Adam Polak 🐕

Karma wróciła dla moredrcy zwierząt.. tak zginął milioner Ernie Dosio — brutalnie stratowany przez stado rozwścieczonych słoni wraz z młodym. Podczas polowania na antylopy myśliwi niespodziewanie natknęli się na ich stado w dżungli Gabonu. Słonie poczuły zagrożenie, wpadły w szał i stratowały 75-letniego Ernie’ego Dosio. Zapalony myśliwy od trofeów zginął jedynie słuszną śmiercią...

Dansçıların birbirleri ile değil ritimle senkron olmaları apayrı bir seviye. Görsellik şahane.

Dziś, 28 kwietnia, Henryk R., znany jako „Łomiarz”, wychodzi na wolność po odbyciu całego zasądzonego wyroku. - Mężczyzna będzie miał założoną na ciele bransoletkę, która przez cały czas - 24 godziny na dobę, będzie na bieżąco informowała o jego miejscu pobytu. Ma on także obowiązek poddania się terapii z zakresu przeciwdziałania zachowaniom agresywnym i aspołecznym - wyjaśnił sędzia Grzegorz Gała. Jak tłumaczył wcześniej minister sprawiedliwości Waldemar Żurek, przestępca nie kwalifikuje się do umieszczenia go w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym w Gostyninie Siał postrach na ulicach Warszawy na początku lat 90. Zwykle późnym popołudniem atakował niczego niespodziewające się kobiety. Uderzał metalową rurką lub sprężyną w głowę ofiary i wyrywał torebkę. Poszkodowane nie pamiętały zbyt wiele szczegółów z ataku. Śledczy naliczyli co najmniej 29 ofiar "Łomiarza". Poszkodowane kobiety miały od 22 do 88 lat. Pięć z nich zmarło. W 1993 roku został skazany na 25 lat więzienia, jednak po apelacji sądu, uwzględniającej jeden udowodniony napad, opuścił zakład karny już po 15 latach - we wrześniu 2008 roku. Niedługo później ponownie pojawił się w policyjnych aktach: w 2009 roku zaatakował kobietę w Piasecznie, a w 2016 roku uderzył 71-latkę w Konstancinie. Wówczas nagranie z monitoringu pozwoliło na jego zatrzymanie. Sąd skazał go na 10 lat więzienia. Henryk R. atakował też w czasie przepustek. ~fakt, policja, tvn, warszawanaszemiasto

❤️

Wspólnie zebraliśmy już ponad 210 MILIONÓW ZŁOTYCH ‼️ To moment, którego nie da się potraktować jak zwykłego wyniku zbiórki. To ogromne zaufanie, które ludzie przekazali tej akcji, Fundacji Cancer Fighters, nam oraz wszystkim osobom zaangażowanym w jej realizację. Dlatego dzisiaj chcemy jasno powiedzieć: ta kwota to nie tylko wielka szansa na pomoc, ale też ogromna odpowiedzialność. Każdemu kto dołożył do tego swoją cegiełkę z całego serca dziękujemy. Od początku wiedzieliśmy, że przy takiej skali nie wystarczy jednak powiedzieć „dziękujemy” i „będziemy pomagać”. Musimy pokazać, jak będziemy pomagać, komu będziemy pomagać. Dlatego już teraz przekazujemy, że nasz plan działania będzie oparty na trzech fundamentach: pilnej pomocy dla podopiecznych, wsparciu systemowym dla klinik oraz pełnej transparentności wydatkowania środków. Od jutra zaczynamy analizę i zamykanie najpilniejszych zbiórek podopiecznych Fundacji Cancer Fighters. Mówimy o osobach, które tu i teraz potrzebują środków na leczenie, rehabilitację, leki, transport do klinik, konsultacje specjalistyczne i codzienne funkcjonowanie w czasie choroby. Chcemy, aby pieniądze z tej akcji jak najszybciej zaczęły realnie pracować tam, gdzie są najbardziej potrzebne. Drugim ważnym obszarem będzie wsparcie osób, które w wyniku choroby nowotworowej potrzebują protez, specjalistycznego sprzętu lub rozwiązań pozwalających wracać do możliwie normalnego życia. Choroba bardzo często nie kończy się w momencie zakończenia leczenia. Dla wielu osób jej konsekwencje zostają na lata. Dlatego chcemy pomagać nie tylko w samym procesie leczenia, ale też w powrocie do sprawności, niezależności i codzienności. Równolegle prowadzimy rozmowy z klinikami w całej Polsce. Jesteśmy już w kontakcie z kilkoma ośrodkami i wspólnie analizujemy, jakie potrzeby są najpilniejsze i gdzie nasze wsparcie może przynieść największy efekt. Może to oznaczać zakup sprzętu, doposażenie oddziałów, poprawę warunków leczenia, wsparcie konkretnych programów medycznych lub większe projekty infrastrukturalne. Najważniejsze jest jednak to, że wszystkie te działania będą prowadzone w sposób jawny i uporządkowany. Przy takiej skali środków transparentność nie może być dodatkiem. Musi być podstawą całego procesu. Dlatego w ciągu kilku dni utworzymy specjalny serwis internetowy, który będzie pełnił funkcję publicznego centrum informacji o wykorzystaniu środków z tej akcji. Ten serwis nie będzie zwykłą stroną z podsumowaniem. Będzie miejscem, w którym krok po kroku będziemy pokazywać, co zostało zrobione, jakie środki zostały przeznaczone na konkretne działania i jaki był efekt tej pomocy. Chcemy, aby każdy darczyńca, każda osoba, która udostępniła akcję, każda osoba, która była częścią tego ruchu, mogła wejść na stronę i zobaczyć, jak jej zaangażowanie przełożyło się na realne działania. Będziemy tam publikować konkretne przypadki pomocy. Jeśli zamkniemy zbiórkę podopiecznego, opiszemy, kogo dotyczyła pomoc, jaka kwota została przekazana i na jaki cel. Jeśli kupimy sprzęt do kliniki, pokażemy, do jakiego ośrodka trafił, dlaczego był potrzebny i jak będzie wykorzystywany. Jeśli wesprzemy rodzinę chorego dziecka, wyjaśnimy, jaki był zakres pomocy i dlaczego była ona konieczna. Jeśli zaangażujemy się w większy projekt medyczny lub infrastrukturalny, będziemy pokazywać jego kolejne etapy. Chcemy, aby ten serwis działał jak żywy raport. Nie jednorazowy dokument opublikowany po kilku miesiącach, ale regularnie aktualizowane miejsce, które pokazuje proces. Bo przy tak dużej akcji najważniejsze nie jest tylko końcowe rozliczenie. Najważniejsze jest stałe pokazywanie, jak podejmujemy decyzje i jakie efekty one przynoszą. Drugim elementem będzie specjalna rada pracująca przy fundacji. Jej zadaniem będzie wspieranie procesu podejmowania najważniejszych decyzji dotyczących wykorzystania środków. W jej skład wejdziemy my, przedstawiciele fundacji, osoby zaangażowane w tę akcję oraz niezależni eksperci związani z polską onkologią, leczeniem dzieci, rehabilitacją, wsparciem pacjentów i zarządzaniem projektami pomocowymi. Już dziś nasze zaproszenie przyjęli Paweł Zawadzki – zastępca dyrektora ds. rozwoju Dolnośląskiego Centrum Onkologii czy wybitny onkolog dziecięcy z Przylądka Nadziei – profesor Krzysztof Kałwak. To dla nas bardzo ważne, ponieważ nie chcemy, aby decyzje dotyczące największych wydatków były podejmowane wyłącznie wewnętrznie. Przy tej skali odpowiedzialności potrzebujemy konsultacji, wiedzy eksperckiej i możliwie szerokiego spojrzenia. Każdy większy zakup, każdy większy projekt i każde większe wsparcie systemowe będzie poprzedzone analizą potrzeb, konsultacją z odpowiednimi specjalistami i oceną realnego wpływu. Rada nie ma być elementem wizerunkowym. Ma być praktycznym narzędziem odpowiedzialnego zarządzania środkami. Jej rolą będzie opiniowanie priorytetów, wspieranie fundacji w wyborze najważniejszych projektów, analizowanie potrzeb zgłaszanych przez kliniki oraz dbanie o to, aby pomoc trafiała tam, gdzie może przynieść największą wartość. Ta akcja otworzyła zupełnie nową przestrzeń działania. Dzięki temu możemy pomagać szerzej niż kiedykolwiek wcześniej. Nie tylko osobom, które już dziś są podopiecznymi Fundacji Cancer Fighters, ale także kolejnym pacjentom, rodzinom i placówkom, które mierzą się z chorobą nowotworową. To daje ogromne możliwości, ale wymaga też pokory. Bo każda decyzja musi być podejmowana z myślą o tym, że są to środki przekazane przez ludzi, którzy nam zaufali. Dlatego mówimy jasno: będziemy pomagać, ale będziemy też pokazywać, jak pomagamy. Będziemy podejmować decyzje, ale będziemy też tłumaczyć, dlaczego je podjęliśmy. Będziemy realizować projekty, ale będziemy też informować o ich efektach. To jest nasze zobowiązanie wobec wszystkich, którzy byli i są częścią tej akcji. Zebrane środki mają zmieniać realne życie ludzi. Mają skracać drogę do leczenia, dawać dostęp do terapii, poprawiać warunki w klinikach, wspierać rodziny i pomagać pacjentom wracać do codzienności. I dokładnie temu będzie podporządkowany każdy kolejny krok. Dziękujemy za zaufanie. Teraz naszym zadaniem jest je utrzymać i każdego dnia pokazywać, że ta pomoc trafia tam, gdzie powinna. To nie koniec. To początek. Działamy dalej.

Nowy warszawski mural znajdujący się w podwórku Domu Towarowego Braci Jabłkowskich jest absolutnie zachwycający..😍..moim skromnym zdaniem to obecnie najpiękniejszy mural w całym mieście!

@karoltyniec369 Klub nawet księgi kondolencyjnej nie wystawił na chodniku, żeby rodzina miała pamiątkę, a pogrzeb organizowała „stara” Legia.

Aż mi się przypomniało legendarne „Jarosław W, syn byłego prezydenta Lecha Wałęsy”.

QUI A FAIT ÇA ? 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

Macie znakomitą kadrę kierowniczą! Gratuluje @Shell !💪💪💪 My jesteśmy prości ludzie, więc taka wysoka półka znamienitych, wysoko wykwalifikowanych kadr kierowniczych nas onieśmiela i będziemy się trzymać od firmy z daleka!

Robert Składowski, szef Ogólnopolskiej Federacji Przedsiębiorców i Pracodawców, zrzeszającej 1200 firm, wywołał awanturę w samolocie. Według wielu źródeł zachowywał się jak po spożyciu dużych ilości alkoholu. Pasażer, który próbował go uciszyć, został po dziwnym doniesieniu zatrzymany na lotnisku i przeszukany pod kątem narkotyków i materiałów wybuchowych. Zapraszamy z @Edytazemla do lektury artykułu na ten temat. 👇

Zadzwoniłem do pana Jacka Magiery i spytałem, czy nie spotkałby się z chłopakami spod Warszawy, którzy są pozytywnie „zakręceni” na punkcie piłki. Trener zgodził się bez wahania i przyjechał (choć wcale nie musiał) do małego klubu. Zrobił profesjonalną prezentację i odpowiadał na wszystkie pytania. Był marzec 2018, a jego słów słuchała cudowna ekipa U-17 Józefovii Józefów, w której grał mój syn Karol. Pamiętam, trener powiedział wtedy: - „Każdy z was ma dwie drogi. Albo dzisiaj ostro pracujecie, aby bawić się przez resztę życia. Albo bawicie się teraz, a wtedy przez resztę życia będziecie musieli ciężko pracować”. Odszedł PIĘKNY CZŁOWIEK. Zdecydowanie za wcześnie. Niech spoczywa w Pokoju.

Nie było i nie będzie w polskiej piłce osoby bardziej uczciwej, honorowej i po prostu dobrej niż Jacek Magiera. To jest takie niesprawiedliwe, że brak słów. Trudno nie pomyśleć przy tym - żyj najlepszym życiem, nie zostawiaj spraw na później, bo nie wiadomo co zdarzy się jutro.

Eagles grubu, Las Vegas'da verdiği konserde “Hotel California” şarkısını böyle seslendirdi. Adamların yarattığı atmosfere bakar mısınız lütfen

Ała 😁

O co tak naprawdę chodzi w kolejnej prawicowej aferze finansowej..kryptonim ZONDA. Długie..ale warto się z tym zapoznać ‼️‼️‼️ Opracował - Łukasz Kirylak 🏆 👇 📣0,18 bitcoina, czyli jak polską prawicę znów zaskoczyło to, co wszyscy widzieli📣 Siedzę sobie w poniedziałek wieczorem, czytam tekst Wysoty i Jadczaka na money.pl, i nagle dociera do mnie jedno zdanie, które brzmi tak absurdalnie, że muszę je przeczytać trzy razy. Na portfelach Zondacrypto — największej polskiej giełdy kryptowalut, sponsora konferencji z Dudą i Morawieckim, generalnego sponsora Polskiego Komitetu Olimpijskiego, firmy, która miała nas wprowadzić w piękną cyfrową przyszłość — w marcu 2026 roku było 0,18 bitcoina. Zero przecinek osiemnaście. Czterdzieści sześć tysięcy złotych. Tyle że ta giełda deklaruje obsługę miliona klientów. Nie wiem jak wy, ale ja w tym momencie odłożyłem resztę sałatki wielowarzywnej i przez chwilę po prostu patrzyłem w ścianę. Bo to jest piękne. To jest tak piękne w swojej bezczelności, że aż prosi się o oprawienie w ramkę i powieszenie w Muzeum Polskich Afer Finansowych — obok Amber Gold, obok GetBack, obok wszystkich tych cudów, które regularnie fundują nam ludzie w garniturach, mówiący do kamer, że wszystko jest pod kontrolą. ——— Zacznijmy od początku, bo ta historia ma takie dno, że kopiesz i kopiesz, a tam kolejne dno. Zondacrypto — dawniej BitBay — to giełda założona przez Sylwestra Suszka, faceta, którego media ochrzciły „polskim królem bitcoinów”. Suszek zarobił miliardy, kupił sobie helikopter, flotę luksusowych aut i marzył o budowie Suszek Tower w Katowicach na wzór Trump Tower. Poczucie proporcji nie było jego najmocniejszą stroną. A potem, w marcu 2022 roku, pojechał na spotkanie biznesowe do bazy paliwowej w Czeladzi i — tu uwaga — po prostu zniknął. Telefon ostatni raz zalogował się do sieci o 15:08. Kamery na terenie bazy akurat tego dnia nie działały. Wszystkie. Przypadek? Jasne. Jak to mówią — raz to przypadek, dwa razy zbieg okoliczności, a kilkadziesiąt wyłączonych kamer to po prostu awaria systemu. Człowiek, z którym Suszek się spotkał — niejaki Marian W. — usłyszał potem zarzut bezprawnego pozbawienia wolności. Prokuratura wskazuje go jednocześnie jako szefa międzynarodowej mafii paliwowej, która obracała fikcyjnymi fakturami na ponad miliard złotych. Siostra Suszka jest przekonana, że brat został zamordowany. Śledczy skłaniają się ku tej samej hipotezie. I teraz najlepsze: obecny szef Zondacrypto, Przemysław Kral, to dawny prawnik Suszka. Rodzina zaginionego twierdzi, że majątek brata został przejęty. Firma przeszła rebranding — z BitBay na Zonda, potem na Zondacrypto — bo jak zmienisz logo, to przeszłość znika, prawda? Prawda? ——— To jest firma, z którą politycy polskiej prawicy postanowili wejść w romans. I to nie dyskretny. Nie taki, że „no, może się spotkaliśmy na jakimś evencie”. Nie. 27 maja 2025 roku, Jasionka pod Rzeszowem. Konferencja CPAC Poland — ta wielka, międzynarodowa, konserwatywna. Główny sponsor? Zondacrypto. Na scenie? Andrzej Duda, Mateusz Morawiecki i Karol Nawrocki, który tego dnia — z miną człowieka ogłaszającego nową erę wolności — zapowiada, że jako prezydent nigdy nie podpisze ustawy regulującej rynek kryptowalut. „Zamordystyczne przepisy” — tak to określił. Cudowne słowo. Sam je sobie chyba wymyślił (albo ktoś mu podrzucił, ale i tak brzmi ono jak coś, co wygłasza się po trzecim piwie na grillu, nie ze sceny, na której stoi kandydat na prezydenta). We wrześniu to samo, tylko w Waszyngtonie. Polish-American Strategic Industries Summit. Współorganizator: TV Republika. Finansowanie: Zondacrypto. Jest i Kral, jest Sakiewicz — ten ostatni, jak wynika z ujawnionych dokumentów, ma nawet hotelowy rachunek z Monako opłacony przez szefa giełdy. Dwa tysiące trzysta euro za nocleg. Drobnostka. Ludzie się spotykają, rozmawiają o biznesie, kto by się czepiał. A potem, jak w zegarku: 1 grudnia 2025 roku prezydent Nawrocki wetuje ustawę o rynku kryptoaktywów. Tę samą, którą wcześniej Kral atakował w TV Republika. Tę samą, która miała dać KNF narzędzia nadzoru nad giełdami takimi jak Zonda. Tę samą, której Sławomir Mentzen — lobbysta kryptowalutowej deregulacji i przeciwnik jakiejkolwiek kontroli państwa nad czymkolwiek — publicznie gratulował Nawrockiemu. „Świetna decyzja!” — napisał. Sam wcześniej chodził do Pałacu Prezydenckiego namawiać do weta. Biznesmen, wolnościowiec, wielki obrońca prawa obywateli do bycia oszukanymi w spokoju. ——— Ale zanim Nawrocki wziął to pióro do ręki, Donald Tusk już ostrzegał. 5 grudnia 2025 roku, utajniona część posiedzenia Sejmu. Premier mówi posłom — na podstawie informacji od służb specjalnych — o wykorzystywaniu kryptowalut przez Rosję do finansowania agentury wpływu, szpiegostwa i dywersji. I pada nazwa: Zondacrypto. Usłyszeli? Usłyszeli. Zrobili coś? Zagłosowali tak, żeby weta nie odrzucić. Weto zostało. Ustawa upadła. Polska jako ostatni kraj w Unii Europejskiej nie wdrożyła przepisów MiCA. Nawrocki wetował zresztą dwa razy — bo za pierwszym razem rząd wrócił z identycznym projektem, a prezydent wrócił z identycznym wetem. Jak „Dzień świstaka”, tylko że Bill Murray przynajmniej był zabawny. ——— I teraz — kwiecień 2026. Dziennikarze money.pl i Wirtualnej Polski zamawiają analizę portfeli kryptowalutowych Zondacrypto u specjalistów z firmy Recoveris. Wynik? Średnie miesięczne rezerwy bitcoinów spadły z 55,7 BTC w sierpniu 2024 do 0,18 BTC w marcu 2026. Spadek o 99,7 procent. Przez cały marzec na portfelu giełdy nigdy nie było nawet jednego całego bitcoina. A 1 kwietnia — 0,086 BTC. Dwadzieścia jeden tysięcy złotych. Na giełdzie z milionem klientów. Równocześnie — bo to jest zawsze „równocześnie”, w takich historiach nigdy nie ma kolejki, wszystko dzieje się naraz — z Zondacrypto do konkurencyjnej giełdy Kraken wypływa ponad 76 milionów złotych w kryptowalutach. 511 przelewów w niecałe cztery miesiące. Klienci skarżą się, że nie mogą wypłacić bitcoinów. Potem nie mogą wypłacić ethereum. Potem mają problem z wypłatą złotówek. A co na to prezes Kral? Spokojnie, proszę państwa. To problem techniczny. Wypłaty realizowane ręcznie. Trochę to trwa. A tak w ogóle, to na portfelach zimnych — tych odłączonych od internetu, tych, których nikt nie widzi, których żadna firma analityczna nie może zweryfikować — jest ponad 4500 bitcoinów. Miliard dwieście milionów złotych. Tylko że dowodów nie przedstawi, bo — uwaga — „czasy Dzikiego Zachodu, kiedy giełdy udowadniały wiarygodność wklejając linki na Twitterze, bezpowrotnie minęły”. Rozumiecie? Nie pokaże dowodów. Bo to nie wypada. Bo on jest poważnym instytucjonalnym podmiotem. A że klienci płaczą nad zablokowanymi wypłatami? No cóż — technologia, proszę państwa. Bywa. Zapytany, dlaczego nie opublikuje adresów cold walletów — co robi każda szanująca się giełda na świecie, bo to jest właśnie ten „proof of reserves”, który pozwala klientom spać spokojnie — odpowiada, że nie będzie się „poddawać medialnej presji”. Nie będzie. On się nie poddaje. On walczy. A prezes, jak donoszą media, wyemigrował poza Unię Europejską. ——— Wiecie, co mnie w tym wszystkim najbardziej uderza? Nie same pieniądze. Nie te 76 milionów wyprowadzonych na Krakena. Nie te 0,18 bitcoina, które brzmią jak zła punchline’a do jeszcze gorszego żartu. Uderza mnie to, że od początku — od samego początku — wszystko było na stole. Zaginiony założyciel. Mafia paliwowa. Fikcyjne faktury na miliard złotych. Reportaż Superwizjera. Próba wręczenia łapówki dziennikarzom — milion złotych za nieemitowanie materiału. Ostrzeżenia premiera o rosyjskich powiązaniach. I mimo tego — mimo tego wszystkiego — Andrzej Duda stał na scenie obok logo Zondacrypto. Morawiecki stał na scenie obok logo Zondacrypto. Nawrocki obiecywał ze sceny, że nie pozwoli uregulować rynku, na którym ta firma działa. A PKOl — bo Polski Komitet Olimpijski najwyraźniej też nie widzi problemu w braniu pieniędzy od firmy, której założyciel prawdopodobnie nie żyje — ogłosił Zondacrypto sponsorem generalnym. I potem ci sami ludzie mówią: „nikt nie mógł tego przewidzieć”. Oczywiście, że mogliście. Mieliście to wydrukowane, podkreślone i dostarczone kurierem pod same drzwi Pałacu Prezydenckiego. ——— Andrzej Domański, minister finansów, napisał to, co trzeba było napisać: „Dwa razy prezydent Nawrocki zawetował ustawę zwiększającą ochronę polskich klientów na rynku kryptoaktywów”. Analityk Marcin Duma z IBRiS dodał celnie — polska prawica nie ma szczęścia do sektora finansowego. I to jest prawda, ale „brak szczęścia” to eufemizm tak gruby, że ledwo mieści się na ekranie. To nie jest pech. To jest system. Sponsoring za politykę. Pieniądze za weto. Event za ochronę przed regulacją. Mentzen? Mentzen — ten sam, który publicznie apelował o zawetowanie ustawy, ten sam, który chodził do Nawrockiego tłumaczyć, że regulacja to zamach na wolność — teraz mówi, że „to wina rządu Tuska, bo ustawa i tak miała okres przejściowy do czerwca 2026 i nic by nie zmieniła”. Technicznie sprytna odpowiedź, jak to u niego. Ale umówmy się — kiedy ktoś mówi ci, że pali się dom, a ty blokujesz dostawę gaśnic i tłumaczysz, że i tak by nie dojechały na czas, to nie jest argument. To jest alibi konstruowane po fakcie z precyzją prawnika podatkowego. ——— Klienci Zondacrypto — ci, którzy teraz odświeżają stronę giełdy po raz setny, próbując wyciągnąć swoje ethereum, swoje bitcoiny, swoje złotówki — ci ludzie mogą teraz popatrzeć na zdjęcia z CPAC w Jasionce. Na uśmiechniętych polityków na tle logo sponsora. Na Nawrockiego zapowiadającego z emfazą, że Polska będzie miejscem, gdzie powstają innowacje, a nie regulacje. Na Mentzena piszącego „świetna decyzja!” z wykrzyknikiem. Mogą sobie to wydrukować i powiesić na ścianie. Zamiast pieniędzy, których — być może — już nigdy nie zobaczą. ——— Ktoś kiedyś powiedział, że afera jest wtedy, gdy ludzie się dziwią. Tu nikt nie powinien się dziwić — bo wszystko było wiadomo, wszystko było głośne, wszystko było na wyciągnięcie ręki. Trzeba było tylko chcieć zobaczyć. A politycy prawicy nie chcieli. Bo sponsoring smakował za dobrze, scena była za duża, a flash aparatów — za jasny. Amber Gold miało tę okoliczność łagodzącą, że politycy mogli udawać, że nie wiedzieli, z kim siedzą przy jednym stole. Tu nawet tego luksusu nie ma.

Riposta roku.

Les presento a Wendy, la perrita políglota.

Łysy wyjaśnia kolejnego szamana. Kto z was pije kawę na czczo?

Normalnie prawie mi się go żal zrobiło. Prawie.