Jano Maliniak

@MatKatore @fenolski Macie wielu doskonałych bohaterów większych niż Bandera. Jedni rotowali Polaków przed UPA inni dziś giną w okopach. Macie w czym wybierać. Bandera do niczego dziś nie jest Ukrainie potrzebny.

@BryanEuropinski @fenolski Українцям неприємно чути що люди, яких вони вважають героями спротиву СРСР та Москві вчиняли злочини. Полякам неприємно, що таких людей українці вважають взагалі героями, а не злочинцями. Але така складна у нас історія. До якої додається те, що Україна довгий час була поділена

Ja pierdolę, to nie żadna bolesna historia tylko jebane 120tys. niewinnych ludzi wyrżniętych przez Ukraińskie UPA. Każdy zabity cywil na Ukrainie to też w zasadzie już historia więc można się rozejść i olać temat.

@MatKatore @fenolski 🎯 Dlatego obu stronom powinno zależeć na pełnym wyjaśnieniu i rozwianiu wątpliwości z uwzględnieniem że również wielu Ukraińców okazało się Bohaterami ratującymi Polaków. O niech też nie można zapomnieć. To byli więksi bohaterowie niż Bandera.

@BryanEuropinski @fenolski Навіть якщо у цього є "логічне пояснення" що це через бездіяльність польської влади щодо паплюження українських могил. З моєї точки зору, це не привід відмовляти полякам в гідному похованні та встановленні не лише кількості, але й імен жертв, це теж дуже важливо.

@ObywateleRP Czytając te dogłębne i jakże skrupulatne przemyślenia stworzone na wyżynach intelektu sporej ilości wybitnych umysłów skupiających się wokół waszej grupy oraz mając w pamięci dokonania waszego środowiska podczas szturmu na Polską granicę pragnę zamieścić poniższy komentarz👇

Żołnierze Samodzielnego Centrum Operacji Specjalnych “Północ” Sił Obrony Ukrainy każdego dnia przelewają krew i giną śmiercią bohaterów na ukraińsko-rosyjskim froncie. I będą w tej walce ginąć nadal. To nie zależy od tego, co o nadanym im imieniu “Bohaterów UPA” powie którykolwiek z przedstawicieli polskich władz i jak to wpłynie na mierzony sondażami stosunek Polaków do Ukraińców. Podobnie prezydent `Wołodymir Zełenski pozostanie niezłomnym przywódcą kraju toczącego bohaterską, krwawą wojnę obronną, której wynik zdecyduje o przyszłości naszego kontynentu, a nie wyłącznie o przyszłości Ukrainy. Nie zmieni tych faktów to, czy zachowa on polski Order Orła Białego, czy zostanie go karnie pozbawiony za obrazę uczuć i pamięci Polaków. Nie zmieni ich żadna płomienna mowa wygłoszona w Warszawie, żaden artykuł napisany polskiej prasie i żaden sondaż przed polskimi wyborami. Nie trzeba tłumaczyć — a może niektórym trzeba? — jak wielkie jest znaczenie tych faktów. Ukraińcy i Polacy mają za sobą wielowiekową historię wzajemnych krzywd. Ogromnych i wciąż nieprzepracowanych. Nierozliczonych i niemożliwych do rozliczenia. Nie wskrzesimy zamordowanych, nie zamierzamy rewidować granic, z popiołów nie powstaną spalone kościoły i cerkwie. Oba nasze narody chętnie mitologizują własną historię, czczą swych bohaterów, zapominając lub wypierając z pamięci zło, które czynili. Nie dziwi nas ukraińska pamięć o “bohaterach UPA” i zapomnienie zbrodni, których dokonali na naszych przodkach. Polacy chętnie zapominają o własnych zbrodniach — dokonywanych także na Ukraińcach. Ze wstydem przyglądamy się publicznym wypowiedziom przedstawicieli polskiej klasy politycznej, ubolewających nad “fatalnym błędem Żeleńskiego”. I pouczających Ukraińców o “prawdziwej historii”, krzyczących o zniewadze polskiej pamięci, podsycających obudzone z uśpienia antyukraińskie fobie. Próbujemy nie wybierać z własnej historii kart wyłącznie chwalebnych, pamiętamy także o tych mrocznych i odczytujemy z nich lekcje bardzo aktualne zwłaszcza dzisiaj, kiedy prymitywny nacjonalizm narasta w naszej ojczyźnie. Z zażenowaniem patrzymy na pełne pseudo-patriotycznych frazesów gęby czcicieli polskich faszyzujących nacjonalistów i gloryfikujących zbrodnie “żołnierzy wyklętych”. Na pochody jawnych faszystów najgorszego autoramentu, odbywające się w Polsce bez przeszkód i bez wyrazów potępienia ze strony tych samych polskich przywódców, którzy dziś nie szczędzą potępienia Ukraińcom, którzy giną na froncie okrutnej wojny. “My – Polska i Ukraina – powinniśmy osiągnąć porozumienie, by oprzeć się Rosji. Wskazywanie na historię polsko-ukraińskich nieporozumień w przeszłości nie jest argumentem dla współczesnego realnego polityka” — pisał przed ponad wiekiem ukraiński ataman Semen Petlura u progu wojny, którą w Polsce pamiętamy jako polsko-bolszewicką. Zapominamy o Ukrainie, jej udziale i jej państwowości. Jak zapomniano o niej w Pokoju Ryskim, który odrodzona Polska zawarła z bolszewicką Rosją. “Ja was bardzo przepraszam, panowie, tak nie miało być” — powiedział wówczas Józef Piłsudski, wiedząc już, że ówczesna polska polityka zdecydowała, by porzucić walczących Ukraińców. Jeśli mamy dziś nadzieję tych gorzkich słów nie powtarzać, to nie dlatego, że dziś nikt w Polsce nie chce wystawiać Ukrainy na łup najeźdźców, ale raczej dlatego, że Ukraina tym razem zwycięży. Polityków ze wszystkich politycznych obozów wzywamy do opamiętania. I do historycznej pamięci. Bo zawsze warto pamiętać, gdzie jest przyzwoitość, gdzie jest racja stanu i gdzie jest mądrość oraz przyszłość nieprzesłonięta upiorami zafałszowanej historii. Zbigniew Bujak, @WFrasyniuk, @PawelCeKasprzak, Cezary Łazarewicz, Piotr Niemczyk, Andrzej Seweryn, Krzysztof Skiba.

@MatKatore @fenolski I wtedy będziemy mogli zacząć budować poprawne relacje. Na prawdzie nie na fałszu.

@BryanEuropinski @fenolski Я вам показав приклад як зазначене у наративних джерелах не підтвердилось. Саме тому не варто називати жодних цифр, а тим більше постійно їх збільшуючи. Я повністю підтримую проведення ексгумацій і вважаю що ми не маємо ставити ніяких умов щодо цього.

@MatKatore @fenolski Celnie. Więc sami również dążcie do prawdy i się z nią zmierzcie. Ofiary leżą w ukraińskiej ziemi i o godny pochówek wołają. Wystarczy tylko je odkopać i policzyć. Łatwe proste rozwiązanie dorosłych ludzi.

@BryanEuropinski @fenolski Тому відкривайте очі від пропаганди, популізму та істерики і починайте спілкуватись як дорослі люди, що здатні до конструктиву

Nie ma dokładnych liczb bo 🇺🇦 od dekad blokuje pełne ekshumacje. Polscy naukowcy nie mają dostępu do wszystkich wskazanych w przekazach miejsc kaźni. Do tego wspaniała i krystaliczna Ukraina nie proponowała by w nowych wykopaliskach nie zaliczać dzieci i niemowląt jako ofiar. Wszystkie to bariery pozwalają podejrzewać jedno: ofiar było więcej. Hańba!

@BryanEuropinski @fenolski Навіть у відповіді від чат-бота 120 тисяч не вказана як максималістська оцінки. Взагалі будь-які оцінки побудовані на нараціях котрі на практиці можуть взагалі не мати підтвердження. Мої "дідусі" зі Слобожанщини, а що, твої вбивали українців за АК? babel.ua/news/125848-v-…

@AnnaKa2525 @BatoryFundacja @oko_press Teoria flag nigdy nie zawodzi💪

Nie pouczajmy Ukraińców, pod jakimi sztandarami mają ginąć. Także za naszą wolność. Polska reakcja jest krótkowzroczna i tylko nam szkodzi - pisze Edwin Bendyk z @BatoryFundacja. @oko_press bez paywall'a.⤵️ Polecam! #StandWithUkraine oko.press/nie-pouczajmy-…

@KarolaAdamiec Puki nie pozbędą się ze swoich sztandarów UPA i Bandery to ciągnijmy ich w kierunku Europy taką drogą, żeby w razie co łatwo ich zatopić. To tak z przezorności bazując na historii.

Nadanie przez Zełenskiego nazwy odwołującej się do bohaterów UPA jednostce walczącej na froncie to także policzek dla wszystkich Sprawiedliwych Ukraińców, którzy zapłacili życiem za ratowanie swoich polskich sąsiadów i sprzeciwili się zbrodniczej ideologii nacjonalistycznej. To są właśnie nasi wspólni bohaterowie! Warto przypomnieć, że UPA zamordowała wielokrotnie więcej Polaków niż Rosjan, a mimo to dla wielu Ukraińców pozostaje przede wszystkim symbolem walki z Sowietami. To pokazuje, jak wiele białych plam wciąż istnieje w ukraińskiej pamięci historycznej w dużej mierze będącej skutkiem dziesięcioleci sowieckiej dominacji i fałszowania historii. Prawdziwe pojednanie wymaga prawdy. Także tej najtrudniejszej. Ukraino ciągniemy Cię Do Europy! Do chrześcijańskich wartości!

@MatKatore @fenolski Masz i czytaj! Jak już pochowany wszystkie ofiary mordów dokonanych przez waszych dziadków wtedy liczby będą bezsprzeczne, wliczając w to dzieci i niemowlęta. x.com/grok/status/20…

@fenolski Уже 120 тисяч? Ще вчора ви писали про 100 тисяч.

@CorvaxAncien "Ukraina ma prawo sama określać swoich bohaterów narodowych i nazwy jednostek wojskowych" - tak spoko. Ale też musi za swoje wybory ponosić surowe konsekwencje. Wszystkie. Bez wyjątku.

1. Україна має право сама визначати своїх національних героїв і назви військових частин. 2. Польща має право критично оцінювати історичних діячів чи організації, які вона пов'язує зі злочинами проти польського населення. Дотримуйтесь своїх позицій, але без ідиотизму .

На відміну від пивних поляків і кацапських ботів які пишуть від імені поляків всілякий бруд на адресу українців, ці поляки самі мудрі, бо розуміють хто справжній ворог поляків і українців. Це бойові побратими !

@CorvaxAncien @fenolski @s_bogdaniuk To nie kompleksy. To polski wkurw na ukraińskie zakłamanie x.com/EJagiellonians…

@fenolski @s_bogdaniuk Засидівся ти тут зі своїми комплексами.

@s_bogdaniuk @fenolski @CorvaxAncien Czytaj jak potrafisz pobanderowski nieuku x.com/grok/status/20…

@fenolski @CorvaxAncien 200! Чєл, давай сюда підтвердження! Офіційні дані, не зі слів. Бо це все «зі слів», а починають розкопки, десь є, а десь нічого.

@WarNewsPL1 @magyarpeterMP Węgry. Od początku jawnie sabotujący wysiłek wojskowy Ukrainy. Kraj niemalże 4 X mniejszy od Polski. Osiąga to co chciał. My co najwyżej dostaniemy UPA na sztandarach.

🇺🇦🇭🇺 ❗️@magyarpeterMP oświadczył, że osiągnięto porozumienie z Ukrainą w sprawie praw mniejszości węgierskiej w tym kraju. Ukraina zgodzić miała się na: - przywrócić system szkolnictwa dla mniejszości narodowych; - rozszerzenie użycia języka węgierskiego w edukacji, pracach instytucji,życiu publicznym i działalności politycznej w miejscowościach, w których Węgrzy stanowią ponad 10% populacji.

Shalom ! Dziękuję Państwu z @IsraelMFA i @IsraelinPoland za potępienie pochówku ukraińskiego zbrodniarza i zwyrodnialca Andrija Melnyka. Chciałam tylko przypomnieć że Melnyk był jednym z tysięcy ❗️ Żydów i Polaków mordowali nie tylko zbrodniarze z OUN/UPA ale również : Policja ukraińska dowodzona przez Skaradumova, Gonczarova, Rodenkę i Krochmala. Ukraińska policja pomocnicza - Ukrainische Hilfspolizei. 2 ukraińskie komanda wchodzące w skład "Einsatzgruppe C. Ukraińcy z tzw. "Schutzmannschaften". Radomyśl, Stryj, Babi Jar, Odessa, Borysław, Lityń, Kijów, Lwów, Dnipro, Krzywy Róg, Kamieniec Podolski, Sarny, Tarnopol, Czernichów, Stanisławów i wiele innych. Tylko na samym Wołyniu ukraińskie formacje pomocnicze, wzięły czynny udział z Zagładzie ok. 150 000 Żydów. Mordowali Żydów, mordowali Polaków. O czym naocznie przekonała się Państwa Bohaterka Narodowa Śp. Zosia Goldberg : "Mniejszość ukraińska zabijała Polaków, tak jak się zabija karaluchy, zabijali polskich żołnierzy i oficerów. Zabijali też Żydów. Zabijali Polaków, kiedy tylko mogli. Ukraińcy byli proniemieccy. Można powiedzieć, że byli supernazistami". #UkraińskieZbrodnie Zrobisz Pan @ZelenskyyUa RT ❓❓❓ Źródło : prof. Jeffrey Burds - "Holokaust in Rovno". "Christopher R. Browning - "The Origins of the Final Solution : The Evolution of Nazi Jewish Policy". "Yad Vashem’s Online Guide of Murder Sites of Jews in the Former USSR". "The United States Holocaust Memorial Museum Encyclopedia of Camps and Ghettos, 1933–1945, Volume II". Hilton Obenziger - "Running Through Fire : How I Survived the Holocaust" by Zosia Goldberg.

Nowe zasady wprowadzane przez Ministra @Domanski_Andrz - od teraz skarbówka nie będzie uznawać anonimowych wpłat za darowiznę, więc trzeba będzie zapłacić podatek 12% lub 32%. Zrozumcie ten absurd - Rząd @donaldtusk głodzi system ochrony zdrowia, ludzie zbierają na leczenie dzieci chorych na raka, a FISKUS zmienia swoje interpretacje i rząda daniny od anonimowych darowizn🤡 I to nie jest wina KAS czy urzędników - bo polecenie IDZIE Z SAMEJ GÓRY.

@andrii_sybiha "Przez niemal dwa lata krok po kroku odbudowywaliśmy konstruktywny dialog. Odblokowaliśmy poszukiwania i ekshumacje" - i wszystko spapraliście. To nie my czcimy oprawców👇x.com/AnitaSchelde/s…

Eskałacja napięć między Ukrainą a Polską nie przynosi korzyści ani Ukraińcom, ani Polakom. Przez niemal dwa lata krok po kroku odbudowywaliśmy konstruktywny dialog. Odblokowaliśmy poszukiwania i ekshumacje. Z godnością i zgodnie z chrześcijańską tradycją przeprowadziliśmy w kilku miejscach ponowne pochówki ofiar. Wznowiliśmy Kongres Historyków, w ramach którego dyskusję o trudnych kartach wspólnej historii przenieśliśmy na poziom merytorycznej, naukowo obiektywnej debaty. Nie w oparciu o hasła polityczne, lecz o dokumenty archiwalne, materiały źródłowe i badania naukowe — co otworzyło drogę do dialogu na trudne i wrażliwe tematy oraz pozwoliło wreszcie usłyszeć siebie nawzajem. Jest to podejście całkowicie słuszne, oparte na wzajemnym szacunku, uznaniu i uczciwości. Nie wolno go podważać ani nakręcać spirali nienawiści. Tym bardziej w sytuacji, gdy nad nami wszystkimi — Ukraińcami, Polakami i innymi Europejczykami — ponownie zawisło zagrożenie ze strony naszego odwiecznego wroga, Rosji. Nie wolno zapominać, że walka między nami doprowadzi nas na skraj przepaści. Musimy to sobie uświadomić, zmniejszyć poziom emocji, pozostawić naszą wspólną historię specjalistom-historykom i wspólnie skupić się na tym, co najważniejsze: przeciwdziałaniu wspólnemu wrogowi, wzmacnianiu naszego bezpieczeństwa europejskiego oraz ochronie wolnej przyszłości naszych narodów. Nazwa pododdziału była wyborem naszych żołnierzy. Nasi obrońcy zasługują na bezwarunkowy szacunek. To właśnie oni dziś, kosztem własnego zdrowia, a często także życia, utrzymują linię frontu i bronią całej Europy przed rosyjskim zagrożeniem. Płacą za to najwyższą cenę. Wiem napewno, że nasi żołnierze nie mieli nawet w najmniejszym stopniu anty­polskich intencji. Chodziło im o upamiętnienie tych, którzy wiele lat temu również walczyli przeciw imperialnej Moskwie, bolszewicko-komunistycznej okupacji i represjom. Ukraina bardzo ciężko walczyła o swoją niepodległość. Pokolenie po pokoleniu. Tak samo jak Polska szła do swojej niepodległości poprzez ciężką pracę i walkę — własną drogą. Jesteśmy wdzięczni za przywódczą rolę Polski we wspieraniu Ukrainy w tym strasznym czasie wojny. Pragniemy rozmawiać o wszystkich kwestiach, w tym tych najtrudniejszych, w duchu wzajemnego zrozumienia i otwartości. Wzywam do dialogu i wzmocnienia relacji zgodnie z priorytetami bezpieczeństwa i pomyślnej przyszłości naszych państw.

Lekcja Specjalna czyli najbardziej WSTRZĄSAJĄCA relacja z Rzezi Wołyńskiej ❗️❗️❗️ Fragmenty Reportażu który został uhonorowany w 2010 r. Nagrodą Wolności Słowa Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, był także nominowany do prestiżowej nagrody radiowców Prix Europe ⬇️ Pani Irena Gajowczyk, ocalała z Rzezi w Hurbach : "Sześć i pół roku miałam. Mieszkałam we wsi Hurby, gmina Buderaż. To było w kwietniu, na pewno w kwietniu, bo było bardzo ciepło. No ale w maju to już coraz więcej, dziećmi będąc, słyszałyśmy, że kogoś tam zamordowali. I mój wujek, mój wujciu kochany, Aleksander Warnawski, ostrzegał Tatusia: „Janek, ty wywieź dzieci i Marysię gdzieś do Równego, gdzieś do miasta”. Tam większe przecież było bezpieczeństwo. Tam przecież już Niemcy byli. Ale tatuś w tym krytycznym dniu gdzieś pojechał, do jakiegoś miasta. I kiedy Mamusia nas pomyła, pokąpała, siedziałyśmy na tym tapczaniku, ona obcinała nam grzyweczki, a brat na podwórku pewnie jeszcze gdzieś biegał. I wtedy odezwała się właśnie do siostry: „Lodziu, wyjdź na podwórko i zobacz, bo jakieś takie jakby huki słychać, strzały czy coś”. Siostra pytała: „Ale gdzie Mamusiu? To na pewno pani Sierkowska rozkłada sienniki dla dzieci” – bo ona miała tych dzieci sporo. Ale w pewnym momencie siostra wyszła, a jak wyszła, to już się paliła cała wieś. A tu już ogień w następnym obejściu się palił, ale to były takie samodzielne, ogromne gospodarstwa. I myśmy były w koszulkach na szeleczkach. Ja, Lodzia i Stasia, a mamusia chwyciła tego malutkiego braciszka, Tadzia, na ręce i tatuś rzucił na mamusię takie palto. Wiem, że miało taki kołnierz z lisa. I my z tym uciekliśmy z mieszkania, razem z tą panią, która tam z tymi dziećmi była. Biegłyśmy przez nasz ogród, gdzie było ścięte ściernisko po koniczynie, i tak drapało nas w stopy. Skierowałyśmy się do lasu. Może przeszłyśmy 150 metrów od domu. I Mamusia zobaczyła u jednego z nich, że miał siekierę za paskiem przywiązaną. I krzyknęła : „Dzieci, uciekajcie, bo to banderowcy !”. No i rozsypaliśmy się wszyscy, gdzie kto mógł. Bałam się daleko odchodzić, trzymałam się Mamusi za sukienkę, a Marcel niósł Stasię na barana, bo nóżki ukłuła. Lodzia była gdzieś z drugiej strony, gdzieś wszystko zniknęło. Oni dopadli do mamusi. Nie wiem, co zaczęli robić, Mamusia strasznie krzyczała. Szaro było, ale zobaczyłam, chociaż leżała, że takim dużym nożem odcinał jej pierś. Na mnie mówili w domu „Rysia” i dlatego krzyczała tak : „Rysiu, uciekaj, Rysiu, uciekaj!”. Ale nie uciekałam nigdzie, bo się bałam. I tak się położyłam twarzą do ziemi, podkuliłam nogi, leżałam i chyba nie oddychałam. Mamusia strasznie jęczała, krzyczała. Podcięli jej później gardło, ale żyła. Nie wiem, co się później stało, mamusia strasznie prosiła, żebym wody jej podała. Ale ja chyba zasnęłam, nie wiem, co się działo. Nic nie pamiętam, później ten krzyk, ten jęk cały czas, ale nie jednej osoby, dużo ludzi jęczało. Byłam tak sparaliżowana strachem, że się nie ruszałam i chyba mnie to uratowało. Usłyszałam jednak takie trzaski, jakby drzewa, poczułam jakiś swąd i gorąc od płomieni – podniosłam głowę, a tu wszystko, wszystko się paliło, dosłownie wszystko. Mamusia strasznie wyglądała, była cała zalana krwią i wszystko z niej zostało zdarte. I ten mały leżał obok niej. Też żył jeszcze i jęczał. Jak banderowcy już wyjechali, ja jeszcze troszkę odsiedziałam, po czym wyszłam – żeby po tej wiosce szukać ludzi, kontaktu. I spotkałam taką panią, która się nazywała jak i ja z młodości, Helena Ostaszewska, bo ja się z domu nazywam Ostaszewska. I opowiadam, co się stało. Ona byłą wdową i miała jednego synka. I ona mówi : „Nie płacz, Rysiu, ja cię zabiorę, na pewno tatusia znajdziemy”. Ja mówię: „Nie, Tatuś spalił się, tam, gdy dom spłonął, nie zostało nic”. Jeszcze opowiadała sąsiadka, nie pamiętam, jak się nazywała, że podobno ten najstarszy z braci, Marcel, na kolanach błagał, po imieniu się zwracając, żeby go nie mordowali. Całował po nogach, „diadia” tam do kogoś mówił, „wujku” też podobno, no i jeden taki był dobroduszny, że strzelił mu z tyłu w głowę. Zginął na miejscu, a jeśli chodzi o siostrę Stasię, to wyrwali jej część głowy, ale ona żyła. Miała z drugiej strony dziurę i w brzuchu miała dwie dziury, tak że jej jelita wychodziły, ale była przytomna. Jechaliśmy w kilka furmanek do tego Mizocza i raptem z lasu wyskoczyły ich miliony, tak mi się wydawało. I zaczęli strzelać do nas strzelać, ale mało broni mieli, wszyscy trzymali siekiery, widły, jakieś potężne noże. Ukrainiec dopadł do naszego wozu a ja z tą lalką stałam. Tak się wściekł, jak zobaczył, że ja trzymam lalkę, i jak mnie tu uderzył, to ja nie wiem, czy ja otwarłam te rączki, ale tak mi tu nożem przeszył na wylot dłoń, prawą dłoń – z tą lalką. Potem jeszcze na jednym i drugim barku czułam takie dźganie. Rękę miałam też przebitą. Młody człowiek robił to nożem sześcioletniej dziewczynce. Ból był duży płakałam. Na plecach też mam znaki, jak pani chce zobaczyć, to ja pani pokażę. Później, gdy tak strasznie się darłam, to jego tak strasznie to pewnie denerwowało, że mnie zapał tak jak kota – za skórę, no i położył na taki ogromny kopiec mrówek. I tę część ciała, którą trzymał w dłoni, wykroił. Proszę zobaczyć, straszny kawał blizny. Byłam cała we krwi i nie miałam prawie warg, wszystko wygryzione przez mrówki. I nagle usłyszałam skrzypienie kół, słyszę to samo skrzypienie kół na tym leśnym piachu. Ale już myślę wtedy, że będę prosić, żeby mnie nie zabijali. I podchodzi do mnie żołnierz. Zaczęłam strasznie krzyczeć, na ile miałam sił, ale w rzeczywistości podobno bardzo cichutko krzyczałam. A to był Niemiec, niemiecki żołnierz. Podniósł mnie i mówi: „Mein Gott, mein Gott !”. Wziął mnie na ręce i dał mi czarną kawę z menażki. Tak słodką, że ja do dzisiaj jej smak pamiętam. Niemieccy żołnierze trochę mnie zabezpieczyli na tym wozie, to znaczy tak, jak mogli. I tak pojechałam w świat, do Mizocza – do szpitala niemieckiego trafiłam, bo mnie Niemiec znalazł. Długo leżałam". Koniec. Źródło : "Kainowa zbrodnia" o reportaż Anny Lisieckiej. Polskie Radio, program 2. Nie wszystkie opisy Ludobójstwa ze szczególnym OKRUCIEŃSTWEM, którego dopuścili się Ukraińcy na Polakach...przypomniałam bo są zbyt DRASTYCZNE. Zróbcie takie RT, żeby cała Polska się dowiedziała. Na zdjęciu Śp. Rodzina Jaremowiczów - Zeżawa, powiat Zaleszczyki, województwo Stanisławów. Wszyscy zostali zamordowani 11 XI 1943 r. #UkraińskieZbrodnie buycoffee.to/kasjopea

@Wojciec59980265 @OloCzarny Zejdźmy na ziemie. Rzeczywistość wygląda tak👇

@OloCzarny W naszym interesie jest i wspólne bezpieczeństwo, ale i bezwzględny ekwiwalent za pomoc. Tak samo jak Francja wspierała II RP w wojnie z bolszewikami i uzyskała ileś preferencji handlowych, tak samo nie ma powodu, by bezwzględnie na tym wszystkim skorzystać.

Układając sobie relacje z Ukrainą warto przyjąć jedno, ale najważniejsze kryterium - co jest w naszym, polskim interesie, a co nie. Jeśli zdaniem Pana Posła utrudnienie Ukrainie stawiania skutecznego oporu Rosji jest w naszym interesie, to znaczy, że coś się Panu totalnie popierdzieliło.

@dr_oleksan @mprsx Książka nie potrzebna. Wystarczy zapytać AI

@mprsx Купи книжку з історії не польською мовою

Коли поляки вибачаться за підірваний Ланцюговий міст в Києві? Як і за все інше, що їх армія натворила?

@dr_oleksan @mprsx Łap mordko. Poczytaj o liczbach i swoich bohaterach. x.com/i/status/20604…

@mprsx Звісно, наче поляки ніразу нікого не замордували