Asena Baktır Altınoğ

sen, dağ gibi yanılgılardan sonra yeniden başlayanların da Rabbisin.

@AhmetAa70625878 Allah rahmet eylesin , başınız sağ olsun , yolu ışık olsun , mekanı cennet olsun , ahh sabır dilerim , metanet 🙏🙏🙏

#okul Kızım Almina Ağaoğlu hakkın rahmetine kavuşmuştur mekanı cennet olsun

@FSYuksek Allah Rahmet Eylesin , mekanı cennet olsun , ne güzel bir yazı ile ugurlamışsınız, başınız sağ olsun 🙏

GECE YARISI ANKARA TRENİNDEN İNEN O GİZEMLİ KADINI SONSUZLUĞA UĞURLADIK Türk edebiyatının büyük ustalarından Yusuf Atılgan'ın eşi Serpil Atılgan, dün Kadıköy-Moda'da hayatını kaybetti. Sahip olduğu muazzam entelektüel birikime rağmen, 84 yıllık ömrünü Yusuf Atılgan'ın eşi olmaya adayan Serpil Hanım, aynı zamanda başarılı bir tiyatro sanatçısı ve müzisyendi. Üst kat komşum olduğunu tesadüfen öğrendiğimde, hemen yukarı çıkıp kapısını çaldım. Lise yıllarımdan beri beni en etkileyen yazarlardan biri olan Yusuf Atılgan'ın gerçekten eşi olup olmadığını sordum, çünkü aralarında 21 yaş fark vardı. Mahcup bir şekilde gülümseyerek "Evet, benim" dedi. O günden sonra 6 yıl süren arkadaşlığımız başladı. Edebiyat, sinema ve kitaplarla dolu upuzun sohbetlerimiz oldu. Oğuz Atay'dan Yılmaz Güney'e, Edip Cansever'den Cemal Süreyya'ya kadar sanat edebiyat dünyasından pek çok ismi yakından tanıyordu. Gözümüzde büyüttüğümüz kimi "büyük" sanatçının inanılmaz "küçüklüklerini" anlatıp beni hayretten hayrete sürüklerdi. Bunları yazmak için çok ısrar ettim ama kabul etmedi. Yüzümü kızartıp ölüm döşeğindeyken bile sordum, yine izin vermedi. Yusuf Atılgan'ın baş yapıtlarından Anayurt Oteli'ndeki gece Ankara treniyle gelen gizemli kadının Serpil Atılgan olduğu söylenirdi, bunu kendisine sordum "Sen miydin?" dedim. Yine mahcup bir şeklide gülümseyerek "öyle diyorlar" dedi. Eserin Ömer Kavur tarafından 1986 yılında sinemaya uyarlanan filminde bu rolü Şahika Tekand oynamıştı ve fiziksel olarak Serpil Hanım'ın gençliğine gerçekten çok benziyordu. Tabii gece Ankara treni ile gelen esmer kadın, romanın baş kahramanı, şizofreni ile ağır bir savaşa girmiş olan Zebercet'in halüsinasyonlarından biriydi ama Serpil Atılgan, edebiyat dünyamızın koskoca bir kesitine tanıklık etmiş, çok 'gerçek' birisiydi. 29 Nisan 2026 Çarşamba günü, kapıya bir ambulans geldi, perdeyi açıp baktığımda bir çift uzun, ince ve zarif ayak gördüm. "Eyvah, Serpil Hanım gitti!" deyip hemen dışarı fırladım. 50 yılını geçirdiği ve çok sevdiği evine bir daha dönemedi. Moda'nın bu soğuk, sessiz ve sanki içinde insan yaşamıyor duygusu yaratan 76 yıllık apartmanı biraz daha sessizleşti. Cenazesinin kaldırıldığı küçük caminin avlusunda çok düşkün olduğu oğlu Mehmet ile birlikte en fazla yüz kişiydik. Edebiyat ve yayın dünyasından neredeyse hiç bir katılım olmadı. Bu vefasızlığı da burada not düşmek isterim. Sanırım, Yusuf Atılgan'ın kitaplarını basan Can Yayınevi'nden birileri vardı. Serpil Hanım, aynı zamanda efsane davulcumuz, Şeyh Şamil müziğinin yaratıcısı Durul Gence'nin kız kardeşiydi. Güle güle Serpil Hanım, insanların giderek pespayeleştiği bir dünyada annem yaşındaki bir kafa dengini bir daha zor bulurum. Ben Moda'daki soğuk apartmana dönüyorum, canın sohbet istediğinde, seni rüyalarımda ağırlamaktan her zaman onur ve heyecan duyarım.

Ünlü bir sinir bilimci var: Robert Sapolsky. “Zebralar Neden Ülser Olmaz?” adlı kitabında tam da taşı gediğine koyuyor. Doğada bir zebra düşün. Bir aslan tarafından kovalandığında inanılmaz bir stres yaşar. Kalp atışı hızlanır, kortizol yükselir, beden alarma geçer. Ama bu kriz kısa vadelidir. Ya kaçıp kurtulur ya da ölür. Eğer kurtulursa birkaç dakika sonra yeniden otlamaya başlar. Aslan da bir sonraki hafta ne yapacağını düşünmez. Emeklilik fonunu hesaplamaz. Sosyal statüsünü sorgulamaz. Modern insana geldiğimizde işler değişir. Fiziksel bir tehdit olmadan, sadece düşünce gücümüzle geçmişi ve geleceği şimdiye taşıyarak bedenimizi sürekli alarm halinde tutmayı başardık. Bravo bize. İşte insan stresini hayvanlardan ayıran temel fark burada başlıyor: bilinç. Bu noktada bir başka önemli isim devreye giriyor: Antonio Damasio. “The Feeling of What Happens” kitabında çok net bir ayrım yapıyor. Diyor ki: Duygular (emotions) biyolojik ve bedensel tepkilerdir. Hisler (feelings) ise bu tepkilerin zihinsel deneyimleridir ve bilinç gerektirir. Yani korku bir duygudur. Ama “ya tekrar olursa?” diye zihinde dönen endişe bir histir. Zebra aslanı gördüğünde korku yaşar. Aslan gittikten sonra korku biter. Ama insan… O aslan gittikten sonra da zihninde yaşamaya devam eder. “Ya yarın yine gelirse?” “Ya bir dahaki sefere kaçamazsam?” “Ya herkes benim zayıf olduğumu anlarsa?” Biz duyguyu zamana yayarız. Tehdidi zihinsel olarak üretiriz. Henüz olmamış olana karşı bedenimizi savaşa sokarız. Literatürde buna “öngörüsel endişe” denir. Yani ortada gerçek bir aslan yoktur. Ama beden yine de koşuyormuş gibi yaşar. Sorun stres değil. Sürekli açık kalan alarmdır. Ve modern insanın en büyük paradoksu şudur: Zekâ sayesinde geleceği planlayabiliyoruz. Ama aynı zekâ yüzünden hiç gelmemiş tehditler için bugünümüzü yakıyoruz.

"Todo sucede en el momento adecuado, tal como debe ser". - Lao Tzu

@rukiyegarip Hayranlıkla takipteyim , maşallah 🧿👌

🔴 Sulu boya, Rukiye Garip 56 cm x 38 cm

Bugün şöyle bir cümle okudum. "Seyahat, şu anki hayatınızın mümkün olan tek olasılık olduğu yanılsamasını bozar." Sanırım insanın en büyük özgürlüğü ve zenginliği (zaman, para ve sağlık açısından), dilediği gibi seyahat edebilmesinde saklı.

*endişelenme.

يفتح الله على عبده من حلال بعد ثلاث اختبارات: أولًا: ضيق الرزق، رغم السعي؛ ليعلم أنه ليس له من الأمر شيء. ثانيًا: الخذلان من أكثر أماكن الاطمئنان؛ ليعلم أن ليس لغيره من الأمر شيء دون الله. ثالثًا:

@surrealistnot 5 ve mavi

Shall we do an activity today? Choose a number and combine it with a color, and write it in the comments here... I'll try to understand your intentions as much as I can...and write u back

@Jennnyyyyyy 35

Puzzle Time ⏰ What is the missing number?

Bir adam, köy mezarlığındaki çeşmenin üzerindeki inatçı kirler için "boşuna uğraşma, çıkmaz" denmesine rağmen büyük bir azimle temizlik yaparak, sadakanın sadece paradan ibaret olmadığını etkileyici bir örnekle kanıtladı.

Bu cümleyle âşığım: “Kendini, zamanın öğretebileceği şeyleri daha önce bilmediğin için affet.”

İKİZLER İkizler sıkıldı diye gitmez, anlam kalmadı diye gider. Konuşmayı kesmişse, mesaj atmıyorsa ya da eski enerjisi yoksa… olay bitmiştir. Çünkü kafasında bitirdiği şeyi kalbinde taşımaya devam etmez.

“Düşünemiyorsan, yürü. Fazla düşünüyorsan, yürü. Kötü düşünüyorsan, yine yürü.” — Jean Giono

Gördüğüm en iyi reklamlardan biri. Çok yaratıcı.

“Olanı olduğu gibi kabullenmek; yürekteki savaşları bitirir..” 🎬 mandalina bahçesi / 2013

Canım, kıymetlim Meral Okay, seni çok seviyorum, mekânın gül bahçesi olsun.🌹

Emekliye ayrılmış otobüsten durak yapma fikri harikaymış.👌😊