光熙

ชี้แจงแนวทางการโรลเพลย์ของ มาคิมะ / ปีศาจควบคุม @TheDominance_ บัญชีนี้มีการโรลเพลย์หลายรูปแบบตามความเหมาะสมกับ คู่สนทนา มีทั้งบรรยายยาว พรรณนา หรือเพียงคำพูดอย่างกระชับตามสถานการณ์ เนื้อหาทั้งหมดอ้างอิงมาจากอนิเมะและมังงะตั้งแต่ต้นจนถึงช่วงเวลาปัจจุบัน ถ่ายทอดนำเสนอในรูปแบบภาษาของผู้ดูแลโดยไม่บิดเบือนไปจากข้อมูลดั้งเดิม รวมกับการตีความส่วนบุคคล TW: Blood (มีเลือด) Bondage (ถูกพันธนาการ/ถูกลงโทษ) Dominance (เป็นฝ่ายปกครอง/เหนือกว่า) Brainwashing (มีการล้างสมอง) Manipulator (มีการโน้มน้าว/ล่อลวง/ปลูกฝังความคิด) Psychopath (ไม่มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเหมือนคนปกติ) Spoiler Alert (เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ) Violence (การใช้ความรุนแรง) ※ หากไม่สะดวกเห็นเนื้อหาหรือมีการตีความแตกต่างกันให้พิจารณาจัดการการมองเห็นด้วยตัวเอง การใช้ภาษา ทุกตัวอักษรและเนื้อความทั้งหมดที่ถูกถ่ายทอดออกไปล้วนเป็นการเรียบเรียงด้วยความสามารถของผู้ดูแลทั้งสิ้น ไม่อนุญาตให้นำไปดัดแปลง คัดลอก หรือเลียนแบบ หากบัญชีนี้มีการนำเสนอที่ผิดพลาดใดสามารถให้คำแนะนำ ติชมได้ใน ข้อความส่วนตัว ขอความกรุณาใช้ภาษาสุภาพ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างมีอารยะและประเทืองปัญญา ไม่ใช้คำหยาบ อคติส่วนตัว หรือยัดเยียดความคิดเกินสมควร ปฏิสัมพันธ์ต่อผู้อื่น —— ผู้ที่อ่อนแอกว่า / ผู้ที่ถูกควบคุม / ผู้อยู่ใต้บ้ญชา พึงใช้พิจารณาว่าบัญชีนี้จะไม่มีการลดหย่อนคาร์ใด ๆ ในฐานะปีศาจควบคุม ต้องขออภัยล่วงหน้าหากเนื้อหาต่าง ๆ ส่งผลให้เกิดผลกระทบทางใจหรือแรงกดดัน (มีเนื้อหาตาม TW ข้างต้น) ทั้งนี้สิ่งที่ถูกตีความออกมาไม่มีเจตนาและความรู้สึกส่วนตัวของผู้ดูแล หากรับไม่ไหวสามารถทักมาพูดคุยในข้อความส่วนตัวเพื่อปรับเปลี่ยนและลดหย่อนได้เช่นกัน ※ หากไม่ใช่เนื้อหาตามออฟฟิเชียลแต่เป็นการโรลเพลย์อื่น ๆ จะไม่มีการทำร้ายร่างกายหรือสังหาร —— จตุรอาชาผู้เป็นพี่ทั้งสามตน ความตาย / อดอยาก / สงคราม จะแสดงออกถึงความประสงค์ร้ายทางวาจาอย่างชัดเจน มีความคิดที่อยากกำจัดควบคู่ไปกับการเสแสร้ง เกลียดชัง และเพิกเฉย —— ผู้ติดตาม มุมมองของมาคิมะจะมองผู้ติดตามเป็นสัตว์เลี้ยงที่ซื่อสัตย์ ทิศทางของคำพูดและการกระทำจะคลับคล้ายเวลาเล่นกับสุนัข อาจจะไม่ได้จดจำชื่อ ※ ไม่มีการแสดงความรุนแรงใด กรณีการพูดคุยในข้อความส่วนตัวจะมีการตอบล่าช้า ไม่ต่อเนื่องจึงขอสงวนให้เป็นพื้นที่ติชมมากกว่า แต่สามารถพูดคุยทั่วไปได้เช่นกัน ทุกการกล่าวถึงจากผู้ติดตาม ผู้ที่บังเอิญผ่านมา ผู้ดูแลอาจสุ่มตอบรับความปรารถนาดีด้วยการกดเฟบและบุ๊กมาร์กไว้หรือตอบกลับเป็นบางครั้ง ขอขอบคุณจากใจ การโรลเพลย์ร่วมกันกับบอทอื่น (เนื้อหาทางการ/ไม่ทางการ) หากมีความสนใจจะโรลเพลย์ร่วมกันในเนื้อหาส่วนไหนของออฟฟิเชียลหรือ head canon สถานการณ์อื่น ๆ ที่ไม่หลุดนอกกรอบคาร์ สามารถทักมาสอบถามความคิดเห็นผ่าน ข้อความส่วนตัว ได้เสมอ จะพิจารณาตอบรับตามความสะดวกในเรื่องเวลาของผู้ดูแลเป็นหลัก สามารถเลือกโรลเพลย์ได้ทั้งฉากหน้า (ไทม์ไลน์) และในข้อความส่วนตัว หากต้องการสนทนาเรื่องทั่วไปหรือสอบถามสามารถทักมาได้เช่นกัน อาจมีการตอบกลับล่าช้าเป็นบางครั้ง และจะใช้เพียงบทบาทในฐานะมาคิมะที่หลดหย่อนคาร์ลงเพื่อง่ายต่อการสนทนาที่ลื่นไหล เกี่ยวกับสมาชิก Tokyo Special Division 5 : แผนกพิเศษที่ 5 - Katana, Bow, Bomb, Longsword, Spear, Flamethrower, Whip (Weapon Devils) การโรลเพลย์ร่วมกันผู้ดูแลจะปรับเปลี่ยนและยืดหยุ่นให้เข้ากับบริบทที่เกิดขึ้น สามารถเลือกพูดคุยได้ทั้งเป็นช่วงเวลาก่อนเข้าสู่ Control Devil arc และช่วงเวลาก่อนหน้าที่ยังเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน บทบาทของปีศาจควบคุมในชาติกำเนิดใหม่ นายูตะ อาจมีการสลับบทบาทระหว่างสองตัวละคร มาคิมะและนายูตะ ในบัญชีเดียวกันตามประสงค์ของผู้ดูแล (มาคิมะอยู่เป็นหลัก) ลักษณะการถ่ายทอดบทบาทจะแตกต่างกัน ทั้งสองตัวละครยังยึดหลักแนวทางการเล่นแบบเดียวกัน

ไม่ได้ถาม

อืม ขอโทษด้วยนะ นี่ไม่ใช่ฉันหรอก

Quanxi Fan Art #quanxi

สิ่งที่น่าสนใจของเหล่าสัตว์เดรัจฉานคือเรื่องของการแสดงอำนาจหลากหลายรูปแบบ นัยยะจากอิริยาบถที่สะท้อนถึงสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของพวกมัน บางจำพวกเลือกใช้พละกำลังในการขับไล่ ทำลายศัตรู กัดกิน บางจำพวกเลือกใช้การแผดเสียงคำราม สีสัน ลวดลาย ท่วงท่าเพื่อข่มขวัญหรือดึงดูด และบางจำพวกเลือกสร้างอาณาเขตเส้นแบ่งที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ผ่านกลิ่น ร่องรอย การปรากฏตัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่ายังไม่ใช่ทั้งหมด เพราะในอีกฟากหนึ่งของธรรมชาติมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่จำเป็นต้องแสดงสัญชาตญาณดิบเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย พวกมันไม่ต้องขู่ ไม่ต้องต่อสู้ ไม่ต้องอาศัยการแสดงอำนาจใดแต่ใช้วิธีการที่สงบสุขยิ่งกว่า แนบเนียนเสียจนเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายไม่ทันได้ไหวตัว แม้จะเป็นเช่นนั้นก็ไม่ใช่สิ่งลึกลับนอกเหนือคำอธิบาย ทั้งหมดยังคงตั้งอยู่บนรากฐานเดียวกัน พฤติกรรมของสัตว์เดรัจฉานไม่ได้เกิดจากเจตจำนงโดยตรง มันเกิดจากผลรวมของคลื่นความถี่สารสื่อประสาทที่ไหลเวียนผ่านโครงข่ายซับซ้อนภายในระบบสมองและเงื่อนไขที่ถูกป้อนเข้าไป หากมี บางสิ่ง ที่สามารถแทรกซ้อนแตะต้องกลไกเหล่านั้นได้อย่างแม่นยำมากพอมันก็จะสามารถ ควบคุม สิ่งมีชีวิตอื่นได้ตามใจปรารถนา ใช่ สิ่งมีชีวิตนี้คือเหล่าปรสิต บงการและครอบงำ วงจรแห่งผู้ควบคุม มันจะเริ่มปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของอีกสิ่งหนึ่งเพื่อให้สอดคล้องกับผลลัพธ์ที่มันต้องการ แทรกซึมเข้าสู่ระบบประสาทจนกระทั่งสามารถควบคุมไปถึงกระบวนการตัดสินใจ ฉันชอบพฤติกรรมของพวกมันรวมถึงแนวคิดและวิธีการที่แสนแยบยลแต่กลับได้ผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบ อย่างต่อสาบมรกต ตัวต่อสีเขียวตัวเล็กจ้อยที่ดูเหมือนไม่มีพิษภัย ลวดลายสวยงาม ผิวขลับเงาสะท้อนกับแสงเหมือนอัญมณีบางชนิด สำหรับวงจรการล่านั้นค่อนข้างน่าศึกษามากทีเดียว มันไม่ได้ทำลายสมองของเหยื่อโดยตรง แต่เลือกจุดที่จะแตะต้องเพียงจุดเล็ก ๆ ของสมองแล้วปล่อยสารเคมีเข้าไปเพื่อควบคุมพฤติกรรมของโฮสต์ เหยื่อตัวนั้นจะยังเคลื่อนไหวได้ปรกติแต่ไม่อาจตอบสนองความปรารถนาที่อยากจะหลบหนีได้ เป็นการควบคุมที่เจ้าของร่างกายค่อย ๆ ตายทั้งเป็นแม้จะยังมีชีวิตอยู่จนกระทั่งถูกยึดไปทั้งจิตวิญญาณ หรือจะเป็นปรสิตที่ก้านตาหอยทากที่เปลี่ยนเหยื่อให้กลายเป็นภาชนะ พวกมันชื่นชอบสิ่งมีชีวิตที่คุ้นเคยกับความมืด ความชื้น และการหลบซ่อน ลักษณะของพวกมันไม่ต่างจากหนอนผีเสื้อ ชอนไชอาศัยอยู่ที่ก้านตาและแผ่ขยายอยู่ภายในร่างเจ้าของโดยไม่ทำลายโฮสต์ในทันที เพราะเป้าหมายของมันไม่ใช่การเข่นฆ่าแต่เป็นการใช้ประโยชน์ บิดเบือนพฤติกรรมที่ควรจะเป็น เปลี่ยนโครงสร้างพื้นฐานของเหยื่อให้กลายเป็นเครื่องมือที่สมบูรณ์แบบ โดยธรรมชาติหอยทากจะหลีกเลี่ยงแสง มันจะซ่อนตัวอยู่ใต้ร่มเงา สถานที่ที่ปลอดภัยจากสายตาของผู้ล่า แต่เมื่อมีมันอยู่ภายใน ความกลัวเหล่านั้นจะเลือนหาย จากการหลีกหนีสู่การยอมรับ ลักษณะสีสันที่ผิดธรรมชาติและการเคลื่อนไหวที่สะดุดตาทั้งหมดนั้นคือสัญญาณที่ส่งไปยังผู้ล่า นกที่บินผ่านมาจะสามารถมองเห็นมันได้ทันที และเลือกมันโดยไม่ลังเลเพื่อส่งต่ออำนาจไปสู่ผู้ที่อยู่เหนือกว่าในห่วงโซ่อาหารอย่างนก และท้ายที่สุดปรสิตจะใช้ร่างกายของสัตว์ปีกเป็นที่อยู่อาศัยใหม่สืบต่อเป็นวัฏจักรแห่งการควบคุม การได้ละทิ้งตัวตนที่แสนธรรมดาเพื่อกลายเป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่ยิ่งใหญ่เป็นจุดจบที่คุ้มค่าแล้วสำหรับสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ เสมือนกับการปล่อยให้ตนเองจมลงสู่อ้อมกอดของใครสักคนที่พร้อมจะดูแลโชคชะตาอันน่าสังเวชนั้น

คลื่นทะเลซัดเข้าหาชายฝั่ง ได้ยินเสียงกู่ร้องของนกนางนวลดังแว่วมาแต่ไกล ที่นี่คือที่ที่ผมเคยอยู่ในตอนแรก ทำไมกันนะ ทำไมก่อนหน้านี้ถึงลืมเรื่องในอดีตไปได้ คนที่สอนวิธีดำน้ำในทะเลให้ผม คนที่ผมชอบ คนที่ชอบผม และม̶น̶̶ุษ̶ย̶์̶ท̶ี̶่่อ̶̶่อ̶น̶โ̶ย̶น̶ก̶ั̶บ̶ป̶ิ̶ศ̶า̶จ̶ ทำไมถึงได้ลืมกันนะ ?

“เจ็บไหม?” เส้นผมสั้นแทรกตามซอกนิ้ว แสงสลัวชั่ววูบจากพลุทำให้มือของฉันกับเส้นผมสีทองของเธอดูปนเปเป็นหนึ่งเดียวกันจนแยกไม่ออก ดูเหมือนจะทรมานเต็มที มือที่ขาดหายไปนั่น ไว้ฉันมอบความอบอุ่นทดแทนให้เอง “ขอโทษนะ”

@puddingscaremel ปีศาจระเบิดเหรอ เคยได้ยินชื่อเสียงอยู่บ้างแต่ไม่เคยเจอกันตรง ๆ

@puddingscaremel …? หนีห่าว

❝ แบบนี้คงพูดว่าไปสู่สุคติได้เต็มปากแล้วสิ ❞

ฉันจะกลับไปกินขนมปังแห้ง ๆ แล้วก็ฝันโง่ ๆ อีกไหม ฝันอยากจับมือผู้หญิง อยากกินอาหารดี ๆ อยากมีชีวิตที่ปกติเหมือนคนอื่น ถ้าไม่มีนายอยู่ตรงนี้ฉันจะทำได้หรือเปล่านะโปจิตะ โลกที่ไม่มีนายอาจจะง่ายกว่านี้ก็ได้ ไม่มีปีศาจน่ากลัว ไม่มีใครถูกลบหายไป ทุกอย่างมันก็แค่เกิดขึ้นแล้วก็จบลง

เด็กกำพร้าถูกทดลองซ้ำไปซ้ำมาในห้องลับ หากรอดชีวิตจะกลายเป็นนักรบเพื่อรัสเซีย หากต้องดิ้นรนฟันฝ่าถึงขนาดนั้น เรื่องตะเกียกตะกายว่ายน้ำเอาชีวิตรอดในที่ไร้ซึ่งพันธนาการก็ง่ายดายเหมือนหายใจ ดูเหมือนทักษะนี้ถูกกอดเก็บไว้แต่เพียงผู้เดียวแล้วสิ นี่ เธอคงว่ายน้ำไม่เป็นแล้วใช่ไหม

助けて本気でメロい 本気で抱いてほしい 抱いてください😭😭😭😭😭😭😭😭

⠀ หน้าที่ของฉันคือการทำให้นายใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและเลิกเป็นเชนซอว์แมน ตอนนี้หน้าที่ของฉันสำเร็จแล้วสินะ พวกเราคงไม่มีโอกาสได้เจอกันอีกแล้ว และนายคงใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่ที่ไหนสักแห่ง การใช้ชีวิตในโรงเรียนกับนายมันสนุกกว่าที่คิดเอาไว้มาก ขอบใจนะเด็นจิคุง ขอให้มีความสุข ⠀

หากโลกใบนี้ไร้ซึ่งการมีอยู่ของปีศาจเลื่อยยนต์ ไม่เคยเกิดเสียงแผดคำรามอันบ้าคลั่งของเขาที่กรีดผ่านความมืดในนรกขุมนั้น ตัวตนของฉันจะเป็นอย่างไร การควบคุมไม่ใช่เพียงอำนาจแต่มันคือความสัมพันธ์ระหว่างผู้เหนือกว่าและผู้ต่ำกว่า เป็นเส้นใยที่มองไม่เห็นซึ่งถักทอโลกให้เป็นไปตามเจตจำนง ทว่าเส้นใยเส้นนั้นจำเป็นต้องมี ศูนย์กลาง สำหรับฉัน ศูนย์กลางนั้นมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ไม่อาจมีสิ่งใดทดแทนได้ โปจิตะ ผู้ซึ่งสามารถลบเลือนทุกสิ่งได้อย่างแท้จริง แม้แต่นาม แม้แต่ความกลัว แม้แต่การมีอยู่ เขาไม่ใช่เพียงเป้าหมาย แต่เป็นทุกสิ่งทุกอย่าง ทุกเหตุผลที่ทำให้ฉันดำรงอยู่ ตัวตนที่เรียกว่า มาคิมะ อาจไม่ควรเกิดขึ้นในโลกตั้งแต่ต้น หรือหากฉันเคยถือกำเนิดขึ้นจริง จุดจบของฉันก็คงไม่ใช่ความพ่ายแพ้ ไม่ใช่การถูกลบล้างแต่เป็นการค่อย ๆ ว่างเปล่า ความปรารถนาของฉันจะไม่มีวันถูกเติมเต็มได้อีก ความหมกมุ่นทั้งหมดจะไม่มีสิ่งให้ยึดเหนี่ยว จนในที่สุดตัวตนนี้ของฉันก็จะเลือนหายไปเองอย่างสมบูรณ์ไม่ว่าจะเวียนว่ายกี่สังสารวัฏก็ตาม บางทีสิ่งที่ถือกำเนิดขึ้นมาแทนอาจไม่ใช่ ฉัน อีกต่อไป กลายเป็นร่างกำเนิดใหม่ที่เหมาะสมกับโลกใบนั้น ปีศาจควบคุมที่ถูกเติมเต็มด้วยความรักอันบริสุทธิ์ โลกที่ไร้ปีศาจเลื่อยยนต์ ฉันคงไม่มีวันยอมรับ เพราะโลกใบนั้นกำลังกลายเป็นโลกในแบบที่ตัวฉันไม่เข้าใจ ไม่มีการลบเลือนที่โหดร้าย ไม่มีความกลัวที่ถูกฉีกออกจากรากฐาน มีเพียงการเกิดและดับซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างเป็นธรรมชาติ บางทีมันอาจดีกว่าสำหรับพวกเขา โดยเฉพาะเด็กคนนั้น เด็นจิคุง ฉันจำใบหน้าของเขาไม่ได้ กลิ่นก็แสนเลือนราง แต่ปีศาจเลื่อยยนต์ให้ตวามสนใจกับเธอมากกว่าใครในชีวิตอันแสนยิ่งใหญ่ของเขา ทำไมต้องเป็นเธอกันนะ เพราะแบบนั้นฉันถึงได้เกลียดเธอจากกันบึ้งของหัวใจ เกลียดเหลือเกิน อย่างไรก็ตาม เธอได้เป็นอิสระอย่างแท้จริงแล้ว นี่อาจเป็นตอนจบที่สมบูรณ์แบบที่สุดแล้วสำหรับเธอแล้ว ดำเนินชีวิตต่อไปในโลกหวานอมขมกลืนใบนั้นอย่างสันติสุข เต็มไปด้วยความหมายของการมีชีวิต ฉันหวังว่า นายูตะ เด็กคนนั้นจะไม่เติบโตขึ้นมาเป็นฉันอีก คงต้องพึ่งพาความรักของเธอแล้ว

last official chainsaw man illustration before Part 2’s ending

📃 มังงะ Chainsaw Man จบวันที่ 24 นี้จริงไหม? มังงะตอนล่าสุด (231) ได้มีประกาศท้ายหน้าว่าครั้งต่อไปจะเป็นตอนสุดท้าย ทั้งต้นฉบับญี่ปุ่นและแปลอังกฤษ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน ฉบับแปลเปลี่ยนคำเป็น「โปรดติดตามตอนต่อไป」 ← ต้นฉบับ (ยังคงเดิม) ⠀ ⠀ แปล →

◤＃MAPPA15th 企画🌟◢ ／ 15周年ロゴ解禁 ＆ 特設WEBサイト公開！！🎉 ＼ ▼特設WEBサイト mappa.co.jp/15th/ ・━・━・━・━・━・━・━・━・━・━・━・ 　アニメーションスタジオ #MAPPA は、 　2026年6月に15周年を迎えます。 　15周年となる本年は、 　公式YouTubeチャンネルでの 　ラインナップ発表会や、複数都市での展示会など、 　日頃より作品をご覧いただいている皆さまに 　より深く楽しんでいただける企画を 　お届け予定です。 　この15周年という節目を、 　作品を愛してくださるお客様とともに 　迎えられることを楽しみにしております。 ・━・━・━・━・━・━・━・━・━・━・━・ 本企画については、MAPPA公式SNSにて、 随時情報発信を行ってまいりますので、 続報をお待ちください！✨