พ่นมาเหมือนกันหมด “เข้าง่าย จบยาก” เหมือนไม่เคยออกมารู้จักโลกภายนอก มออื่นเขาถกเถียงกันถึงไหนแล้ว แล้วก็เคลมว่าสายปกครอง สายผู้พิพากษา รุ่นพี่เป็นใหญ่เป็นโตเยอะ แหงสิ รุ่นนึงมอคุณจบมากี่พันคน มอท๊อปรุ่นนึงจบหลักร้อย ละเขาก็ไปสายเอกชนกันซะเยอะละ 5555

ให้สนามสอบเลิกเอาข้อเท็จจริงจากฎีกามาแต่งโจทย์ให้ได้ก่อน คนทำคะแนนได้อาจไม่ใช่คนที่เข้าใจตัวบทที่สุดแต่คือคนที่จำข้อเท็จจริงจำวรรคทองของฎีกามาตอบได้ ซึ่งทุเรศนะเอาจริงระบบกฎหมายมีตัวบทไว้เป็นสรณะ แต่วัดความรู้ทีมีแต่เอาฎีกามาวัดกัน ไม่เห็นอธิบายตัวบทสักทีมีแต่เอาฎีกามาแปะ

แล้วแบบคนพูดเยอะแล้ว ว่าอย่าเป็นตู้ประมวล ตู้ฎีกาเคลื่อนที่ ศึกษาศาสตร์อื่นไว้บ้าง โดยเฉพาะสังคมศาสตร์ที่เป็นรากใหญ่ของนิติศาสตร์ จงเป็นนักกฎหมายที่มีแนวคิดที่เป็นตัวเอง และรักษา Consistency ในแนวคิดนั้น แค่นี้ก็ถือว่าสำเร็จมากแล้ว ไม่จำเป็นต้องเดินตามคตินิยมของสังคม

ข้าพเจ้าเพิ่งสอบติดคณะนิติ😭 สารภาพว่าจริง ๆ ในใจแอบกลัวว่าถ้าพอเรียนนิติไปเรื่อย ๆ ตัวเองจะโดนประเพณีปฏิฐานนิยมครอบงำมั้ย กลัวว่าพอโตเป็นผู้ใหญ่จะกลายเป็น deknitimaxxing ที่นอกจากใบปริญญา/ตั๋ว/เนฯก็ไม่ไยดีอะไรในรากเหง้าสังคมศาสตร์ กลัวว่าจะเสียตัวเองตอนนี้ไป กลัวเป็นคนน่าผิดหวัง

น้าน เด็กนิติออกมา brag จริงด้วย ว่า ชั้นเรียนยากน้า เขียนตั้งแต่ปี 1 นะค้าบ ไม่มีข้อสอบช้อยส์ ไปเปิดโลกคณะอื่นบ้างเหอะ เอาแต่อยู่ในกะลา แล้วคิดว่าตัวเรานี้เก่งเจ๋งที่สุด

สำหรับเราเอง ก็ไม่แนะนำให้เรียนภาษาใน ป.ตรี เรามองว่า ภาษาเป็นทักษะที่พัฒนาและเรียนเสริมเอาเองได้ แต่จะแนะนำให้ไปเรียนวิชาที่เป็นความรู้เฉพาะทางไปเลยดีกว่า เพราะความรู้เฉพาะทางที่เป็นที่ต้องการของตลาดแรงงาน จะทำมาหากินกับมันได้ในระยะยาว และไปต่อยอดเส้นทางอื่น ๆ ได้ง่ายกว่า และคณะภาษา เรามองว่าเราแค่เข้าใจภาษาและวัฒนธรรมของชาตินั้น ๆ ตามภาษาที่เราเรียน แต่ท้ายที่สุด เราก็ต้องออกไปเจอกับคนจริง ๆ ของชาตินั้น ๆ อีกอยู่ดีเช่นกันเพื่อเรียนรู้ เพราะฉะนั้น มันก็ไม่ได้ขนาดถึงขั้นว่าเป็นศาสตร์ความเป็นมนุษย์อะไรขนาดนั้น เพราะมันก็เรียนแต่ตัวภาษา วรรณคดี วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ แล้วก็วิเคราะห์ตัวภาษา วน ๆ อยู่แค่นั้น กลับมาที่การหางานทำ พออายุสักประมาณหนึ่ง ตัวภาษาก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ต้องมีเป็นพื้นฐานไปแล้ว หรือมีติดตัวมาอยู่แล้ว ทีนี้ก็จะมาวัดกันที่ประสบการณ์และความรู้เฉพาะทางต่างหากว่ารู้เยอะมากพอแค่ไหน บริษัทเอกชนส่วนมากก็จะมองจากตรงนี้เป็นหลัก เพราะต่อให้ภาษาดี แต่ความรู้เฉพาะทางไม่เคยทำหรือไม่มีประสบการณ์มาก่อน หรือถ้ามีประสบการณ์ แต่น้อยเกินไป บริษัทก็ไม่เรียกสัมภาษณ์เหมือนกัน

หมดเวรหมดกรรมกับเว้บนึ้ยัง^__^