1611

Küresel salgın döneminde iktisat politikaları hemen her yerde olağanüstü durum modeline döndü. Para politikaları eksi reel faizler ve merkez bankalarının benzeri görülmemiş bilanço genişlemeleri ile şekilenirken maliye politikaları da genişletici etkiyi büyüttü. Ardından vekâlet savaşları niteliğindeki çatışmalarla küresel bir meydan okuma ve hesaplaşma döneminin başladığına tanık olduk. Jeopolitik gerilimler hızla yükseldi, riskler arttı. Ticaret bu hesaplaşmalarda bir silah haline geldi. Küresel düzen parçalandı, serbest ticaretin yerini korumacılık, liberal piyasa ekonomisinin yerini neo-Merkantilizm aldı. Gelişmiş ekonomilerden başlayarak ama dünya geneline yayılacak şekilde korumacılık, düşmanca rekabet, yabancı karşıtlığı, etnik ve dinsel ırkçılık ve popülizm yükselişe geçti. Kurala dayalı/normatif uluslararası ilişkiler yapısı geçerliliğini yitirdi, güce dayalı/durumsal bir yapı egemen oldu. Yaşanan bu gelişmeleri birbirinden bağımsız tekil olgular olarak değerlendirmek yanıltıcı olur. Büyük resme baktığımızda 1980’lerden beri yükselişte olan ve son otuz yıla damgasını vuran liberal küresel dünya düzeninin sona erdiğini, yeni bir düzenin oluşmakta olduğunu görüyoruz. Gözlemlediğimiz gerilimler bu değişimin sancıları olarak okunmalıdır. Büyük bir değişimle karşı karşıyayız ve hatırı sayılır bir süre bu ortamın zorluklarıyla başa çıkmak durumunda kalacağız. Değişim kaçınılmazdır. Her değişim bünyesinde tehditler ve fırsatlar barındırır. Bu dönüm noktasında Türkiye’nin karşısında zorluklar ve riskler olduğu kadar büyük fırsatlar da olduğunu görüyorum. Fırsatların daha önde olduğu kanısındayım ama bunları potansiyelden kinetiğe, kuvveden fiile dönüştürmek için siyasal ve ekonomik alanlarda ciddi bir gözden geçirme ve yeni koşullara uygun yeniden yapılandırma gereği bir zorunluluk olarak karşımızda duruyor. Bu bağlamda ekonomide uygulanmakta olan programı ve program hedeflerini bu bakış açısıyla gözden geçirerek hem üretim gücümüzü ve krizlere karşı dayanıklılığımızı pekiştirmemiz hem küresel olağanüstü durum nedeniyle daha esnek olmamız gerekiyor. Bu zorlu süreci başta sanayimiz olmak üzere üretici kesimlerimizde kalıcı bir hasar oluşmadan yönetmek durumundayız. Bir kez daha vurgulamanın önemli olduğunu düşünüyorum; Türkiye için güçlü bir sanayi altyapısının varlığı, ekonomik bir gereklilik olmanın çok ötesinde, bir ulusal güvenlik meselesidir.

Özlü ve süslü cümlelere gerek yok. Daha fazla canımız yanmadan, eğitimdeki yozlaşmanın önüne geçmek için yapılması gerekenleri 25 yıllık bir eğitimci olarak yazıyorum. - Öğretmenlere okullarda otoritesi geri verilmeli, itibarı ve saygınlığı yeniden kazandırılmalıdır. Disiplinin olmadığı ortamda eğitim olmaz. Öğretmen eskisi gibi tekrar merkezde olmalı. - Öğretmenlerin sindirilmiş, öğrencilerin şımartılmış olduğu bir ortamda eğitim-öğretim yapılamaz, ancak bakıcılık yapılır. - 12 yıllık zorunlu eğitime derhal son verilmeli, okumak istemeyen ve okulla alakası olmayan, sürekli sorun çıkaran çocuk zorla okulda tutulmamalıdır. Eğitim ortamını bozmasına, okumak isteyen öğrenciyi rahatsız etmesine ve öğretmenin işini yapmasına engel olmasının önüne geçilmelidir. - Ortaokulda da akademik olarak başarısız olan öğrenciler sınıf tekrarı yapmalı, eğer iki sene üst üste başarısız olursa okulla ilişiği kesilerek mesleki okullara yönlendirilmeli ve bir zanaat öğrenmesi sağlanmalıdır. Üniversite mezunu olanlarında durumu ortada, çoğu işsiz. Ülkemizin bu kadar çok üniversite mezunundan ziyade ara elamanlara, kalfalara ve ustalara ihtiyacı var. - Veliler, özgür ve özgüvenli çocuklar yetiştireceğim diye, çocuğunun saygısızlığını, şiddet eğilimini, bulunduğu ortama zarar vermesini, zorbalığını ve bencilliğini normalleştirmemeli. - Eğitim ailede başlar. Her anne baba ahlaklı, saygılı, vicdanlı çocuklar yetiştirmek için daha fazla çaba göstermeli. - Kimse benim çocuğuma bir şey diyemez düşüncesini merkeze almayı bırakıp, kurallara uyması gerektiğini öğretmeli, uymadığında da gerekli cezaya uğrayacağını sıklıkla hatırlatmalıdır. Bu konuda da görevini yapmaya çalışan öğretmenin karşısında değil, yanında yer almalıdır. - Sosyal medyada, medya kanallarında, sinema ve dizilerde, şiddet, cinayet, çeteleşme, mafya, intihar, çarpık ilişkiler, suça özendirme vs.. yasaklanmalı ve gerekli tedbirler alınarak sıkı takip edilmelidir.