In Macca, de nieuwe roman van Arie Storm, is de tegenstelling tussen ironie en oprechtheid een belangrijk thema, destilleert Christiaan Weijts in De Groene Amsterdammer. Weijts haakt aan bij het mooie essay over David Foster Wallace dat Thomese laatst aan de Volkskrant bijdroeg.
Gerard Reve, de Proloog van Oud En Eenzaam (1978). De ratio staat machteloos als het erom gaat de zin van een mensenleven te achterhalen, maar het is Reve niet gegeven zich daarbij neer te leggen. Blijft over: schrijven, in de hoop dat op die manier de genade zich openbaart.
Nee. Ik ga niet naar het Boekenbal. Als je drie boeken binnen een jaar publiceert krijg je geen uitnodiging van het CPNB. En ik wil niet dat mijn uitgevers voor een kaartje moeten betalen.
Nogal wat geïnterviewden en anderen, zoals Jeroen Brouwers, vinden Joost Zwagerman als essayist beter dan als romanschrijver. Recensent Verduin noemt terecht ook de ‘aangrijpende roman’ Een diadeem van dauw (2017) van @ArieStorm_ waarin JZ optreedt.
2/2
Helemaal in een scheur vanwege fine Fleur Agema die op 15- of 16-jarige leeftijd De Duivelsverzen, Terroristenjager, Mijn Woestijn, 'dat soort dingen' las. #humblebrag
(Volkskrant 11-09-2012)
Uit. Ik las er wat andere boeken tussendoor, maar evengoed ging het niet al te snel. De opmerking over Derrida dat hij lsd gebruikte en muren insmeerde met feces zal ik vermoedelijk wel onthouden.