Axis

انسان‌ها نمی‌خواهند از کودکی دست بکشند؛ نمی‌خواهند بی‌پناه بمانند. بنابراین به توهمِ یک قدرت مراقب و عادل پناه می‌برند فروید-تمدن و ملالتهای آن

@Baharicksha 🤣

@AxisCtwo آدمی که چیزی واسه ارائه داره دلباخته طویله همایونی نمی‌شه🤣

به این مهاجرهای چرک ایرانی ساکن بریتانیا که رفتن تظاهرات ضد مهاجرها نپرداختم، چون کارهای مهم‌تری داشتم…اما خب چرک، دول موشی، بیکار، زرد عقدی، کم‌هوش، با ترکیب بوی گه سیگار و الکل بی کیفیت مشخصه بارزشونه… امیدوارم به آوارگیشون اضافه شه

@Derang19 @Yasirap13 داره میگه دیگه، همه بمیرید زمین خودشو بازسازی کنه! فقط باید شاهزاده شونو فریز کنن تا اون موقع که زمین مجددا آماده حضور ایشون بشه تشریف فرما شن و برای گیاهان و جانوران پادشاهی کنن!

@Yasirap13 کاش حداقل معنی حرفی که می‌زنین را بفهمین.

این منطقه چرنویله وقتی ولش کردن، طبیعت خودش دوباره ساخت این منطقه رو زمین سوخته هم تهش بمونه، خودمون با کمک طبیعت میسازیمش باز وطنمونو خیلی بهتر تو زمان‌کمتر

@NarrehKhar 🤪

@AxisCtwo Cognitive impairment! 😂😂😂 Most likely

انگلیسی را با لهجه بریتیش صحبت کنید! عَه عَه! چیه این لهجه امریکایی؟! لهجه بریتیش واقعا مثل اپرا میمونه! مخصوصا اپرایی که جواد یساری بخونه! 👇👇👇

@seepx عالی

کتاب ناتوانی در سوگواری اثری روانکاوانه و روان‌شناسانه اجتماعی از الکساندر میچرلیش و مارگارته میچرلیش است. الکساندر میچرلیش پزشک، روانکاو و بعدها مدیر موسسه زیگموند فروید در فرانکفورت بود؛ مارگارته میچرلیش-نیلسن نیز پزشک و روانکاو بود. ایده اصلی کتاب این است که جامعه آلمان پس از جنگ، واقعاً برای جنایت‌ها، فقدان‌ها، گناه و فروپاشی‌ای که با نازیسم پیوند داشت سوگواری نکرد. به‌جای کار کردن روی گناه و اندوه، بسیاری از آلمانی‌ها از خود با انکار، خودترحمی، فرافکنی و چرخشی سریع به‌سوی بازسازی اقتصادی دفاع کردند. بنابراین کتاب جامعه آلمان پس از جنگ را از منظر روانکاوی می‌خواند: جامعه‌ای که از سوگواری گریخت، چون سوگواری مستلزم مواجهه با همانندسازی خود با هیتلر و رایش سوم بود. فصل اول، هسته اصلی کتاب است. میچرلیش‌ها استدلال می‌کنند که بسیاری از آلمانی‌ها با هیتلر چنان رفتار کردند که گویی او به‌تنهایی مسئول همه‌چیز بوده است؛ و همین به شهروندان عادی اجازه داد از خودکاوی عمیق‌تر فرار کنند. این فصل توضیح می‌دهد که چگونه فقدان پیشوا، شکست آلمان و آشکار شدن جنایت‌های نازی‌ها می‌توانست به سوگواری جمعی منجر شود، اما در عوض سازوکارهای دفاعی تولید کرد: غیرواقعی‌سازی (تجربه کردن یک واقعیت دردناک چنان‌که گویی کاملاً واقعی یا مربوط به خود نیست)، انکار، جراحت نارسیسیستی (ضربه به تصویر بزرگ‌منشانه و ایده‌آل جمع از خودش)، کینه‌توزی و خیال‌پردازی‌های انتقام‌جویانه. قوی‌ترین ادعای آنان این است که آلمانی‌ها نوعی «عاشق‌شدگی» (Verliebtheit) نسبت به پیشوا داشتند، و پس از سقوط او با بریدن عاطفی از گذشته، از سوگواری گریختند. فصل دوم، «واریاسیون‌هایی بر یک مضمون»، بحث را از نازیسم فراتر می‌برد. این فصل درباره رشد فرهنگی انسان، تابو، کینه، عقب‌ماندگی و پیش‌داوری بحث می‌کند. نویسندگان در اینجا نشان می‌دهند که ناتوانی در سوگواری فقط مسئله‌ای تاریخی و آلمانی نیست، بلکه بخشی از دشواری گسترده‌تر انسانی است: انسان‌ها اغلب در برابر حقیقت‌های دردناک، با چسبیدن به پیش‌داوری، هویت‌های صلبی و تابوهای غیرعقلانی از خود دفاع می‌کنند. فصل سوم، «نسبی‌سازی اخلاق»، تناقض‌هایی را بررسی می‌کند که جامعه مدرن تحمل می‌کند. نویسندگان استدلال می‌کنند که اصول اخلاقی اغلب در سطح عمومی اعلام می‌شوند، اما در عمل تضعیف می‌گردند. انسان مدرن ممکن است از آزادی، انسانیت و دموکراسی سخن بگوید، در حالی که همچنان عادت‌های اجتماعی و آرایش‌های سیاسی‌ای را می‌پذیرد که با همین آرمان‌ها در تضادند. این فصل دفاع‌های روانی را به ناسازگاری اخلاقی عمومی پیوند می‌زند. فصل چهارم، «سرنوشت‌های همانندسازی در بلوغ»، به نوجوانی و شکل‌گیری سیاسی می‌پردازد. میچرلیش‌ها بحث می‌کنند که جوانان هویت خود را از طریق همانندسازی با والدین، آرمان‌ها، اقتدارها و نقش‌های اجتماعی شکل می‌دهند. آن‌ها استدلال می‌کنند که میراث رایش سوم رابطه میان نسل‌ها را شکل داد: فرزندان نه‌فقط واقعیت‌های تاریخی، بلکه سکوت‌ها، تحریف‌ها و تعارض‌های حل‌نشده والدین خود را نیز به ارث بردند. بلوغ اهمیت پیدا می‌کند، چون مرحله‌ای است که در آن اقتدار، شورش، هویت و نگرش‌های سیاسی بازسازماندهی می‌شوند. فصل پنجم، «تساهل اعلام‌شده و تساهل عملی»، شکاف میان ادعای باور به تساهل و توانایی واقعی تحمل تفاوت را بررسی می‌کند. نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که تساهل صرفاً یک ایده عقلانی نیست؛ بلکه به بلوغ عاطفی نیاز دارد. افراد ممکن است در نظریه از تساهل دفاع کنند، اما وقتی آرمان‌های خودشان به چالش کشیده می‌شود، با نفرت، ترس یا پرخاش واکنش نشان دهند. این فصل بحث کلی کتاب را ادامه می‌دهد: ارزش‌های دموکراتیک نمی‌توانند دوام بیاورند اگر فقط اصولی رسمی باقی بمانند و از نظر روانی درونی‌سازی (تبدیل ارزش‌ها، قواعد یا تصاویر بیرونی به بخشی از ساختار روانی فرد) نشوند. فصل ششم، «منِ اجتماعی و منِ شخصی»، رابطه میان هویت فردی و هم‌رنگی اجتماعی را بررسی می‌کند. نویسندگان می‌پرسند چه مقدار از خود، واقعاً شخصی است و چه مقدار از آن به‌وسیله انتظارات اجتماعی، آموزش و الگوهای جمعی شکل گرفته است. آن‌ها نشان می‌دهند که جامعه مدرن شکل‌های قابل پیش‌بینی‌ای از رفتار تولید می‌کند، اما هم‌زمان تعارض‌هایی میان خودمختاری شخصی و سازگاری اجتماعی به وجود می‌آورد. اهمیت این فصل در آن است که روانکاوی را به جامعه‌شناسی پیوند می‌زند: منِ فردی هرگز از جهان اجتماعی جدا نیست.

@ebrahim_mote مبارک🌱💚

عزیز در بند ما هم امروز به قید وثیقه آزاد شد. به امید آزادی کاملش. #از_بازداشتیها_بگو

@NarrehKhar مفهومی که تو ذهنشه رو نمیتونه خوب بیان کنه هم به خاطر مهارت ناکافی در زبان دوم، هم به لحاظ کاگنیتیو که دچار خطاهای شناختی میشه و میره به مسیر اشتباه

@NarrehKhar من دلم سوخت براش ولی

@Baharicksha @Realneo101 اینا بیشتر به سایکوز مواد یا پرسونالیتی دیزوردر میخورن! شیروفرنیها معمولا خیلی گوشه گیر و بی آزارن

@Realneo101 نه ما مثل شما دچار شیزوفرنی نیستیم

باور دارید که پهلوی به زودی به وطن بازمی‌گردد؟

خیلیه از همنشینی با اسطوره‌هایی مثل ایرج جنتی عطایی، اردلان سرفراز و فرید زلاند برسی به مرتضی دزده عاقبت‌ به‌خیری واقعاً چیز مهمیه

لطفا تلاش کنیم نگذاریم یک نفر دیگه از ما کم بشه.

@ashiguitoo @NazaninKdyr آخ ننه🥹 قربونت بشم

@NazaninKdyr 💔

تقدیم با عشق☺️

@Az_Mahi20 🤦‍♀️

@AxisCtwo یه اقایی اینجا بود تو استرالیا زندگی میکرد زمان روایت پژمان جمشیدی از جمشیدی دفاع میکرد! و سلطنت‌طلب هم هست!

الان بهروز برای حمایت از متجاوز میاد میگه: «سکس را به تجربه‌ای خطرناک برای مردان تبدیل نکنید» حالم بد میشه از این همه کثافط بودن!

@ashiguitoo واقعا تو این شرایط پر از دلهره و اندوه، مثل بارقه نور در دل تاریکیه🌱

@AxisCtwo ممنون که تشویق میکنین🫶 امروز خودم دیدم پروفایلم شده فقط عکس. بس که دنیای انسانی کریه‌ است

🍓

@Miamojganj اکتش! 🫣

@Milad_mhb1993 طلب دانوش!

سلطنت‌طلب‌های نه‌چندان گرامی، اینا یادداشتن و مقاله نیستن! بازم میگم انقدر که فکر می‌کنید اینا درست و خفنه، بفرستید به یه ژورنال پژوهشی خارجی! هرکدوم خودتون فکر میکنید خوبه:) ببینید این خزعبلاتو چاپ میکنن!

@eskandarii6 @Qobadrostami999 خیلی متاسفم 🫂

میخوام برای اولین بار از اون شب حرف بزنم. از اون شب تلخ که زندگیمو کاملا عوض کرد. و تو مینا خازنی به من این شجاعت رو دادی که امروز بعد از سالها بگم چی به سرم رفت. تازه اومده بودم بلژیک و تو کمپ زندگی میکردم. کمپی که نزدیک به خونه محمد تنگستانی بود. تنگستانی رو از دور /۱