Ali Sheikh
2.1K posts


رویافروش اونیه که میگه با اعتراضات مدنی حکومت عوض میشه.

فرهادی سینماگر خوبی است اما سینماگر بودن لزوما شرف نمیخواهد. یکی دو تا از فیلمهای حاتمیکیا و مخملباف هم خوبند.


On May 1st, Viviana aka “Vivi” joined our family, and our hearts instantly exploded with love. 💕 She is perfect and healthy, and her big brother is joyfully adjusting to life with his new baby sister. We are enjoying every moment in our blissful newborn bubble. Thank you to everyone who reached out with prayers during my pregnancy - I truly felt them throughout the entire experience. God is Good.🙏

آیا جنبشهای مدنی تاریخ، شعاری کیریتر از شعار «یا حسین، میرحسین» به خودشون دیدن؟!

فقط اگه رفتید برید پی ساختن یه زندگی خوب و موفق. اگر موفق نشدید خجالت نکشید برگردید. شکستتون رو با درخواست حمله نظامی به کشورتون و مردمتون تلافی نکنید. با هواپیمای مسافربری برگردید نه با جنگنده های آمریکایی و اسرائیلی! با یه دونه موز و یه بسته بیسکویت و یه قوطی آبجو فخر زندگی نرمال رو به مردم داخل نفروشید.

«نطفهاشتراکی»

▪️برخی سیاستمداران، تحریم را «گزینه میانی» بین دیپلماسی و جنگ مینامند؛ ابزاری برای تغییر رفتار کشورها بدون شلیک گلوله. این تئوری روی کاغذ منطقی است، اما تجربه تاریخی نشان میدهد که تحریمهای همهجانبه نه تنها مانع جنگ نشدهاند، بلکه به عنوان «پیشدرآمد تهاجم نظامی» عمل کرده و یا طراحی شدهاند. نمونههای عراق (صدام)، لیبی (قذافی)، سوریه (اسد) و ایران (جمهوری اسلامی) ثابت میکنند که هدف از این فشارهای حداکثری، نه تغییر رفتار، بلکه فرسایش توان ملی برای کاهش هزینه تهاجم نظامی در «ساعت صفر» بوده است. تحریمهای همهجانبه و طولانیمدت با راندن طبقه متوسط به زیر خط فقر، دغدغه مردم را از «مطالبهگری سیاسی» به «بقای معیشتی» تقلیل داده و جامعه مدنی را فلج میکند. این فرآیند برخلاف ادعای مروجانش، با مسدود کردن مسیر دموکراسیخواهی، منابع را به سمت اقتصاد زیرزمینی و نهادهای امنیتی سوق میدهد که تخصصشان دور زدن تحریمهاست؛ نتیجه آن، ورشکستگی بخش خصوصی، تقویت هستههای سخت قدرت و در نهایت افزوده شدن به رنج مردمان است. اینکه دو روز قبل خزانهداری آمریکا ۵ پالایشگاه چینی را تحریم کرده، در قالب یک تنش اقتصادی-سیاسی برای امتیازگیری تعریف میشود نه بیشتر. در مقابل، تحریمهای همهجانبه در دکترینهای نوین جنگی، صرفاً یک فشار دیپلماتیک نیست، بلکه مرحله «آمادهسازی میدان جنگ» (Shape the Battlefield) است. هدف، فرسوده کردن زیرساختهای اقتصادی-صنعتی، دفاعی-نظامی، درمانی و ترابری کشور است تا در زمان وقوع جنگ احتمالی، توان مقاومت ملی و بازسازی سریع به حداقل رسیده باشد. ▪️حمایت از «تحریم» همزمان با ادعای «مخالفت با جنگ»، از منظر ژئوپولیتیک یک «پارادوکس ساختگی» است. تاریخ نشان داده که تحریمهای همهجانبه و طولانیمدت، یا به جنگ ختم میشوند (عراق، لیبی، سوریه، ایران)، و یا به وضعیت «نه جنگ و نه صلح» که در آن فرسایش تدریجی جامعه رخ میدهد (کره شمالی، کوبا). در هر دو صورت، بازنده اصلی «ملت» است، نه لزوماً ساختار قدرت... این ابزار، وقتی با پروپاگاندای رسانهای همراه میشود، جای شاکی و متهم را عوض کرده و رنج اقتصادی مردم را به عنوان یک «ضرورت برای آزادی» بازنمایی میکند. ویدئو از صفحه اینستاگرامی آقای دکتر اکبر کرمی در گفتگو با آقای دکتر مهرداد خوانساری، دیپلمات سابق.

یک سخنرانی ازش پیدا نمیکنید که در آن با کسی شوخی نکرده باشد. #لاریجانی

هر تصمیمی که ترامپ در رابطه با این جنگ اتخاذ میکند، یکطرفه اعمال میشود. یکطرفه آتشبس را تمدید میکند، یکطرفه تنگه را باز میکند، یکطرفه متوقفش میکند. از چنین صحنهای، توافق برابر استخراج نمیشود. ج.ا. مجبور به یک انتخاب از دو مسیر دشوار است. یا باید تسلیم شروط ترامپ شود یا باید به میدان جنگ بازگردد. انتخاب دیگری وجود ندارد.












