Oldouz
4.4K posts
@Botimariraghsan
پیشتر رقصان میگذشتم از آستانهی اجبار!
از «بخشش» تا «ضمانت»: چرا ایرانِ امروز نه به منجی، که به قانون اساسیِ زنده نیاز دارد buff.ly/ZjTPynB پویان اصلانی ـ ایران امروز نه به منجی، که به میثاق نیاز دارد. نه به قیم، که به شهروند. نه به دولتِ حقیقت، که به قانون اساسیِ زنده.
اظهارات شنیدنی محمد رهبر «کارمند مستعفی اینترنشنال»، درباره مخالفت با جنگ و جنگطلبان! کارمند سابق تلویزیون موساد در سخنانی جدید میگوید: رسانههای برونمرزی، [ برخی از ] مردم ایران را دچار اِعوجاج ذهنی و روحی کردهاند و آنها را با نوستالژی دروغین دوران گذشته، فریب دادهاند. برخی از من سوال میکنند که در فردای بعد از حکومت ایران، چه خواهیکرد؟ جواب من اینستکه با همین جمهوری اسلامی گفتوگو میکنم؛ چراکه حکومت ایران قابل سقوط نیست. شما با حداقل دَه میلیون هوادار ایدئولوژیک نظام ایران چهکار میخواهید بکنید؟ سوال من اینست که اگر همین الآن جنگ تمام بشود، چه چیزی عائد ما شده است؟ خامنهای جوانتر شده و حکومت ایران هم متمرکزتر گردیده است. توصیه من به همه جنگطلبان اینست: همانقدر که به منافع شخصی خودتان فکر میکنید، به منافع عمومی و ملی ایرانیان هم اهمیت بدهید.
من نمیدونستم پونک سمت شرق تهران نیست. بیاین به من تذکر بدین. وحید ره وِل هَکِنین نیم سات!
Trump threatening to destroy the livelihood of tens of millions of Iranians. Electricity and water.
همه ما این روزهای جنگ، آن هم پس از روزها، ماهها و سالهایی پر از حوادث تلخ، فشار روانی شدیدی رو تجربه میکنیم. در این یادداشت چند تمرین ساده پیشنهاد میکنم که کمک میکنه بدن از حالت تنش و انقباض کمی خارج بشه و در نتیجه ذهن هم کمی آزاد شه و فشار کمتری احساس کنیم. تمرکزم بر حرکاتی است که در بدترین حالت روحی هم میشه با کمترین سطح انرژی انجامشون داد. وگرنه نیازی به گفتن نیست که یوگا، تمرینهای کششی و کلا هر نوع ورزش و فعالیت بدنی فوقالعاده نجاتبخشه در این احوال. اما گاهی چنان حال بدی داریم که به سختی میتونیم برای ضروریترین کارها به خودمون حرکت بدیم، چه رسد به این که ورزش کنیم. این توصیهها برای چنین حالی است (که امیدوارم دچارش نباشید هرگز). ۱- تمرین صورت: در هر حالت و مشغول هر کار که هستید (مثلا همین الان) زبون رو از سقف دهان جدا کنید. بگذارید کف دهان رها بشه. فک بالا و پایین رو جدا کنید. بگذارید دهان راحت باز بمونه. حالا برین سراغ پیشونی، عضلاتش رو رها کنید بگذارید دم ابروها بیان پایین. انگار صورتتون یه بستنی در حال آب شدنه. اجازه بدین جاذبه عضلاتش رو به سمت پایین بکشه. پلکها احتمالا آروم روی هم میاد. مدتی در این حالت بستنی آبشده بمونید و بگذارید چشمها آروم بگیرن... تمرین بالا ذهن رو هم آروم میکنه چون توجه رو میبریم به کار کردن روی یه عضلاتی که معمولا اصلا حواسمون بهشون نیست (بنابراین یه تمرین تنآگاهی است). اما یه خوبی دیگه هم داره و اون اینه که این انبساط و رهایی به گردن هم سرایت میکنه. اساسا بدن در شرایط هیجانی- حالا از ذوق زیاد گرفته تا احساس ترس یا اضطراب- حالت بُراق به خودش میگیره. انگار از نوک پیشونی تا انگشت پا رو محکم گرفتید. یکی از جاهایی که عضلاتش ناخودآگاه منقبض میمونه گردن است. ۲- تنشزدایی از گردن: در حالتی که عضلات صورت رو شل کردین و زبان رو رها کردین چند نفس عمیق بکشین و هوا رو از دهان بدین بیرون. انگار میخواین جریان هوا راه گلوتون رو که تنگ شده باز کنه. اگه دلتون خواست آه بکشین. به تنفس راحتتر کمک میکنه. خودتون احتمالا با تمرین تنفس آروم باز شمارش دم و بازدم آشنا هستین و نیازی به تکرارشون نیست. تمرین تنفس به دلیل درگیرکردن ذهن تاثیر زیادی هم بر دورکردن اضطراب داره. چون این پیام رو به مغز میده که ما در خطر نیستیم. یه تمرین خیلی خوب دیگه برای آرومکردن تنفس خمیازه کشیدنه! وانمود کنید خمیازه میکشید. شاید همین الان یه نیمچه خمیازهای اومد! یک بار دیگه و یک بار دیگه تکرار کنید. اون قدر الکی ادا و صدای خمیازه رو در بیارین که یه خمیازه حسابی بکشید. قفسه سینه خوب باز میشه، ریهها پر میشن و تنفسهای بعدی آرومتر میشن. وقتی نفس عمیق میکشیم قفسه سینه باز میشه و بدن از حالت مچاله در میاد. اما ما بخصوص در شرایط اندوه و افسردگی تمایل داریم بدنمون رو جمع کنیم. حالا چطور وقتی در این حالیم و میل شدید به سکون داریم بدن رو باز کنیم؟ ۳-بازکردن قفسه سینه: محدودهی سینه و شانههای ما حوزهی اقتدار هستند (همونطور که ناحیه لگن و پایین شکم حوزهی نیرو و صورت حوزهی بیان است). وقتی احساس ضعف داریم، این محدوده حالت قوزکرده و جمعشده به خودش میگیره. اگر نشسته یا ایستادهاید با چرخوندن شونهها به سمت عقب شروع کنید: جلو، بالا، عقب؛ دو، سه، چهار بار. با هر چرخش کتفها رو از پشت به هم نزدیک کنید و دستها رو به سمت عقب بکشید (فشار نیارید، هرقدر که میتونید و جون دارید. گردنتون که منقبض نیست؟ اگه هست آزادش کنید). باز اگه خوبتر هستید دستها رو از مفصل شونه بچرخونید به سمت بالا، پهلو، عقب. با هر چرخش قفسه سینه کمی بازتر میشه. دقت کنین که نمیخوایم سینه رو هل بدیم جلو، میخوایم پهن بشه، فراخ بشه. حالا بازم اگه خوبین و انرژی دارید از دیوارهای لگن بالاتنه رو بکشین بالا. انگار ستون فقرات کش میاد و با کشیدن کاسهی سر به سمت سقفمیخواین قدمون رو بلند کنیم! هر چه تنه یا تورسو رو در امتداد محورهای عمودی (ستون فقرات) و افقی (خط شانه) بازتر کنیم در نهایت حس بهتری میکنیم. اگه حال بدی دارین- مچاله افتادین روی تخت یا مبل- نسخهی ابتداییتر همین تمرینها کمکتون میکنه. احتمالا به حالت جنینی و به پهلو خوابیدید. بچرخید و صاف به پشت بخوابید (صورت به سمتسقف). دستها رو یه کم از بدن دور کنین انگار میخواین زیر بغل هوا بخوره! میتونین زانوها زو خم کنین و کف پا رو بگذارین روی زمین که به کمر فشار نیاد. دستها رو آروم آروم باز کنید تا شکل T بگیرن و کمک کنند قفسه سینه باز بشه. هوا خوردن زیر بغل رو زیاد به خودتون یادآوری کنید. به شکلهای مختلف دستها رو از بدن دور کنید. این کار همیشه به تصحیح وضعیت بدن کمک میکنه. (ادامه داره)
