邓笑贫🇨🇳

@JewBizLogic 中国人的一生是人矿是工具人的一生。

中国式父母对孩子最残忍的伤害，不是不给钱，而是他们对吃苦有着宗教般的狂热，却对直接购买快乐怀有深深的恐惧。 很多父母，宁愿掏30万彩礼让儿子背上30年的房贷负债，让他从青春期一路性压抑、唯唯诺诺到三十岁，也不愿意掏10万块钱让他直接享受青春。 如果是开明的父母，真舍得拿这笔钱在大学时直接给孩子花。每个月砸大几千的生活费，弄辆几万块的小车代步，在校外租个舒服的公寓。孩子在大学里有闲、有钱、有独立空间，能去打球练肌肉，能随时踩脚油门出去旅游，顺理成章地谈几段开心的恋爱。 在这种真金白银托举出的高配松弛感下长大的年轻人，出来后躯体内核极其稳定，脸皮奇厚，完全免疫任何职场PUA。哪怕去干海外业务员，在外地甚至海外发展感情也根本不怕碰壁，因为他根本不缺爱。 但穷人思维的父母，绝对受不了这种活法在他们的认知里：钱只能用来锁定资产，不能用来活。 学历是资产，房产是资产，婚姻是资产，甚至一份月薪三千、一眼望到头的编制也是资产。这些东西共同的特点是，看起来在增值，实际上全在锁死一个人的现金流和人生的可能性。 他们不是不爱孩子，是他们根本不相信快乐有任何价值。他们坚信人必须经过痛苦的淬炼才配得到好结果，如果一件事做起来很爽，那一定是在犯罪。 这套拧巴的标准流程跑完，家里的现金流没了，换来的是孩子整个青春期的极度压抑、自卑和匮乏。每天睁眼就是几千块房贷和高昂的家庭维持费，在公司里被主管指着鼻子骂也不敢吭声，连生场病都不敢。一旦人到中年赶上裁员潮，整个人生直接坍塌。 更可怕的是，这种思维还会遗传。 有些家庭舍得花几百万买个学区房，却不舍得每个周末带孩子去郊外放松一晚；全家吃最便宜的菜、用最破的家具、穿最旧的衣服，只为了存折上那个数字看起来“体面”，反而留下了无尽的健康隐患。 他们错把高摩擦力的生活，当成了高价值。 买配置高的电脑、买旅游经历、买健康的体魄和松弛的恋爱，是在实打实地滋养生命力；而买虚荣的学历、溢价的房产和吞金的婚姻，是在把活生生的人抽干，去填补社会设定的KPI。 很多人的一生，都在花钱投资枷锁，从来不敢投资自由。

@Kristinartz 美女根本不稀缺

in your opinion, who is the most beautiful woman of all time, natural beauty without any surgery or anything like that that can change👀

@worlfcomment26 中国人根本不在乎新加坡怎么想，大象相争随便都碾死新加坡这只蚂蚁。让新加坡华人保持疏离是新加坡立国之本，任何国家让个体保持原子化都是统治策略。新加坡靠近中国美国会下死手，而疏远中国，中国不会下死手

为什么新加坡70%华人却疏远中国？ 在新加坡的华人根本不在乎中国到底好不好。很多人都有一个误区，认为新加坡有百分之七十的华人，华人一定是最受欢迎的。但是恰恰相反，你要是还抱着血浓于水的那套温情想法去看新加坡，那真得做好被泼冷水的准备。在这个好多国人以为是远房亲戚的小岛上，人家早就跟咱们划清界限了。 别看满大街百分之七十四都是华人面孔，当国内短视频博主在二零二四年喊话同胞的时候，新加坡年轻人的回应那是相当冷淡。我是新加坡人，别乱攀亲戚。这可不是个别人的矫情，而是一次集体性的摊牌。在狮城那些比国内二线城市还挤的祖屋楼下，一位叫阿明的福建后裔早就把话说透了，他一边喝着当地的咖啡，一边指着涨价的杂货铺说，这里的人压根没空管千里之外的老家过的咋样，这代人脑子里装的不是乡愁，而是精打细算的生存账本。 很多人以为新加坡华人学中文是想寻根，这纯粹是想多了。没错，二零二三年学中文的人是多了三成，可你仔细看看就知道，这全是奔着钱去的。做生意的老板心里明白，以前客户讲英语，现在为了抢中心贸易这块大蛋糕，这句你好，必须得会。但这只是个工作技能，跟程序员学写代码没啥两样。只要下班，这帮人立马切回英语模式。调查早就显示了，在十八到三十五岁的年轻华人里，能利索写中文的连四分之一都不到。当年的推广普通话运动，最后还是没干过职场的英语霸权。 而且日子的紧巴也不允许他们有多余的情感浪费。新加坡生活成本高的吓人，特别是底层老百姓，吃喝看病的花销每年都在猛涨。对于像阿明这样的普通人来说，远方的大事远没有水电费账单和超市特价标签来的实在。那种不在乎其实是被高房价和生活压力给逼出来的，光是护住自己的一亩三分地就已经耗尽了所有力气。 更有意思的是这种疏离感，甚至是新加坡从建国那天起就刻意设计出来的。在这个国家，你想挨着华人同胞住个痛快？没门。早在一九八九年，政府就出台了个政策，把人口结构切的细碎，每个小区的华人比例被死死卡住，甚至一栋楼里也不能超标。这招，直接把华人传统的抱团取暖给废了。想在好地段买房的华人，往往得多花钱，甚至还得被迫去跟别的族群做邻居。这种强制融合特别见效，逼着大家聊天的内容从老家风俗变成了本地物价。 你很难想象，作为一个华人占绝大多数的国家，为了防止多数人欺负少数人，他们能在宪法里硬塞进一个总统保留机制。比如二零一七年哈利马能当上总统，就是因为规定这届必须轮到马来族。在这个逻辑下，华人只是个生物学特征，新加坡人才是一张保命符。当年的李光耀更是直接借用别人的名言，把这种身份隔离，定进了教科书。那些早年下南洋的苦力记忆，早就被封印在了博物馆里。 如今的新加坡军队，武器是美国买的，教官是美军体系培养出来的，甚至在外交场合人家话说的再直白不过，我们不是任何大国的附庸，这句话不仅是说给西方听的，更是说给东方听的。哪怕是在跟咱们做生意的时候，新加坡扮演的角色也是冷静的中间人，而不是热情的家里人。 所以，别再对着狮城的一砖一瓦自我感动了。那些年轻的第三、四代华人，吃的是海南鸡饭，讲的是满嘴跑调的英语，信奉的是没有人欠你的精英主义。当你还在谈血脉，人家谈的是法制效率和能换成美元的订单。在残酷的国际局势夹缝中，他们比谁都清楚，那一层稀薄的血缘远不如手中的护照和银行卡来的实在。

@ZhenChao338 @mengyan1234567 这是美国最成功的策略了，奔着让汉人灭种来的。

@mengyan1234567 明显被西方白左主义思想侵占了。

啊…… 这样的话，还是有点吓人😱

@selfcomestomine 这不就是小气吗？中国人从来不计较这个

外人たちは認識していないかもしれないが、スマホを1回フル充電するのには約0.4円〜0.6円もの電気代がかかる。コンセントに15分差すとしたら約0.03〜0.08円だ。 その金を誰が払ってると思ってんだ。 0.03円だぞ。0.03円。 少ないと思うかもしれないがコンビニのお茶の価格なら500mlペットボトルの1滴の半分は買える金額。馬鹿にならない。 日本人はこの微量の損失にすら耐えられない繊細な経済感覚を持っている。お前らも見習え。

@wangwatchworld 说得很对，华人一直是靠宗族势力的，现在原子化了只能任人宰割，无论是中国还是海外的华人，让华人原子化本来就是统治策略

看地方。 印尼的华人很多是印共成员，六十年代被屠杀殆尽。 马来西亚也发生过小规模的屠杀华人。 马华有点自找的，因为当初可以不独立，华人占比近一半。或者迁徙人口，各自组成华人省份和马来人省份，就像新加坡被独立一样，还不如自己组织华人国家。 结果一半的人口比例还被马来人控制，慢慢削弱了。 也是无话可说。 泰国华人实际上融入了主流社会，军政商都有华人，应该是成功的。其实要感谢当年泰国强势首相的要求，所有人必须融入泰。 而每个族裔融入后的社会身份是平等的。 这是类似西奥多罗斯福强迫一千万德裔必须融入美国社会，放弃德语教育与媒体表达。 结果美国当年融合的很好。 马来人可能最后会融合掉华人，因为通婚是不可逆的。大马华人只剩下二成，一是因为迁徙离开，二是因为通婚后就皈依穆斯林。 马来人优先是在宪法里，就这样慢慢侵蚀，可能过半个世纪，马来西亚就没有华人了。 至于现在跑去住在马来西亚的老中，完全无政治身份，享受歧视性税负，基本上是去送钱的。 马来人很欢迎，而这批老中也不在乎。 新加坡未来也会面临这个问题。 华人的融合是最容易的，因为华人什么都不信，没排他性信仰，无法从宗教意义上报团。 你们可能对宗教不了解，一神教和印度本土的宗教其实都有类似拉比、毛拉、师傅这样的组织者和裁判者，凝聚力很强。 中国古代是靠宗族凝聚，在南洋都已经散架了。 新加坡的回教徒实际上是保持排他性凝聚力的。外来的印度教徒也是这样，当本土的印度社区我不了解。 华人最大问题是不生孩子，又没有了宗教凝聚力，原子化的散沙状态，很容易被淘汰。 将来新加坡完全实现民主化，就会面临这种风险。 慢慢华人就会在整个马来半岛和印尼的各个岛屿消失。 进而在整个东南亚消失。 我估计看不到那一天，但你们的子孙会看到。

@MrJasonZhou @3596675596com 特朗普搞不定自己的国家的企业因为他们有选票，你日本企业也有？？？

@3596675596com 所以呢，他们会乖乖听美国的话把自己的钱当肉包子打出去？懂王连自己国家的企业都摆不平，关税官司打输了，还能管这么远？

讲三个让日本人感到扎心的事实 事实1 1991 年海湾战争，多国联军军费约 600 亿美元，美国只承担一半，日本被逼拿出 130 亿美元现金，是全球出资第二多的国家，占非美出资总额近 4 成 事实2 2003 年伊拉克战争，日本虽没有直接掏战争军费，但依然拿出数十亿美金支援美军后勤、中东战后人道重建，同时开放国内基地、承担驻日美军天价军费分摊（每年超 200 亿美金） 事实3 美伊备忘录约定 3000 亿美元（约 48 万亿日元）伊朗复兴开发基金，美国分文不出，日本企业扛下一半出资（24 万亿日元） 美国打伊拉克、制裁伊朗，源头冲突让日本石油进口成本暴涨、经济承压 如今美国和伊朗停战和解、自己一分不掏，转头强迫日本企业拿出天文数字给对手伊朗搞建设 日本是美国的奴仆：拒绝出资就会遭到美方贸易、安保层面施压，日右吹嘘的日美同盟就是个笑话

@MrJasonZhou @3596675596com 你怎么这么蠢呢？中国的企业都得向官员上贡，美国是日本的爸爸，随便一个制裁日本都受不了，更别提日本企业了，怎么会有你这么傻逼的人。我的厌蠢症犯了

@baispx 中国政府在农民养老金上的吝啬简直残忍，相对的体制内看病不花钱，养老金却一直涨

🔥🔥🔥外媒爆料：中南海一位高级幕僚私下透露，“中国领导层对高科技的痴迷，简直像被美国人下了咒一样，结果把整个经济政策都带偏了。” 这句话出自《经济学人》近期的封面级文章，标题也很是直白：中国有创新力，经济一团糟，到底哪边会赢？副标题说，这是“将定义二十一世纪的问题”。 翻译成一句人话：中国正在豪赌国运，梭哈高科技。 我们先来看看这次的“盘口”有多大，旧引擎：卖地、房地产、大基建，现在基本熄火了，有的甚至开始反噬。 于是仅剩的筹码，被一把推到了“高科技”上：芯片大基金三期，中央一级就砸进两千多亿，拉动的地方与社会资金还数倍于此。 电动车全产业链累计投入估计已超两万亿，雄安截至2025年11月，累计投资超过1万亿。 如果把数据中心、云软件、数字化改造都算进去的广义 AI 投资，占 GDP 的比例接近百分之三到五，这个强度，比美国还猛。 很多自媒体说，这是前苏联的翻版：当年里根一个“星球大战”，就把苏联拖进太空军备竞赛，活活拖垮。 但这个类比，我感觉一半对，一半错。 错在哪？苏联根本不是被星球大战拖垮的。真正放倒它的，是1985~1986油价腰斩，沙特放量增产，是阿富汗战争长期失血，是命令型经济结构性失灵，星球大战顶多是压垮骆驼的最后一根稻草。 事实上，那头骆驼，早就被放干了血。 那对在哪？对在底层逻辑：两者都在为“合法性”而赌。苏联赌的是意识形态和超级大国威望。中国赌的是“绩效”——我让你富，我们是一家人，这是一份必须持续兑现的合同，一旦增长停了，合同就违约。 而真正比苏联更凶险的，是中国下注的姿势。 约翰霍普金斯大学的一位经济学家点破了关键：现代史上，还没有哪个大国，是在经济减速、同时叠加地方政府债务危机的情况下，把全部资源押注高科技的。 换句话说——苏联是从强势处开始玩这场竞赛，中国却是经济已经出了大问题之后，才被迫梭哈。 “冰火两重天”不是修辞，而是现实： 火的一边：人形机器人、大模型、电动车在外面攻城略地。冰的一边：2026年5月，社会零售总额同比下跌约0.6%，是疫情之后首次转负。 工业企业亏损面冲到约三分之一，比一九九八年亚洲金融危机时还高。居民存款余额出现首次同比下降，老百姓在还钱、去杠杆，这是最可怕的信号。 更要命的是，这场科技大跃进的红利极度集中：北京、上海、杭州、深圳四座城市，吞掉了约70%+的 AI 投资，其余大部分城市颗粒无收。江西宜春2021年砸23亿建起的新能源车厂，如今已经停产，厂区一片死寂——这就是最昂贵的沉没成本，是货真价实的科技鬼城。 那有没有解药？有。最实在的一招，就是把钱给老百姓，补社保、补医疗、补育儿，同时给传统企业松绑、减税，与民休养生息。 但这大概率做不到，因为真要转向居民消费，就得松开那只管控资源的手，而松手，就等于稀释管控的根基，于是宁可梭哈，也不肯撒手，核心的原因在这里。 所以这盘赌的本质是，一个本就很虚的赌徒，为了跑到补给点，猛灌了一剂兴奋剂，然后加速狂奔。那大家觉得是中途就透支猝倒，还是真能冲到补给点，最终上岸、一统江湖？结果很难猜，但几年之内，大概率就见分晓。 很多分析人士都看好，因为中国现在最缺的不是钱，是头脑。技术驱动转型，从来是一个个企业家，用商业模式真刀真枪干出来的，不是靠念叨“高科技重要、高科技重要”念出来的。很简单的一个画面，黄仁勋们一停下，雷军们大概率就要迷失方向。 此外，翻开中国历史的每一次重大拐点，只要是压上“国运”的局，大多数“赌运”都不太行，之所以最终会成为冤大头，也是因为赌盘的逻辑，本就是这样被设计的，既有历史的因素，也有外部的因素，只不过到底是别人有意而为，还是顺手为之，我们就无从得知了。

@TradAdvocate 为什么不？

Question for MEN: If you could eliminate feminism forever, guaranteeing every man a young, feminine virgin wife who is in his league and wants to be a submissive homemaker... But part of the deal is that oral and anal sodomy become completely taboo and illegal, and you'll never be able to engage in it - Would you take that deal?

@PietroVentani @nntaleb 中国碰到新事物时往往尝试让市场先放手去做，做大了才来管。但一旦涉及到文化意识形态的，立马严格管控

@nntaleb XVII century French economists coined the term "laissez-faire" after observing aspects of Chinese statecraft based on daoist 無爲 ("doing nothing") The core idea is not to intervene unless there is the need to. The very opposite of western dirigism, especially in EU

QUESTION on CHINA. It seems to me that China is libertarian for small entities, w/near complete laissez faire, compared to, say, Italy or France, where the small is overregulated and the large able to play the system. China's state control applies to large entities. CORRECT?

@inciiyaa 汉字和基础设置建设

Çin: hakında sevdiğin bir şey söyle

@nxt888 有道理

They taught their children to fear the word "socialism" while their government was overthrowing socialist governments across four continents. They taught their children that democracy was their "greatest export" while their intelligence services were assassinating democratically elected leaders. They taught their children that America had never lost a war while losing wars. They taught their children that the market was "free" while using military force to open other countries' markets. They taught their children that they were "the good guys" and then sent those children to places that had never been given the option of seeing them as anything else. And the children came home broken, or did not come home, and the country called them "heroes" and moved on, and the next generation of children was taught the same things, and the cycle continued, and the people who profited from the cycle donated to the libraries and universities that produced the textbooks that kept the cycle running. This is not a conspiracy. This is an ecosystem. And everyone inside an ecosystem experiences it as nature.

@tmsxuan 中国人好吃懒做？你要不要看看你在说什么？一个老老实实上班不加班，遵纪守法在任何国家都是优秀青年的国家在中国却被叫做躺平！真正的问题是阶级固化分配失衡，政府对三代工人农民牺牲的背叛，导致的生育率暴跌，消费不振，超级老龄化社会到来

关于日本经济这个问题我问过我党大学生 小日子经济越来越差是哪来的观感？是就业率差了还是商店街没人，扭蛋都扭不起了？是股市房市一泻千里了？还是大家都得送外卖了？ 憋了半天的回答是小日子吃不起西瓜米饭，给美国人当狗 我觉得比起担心小日子经济，我党下一代好吃懒做和废青化仇美更让人忧心

@ThePenguinBTC 没错。其实看看韩国、日本、新加坡，你会发现更有意思的情况

Trump geldiğinden beri herkes ayrı ayrı savaşlar görüyor. Ben tek bir savaş görüyorum, Amerika'ya karşı Çin. -Venezuela -İran -Rusya -Grönland -Küba Trump göreve geldiğinden beri neredeyse her hafta yeni bir cephe açılıyor. Herkes bunlara bakıp ayrı ayrı krizler, birbirinden kopuk savaşlar görüyor. Ben hepsinin altında tek bir savaş görüyorum. Bütün bu cephelerin gizli tek bir hedefi var, Çin. Bunların nasıl tek bir savaşa bağlandığını adım adım göstereceğim. Önce çok eski bir kuralı hatırlamak gerekiyor. Beş yüz yıllık imparatorluk tarihini inceleyen Ray Dalio, değişmeyen bir düzen buldu. Yükselen bir güç mevcut güce yaklaştığında, eski güç onu durdurmak için elindeki her yolu dener. Bu neredeyse hiç şaşmaz. Bugün yükselen güç Çin, mevcut güç Amerika. Çin de her geçen yıl biraz daha yaklaşıyor. Rakamlara bakın. Çin enerji üretiminde Amerika'yı çoktan geçti, şu an neredeyse iki katını üretiyor. Sadece bu yıl, başka hiçbir ülkenin yaklaşamadığı kadar yeni enerji kapasitesi kurdu. Elon Musk'ın tahminine göre bu fark daha da açılacak, 2027'ye kadar Çin Amerika'nın üç katı enerji üretir hale gelecek. Analistlerin hesabı da net. Çin bu hızla büyümeye devam ederse, 2030'a kadar dünyanın bir numaralı süper gücü olacak. Amerika için bu, varlığını tehdit eden bir tablo. Ya Çin'i şimdi durduracak, ya da bir daha hiç durduramayacak. Peki nasıl durduracak? İşte mesele tam burada başlıyor. Önce Çin'in bu noktaya nasıl geldiğini anlamak lazım. Formülü aslında basit. Enerjini ucuza alırsın, işçiliğin de ucuzsa, herkesten daha ucuza üretirsin. Daha ucuza üreten de dünya pazarını kapar. Çin tam olarak bunu yaptı, bu ucuzluk avantajıyla hem Avrupa'yı hem Amerika'yı geride bıraktı. Ama bu avantajın içinde bir zayıflık saklı. Çin kullandığı enerjinin dörtte üçünü dışarıdan alıyor. Yani Çin'i zirveye taşıyan şey, aynı zamanda en kırılgan yanı. Şöyle düşünün. Önünüzde dev bir makine var, tüm gücüyle dönüyor, durdurulamaz gibi görünüyor. Ama o makinenin elektriği kendinden gelmiyor, uzaktaki birkaç ülkeden çekilen kablolarla besleniyor. Bu makineyle boğuşmanıza gerek yok. Kabloları birer birer kesersiniz, makine kendi kendine yavaşlar. Trump da işte tam bu kablolara vurmaya başladı. Peki Çin'in enerji kabloları nereden geliyor? Yıllardır yaptırım altındaki iki ülkeden. İran ve Rusya. İkisi de Batı'nın dışına itildiği için ellerindeki enerjiyi kim alıcı çıkarsa ona, ucuza vermek zorundaydı. O alıcı Çin'di. Çin bu yaptırımları kendi lehine çevirdi, ikisinden de piyasa fiyatının altında enerji aldı. Şimdi son aylara dikkatle bakın. Ukrayna savaşında artık vurulan yer cephe hattı değil, enerji sahaları. Rafineriler, boru hatları ve kuyular birer birer hasar görüyor. Rusya öyle zorlandı ki kendi içindeki akışı koruyabilmek için dizel ihracatına kota koydu. Yani dışarıya satacak enerjisi azaldı. Venezuela ise Çin'in en büyük petrol kablolarından biriydi, günde yaklaşık 800 bin varil doğrudan Çin'e gidiyordu. Amerika Maduro'yu devirince bu hat da kapandı. İran tarafında da yılların yaptırımları yeniden sıkılaşıyor, petrol altyapısı baskı altında. Her biri tek başına ayrı bir haber gibi duruyor. Ama hepsi aynı yöne işaret ediyor. Çin'i besleyen kablolar birer birer kesiliyor. Bir ayrıntı daha var. İran'dan Çin'e giden petrolde herkes açıklanan resmi rakama bakıyor. Bence o rakam gerçeğin çok altında. Çin bu petrolü büyük ölçüde el altından, kayıtların görmediği yollardan alıyor. Yani Çin'in bu bağımlılığı, açıklanan sayıların gösterdiğinden çok daha derin. Ama mesele yalnızca enerji değil. Aynı resmin içinde iki cephe daha var. Grönland'ı hatırlayın. Trump daha seçilmeden Grönland'ı almaktan söz etmişti, çoğu kişi buna anlamsız bir çıkış olarak baktı. Oysa Grönland, dünyanın en zengin nadir toprak elementi yataklarından birine sahip. Nadir toprak elementleri telefonların, elektrikli araçların ve füzelerin içindeki o görünmez ama vazgeçilmez maden. Bu madenin işlenmesinde bugün dünyayı elinde tutan tek ülke var, Çin. Yani Grönland'a uzanan el de aslında Çin'in bir başka büyük kozunu kırmaya çalışıyor. Bir de Küba var. Küba, Amerika kıyılarına yalnızca yüz elli kilometre uzaklıkta. Son dönemde Çin'in bu adada bir askeri dinleme merkezi kurduğu konuşuluyor. Yani Çin, Amerika'nın tam burnunun dibine bir kulak yerleştirmiş durumda. Trump'ın Küba üzerindeki baskısı da bu yüzden tesadüf değil. Şimdi şu beş cepheye birlikte bakın. Venezuela, İran ve Rusya, Çin'in enerjisini kesiyor. Grönland, Çin'in nadir toprak üstünlüğünü hedef alıyor. Küba ise Çin'in askeri kulağını. Görünüşte beş ayrı kriz, beş ayrı ülke. Gerçekte tek bir adres, Pekin. Başta söylediğim yere dönüyoruz. Trump'ın bütün bu hamlelerinin tek bir amacı var, Çin'in yükselişini durdurmak. Bir gücü yenmek için her zaman onunla cepheden çarpışmazsın. Onu büyüten ne varsa, enerjisini, madenini, gözünü kulağını, birer birer elinden alırsın. Ama bir şeyi unutmamak gerek. Çin bu kuşatmayı sessizce izlemiyor, kendi karşı hamlelerini çoktan yapmaya başladı. Peki Çin bu hamlelere nasıl cevap verdi, hangi kozları sahaya sürdü? Bir sonraki içerikte hepsini tek tek anlatacağım. Bu benim şahsi analizim. Gelişmeleri takip ediyorum, sizi bilgilendireceğim.

@macha3142 就这几年，被一个傻逼提出来的规矩

端午节安康と言うべきであり、端午节快乐はダメ。これってホントですか？

@DavidzhuLife 互联网加剧了这种现象，月薪3000的女人看不上收入10000的，只盯着网上少数那些人。哪怕结婚了，也只是想合法抢劫男人

在旧社会，很多女人宁愿嫁给富人做小妾，也不愿嫁给穷人做正妻。 后来实行一夫一妻制，在一定程度上缓解了婚配失衡的问题，让更多普通男人有了成家的机会。 但几十年过去，再看看现实，乡镇光棍成堆，城市剩女如云。 历史兜兜转转，很多现象似乎换了形式，却没有改变底层逻辑。 从春秋战国到今天，科技变了，制度变了，生活方式变了，但人性里对资源、地位和安全感的追逐，似乎从未发生本质变化。 贫穷的女人往往看不上贫穷的男人，富裕的女人更难接受贫穷的男人。 于是就出现了一个耐人寻味的现象： 在富人面前，女人似乎很容易得到。在穷人面前，女人显得遥不可及。 有时候真的会感慨： 时代一直在向前走，可人性，似乎总在原地打转。

@chenkai2008 @Kongkongda5882 究竟是谁不懂？！印出来就能流通？蠢货，钱都在富人的账户上躺着在金融机构里空转呢！分配制度不改，印钱只会稀释普通人的财富。蠢货。

@Kongkongda5882 不懂的知识问问豆包好吗？发出来让人笑话，赚多少外汇就要印多少人民币懂吗？那些外汇通过人民币换汇已经在国内流通了，怎么在拿出来分配？

指着外贸，洋人消费当大爷。赚的钱宁可买美债，也不愿国内分配。只能天天求洋人当大爷，还被人制裁。实际上明明可以在世界第一生产国的基础上，成为世界第一消费市场的，占据世界经济话语权的。

@MrImranPk 中国过去应该是一直站在伊朗这边的，但是后来没有，因为伊朗实在是太菜了，内部被美国渗透成了筛子，连最高领袖和苏莱曼尼都能被斩首，实在是太菜太幼稚了！斗争就要拿出斗争的魄力和专业来。

Iran is not an enemy of any nation or people. Rather, it presents itself as a supporter of the oppressed and a defender against injustice. It stands for justice, sovereignty, and resistance in the face of oppression. What do you think? Do you stand with Iran in this struggle against injustice? 🇮🇷✊

@ThePenguinBTC 我看到了什么？天呐！我从一个土耳其人的X上看到了这么清晰的中国战略分析，以往我只能在知乎上看到。厉害了👍👍😿

ABD Çin'i her cepheden vuruyor. Çin neden susuyor? Herkes aynı soruyu soruyor. ABD Çin'in enerji hatlarını kesiyor, çevresini sıkıştırıyor, mallarına ağır vergiler biniyor. Çin ise tek bir adım atmıyor. Çoğu kişi bunu çaresizlik sanıyor. Ben tam tersini görüyorum. Çin karşılık vermiyor, çünkü asıl hamlesini on yıl önce yaptı. ABD daha ilk kurşunu sıkmadan, Çin oyunu çoktan kurmuştu. Şimdi o hamleleri tek tek göstereceğim. Önce iki ülkenin nasıl oynadığına bakalım, çünkü her şey burada başlıyor. ABD son yirmi yılı savaşarak geçirdi. Irak, Afganistan, Libya, Suriye, Yemen. Askeri operasyonlara sekiz trilyon dolardan fazla harcadı. Saddam devrildi, Kaddafi devrildi, liderler bir bir düştü. Bu satranç oynamaktır. Tek bir hedef vardır, rakibin şahını devirmek. Çin aynı yirmi yılda tek bir savaş açmadı, tek bir lider devirmedi. Bunun yerine sessizce taş dizdi. Bu Go oynamaktır. Amaç şahı değil, tahtanın mümkün olan en büyük bölümünü ele geçirmektir. ABD birkaç şah düşürdü. Çin kıtalar büyüklüğünde toprak çevirdi. İlk taşını Afrika'ya koydu. ABD Ortadoğu'da bir ülkeyi yıkarken Çin Afrika'da bir ülke inşa ediyordu. 49 ülkeye yaklaşık 182 milyar dolarlık altyapı kurdu. Kenya'ya demiryolu çekti. Etiyopya'ya baraj kurdu. Cibuti'ye liman açtı. Nijerya'da 20 milyar dolarlık gaz tesisi, Kongo'da 10 milyar dolarlık hidroelektrik santral kurdu. Namibya'ya kıtanın en büyük güneş santralini dikti. Bütün kıtanın internet altyapısını Huawei ile ördü. 2025'te Afrika ile ticareti 348 milyar dolara ulaştı. Bugün Afrika'nın en büyük ticaret ortağı artık Batı değil, Çin. Üstelik bunu tek kurşun atmadan, tek rejim devirmeden yaptı. ABD bir ülkeyi yıktığında geriye bir boşluk kalıyordu, Çin sessizce o boşluğa yerleşiyordu. Ama Çin'in asıl hamlesi göz önündeydi, kimse önemini görmedi. Enerji. On yıl önce Çin ile ABD neredeyse aynı miktarda elektrik üretiyordu. Bugün Çin, ABD'nin iki katını üretiyor. Yılda yaklaşık 300 gigavat yeni kapasite ekliyor, bu tek başına Almanya'nın tüm elektrik sisteminden büyük. Aynı dönemde ABD yerinde saydı. Nükleer santraller kapandı, yeni kapasitenin önüne engeller çıktı. Peki bu neden bu kadar önemli? Çünkü Çin bir denklemi herkesten önce gördü. Yapay zeka çağında güç orduyla değil, elektrikle ölçülecek. NVIDIA'nın patronu Jensen Huang geçenlerde söyledi, yapay zekanın geleceği için bugünkü hesaplama gücünün bin katı gerekecek. Hesaplama gücü demek, doğrudan enerji demek. Şu an ABD'de durum şu. Microsoft, Google, Meta veri merkezi açmak istiyor ama şebeke yetmiyor, sıraya giriyorlar, hatta kendi nükleer santrallerini kurmaya çalışıyorlar. Çin ise sıraya girmiyor, istediği kadar kapasiteyi açıyor. İş enerjiyi üretmekle de bitmiyor. O enerjiyi taşıyan parçalar da Çin'in elinde. Bir örnek vereyim. Trafo. Elektriği şebekeden şehre taşıyan o cihaz. Bugün dünya trafo üretiminin yaklaşık yüzde 60'ı Çin'in elinde. ABD ihtiyacının sadece beşte birini kendi üretebiliyor. Sonuç şu. Bu ay gelen bir rapora göre, ABD'de 2026'da açılması planlanan yapay zeka veri merkezlerinin neredeyse yarısı iptal edildi ya da ertelendi. Sebep para değil, şirketler bu işe 650 milyar dolar ayırmış durumda. Sebep, bir trafo siparişinin beş yıla kadar beklemesi. Çünkü o trafonun büyük kısmı Çin'den geliyor. Aynı durum nadir toprak elementlerinde de var. Telefonun, elektrikli arabanın, füzenin içindeki o görünmez maden. İşlenmesinde dünyayı elinde tutan tek ülke Çin. Şöyle düşünün. ABD en güçlü motoru yaptı, en iyi yazılımı yazdı, en gelişmiş yapay zekayı kurdu. Ama o motoru çalıştıran elektriğin, kablonun, trafonun anahtarı Çin'in cebinde. Motor ne kadar güçlü olursa olsun, anahtarı başkasındaysa ne zaman çalışacağına sen karar veremezsin. Çin sahnenin arkasında bir şey daha yapıyordu. Doların altını oyuyordu. 2013'te elinde 1,3 trilyon dolarlık ABD tahvili vardı. Bugün bu rakam 682 milyar dolara indi, 2008'den beri en düşük seviye. Sattığı her dolarla altın aldı. 2023'te Suudi Arabistan ilk kez Çin'e yuan ile petrol sattı. Çin, dolar sisteminin dışında kendi ödeme ağını kurdu, BRICS'i genişletti. Dolarsız bir ticaretin temellerini hiç gürültü çıkarmadan attı. Sonra en cüretkar hamlesini yaptı. ABD'nin tam arka bahçesine, Latin Amerika'ya uzandı. Burada bir parantez açmak lazım. 1823'te ABD bir kural koydu, Monroe Doktrini. Latin Amerika benim etki alanımdır, başka güç buraya giremez dedi. İki yüz yıl boyunca bu kurala kimse dokunamadı. Tek ciddi meydan okuma 1962'de Sovyetlerin Küba'ya füze koymasıydı, o zaman dünya nükleer savaşın eşiğine geldi. Şimdi Çin geldi. Tank getirmedi, füze koymadı. Yatırım yaptı. ABD Brezilya'ya yüzde 50 gümrük vergisi koyduğu dönemde, Çin Brezilya'ya milyarlarca dolar yatırım yaptı. Çünkü Brezilya sandığınızdan çok daha değerli. Enerjisinin yaklaşık yüzde 88'i yenilenebilir, dünyanın en büyük ikinci barajı orada. Petrolü var, demir cevheri var. Dünya niyobyumunun, yani ileri teknolojinin o kritik metalinin yaklaşık yüzde 90'ı Brezilya'dan çıkıyor. İki yüz yıllık bir doktrin, tek kurşun atılmadan sessizce esnedi. Şimdi son aşamaya geldi. Yıllarca kurduğu bu hakimiyeti artık bir kaldıraç gibi kullanmaya başladı. Bir hammaddenin musluğunu biraz kıstığı an, fiyatı dünyada fırlıyor. Önce nadir toprak elementlerine kısıtlama getirdi. Sonra gümüşe. Gümüş, yasak daha yürürlüğe bile girmeden kısa sürede sert şekilde yükseldi. En son sülfürik aside dokundu. Adını çoğu kişi duymamıştır ama bu madde modern sanayinin temeli. Bakır üretiminin beşte biri, gübre üretiminin üçte ikisi bu aside bağlı. Yani zincirin başı kısılınca, ucundaki market rafı bile sarsılıyor. Düzen hep aynı. Çin musluğu biraz kısıyor, faturayı dünyanın geri kalanı ödüyor. Bütün bu yolun sonunda tek bir nokta duruyor. Tayvan. Dünyanın en gelişmiş çiplerinin neredeyse tamamı orada üretiliyor. Kim Tayvan'ı tutarsa, 21. yüzyılın teknolojisini tutar. Amerikan istihbaratına göre Çin ordusuna net bir hedef verdi, 2027'ye kadar Tayvan'ı alabilecek güce ulaşın. Çin yıllarca tahtanın kenarlarını sessizce çevirdi. Şimdi gözünü tam ortaya dikti. Şimdi başa dönelim. ABD savaşlara sekiz trilyon dolar harcadı, bugün 39 trilyon dolar borçlu, topladığı her dört vergi dolarından biri sadece faize gidiyor. Çin aynı dönemde Kuşak ve Yol'a 1,4 trilyon, Afrika'ya 182 milyar dolar yatırdı. ABD harcadı, Çin yatırdı. ABD her hamlesini bağırarak yaptı, hepsi manşet oldu. Çin tek bir manşet olmadan enerjiyi, trafoyu, madeni, ödeme sistemini ve kıtaları eline aldı. ABD bir şah düşürdüğünde tahtadan bir taş kalkıyor. Çin bir hamle yaptığında tahtadan bir kıta onun rengine dönüyor. İşte Çin'in neden karşılık vermediğinin cevabı bu. ABD'nin elinde en güçlü ordu, en iyi yapay zeka, en büyük donanma var. Çin'in elinde ise bütün bunları çalıştıran muslukların anahtarı. Bir gücü asıl tehlikeye atan şey, rakibinin silahları değildir. O silahları besleyen şeyi rakibinin tutuyor olmasıdır. Bu benim şahsi analizim. Gelişmeleri takip ediyorum, sizi bilgilendireceğim.