Ramendra

@KPuzari ধন্যবাদ

@rnsarma কাজিৰঙাৰ অৰ্কিড পাৰ্কত (গগৈ) ।

উজনিত ভোট দিবলৈ সকলে যেন অৰ্কিডৰ গোন্ধ লবলৈ মিচ নকৰে । ফুল ফুলাৰ এতিয়া ভৰ পক। লেমণ ফ্লেভৰ অৰ্কিডৰ গোন্ধ থকা অৰ্কিড দেখিছেনে ?

@GauravGogoiAsm Bestof luck to you

I cast my vote in Jorhat today for a Natun Bor Axom - strong, inclusive, and full of hope.

Vox Populi, Vox Dei.

@Bhaveshmakwana_ A

Who will you vote for? Give your opinion in the comments.

@SatyajitJeetu11 Oh! Take care, man. Hope everything will be fine. Reduce tension

"ষ্ট্ৰোক" নাৰ্চিং হোমত ভৰ্তি হৈ আছিলো, সেইবাবে কেইদিনমান একো প'ষ্ট কৰিব পোৱা নাই...! নিৰ্বাচন আহিছে, সেইবাবে ভালকৈ মনত কৰাই দিলোঁ... #JusticeForZubeenGarg "জয় জুবিন দা"

@FightApsc এখেতে হতাশাৰ প্ৰকাশ কৰিছে

এইয়া হতাশাগ্ৰস্তৰ লক্ষণ নহয় নে ⁉️ কি হৈছে মানুহজনৰ -কিয় ইমান উত্তেজিত হৈ আছে ⁉️

@Konpai_099 অতি সুন্দৰ। নজনা কথা জানি ভাল লাগিল

অসহ্য লাগে যেতিয়া কোনোবাই ছ'চিয়েল মিডিয়াত সনাতন ধৰ্মৰ বিষয়ে অসমীয়া মানুহক লেকচাৰ দিবলৈ আহে । "পূজা এনেকৈহে কৰে", "সনাতন-সংস্কৃতি এইটোহে", "সনাতনত অমুকহে খায়, তমুকটো নাখা‌য়..." এই মানুহখিনিক আমাৰ গাৱঁৰ ভাওনা চাবলৈ পঠিয়াই দিলেই অসমীয়াৰ সনাতন-জ্ঞানৰ এটা আভাস পাই যাব । ভাওনা মানে মাথোঁ ভাৱৰীয়াৰ বচন নহয়.. সূত্ৰধাৰী ওলোৱা আগৰ "গায়ন-বায়ন"ৰ ধেমালি অনুষ্ঠানো !‌ ভাওনাৰ গধূলী "গন্ধবাদন" বুলি অনুষ্ঠান এটা হয় । কলগছৰ মূঢ়া এটা মাটিত পুতি তাত আৰৈ চাউল আৰু মিঠাতেল দি বন্তি এগছি জ্বলাই দিয়ে - ইয়াকে "ভোটা" বোলে । ভোটা কি? পূৰ্ণ ব্ৰহ্মৰ প্ৰতীক! ঈষা আৰু বৃহদাৰণ্যক উপনিষদে যাক Absolute Reality বুলি কৈছে । তাৰপিছত গায়ন-বায়নে নিৰ্দিষ্ট সাজ-পোচাক পিন্ধি অৰিয়া দুডাল লৈ আগবাঢ়ি আহে । এই অৰিয়া দুডাল নো কি? এডাল হৈছে "পৰাবিদ্যা" মানে পৰমজ্ঞান আৰু আনডাল হৈছে "অপৰাবিদ্যা" মানে সাধাৰণ জ্ঞান- অথৰ্ববেদৰ "মুণ্ডক উপনিষদ"ৰ মূল কথাখিনি ইয়াতে নিহিত হৈ আছে । তাৰপিছত অৰ্ধবৃত্তাকাৰ এডাল বাঁহৰ কামিত ফুটা কৰি ৯ ডাল শলাত জুই লগাই সেই ফুটাবিলাকত সোমোৱাই দিয়া হয় - তাকে "অগ্নিগড়" বুলি কয় । অৰিয়াৰ পিছে পিছে দুজন মানুহে এই অগ্নিগড়ডাল লৈ যায় । অগ্নিগড় হ'ৱ "নৱধা ভক্তি"ৰ প্ৰতীক - এইখিনি কথা আকৌ ভাগৱতৰ ! নৱধা মানে, "শ্ৰৱণ, কীৰ্তন, স্মৰণ, অৰ্চন, পদসেৱা, দাস্য, সখিত্ব, বন্দন আৰু আত্ম নিবেদন" । গায়ন-বায়নে অৰিয়াৰ পিছে পিছে নামঘৰৰ সিংহাসনৰ আগেদি গৈ গোটেই নাটঘৰটোত "৪" সংখ্যাৰ আকৃতিত ৭ পাক ঘূৰে । ৪ মানে - নাম, দেৱ, গুৰু, ভকত আৰু ৭ পাক ঘূৰা মানে হ'ল - সপ্তবৈকুন্ঠৰ সৃষ্টি কৰা ! এই গোটেই ক্ৰিয়া-কলাপৰ দ্বাৰা হিন্দু ধৰ্মৰ Core idea টো ভাওনাৰ আগতেই প্ৰতীকী অৰ্থত বুজাই দিয়া হয় - ১) সকলো আৰম্ভ হয় "ভোটা"ৰ পৰা অৰ্থাৎ পৰমব্ৰহ্মৰ পৰা - the ultimate truth - metaphysical foundation of Hindu philosophy. ২) "ভোটা"ক পাবলৈ দুইধৰণৰ জ্ঞান আছে - পৰাবিদ্যা মানে আধ্যাত্মিক জ্ঞান আৰু অপৰাবিদ্যা মানে ভৌতিক জ্ঞান । ৩) যদি কিবাকৈ পৰমব্ৰহ্মক জ্ঞানৰ জৰিয়তে পোৱাত অসুবিধা হৈছে, তেন্তে সহায় কৰিবলৈ লগতে ভক্তি মাৰ্গ আছে - "অগ্নিগড়" যি বাট দেখুৱাই লৈ যাব । ৪) ব্ৰক্ষ্মজ্ঞান লাভ কৰাৰ সাধনা এটা ধৰ্মীয় কাঠাম (religious framework) ত সম্পন্ন কৰিব লাগে ; যাৰ উপাদান হৈছে: নাম, দেৱ, গুৰু, ভকত । ৫) যদি ওপৰৰ পথ অনুসৰণ কৰে তেতিয়া পৰ্যায়ক্ৰমে পৰমব্ৰহ্মক সাক্ষাৎ কৰাৰ দিশে যাব পাৰি । পৰ্যায় হ'ল সাতটা, মানে সপ্তবৈকুন্ঠ (Spiritual realms) এইখিনি হোৱাৰ পিছতহে খোলত "তৌ তাকধিন" বুলি বোলটো পৰে আৰু গায়ন-বায়নৰ কাম আৰম্ভ হয় । খোলত জোৰণি, চাহিনি, গুৰুঘাট, সৰু ধেমালি, বৰ ধেমালি, ঘোষা ধেমালি.. আদি বোলবোৰ বজাব লাগে । খোলৰ প্ৰতিযোৰা বোলত বেদ-পুৰাণৰ মূল কথাখিনি ফুটি উঠে । ইয়াৰ পিছত হয় সূত্ৰধাৰীৰ প্ৰবেশ আৰু শেষত ভাওনা আৰম্ভ । "ঐচন‌ প্ৰকাৰে সভামধ্যে শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰবেশ কৰিকহো..." । কৃষ্ণ প্ৰবেশৰ আগত আঁৰকাপোৰ এখন ধৰি ৰখা হয়- এইটো নাট্য কৌশল নহয়। ই হৈছে “অব্যক্ত”ৰ পৰা “ব্যক্ত”লৈ, “নিৰ্গুণ”ৰ পৰা “সগুণ”লৈ প্ৰৱেশৰ প্ৰতীক। হিন্দু ধৰ্মৰ ইমান Complex Philosophical Concept বোৰ নৈমিত্তিকভাৱে আমি গাৱঁৰ ভাওনাত দেখি থাকোঁ । ইমান সৰলভাৱে জটিল হিন্দু-দৰ্শনক অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে নাটঘৰত এইদৰে হয়তো কোনেও দেখুওৱাব নোৱাৰিব !! আৰু ইয়াৰ পিছতো অসমীয়া মানুহক যেতিয়া "সনাতন সংস্কৃতি কি" সেয়া বুজাবলৈ আহে, প্ৰচণ্ড খং উঠে । ছশবছৰৰ আগতেই অসমীয়াই হিন্দু ধৰ্মক নিজৰ জীৱন শৈলীত জোৰা লগাই লৈছে আৰু নিজস্ব সাংস্কৃতিক ৰূপ দিছে । সেয়ে বাহিৰৰ কোনো একক সংজ্ঞাৰ দ্বাৰা ইয়াক সীমাবদ্ধ নকৰিব । সনাতন সংস্কৃতি কি, অসমীয়াই জানে, ভালদৰে জানে ।

@goswami__abhi কোন

সঁচা হওঁক বা মিছা, অনাগত এসপ্তাহ ধুমুহা এজাক ব'ব। বৰলৰ বাঁহ খুচি দিলে কোনোবাই। এই ঘৰশত্ৰু বিভিষণ কোন? #assam_elections

@VedBorah Yes,sheer frustration! Needs rest and good sleep otherwise mental balance might be affected

Clear sign of pressure & frustration

@a_random_2020_ কিন্তু লিছুবাৰীৰ পিনে ফুটপাথ নবনোৱাকৈ এৰি দি ঠেক কৰি গল

যোৰহাটৰ বৰভেটা চাৰিআলি পৰা লিচুবাৰী যোৱা পথ ভাগৰ কাম প্ৰায় শেষ হৈছে আৰু। আগতে বহুত ঠেক আছিল, এতিয়া বহল কৰাৰ লগতে নলাও নিৰ্মাণ কৰিলে যাৰ ফলত কাষত থকা ৰাইজৰো সুবিধা হৈছে। Glad to witness such a transformation of this road, probably lesson learned from Ghy-build functional drains

@atanubhuyan @himantabiswa Fighting a loosing battle now

“Public should file FIR against AJP candidate Kunki Choudhury’s parents for posting beef consumption photos on social media. No Hindu can vote for a candidate whose parents eat beef,” says @himantabiswa

Politics in #Assam is hitting a new low—and it should outrage every thinking citizen. Dragging a 27-year-old girl, Kunki Choudhury, into vile debates over what her parents—@SujataGurungChowdhury and Dudul da—allegedly eat is not politics. It’s a shameful display of fear and desperation. If #HimantaBiswaSarma truly believes Bijoy Gupta is a strong candidate, then why stoop to targeting a young girl’s family and identity? Because this isn’t a strength. This is the fear of being challenged. This is not leadership. This is calculated polarisation. Assam’s politics cannot be reduced to hate and personal attack. Debate work. Debate vision. Debate real issues. Stop targeting families. Stop dividing Assam. Stop this dirty politics.

@PulakDa09473058 AIIMS in Guwahati also refer patients to GMC

মেডিকেল কলেজ দিলে কি হব।।হাগনি,দিছেন্ত্ৰি হলেও আমি অসমৰ বাহিৰত যাব লাগে।। অসমৰ কোনজন MLA মন্ত্ৰী আছে জি অসমৰ মেডিকেল কলেজ সমূহত চিকিৎসা কৰে।।কিবা হলেই দিল্লী, মুম্বাই,চেন্নাই আদিলৈ ঢাপলি মেলে।। হস্পিটেল নামৰ building কেইটামান দিছে🤐

@nibirdeka Well written and thought provoking. Almost bthe same fate for Santipur now

How Central Guwahati Changed And Why We Must Stop Blaming “Outsiders” My grandfather, sometime in the 1950s, bought land in Central Guwahati from one Bhatti Babu, who local people say was among the biggest landowners in the city. Some even say Sarabbhati gets its name from him. He was the local dealer of liquor made in the area and had huge stretches of land, reportedly given to him during the British period. My grandfather also bought a piece of land in Fancy Bazar and set up a shop there. That shop still exists under our family, though barely. At one point, our family had a real economic stake in the heart of Fancy Bazar. During the Assam Agitation, my grandfather was deeply moved by Prafulla Kumar Mahanta. He would collect money and resources for the student movement through the businessmen of Fancy Bazar. He used to call PK Mahanta “Mahapurush.” Even when the darker truths about Mahanta slowly began to emerge, my grandfather refused to believe them. He lived in denial. Looking back now, I sometimes feel that denial was not just his personal flaw. It was a symptom of something much larger in Assamese society. Cut to the 21st century, my father moved the family to Dispur. Today, we are voters of the Dispur constituency. Our shop in Fancy Bazar is merely surviving, and none of us ever really wishes to return to that ancestral part of the city. The old property has been rented out to non-Assamese traders who now do business ironically in Fancy Bazar. That, in many ways, is the reality of Old Guwahati. The part of the city that was once the entry point for migrants into Guwahati and once held so much Assamese economic presence, is no longer aspirational to the next generation of Assamese families. And that did not happen overnight. It happened because the reason people came to Guwahati changed. Once upon a time, migrants came here largely for business. But after the Assam Agitation, the Assamese middle class increasingly began to see government jobs as the highest form of security, prestige and power. Slowly, our collective obsession shifted from trade and enterprise to bureaucracy. The dream was no longer to build a business in the city. The dream became to secure a government post, enter the system, and occupy the machinery of the state. In many ways, filling the bureaucracy became the only socially respectable way to assert hegemony. Meanwhile, commerce was quietly abandoned. The same story repeats on my maternal side in Bharalumukh, where our family has roots linked to Rohini Kumar Choudhury, one of Assam’s tallest nationalist leaders. Today, most of those ancestral lands have been handed over to builders. Apartments stand where old homes and family legacies once did. The buyers are mostly from the business class, and yes, many of them are non-Assamese. Except for our ancestral home, much of that old world is gone. The reason is not very complicated. Assamese families in Central Guwahati simply could not keep pace with the business class. They could not compete with communities that treated business not as an individual hustle but as a collective family project, where each generation protected and expanded what the previous one built. For many Assamese families, the easiest way to generate wealth and sustain status became monetising land. Sell the land. Rent the shop. Give the plot to a builder. Move out. Ask the children to study for APSC, bank exams, engineering or an MNC job in Bangalore. That became the new model of success. I still remember buying sweets from Choudhury Sweets near Fatasil Ambari, an Assamese-owned sweet shop that was part of the memory of that old Guwahati. By the time I reached middle school, it was gone. And that story is not unique. The Assamese owned businesses in Panbazar from where I used to buy cakes and chocolates, are all gone! None of the uncles are chewing paanon the footpath anymore. Many Assamese-owned shops across Central Guwahati were either sold off or rented out because the next generation simply did not care to take over. They had other aspirations. But not the kind that allowed us to retain a stake in the economic core of our own city. And now, to hide from our own failures to remain relevant as a business community, the easiest thing for us to do is to blame the “Baniya” class. That has become our comfort zone. But the truth is far more uncomfortable. What we are seeing today is also the fallout of a short-sighted Assamese nationalism that taught us how to identify outsiders, but not how to build lasting economic power. It gave us slogans, sentiment and suspicion, but it did not build a strong entrepreneurial culture. It made many of us emotionally defensive and economically fragile. As a student of Don Bosco, Panbazar, another institution rooted in Central Guwahati, I grew up with non-Assamese friends. Many of them came from families where business was protected like an inheritance and expanded like a duty. They worked together as a family unit. They have also created employment for Assamese youths and I myself have worked under them and learnt a lot about professionalism and work culture. In our Assamese family setups, often the first thing we do after marriage is divide the household into another kitchen. More separation. More expenses. Less pooling of resources. Less collective planning. Less continuity. This write-up is not to justify a non-Assamese person becoming the next MLA of Central Guwahati. That is not the point. The point is that if we are serious about understanding how Central Guwahati changed demographically, commercially and politically, then we must first have the courage to perform a postmortem on ourselves. Because communities do not lose space only because others enter it. Sometimes, they lose space because their own next generation no longer wants to stay, build, compete and preserve what was once theirs. And unless we are willing to confront that truth, we will remain stuck in the same victim complex, forever blaming the outsider for what was also, in no small measure, our own failure

@KunkiCofficial শুভেচ্ছা থাকিল

১৭৪৪ চনতে আহোম স্বৰ্গদেউ প্ৰমত্ত সিংহৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ইতিহাসপ্ৰসিদ্ধ এই শুক্ৰেশ্বৰ দেৱালয়৷ ব্ৰহ্মপুত্ৰত তীৰত অৱস্থিত এই দেৱালয়লৈ গৈ এক বিশেষ শক্তিৰ অনুভৱ হয়৷ আজি পুৱাও তেনে এক অনুভৱেই পুনৰ এবাৰ হ’ল৷

@ranjanphukanimd Very good info

19-Mar IMD's latest weekly outlook shows ABOVE NORMAL RAINFALL in NE region for next TWO WEEKS. Max temperature normal to below normal in NE for two weeks. So rainy days to continue 🌧️ Rainfall in East & NE India last week 267% excess, overall since 1st March 73% excess.

@Konpai_099 Congratulations

যিহেতু সকলোৱে দল সলনি কৰি আছে, মইও পুৰণি দল সলনি কৰি ইংলেণ্ডৰ এটা নতুন দলত যোগ দিলোঁ । UK ৰ Medical Research Council ক ধন্যবাদ Funding তথা Global Talent Visa খনৰ বাবে ! এতিয়াৰ পৰা Full-time BSL3/4 zone ত থাকিম ।‌ মানে TB, Corona আদি অঘাইতংবোৰৰ মাজত । গতিকে, কেতিয়াবা যদি এইটো একাউন্টৰ পৰা Update নাপায়.. বুজি ল'ব কি হ'ল! 🤓

@TheIncNews Yes

Om Birla is "the worst Lok Sabha Speaker in Indian history." ○ Yes, I agree ○ No, I disagree State your opinion clearly and share it.

@TheIncNews Agree

Om Birla is “The Worst Lok Sabha Speaker in Indian History. ○ Yes, I agree ○ No, I disagree Follow and share your opinion clearly.