Afghanistan International Strategic Studies Center

Official Statement Afghanistan International Strategic Studies Center We deeply and sincerely apologize to all those who saw or were affected by the recent inappropriate and offensive content posted from our official account. Our account was unfortunately compromised by a malicious cyber-attack. During this breach, unauthorized individuals posted material that in no way reflects our core values, institutional mission, or professional principles. We wish to state unequivocally that those messages were not authored or endorsed by us in any form. We take this incident with the utmost seriousness and fully accept our responsibility to protect our digital platforms and maintain the trust of our audience and partners. We have now regained complete control of the account and have immediately implemented enhanced security protocols to ensure such an incident does not occur again. To every individual who was offended or distressed by these unauthorized posts, we extend our most sincere and unreserved apologies. The Afghanistan International Strategic Studies Center remains firmly committed to upholding the highest standards of professionalism, integrity, and respectful scholarly engagement. Thank you for your understanding and continued trust. Dr. Hatef Mokhtar Afghanistan International Strategic Studies Center @HatefMokhtar

سوريا راح تصير أفغانستان» 😂 في الوقت اللي فيه أفغانستان الحقيقية تحت حكم الشريعة 100%، والحمد لله. أفغانستان مقبرة الإمبراطوريات.. البريطاني والسوفييتي والأمريكي جاؤوا وكسروا رؤوسهم وخرجوا مذلولين. وقفت صامدة على التوحيد بينما الدول العظمى انهارت. أما «سوريا الجديدة» فهي دمية بيد إسرائيل 🇮🇱 وأمريكا 🇺🇸. لذلك مستحيل تصير أفغانستان، لأن أفغانستان رفضت أن تكون دمية لأحد. شوفوا الفيديو اللي حاطينه: بنات يرقصن ويهتززن على مسرح تحت أضواء زرقاء بملابس ضيقة على أغنية ميسي إليوت.. هذا تقدم عندكم؟ هذي أرض الدعارة والفتنة، مش أرض التوحيد. سوريا تدّعي أنها «إسلامية» وتفتح صالات رياضية للرقص الحرام والأغاني الفاضحة والاختلاط الذي يخالف حدود الشرع بوضوح. قادتكم يبيعون البلد للقوى الخارجية ويسمونها «حرية». في أفغانستان تحت الشريعة، المرأة لها كل حقوقها الإسلامية محمية، مكرمة، تعيش حسب القرآن والسنة. ما يحولون بناتهم إلى ترفيه عام ولا يعرضونهن للكاميرات. هذي هي الكرامة الحقيقية والحماية، مو هالتقليد الوحشي لثقافة الكفار اللي تحتفلون فيه وتسمونه «تحرر». ثورتكم انسرقت. خلّصتم من طاغية (الأسد) عشان تجيبوا نظام ينحني لواشنطن وتل أبيب. أفغانستان ما انحنت — هذي الفرق. الحمد لله على إمارة إسلامية قائمة على التوحيد، تطبق الشريعة كاملة، وتدافع عن أرض المسلمين بدل ما تبيعها. سوريا: أرض الدمى وعروض الدعارة. أفغانستان: أرض الأسود والشريعة والمقاومة. الأمة تشوف الفرق. اللهم ثبت أفغانستان على الحق واهدِ سوريا للإسلام الحقيقي، مو هالنسخة المخففة الليبرالية. 🏳️☝️

"Syria's gonna become Afghanistan" Meanwhile Syria:

کرزی؛ دیروز که طالبان را برادر خطاب می‌کرد و امروز که نیروهای سیاسی مخالف را برادر خطاب می‌کند، هر دو موضع بر حق بوده و بر اساس منافع ملی افغانستان است. ============================== رئیس‌جمهور پیشین افغانستان، جناب آقای حامد کرزی، همواره منافع ملی را به‌عنوان اصل بنیادین و تغییرناپذیر سیاست ورزی خویش قرار داده است. وی با تجربهٔ چندین دهه‌ای در عرصهٔ سیاست افغانستان و درک عمیق از ژئوپلیتیک منطقه، به‌خوبی واقف است که کدام قدرت‌ها از تداوم جنگ و بی‌ثباتی در این سرزمین منتفع می‌شوند. دیروز، هنگامی که طالبان را برادر خطاب می‌کرد، موضع او بر پایهٔ واقعیت‌های میدانی و منافع ملی استوار بود. امروز نیز وقتی نیروهای سیاسی مخالف را برادر می‌خواند، موضع او همچنان بر حق است. در هر دو موقعیت، آقای کرزی به یک اصل استراتژیک اساسی پایبند بوده است: جنگ راه‌حل معضل افغانستان نیست. از منظر استراتژیک، آقای کرزی به این واقعیت تلخ پی برده که هر نوع درگیری مسلحانه در جغرافیای افغانستان، فارغ از آنکه کدام طرف در آن درگیر باشد، نه تنها به ویرانی کشور منجر می‌شود، بلکه زمینه را برای گسترش نفوذ قدرت‌های خارجی فراهم می‌سازد و حاکمیت ملی را بیش از پیش تضعیف می‌کند. در مقابل، انسجام و وحدت ملی، تنها راه مؤثر برای کاهش دخالت بیگانگان و ایجاد ثبات پایدار است. به همین دلیل، ایشان همهٔ افغان‌ها را به یک پلتفرم ملی فراگیر و جرگهٔ تاریخی فرا می‌خواند تا هر شهروند افغان در تعیین سرنوشت کشور خویش سهیم باشد و این جرگه بتواند مبنایی برای مشروعیت داخلی و بین‌المللی ایجاد کند. در شرایط حساس کنونی، موضع آقای کرزی نه یک سیاست شخصی، بلکه یک سیاست واقع‌بینانه، مدبرانه و کاملاً در راستای منافع بلندمدت ملت افغانستان است. قضاوت چنین شخصیتی که نقش برجسته‌ای در تاریخ معاصر کشور در عرصهٔ انسجام ملی داشته، نباید تحت تأثیر انگیزه‌های شخصی و هیجانات زودگذر قرار گیرد....

د هر علمي او څېړنیز بحث بنسټ علم، منطق، احترام او استدلال دی، نه سپک الفاظ، ګواښ، سپکاوی، تحقیر او ښکنځلماري. د درناوی تمه هغو کسانو نه کیږي چې مېړني وي، او د ادب او اخلاقو په ګاڼه سمبال وي، نه هغو سپکو او ښکنځلمارو نه چې د خپلې کمزورتیا پټولو لپاره سپکاوی کوي. له داسې خلکو نه د درناوي او مېړنیتوب تمه لرل پخپله جهالت دی. حقیقت دا دی چې ښکنځلماري نه منطق دی، نه فصاحت دی،اونه انسانیت، دا له اخلاقي پلوه د پرېوتي او کمزوري بی ادبو، بې کفایتي انسانانو کار دی. هغوی چې د دلیل پرځای سپکې کوي، هغوی یوازې ښکنځلمار دي او بس. له کمزورو، ناتوان او بې کفایته انسانانو نه چې کله منطق خلاص شي، نو په سپکو او ښکنځلو او ناسزا ته پناه وړي. خو عاقل انسانان که حتی د ګواښ او سپکوالي لاندې هم وي، نو سپکاوی نه غوره کوي او نورو ته په سپکه نه ګوري...

at this time the sounds of explosions are being heard near the villages of Khozai Palangzai and Nadeem Kot in North Waziristan....

څېړنېزې پوښتنې د اشرف غني تر مشرۍ لاندې تېر جمهوري حکومت څخه کلیدي پوښتنې: د افغانستان او پاکستان تر منځ فرضي سرحدي کرښې اوږدوالی په بېلابېلو سرچینو کې د ۲۶۱۱ نه تر ۲۶۴۰ کیلومتره پورې یادونه کېږي. فرضا که دا څېړنه د علمي کره والي لپاره ۲۶۱۱ کیلومتره حساب کړو، نو په دې حساب ۲ ملیونه شپږ سوه یولس زره متره کېږي. د ریاضي په حساب سره د دې فرضي کرښې عمقي بدلون په لاندې ډول دی: که په ټوله کرښه کې پاکستان یو متر مخکې راځي نو پاکستان ۲٫۶۱۱ کیلومتره مربع ځمکه کې مخکې راځي او د افغانستان خاوره به اشغال کوي. که فرض کړو چې د همدې کرښې په اوږدو کې پاکستان دوه متره مخکې راځي نو دا هېواد به ۵٫۲۲۲ کیلومتره مربع افغان خاوره اشغالوي. په همدې اساس که درې متره مخکته راځي نو پاکستان به ۷٫۸۳۳ کیلومتره مربع خاوره نیولي وي. اوس بنسټیزې پوښتنې دادي: 1.ستاسو د حکومت په دوره کې اغزن تاز د کوم کمېسیون له خوا ټاکل شوی او لګول شوی و؟ 2.د دې کمېسیون غړي څوک وو؟ د هغوی نومونه او دندې څه وې؟ 3.د اغزن تار تېرولو کې پر کوې نقشې پرېکړه شوې وه؟ ایا دا نقشه د دواړو هېوادونو ګډه وه که یو اړخیزه نقشه وه؟ 4.مسلکي او کارپوه افغانانو په دې بهیر کې څه رول درلود او ایا هغوی د حق ویلو او نظر ورکولو صلاحیت درلود؟ 5.ولې په څو سیمو کې اغزن تار داسې تېر شو چې کلیوالې، زرغونې ځمکې او حیاتي سرچېنې یې شاته پاتې شوې؟ 6.د دې حساسو ځایونو د ټاکلو لپاره وروستی مسولیت د چا په غاړه و؟ 7.دا پرېکړه ولې له ملت اودقانوني ادارو پرته ترسره شوې، ولې پټه پاتې ده؟ 8.د تېر جمهوریت ډله باید هرو مرو دغو جدي او ملي پوښتنو ته په روڼتیا او په کره ډول ځواب ورکړي ځکه دا یوه ملي، حقوقي او د خاوري مسله ده.

د ډیورنډ فرضی کرښې په اوږدو کې په کونړ، ننګرهار، خوست، پکتیا، هلمند او نورو بېلابېلو سیمو کې هدفمند بمبارونه، د پاکستان یو اوږدمهاله سټراټیژي ده چې غواړي په افغان خاوره کې یو امنیتي بافر زون جوړ کړي. دا پالیسي د توپونو او ډزو د بریدونو په دوام سره، په سیستماتیک ډول د دې سیمو اصلي اوسیدونکي مجبوره کوي چې خپلې سیمې پریږدي او په اوږد مهال کې به دا سیمې په بافر زون بدلې کړي چې غیر مستقیم د پاکستان تر ولکې لاندې وي. دا کار نه یوازې د افغانستان د خاورې بشپړتیا ښکاره تجاوز دی، بلکې د افغانستان لپاره یو سټراټیژیک ګواښ دی چې ملي امنیت او د هېواد بقا تهدیدوي. له بل پلوه، د افغانستان اسلامي امارت مکلف دی چې د ملي ګټو په رڼا کې، د دې جګړې لپاره روښانه او سټراټیژیک تعریف وړاندې کړي او د دې ګواښ استخباراتي او جیوپولیټیکل اړخونه په دقیق ډول درک کړي، او له پاکستان سره د مستقیمو او قاطع خبرو اترو له لارې خپل موقف په روښانه توګه بیان کړي. د اوسني حالت دوام او منفعلانه چلند به افغانستان ډیر زیانمن حالت ته یوسي.

Yay!🎉

باور من این است که این‌گونه نشست‌ها فاقد هرگونه ظرفیت استراتژیک برای حل معضل افغانستان هستند. تجربه تاریخی نشان می‌دهد که هیچ‌یک از این کنفرانس‌ها نتوانسته‌اند مسئله افغانستان را به نتیجه برسانند و راه‌حل واقعی و پایدار تنها در داخل کشور، یعنی کابل و قندهار شکل خواهد گرفت. ثانیاً، شرکت‌کنندگان از جانب افغانستان فاقد مشروعیت و صلاحیت نمایندگی بوده و عمق نفوذ پاکستان بر آنها به حدی است که عملاً به‌عنوان اهرم سیاست اسلام‌آباد عمل می‌کنند. بنابراین این نشست نه تنها فاقد ارزش عملی و استراتژیک است، بلکه نمی‌تواند به حل ریشه‌ای مسئله افغانستان کمک کند.این نشست‌ها و گفتگوهای پشت‌پرده نه تنها فاقد ظرفیت حل مشکلات ساختاری ملت افغانستان هستند، بلکه عمدتاً به عنوان ابزاری برای اجرای سناریوهای طراحی‌شده توسط بازیگران خارجی و پروژه‌های ژئوپلیتیک سایر قدرت‌ها عمل می‌کنند. سابقه تاریخی برخی از شرکت‌کنندگان به وضوح نشان‌دهنده وابستگی بلندمدت آن‌ها به شبکه‌های اطلاعاتی و محورهای قدرت منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است. ملت افغانستان امروز به سطحی از بلوغ استراتژیک و آگاهی سیاسی رسیده که این چهره‌ها به‌طور کامل فاقد مشروعیت نمایندگی از ملت و افکار عمومی هستند. دستیابی به تفاهم پایدار و استراتژیک با پاکستان، نیازمند ایجاد یک نظام سیاسی مشروع در افغانستان بر پایه اراده و مشارکت واقعی مردم، به‌رسمیت‌شناختن حق اساسی آموزش دختران، و پرهیز کامل از هرگونه رویکرد برتری‌جویانه‌ای است که منافع ملی کشور را به خطر می‌اندازد. ملت ما دیگر گوسفند نیست که گرگان برای آن سناریو طراحی کنند و رهبری نمایند. آن دوران به پایان رسیده است.

بازنگری استراتژیک در مناسبات افغانستان و پاکستان: از تقابل به هم‌افزایی منافع============================= افغانستان در چهار دهه گذشته یکی از سنگین‌ترین هزینه‌ها را در مبارزه با تروریسم پرداخته است. با وجود این قربانی بزرگ، کشور هرگز مبدأ تروریسم نبوده، بلکه عمدتاً میدان و قربانی این پدیده شوم بوده است. این واقعیت، خروج از انزوای دیپلماتیک را به یک ضرورت راهبردی برای افغانستان تبدیل کرده است. موقعیت ژئوپولیتیک افغانستان در قلب آسیا، آن را به کریدور حیاتی ترانزیت، انرژی و تجارت مبدل ساخته که پتانسیل نقش‌آفرینی کلیدی در اقتصاد منطقه‌ای را دارد. همسایگی جغرافیایی با پاکستان نیز واقعیتی تغییرناپذیر است که باید به جای انکار، به فرصتی برای همکاری تبدیل شود. از منظر امنیتی، تهدید مشترک تحریک طالبان پاکستان (TTP) منافع امنیتی هر دو کشور را به هم گره زده است. این گروه نه تنها امنیت پاکستان را مستقیماً به چالش می‌کشد، بلکه با ایجاد ناامنی در مرزهای شرقی افغانستان، منابع محدود امنیتی کابل را به سمت شرق منحرف کرده و فرآیند ثبات و بازسازی را مختل می‌سازد. تجربه تاریخی ثابت کرده که رویکردهای صرفاً نظامی، بمباران‌های فرامرزی و سیاست‌های تقابلی نه تنها این تهدید را کاهش نداده، بلکه چرخه بی‌ثباتی و رقابت‌های اطلاعاتی را تشدید کرده است. از منظر اقتصادی، منافع متقابل هر دو کشور در بهره‌برداری از کریدورهای ترانزیتی افغانستان قابل توجه است. پاکستان نیازمند دسترسی به بازارهای آسیای مرکزی است و افغانستان به درآمد ترانزیت و فرصت‌های اقتصادی نیاز دارد. این هم‌افزایی اقتصادی، بهترین و پایدارترین ضمانت برای کاهش انگیزه‌های تقابلی به شمار می‌رود. در چارچوب حقوق بین‌الملل، اصول عدم مداخله در امور داخلی، احترام به حاکمیت ملی و همکاری در مبارزه با تروریسم فرامرزی، پایه‌های حقوقی یک رویکرد جدید را تشکیل می‌دهند. نتیجه‌گیری: بازنگری استراتژیک در مناسبات افغانستان و پاکستان و گذار از تقابل به هم‌افزایی منافع، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت ژئوپولیتیک و امنیتی برای هر دو کشور است. تنها از طریق ایجاد وابستگی اقتصادی متقابل و همکاری واقعی امنیتی-اطلاعاتی است که می‌توان از چرخه مخرب بی‌ثباتی خارج شد و به سوی ثبات، توسعه اقتصادی و امنیت پایدار حرکت کرد. این رویکرد، منافع ملی افغانستان را بیش از هر زمان دیگری تأمین خواهد کرد... @PresOfPakistan @ImranKhanPTI @CMShehbaz @MaryamNSharif @BBhuttoZardari @ShkhRasheed @Asad_Umar @HamidMirPAK @ImranRiazKhan @WajSKhan @Razarumi @KarzaiH @Dr_AshrafGhani @AmrullahSaleh2 @NabilRahim @FawziaKoofi @DrSitez @MoeedYusuf

#BREAKING: Multiple rockets were launched from an unidentified location in Quetta of Occupied Balochistan of Pakistan. Explosions reported in the area. 4-6 rockets reportedly launched. Some damage on ground. No casualties.

آیا معادن افغانستان می‌توانند موتور توسعه باشند یا قربانی رقابت ژئوپولیتیک و عدم شفافیت خواهند شد؟ افغانستان دارای ذخایر معدنی عظیم به ارزش بیش از یک تریلیون دلار است. این کشور با بیش از ۱۴۰۰ میدان معدنی شناسایی‌شده، از ذخایر قابل توجه مس، آهن، لیتیوم و عناصر نادر خاکی برخوردار است. سوال اصلی این است که آیا این منابع می‌توانند به توسعه اقتصادی و رفاه مردم منجر شوند یا بار دیگر قربانی عدم شفافیت و رقابت قدرت‌های خارجی خواهند شد؟ بر اساس گزارش USGS، افغانستان دومین ذخایر بزرگ مس جهان را در معدن عینک دارد. همچنین دارای حدود ۲٫۲ میلیارد تن سنگ آهن در حاجی‌گک و ذخایر مهم لیتیوم در غزنی و هلمند است. این مواد معدنی حیاتی در دنیای امروز ارزش استراتژیک بالایی پیدا کرده‌اند. پس از سال ۲۰۲۱ بیش از ۲۰۰ قرارداد معدنی جدید اعطا شده که عمدتاً با سرمایه‌گذاران چینی است. با این حال، افغانستان در سال ۲۰۲۴ از ابتکار شفافیت صنایع استخراجی (EITI) حذف شد. عدم انتشار عمومی قراردادها، شفاف نبودن مالکان واقعی و نبود گزارش‌دهی شفاف درآمدهای معدنی، نگرانی‌های جدی ایجاد کرده است. سرمایه‌گذاری گسترده چین در معادن افغانستان، این کشور را به بخشی از رقابت جهانی بر سر مواد معدنی حیاتی تبدیل کرده است. این وابستگی یک‌جانبه می‌تواند حاکمیت ملی و تصمیم‌گیری مستقل را تضعیف کند. نظام حاکم در افغانستان مسئولیت مستقیم دارد که شفافیت کامل را در بخش معادن ایجاد کند. دولت موظف است تمام اطلاعات مربوط به قراردادها، شرایط سرمایه‌گذاری و جریان درآمدها را به صورت علنی و منظم در اختیار مردم قرار دهد. سرمایه ملی متعلق به ملت افغانستان است و مردم حق دارند از جزئیات هر پروژه معدنی که با شرکت‌های خارجی منعقد می‌شود آگاه شوند. سوالات کلیدی: • نظام حاکم تا چه اندازه آماده ارائه اطلاعات شفاف و کامل به مردم در مورد قراردادهای معدنی است؟ • چگونه می‌توان اطمینان حاصل کرد که منافع ملی در قراردادهای بلندمدت معادن حفظ شود؟ • چه مکانیسمی باید ایجاد شود تا مردم افغانستان به صورت منظم از وضعیت واقعی معادن و درآمدهای آن مطلع شوند؟ • آیا حاکمیت فعلی می‌تواند تعادل بین جذب سرمایه خارجی و حفظ حاکمیت ملی بر منابع را برقرار کند؟ منابع: • U.S. Geological Survey (USGS), Afghanistan’s Mineral Resources Reports, 2007–2014. • Extractive Industries Transparency Initiative (EITI), Board Decision on Afghanistan, June 2024. • Ministry of Mines and Petroleum, Islamic Emirate of Afghanistan, Official Reports (2021–2025). • Eurasian Review, “Afghanistan’s Mineral Resources: Opportunities and Challenges”, 2024.

د افغانستان ملي هویت او قومي، ژبني، فرهنګي او سیمه‌یيز هویتونه؛ ساینسي، سیاسي، سټراټیژیک او تاریخي تحلیل. ملي هویت د ټولو افغانانو ګډ ارزښت دی. ملي هویت په افغانستان کې هغه ټول شموله او مشترک هویت دی چې د ټولو قومونو لپاره دی. پښتون، تاجک، هزاره، ازبک، ترکمن، بلوڅ، ایماق، نورستانی، ، پشه‌یي او نور ټول. افغانستان د ټولو ګډ کور او افغان د ټولو وګړو ملي نوم دی. دا هویت پر ګډې خاورې، تاریخي مبارزه، ملي ګټو او نړیوالو نمادونو ولاړ دی. د ملي هویت یو تعریف دا دی، چې یو ملت پرې د ګاونډیو هویتونو په نسبت تشخص مومي او د دې تعریف پر بنسټ د افغذنستان د ټولو قومونو سیاسي _ ملي هویت افغان او هېواد یې افغانستان دی .دا هویت به تلپاتې وي. نور قومي، ژبني، فرهنګي او سیمه‌یيز هویتونه د یاد ملي هویت بشپړوونکې څانګې دي. قومي هویتونه هر قوم ته ځانګړي دي. پښتانه خپله ژبه او دودونه لري، تاجیکان، هزاره‌ګان، اوزبېکان، تورکمنان او نور قومونه خپل فرهنګ او خپلې ژبې لري. اوزبېکانو او ترکمنانو په لوی سر کې د تورکي ژبو د کورنۍ په ژبو ګړیږي ، نورستانیان او پشه ییان خپلې ژبې لري، بلوڅان او پامیریان بیا خپلې ژبې، چې دغه تنوع او رنګارنګي د هېواد فرهنګي شتمني ده. چې ټول په ګډه زموږ ملي فرهنګ جوړوي. دغه فرهنګی تنوع د ملي هویت سیاله نه، بلکې بشپړوونکې ده. ساینسي تحلیل ساینسي څیړنې — لکه د کابل پوهنتون زده‌کړیالانو په اړه مطالعه — ښيي چې قومي هویت له ملي هویت څخه متبارز دی. پښتانه له خپل قومی هویت سره سره له ملي هویت سره هم پیاوړی تړاو لري، خو په هزاره او تاجیک زده‌کړیالانو کې قومي هویت غالب دی. اسلامی هویت زموږ د ملي هویت مکمِل دی. موږ ټول له خپلو قومي هویتونو سره پر اسلامي او هېوادني محورونو راټولېدلای شو. سیاسي او تاریخي لید په تاریخي لحاظ د ملي هویت د یوه رغښتي عنصر په حیث موډرن دولت له ۱۸۸۰ راهیسې د هېواد د شمالی او غربي پولو له ټاکلو او د مرکزي حکومت له جوړېدو سره رامنځته شو. سیاسي بریادا ده چې تبعیض له منځه یوسو او ټولو اقوامو ته د ښاروندۍ برابر حقونه تأمین کړای شو. هر قوم باید په یوه ملي نظام کې خپل ځای ولري. ستراتېژيک واقعیت نن ورځ د سیمې یوشمېر هېوادونه په ستراتېژیک ډول قومي او ژبني مسایل راپورته کوي، چې ملي هویت کمزوری کړی او افغانستان له پښو وغورځوي. دا پردۍ پروژې دي چې غواړی د هېواد سیاسي اهمیت او سیمه ییز دریځ ته زیان ورسوي. خو موږ پوهېږو چې د افغانستان سیاسي اهمیت او ستراتيژیک ځای مطلق دی او په ټولو افغانانو پورې تړلی دی. دا هویت به تل پاتې وي او هېڅ پروژه یې له منځه نه شي وړلی. ستراتېژيک ځواب دا دی چې تنوع ته درناوی وکړو او پر ملي عناصرو تمرکز وکړو؛ اسلام، خاوره او ګډ تاریخ. پایله افغانستان د ټولو قومونو ګډ کور دی. ملي هویت لوړ او ټول شموله دی او قومي هویتونه یې برخې دي. زموږ بریا په دې کې ده چې تنوع ته درناوی وکړو، تبعیض له منځه یوسو او ملي یووالی پیاوړی کړو. همدا زموږ د ملی هویت د تلپاتې ټینګښت لاره ده چې ټول افغانان یې باید یوې روښانه راتلونکي ته د رسېدو په موخه لنډه کړي.

خروج امارات از اوپک و اوپک+: بررسی استراتژیک مثبت و منفی مقاله تحلیلی – ۲۸ آوریل ۲۰۲۶ امارات متحده عربی امروز به طور رسمی خروج خود از اوپک و اوپک+ را اعلام کرد. این تصمیم یکی از مهم‌ترین تحولات در تاریخ ۶۵ ساله اوپک به شمار می‌رود که قدرت کارتل نفت به رهبری عربستان سعودی را به شدت تضعیف می‌کند. این خروج در شرایط حساس جنگ ایالات متحده-اسرائیل با ایران و اختلال کامل در تنگه هرمز (که ۲۰ درصد نفت جهان از آن عبور می‌کند) رخ داده و نشان‌دهنده تغییر عميق در راهبرد انرژی و سیاست خارجی امارات است. تأثیرات مثبت (از دید استراتژیک) ۱. برای امارات: آزادی عملیاتی و حداکثرسازی درآمد ADNOC اکنون بدون محدودیت سهمیه‌های اوپک+ می‌تواند تولید خود را به سرعت به هدف ۵ میلیون بشکه در روز برساند. با توجه به سرمایه‌گذاری‌های عظیم امارات در افزایش ظرفیت، این آزادی می‌تواند در کوتاه‌مدت صدها هزار بشکه اضافی به بازار عرضه کند و درآمدهای نفتی را به طور قابل توجه افزایش دهد. این حرکت بخشی از استراتژی بلندمدت «اقتصاد پس از نفت» امارات است و به ابوظبی اجازه می‌دهد انعطاف‌پذیری بیشتری در برابر نوسانات بازار داشته باشد. ۲. استقلال ژئوپلیتیک و بازتعریف اتحادها امارات با این تصمیم فاصله استراتژیک خود از سیاست‌های عربستان را بیشتر می‌کند و به سمت همسویی نزدیک‌تر با ایالات متحده حرکت می‌نماید. این اقدام اهرم دیپلماتیک امارات را تقویت کرده و آن را به عنوان بازیگر مستقل در معادلات انرژی جهانی مطرح می‌سازد. در شرایط فعلی، امارات می‌تواند از موقعیت خود به عنوان متحد قابل اعتماد غرب برای تأمین انرژی استفاده کند. ۳. برای بازار جهانی و مصرف‌کنندگان افزایش عرضه امارات می‌تواند فشار قیمتی ناشی از جنگ هرمز را کاهش دهد، به ثبات نسبی قیمت‌ها کمک کند و برای اقتصادهای واردکننده بزرگ (چین، هند، اروپا و آمریکا) خبر خوبی باشد. تولیدکنندگان غیراوپک به ویژه شیل آمریکا نیز از این رقابت سود خواهند برد. تأثیرات منفی (ریسک‌های استراتژیک) ۱. برای امارات: خطرهای امنیتی و اقتصادی خروج از کارتل ممکن است منجر به انزوای سیاسی در شورای همکاری خلیج فارس و تلافی احتمالی عربستان شود. خطر جنگ قیمتی (مانند سال‌های ۲۰۱۴-۲۰۱۶) وجود دارد که می‌تواند قیمت نفت را به شدت پایین بیاورد و درآمدهای امارات را علی‌رغم افزایش حجم تولید، کاهش دهد. اقتصاد امارات هنوز حدود ۳۰ درصد به نفت وابسته است و نوسان شدید قیمت می‌تواند برنامه‌های تنوع اقتصادی (مانند Vision 2031) را تحت تأثیر قرار دهد. ۲. برای اوپک و اوپک+: بحران legitimacy و وحدت این خروج بزرگ‌ترین ضربه به اوپک پس از خروج قطر در ۲۰۱۹ است. عربستان شریک کلیدی و دومین تولیدکننده بزرگ خود را از دست داده و خطر خروج سایر اعضا (مانند کویت یا عراق) افزایش یافته است. اوپک+ اکنون در ضعیف‌ترین موقعیت خود از زمان تشکیل در ۲۰۱۶ قرار دارد و توانایی کنترل بازار را به طور جدی از دست می‌دهد. ۳. پیامدهای منطقه‌ای و جهانی • تشدید شکاف درون شورای همکاری خلیج فارس در لحظه‌ای که وحدت خلیجی در برابر تهدید ایران حیاتی است. • افزایش بی‌ثباتی بلندمدت بازار نفت و دشوارتر شدن سرمایه‌گذاری در پروژه‌های جدید انرژی. • تأثیر بر امنیت انرژی جهانی: در حالی که کوتاه‌مدت عرضه افزایش می‌یابد، بلندمدت ممکن است به چرخه‌های شدید رونق و رکود منجر شود. چشم‌انداز استراتژیک در کوتاه‌مدت، امارات برنده اصلی به نظر می‌رسد و از آزادی تولید و اهرم ژئوپلیتیک بهره خواهد برد. اما موفقیت بلندمدت این استراتژی بستگی به قدرت تقاضای جهانی (به ویژه رشد تقاضای آسیا و انرژی هوش مصنوعی) و واکنش عربستان دارد. اوپک+ اکنون با بزرگ‌ترین چالش تاریخی خود روبرو است. اگر عربستان نتواند وحدت را حفظ کند، عصر سلطه کارتل‌های نفتی به پایان نزدیک می‌شود. بازارهای جهانی در روزهای آینده با واکنش شدید قیمت برنت و دبی مواجه خواهند شد. نتیجه‌گیری: امارات شرط بزرگی روی استقلال انرژی بسته است. این تصمیم نه تنها معادلات نفتی خاورمیانه را تغییر می‌دهد، بلکه الگوی جدیدی برای کشورهای خلیجی در عصر گذار انرژی ایجاد می‌کند. تحولات آینده نشان خواهد داد که آیا این حرکت هوشمندانه‌ترین تصمیم استراتژیک امارات بود یا ریسک‌پذیری پرهزینه. این تحلیل بر اساس اطلاعات موجود تا ۲۸ آوریل ۲۰۲۶ است و داستان همچنان در حال توسعه می‌باشد

محترم سمیع یوسفزی هغه خپلواک او ازاد خبریال دی چې د ژوند ډېره برخه یې په دې تېره کړې چې د افغانستان غږ نړۍ ته ورسوي او په دې برخه کې یې خورا زیاته مبارزه کړې ده. دده خبریالي په اصولو ولاړه ده او تل یې هڅه کړې چې بې طرفه پاتې شي.او د خپلې رسنیزې مبارزې په جریان کې هغه تل د افغانستان ملي ګټو او ملي یووالي ته وفادار و او دی. د داسې کس شخصیت وژنه له اخلاقي او سیاسي اړخه خورا ناوړه او بد کار دی، دا نه یوازې د یو ریښتیني او ژمن خبریال پر اعتبار برید دی، بلکې د بیان د ازادۍ او مسلکي ژورنالیزم پر ارزښتونو هم مستقیمه حمله ګڼل کېږي. خو په یاد ولرې داسې شخصیت وژنو سره به تاسې هیڅکله هم خپلو موخو ته ونه رسېږې. یوسفزی صیب! همداسې سرلوړی اوسې او مبارزې ته دوام ورکړه.

آنچه که در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی در مورد خالد زدران پخش شده، کاملاً بی‌اساس و ساختگی است. فردی که در تیک‌تاک با این نام فعالیت می‌کند، یک شخص آزاد و غیرمسئول است که هیچ ارتباط اداری یا سازمانی با خالد زدران، سخنگوی رسمی پولیس کابل ندارد. خالد زدران به عنوان سخنگوی رسمی پولیس کابل، تاکنون هیچ‌گونه اظهاراتی از این دست نکرده و در گذشته نیز چنین موضعی از وی ثبت نشده است. بنابراین هرگونه نسبت دادن این اظهارات به سخنگوی رسمی پولیس کابل، یک تحریف آشکار واقعیت است. کسانی که این شایعات را پخش می‌کنند، عمداً به دنبال ایجاد تفرقه قومی هستند و منافع شخصی و گروهی خود را بر مصالح ملی کشور ترجیح می‌دهند. هزاره‌ها دیروز هم برادر ما بودند، امروز هم برادر ما هستند و فردا نیز برادر ما هستند. مثل ما صاحب و مالک این سرزمین هستند. منافع واقعی افغانستان در همبستگی ملی و وحدت کلمه است، نه در ایجاد شکاف‌های قومی و دشمنی‌های بی‌اساس.

شما راست می‌گویید، ولی لعنت بر سر دروغگویان ============="====""=========== آقای محمدی، شما راست می‌فرمایید. به راستی مثل شما ژورنالیست دانا، آگاه و عاقل در تمام افغانستان پیدا نمی‌شود. مردم نه کورند، نه حافظه‌شان آنقدر کوتاه است که دو ثانیه بعد همه چیز را فراموش کنند؛ واقعیت را با همین چشم‌ها می‌بینند. ولی تاریخ سرد و بی‌رحم بر آنهایی گواه خواهد بود که در کنار ملت و صدای ملتشان ایستادند. تاریخ هرگز در کنار کسانی نخواهد بود که چاپلوسی را ملاک قرار دهند . و دروغ را هدف حفظ قدرت خود سازند.! باز هم شما راست می‌گویید، ولی لعنت بر سر دروغگویان... ..سوره نور، آیه ۷: وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ (و پنجمین بار بگوید که لعنت خدا بر او باد اگر از دروغگویان باشد) سوره بقره، آیه ۴۲: وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (و حق را با باطل نیامیزید و حق را پنهان نکنید در حالی که می‌دانید) اقایی محمدی باز هم «شما راست می‌گویید، ولی لعنت بر سر دروغگویان.

د سپینې ماڼۍ د خبریالانو ټولنې کلنۍ مېلمستيا، چې د ډونلډ ټرمپ په ګډون ترسره کېده، د امنیتي پېښې له امله ګډوډه شوه. د غونډې په پیل کې، چې ښاغلي ټرمپ او د هغه د مېرمنې ملانیا ټرمپ هم په کې ګډون درلود د ډزو غږونو له اورېدو سره ځانګړي ځواکونه هغه تالار ته ننوتل چې دغه غونډه په کې ترسره کېده او وروسته ولسمشر او نور چارواکي د امنيتي کسانو له خوا وايستل شول. په دې غونډه کې ډونلډ ټرمپ او يا بل چا ته زیان نه دی اوښتی. منبع بی بی سی‌ @HatefMokhtar

خدا با آن ملت سروری داد که تقدیرش به دست خویش بنوشت با آن ملت سر و کار ندارد که دهقانش برای دیگر کشت علامه محمد اقبال ============================== ما از هرگونه گفتگوی بین‌الافغانی که ابتکار و رهبری آن کاملاً در دست خود افغان‌ها باشد، قاطعانه حمایت می‌کنیم و آن را تنها راه رسیدن به صلح پایدار و تأمین منافع ملی افغانستان می‌دانیم. اما هر مذاکره‌ای که طراحی و هدایت آن از سوی قدرت‌های خارجی باشد، آن را مخالف حاکمیت ملی و منافع راهبردی افغانستان می‌دانیم و فاقد مشروعیت می‌شماریم. ما ایجاد تفرقه قومی، زبانی، سمتی و منطقه‌ای را نه یک اختلاف طبیعی، بلکه نتیجهٔ مهندسی استخباراتی و توطئهٔ بازیگران بیرونی می‌دانیم؛ توطئه‌ای که دهه‌هاست وحدت ملی ما را هدف قرار داده است. ما بر عدالت اجتماعی، آزادی بیان و حق تعلیم و تحصیل برای همهٔ شهروندان — به‌ویژه دختران — تأکید داریم و معتقدیم تا زمانی که دختران افغانستان به حق تعلیم و تربیت دسترسی واقعی نداشته باشند، این کشور هرگز از انزوای بین‌المللی خارج نخواهد شد. ما به برگزاری یک لویه جرگهٔ ملی فراگیر باور داریم؛ جرگه‌ای که همه جریان‌های سیاسی و اجتماعی در آن شرکت کنند، منافع ملی را بر منافع شخصی ترجیح دهند و نظامی فراگیر بسازند که همه افغان‌ها خود را در آن صاحب این کشور ببینند. ما هرگونه تبعیض قومی، زبانی و جنسیتی را مخالف منافع ملی و در تضاد با ارزش‌های اسلامی و انسانی خود می‌دانیم. در نهایت، هر نوع جنگ در خاک افغانستان — از هر طرف و با هر پوششی — را جنگ نیابتی و محصول رقابت‌های خارجی می‌دانیم. تجربهٔ تلخ تاریخ به ما آموخته که جنگ برای ملت افغانستان هیچ دستاورد واقعی نداشته است. اکنون زمان آن رسیده که با درکی استراتژیک بپذیریم سرنوشت ما به یکدیگر گره خورده و این کشور متعلق به همهٔ ماست.....

افغانستان تهدید امنیتی، استراتژیک یا نظامی برای هیچ کشور منطقه‌ای یا فرامنطقه‌ای نیست. ============================== ادعای مستمر مبنی بر اینکه افغانستان تهدیدی برای امنیت منطقه است، بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت‌های میدانی و شواهد مستند باشد، بخشی از یک کمپین تبلیغاتی و سناریوسازی سیاسی به نظر می‌رسد. هدف اصلی این روایت، انزوای بین‌المللی افغانستان، ایجاد ائتلاف‌های ضدافغان و فراهم‌سازی زمینه برای جنگ‌های نیابتی و فعالیت‌های استخباراتی در خاک این کشور است. از منظر امنیتی، پس از سال ۲۰۲۱ افغانستان شاهد کاهش قابل توجه درگیری‌های داخلی بوده است. حکومت فعلی کنترل مؤثری بر اکثر مناطق کشور دارد و تمرکز اصلی آن بر امنیت داخلی و جلوگیری از فعالیت گروه‌های تروریستی خارجی، به‌ویژه داعش خراسان است. هیچ سند یا شواهد معتبر بین‌المللی وجود ندارد که نشان دهد دولت افغانستان برنامه یا ظرفیت تهدید همسایگان خود را دارد. برعکس، جغرافیای محصور و کوهستانی افغانستان و وابستگی کامل اقتصادی آن به کریدورهای ترانزیتی منطقه، هرگونه تنش یا اقدام تهاجمی را برای خود افغانستان بسیار پرهزینه و غیرمنطقی می‌سازد. زمان آن فرا رسیده که افغانستان و کشورهای همسایه‌اش به سمت تدوین یک استراتژی مشترک اقتصادی، امنیتی و نظامی حرکت کنند. این استراتژی باید بر پایه حفظ منافع متقابل منطقه‌ای بنا شود و نه تنها ثبات و توسعه اقتصادی منطقه را تضمین کند، بلکه بقا و امنیت بلندمدت افغانستان را نیز به‌طور اساسی تأمین نماید. چنین همکاری مشترکی، بهترین ضمانت برای جلوگیری از سوءاستفاده قدرت‌های فرامنطقه‌ای از خاک افغانستان خواهد بود. ما به‌عنوان مردم افغانستان مطمئن هستیم که هرگونه تبلیغ و پروپاگاندای سازمان‌یافته و هدفمند دیگر جایی نخواهد داشت. ملت ما امروز هم از جنگ به شدت خسته است و هم دیگر مردم افغانستان جنگ را نمی‌خواهند. آگاهی و اراده ملی امروز به حدی رسیده که هیچ تلاش خارجی برای تبدیل افغانستان به میدان جنگ نیابتی یا پایگاه تنش‌های منطقه‌ای به نتیجه نخواهد رسید. از نظر سیاسی، مردم افغانستان امروز به‌طور آگاهانه هرگونه جنگ داخلی یا درگیری نیابتی را رد می‌کنند و آن را مخالف منافع ملی خود می‌دانند. ادامه روایت انزوا و تهدیدسازی، عملاً مردم افغانستان را قربانی سیاست‌های قدرت‌های خارجی می‌سازد. منطقه به جای سیاست مهار، فشار و انزوا، باید به سمت تعامل سازنده، همکاری اقتصادی و ادغام افغانستان در چارچوب‌های منطقه‌ای حرکت کند؛ زیرا ثبات افغانستان مستقیماً با امنیت و توسعه اقتصادی همه کشورهای همسایه گره خورده است. @HatefMokhtar