نیکوس کازانتزاکیس

تیشرت نردکی مدنظر

@Malyutka9M14 اونجا چیزیو هرگز نفهمیدی ؟

امروز تونستم به لانه کمونیسم تهران نفوذ کنم مرگ بر سه فاسد

عه چرا دوربین برگشت

@noctiita ی مرد واقعی تو خلوت خودش هلو کیتی میشه

من به بحث بتمن دیر رسیدم، مرد واقعی سولجر بوی‌ئه

@nasnasasn علف درآورده

چرا همه ترکمن صحران؟

@SinaIspahbadh این بدبخت خیلی خدازدست ی شعرم پین داره انگاری باقر 6 ساله از روستاهای اطراف قم اونو نوشته

@Malyutka9M14 پس محترمم

@1_humbleee اگه با شاش پر کنه بسیار قابل احترامه🙌🏻

از پسری که نتونه یه کولر آبی سرویس کنه شوهر درنمیاد

طرفداران پهلوی‌ ادم های وطن پرستی هستند و عشق به ایران‌ دارند منتها‌ سیاسی نیستند. مثلا مثل بچه های اکادمیا یا اصلاح طلب ها زبون باز نیستند و درست نقد نمیکنند. عصبی میشوند، فحش‌ میدند. والا این ها هرچی گفتند درست بود! یعنی یک مورد خطا ندارند. به طرز عجیبی همیشه سمت درست هستند.

@YoufoundSara منم دقیقا ی مثال از شاهنامه براش زدم:) ولی خب پیروان مکتب مارکس کجا و فهمیدن کجا

@1_humbleee چه قراردادی خب :))) انگار مثلا گردآفرید شاهنامه رو یه دختر کچل در نظر بگیریم یا چه میدونم جای شهرزاد و دنیازاد‌ دوتا پسر بذاریم. یا زال چشم ابرو مشکی بشه ... اصلا درست نیست تغییر روایت

ببینید من عاشق داستان های یونانیم و بیشتر از خاندان خودم اینا رو میشناسم. یه عده اومدن میگن چرا یه شخصیت مدیترانه ای بازیگرش بور و سفیده؟ خب شما کتابش رو بخونی، میبینی آشیل موهای طلایی و چشمای سبز داشت و پوست روشنی که انقد زیر آفتاب میموند یه کم تیره شد ولی وقتی رفت پیش کایرون...

کمپ اشرف 3

@EZK1980 خب جالب اینجاست غیر ی عده نادان برای بقیه این امر ملموس نیست خصوصا درباره مفهومی مثل انسان... در اروپای اون زمان برای همچین موجود سیاه پوستی جنگ که چه عرض کنم به هم دیگه تو هم نمی‌گفتن

@1_humbleee قراردادیه دیگه، ما قرارداد کردیم از دهن اژدها اتیش میاد حالا بیا قرارداد کنیم از دهنش یخ میاد، مادامیکه توافق داشته باشیم واقعیت نداره، قصه است داستانه قراردادیه، فرضیه، خب میشه فرضیه ها و قراردادها رو عوض کرد

مسئله غیر واقعی بودن فیلم ۲۰۲۶ نیست چرا که اودیسه اساسا ماجرایی اسطوره ایه و نه تاریخی، مسئله اصلی پذیرش واقعی بودن فیلم ۲۰۰۴ هست. چرا وقتی آشیل و هلن یونانی و کارتاژی را که ظاهری میان یونیانیان و ترکان کنونی داشته اند را بر اساس استانداردهای غربی با هنرپیشه هایی امریکایی یا اروپایی و نژاد وایت و زیبایی شناسی غربی تصور کردند کسی اعتراض نکرد که این تصاویر واقعی نیست ؟! حتی عمیق تر شویم چرا ما به امکان رویین تن بودن آشیل و نقصش اعتراض نمیکنیم؟! چرا به ساختن و پذیرفتن مجسمه بزرگ اسب اعتراض نمی کنیم؟! مگر اینها واقعی اند؟! اگر نیستند و فرض گرفته شده که قصه است و افسانه و روایت... خب پس چرا یک بار هم فرض نکنیم که آشیل معمولی و هلن سیاه است؟! چرا این قرارداد های فرضی پیشینی اینقدر اهمیت دارند؟! باز هم عمیق تر شویم، چرا مسیح زاده اورشلیم بلوند چشم آبی است؟! چرا فرشته ها همه سفید پوست و بلوند و چشم آبی اند؟! چرا هیچ فرشته ای سیاه پوست یا خاورمیانه ای نیست ؟! باید بپذیریم که همه اینها روایت است و روایت را صاحبان قدرت میسازند، حالا موازنه قدرت میان نژادها در غرب بهم خورده است به همان میزان روایت ها هم تغییر کرده اند، وایت ها اعتراض دارند؟! حق دارند چون جهانی که آنها خدایگان و دیگران بنده بوده اند، جهانی که در حد فاصل قرن شانزدهم و نیمه قرن بیستم ساخته بودند، روی سرشان خراب شده، من کاملا انها را درک میکنم. چیزی که درک نمیکنم این پذیرش روایت پیروزمندان و خداوندگان پیشین از سوی برده ها و فرو دستان به منزله حقیقت است، ما ایرانی های جهان سومی را هم هالیوود در ۳۰۰ به شکل بربر ها و نه وایت های غربی به تصویر کشید، ما هم جز فرودستان این جهان غربی هستیم، منطقا باید از اینکه کسی از میان ما روایت را بشکند و باز سازی کند خوشحال شویم ولی خب با فرض وایت انگاری خویشتن مشکل را حل میکنیم تا جایی که هالوود انگشتش را سمت ما بگیرد، جایی مثل ۳۰۰ که فرض هایمان فرو می ریزند.

چپ و ووکیست جولان میدن یعنی ریدن تو خر چی خاطراته . اون از سفید برفی که شد سیا برفی اینم از این عنتر که پستونشو درآورده میگه مرد شدم ریده تو نقش آشیل و فیلم اودیسه. ماری هم شده عن یوبس خشک سیاه بابا ول کنید نسازید نرینید به خاطرات ما انگل بشریت هست این چپولا

Your So called Victims 🥱

از پوشیدن تی شرت با طرح ساواک ناراحت شدن ولی خودشون پرچم تروریستای حماس رو میندازن گردنشون میدونی چرا انقدر از چیزی مثل ساواک میترسن؟کافیه ببینید ساواک کیارو دستگیر و زندانی کرده بود؛

حالتون از دیدن حشدالشعبی و فاطمیون وسط میدون آزادی دگرگون نمیشه اما با لوگوی تیشرت ساواک پنیک میکنید. آخییییی طفلکایای حساس آخوند به بغل🥺

نزدیک ۲۳ سالگی‌ام و تنها چیزی که جمع کردم، زخم‌های جنگ‌هاییه که هیچ‌وقت انتخابشون نکردم. وقتی امید هم تبدیل به توهم میشه، آدم فقط میتونه نظاره‌گر سقوطش بشه

همه می‌تونن از روزمرگی بنویسن یکی از برادری که بین هزار تا کیسه سیاه گشته تا جنازه‌ش رو پیدا کنه یکی هم از دغدغه تخمیش که ما چند بار براشمون می‌شوریم.