Captain Flint

عزیزان، @Alighazizade به نمایندگی از همه ما در ۳ دقیقه با شلنگ فشار قوی، امثال سمانه سپاهی و مینا ضدحمام و فهیمه خرس عقده ای را میشورد و روانه چاه فاضلاب میکند. شما هم پس از دیدن این کلیپ، بروید با یک ریپورت بلاک میهمانشان کنید. بیایین برای همیشه اینها را از تایملاین پاک کنیم. یادتان باشد ما کارهای مهم تری داریم. سپاس 🙏 پاینده ایران، جاوید شاه.

@colbinab واقعا برام سواله اینها که بعد این همه سال جمعیتشون ۴ میلیون هم نیست زمان چنگیز خان مگه چند نفر بودند که تونستند این همه کشورهای متمدن و پرجمعیت رو شکست بدن!؟

مغولستان دومین کشور بزرگ محصور در خشکی (بعد از قزاقستان) است وکم‌تراکم‌ترین کشور جهان! جمعیتش حدود ۳.۶ میلیون نفر است (تقریبا جمعیت مشهد!) این یعنی شما می‌توانید صدها کیلومتر رانندگی کنید و حتی یک نفر را هم نبینید. برای ما ایرانی‌ها که به شلوغی عادت داریم، این حجم از سکوت و فضای خالی باورکردنی نیست. ​تعداد اسب‌ها از انسان‌ها بیشتر است. فرهنگ آن‌ها به شدت با اسب گره خورده و کودکان مغول معمولا قبل از اینکه راه رفتن یاد بگیرند، سوارکاری می‌آموزند. نوشیدنی ملی آن‌ها هم آیراگ است که از شیر تخمیر شده مادیان تهیه می‌شود (چیزی شبیه به دوغ خودمان اما با درصد کمی الکل طبیعی) مغول‌ها برای چنگیزخان احترامی در حد یک قدیس قائلند. در نزدیکی پایتخت، مجسمه‌ای فولادی ازش ساخته‌اند که ۴۰ متر ارتفاع دارد (بزرگترین مجسمه سوارکاری جهان) برای مقایسه، تقریبا به اندازه یک ساختمان ۱۳ طبقه می‌توانید با آسانسور به بالای سر اسب بروید و دشت‌های وسیع را تماشا کنید. #مغولستان‌گردی

@NYCRoutine تنها راه رفاه نیست، آسانترین راه رفاهه

عطشی که بین خانمای ایرانی برای رسیدگی به ظاهر هست تنها نشانه یک چیزه اونم گسترش فقر. از خانم جوانی که اواخر عمر مادرم ازش پرستاری می‌کرد پرسیدم پول شش ماه کار سختت رو بگیری برنامه ات چیه؟ گفت عمل زیبایی! جامعه‌ای که تنها راه رفاه زن فروش خود به یک مرد پولداره مثل امریکای لاتین.

@hadinik عکس سوم، اون دره کجای الموته؟

الموت زیبا و شگفت انگیز

@maahemaman یعنی کسی همچین کفشای کیری رو می‌پوشه؟

یه تقلب برسونم بهتون مدل بال استار گلدن گوس خیلی اولد مانیه و فیکش کمتره

.@SteveForbesCEO explains why President Trump must resume hostilities in Iran as soon as possible in order to bring the war to a swifter close and finally wrest control of the rogue nation from the terrorist mullahs who run it. #WhatsAhead

@1000pa2 تنها امید ما خریت بچه شیعه برای شروع جنگه

مشاوران ترامپ به او گفته‌اند که دستیابی به یک توافق هسته‌ای با ایران بعید است، بنابراین ترامپ به آن‌ها دستور داده تا برای یک محاصره نامحدود (بی‌پایان) علیه این کشور آماده شوند، تا زمانی که ایران تسلیم شود. / این با اختلاف بدترین سناریوی ممکن برای کشور ما بود که ممکن بود اتفاق بیافته و من شخصا بشدت هراس داشتم این مورد پیش نیاد ، درسته که نهایتا حکومت در انتهای این وضعیت تغییر میکنه ولی دوران بسیار پر درد و رنج و مصیبتی هم برای مردم خواهد داشت و ممکن است تا حدود سه سال هم طول بکشد

@wiseclub1 این که فیلمه، چرا فیلمشو برامون نمیزاری؟‌ 😋

دختر خانومی که تتو جدید زدی و ناشناس برام فرستادی چرا بلاک کردی 🥹🥹

@MirzaeiBardia مردک کس‌ ندیده.

رو به تو سجده می‌کنم؛ دری به کعبه باز نیست♥️

@Setarehimi با خلوت شدن اینستا دیگه گداهای توجهی مثل ایشون هجوم اوردن توییتر و متاسفانه اینجا هم پره مردهای کس‌لیس و لوزر. طرف بگوزه میان لایک میکنند

اونى كه زياد از كلمات ارتعاش، طبيعت، انرژى، كائنات و جذب استفاده مى كنه كسخله.

@Setarehimi محتوای زرد و مبتذل

شما به عشق در یک توییت اعتقاد دارید؟

پنج گزینه و یک واقعیت که احتمالا مشاوران امنیت ملی با پرزیدنت ترامپ بررسی کردند ترامپ اکنون در نقطه‌ای ایستاده که در ادبیات جنگ و اقدامات نظامی، می‌توان آن را در دسته «تله تشدید» رابرت پیپ قرارداد. معنای این تله ساده است: وقتی قدرت نظامی با ضربه‌های محدود آغاز می‌کند، اما نتیجه سیاسی به‌ دست نمی‌آورد، هر مرحله او را به مرحله بعدی از تشدید وضعیت پرتاب می‌کند. عقب‌نشینی هزینه اعتباری دارد؛ توقف، نشانه ناتوانی خوانده می‌شود و ادامه مسیر، نیازمند ضربه بزرگ‌تر است. سیاستگذار ابتدا می‌خواهد با ابزار محدود، طرف مقابل را وادار به تغییر رفتار کند؛ اما وقتی طرف مقابل نمی‌شکند، سیاستگذار اسیر منطق ابزارهای خود می‌شود. در چنین وضعی، تشدید دیگر فقط انتخاب نیست؛ تبدیل به فشار ساختاری تصمیم‌گیری می‌شود. ترامپ دقیقا روی همین پل ایستاده است. بمباران‌ها از نظر تاکتیکی موفق بوده‌اند: هزاران هدف، بخش غالب از پدافند، ده‌ها فرمانده، مراکز هسته‌ای، پتروشیمی، ناوگان، زیرساخت‌های حیاتی. اما سیاست با فهرست اهداف منهدم‌ شده تمام نمی‌شود. رژیم سقوط نکرده، خیابان به قیام سراسری تبدیل نشده، فرماندهی مرکزی هرچند آسیب‌دیده اما هنوز از هم نپاشیده و پرونده هسته‌ای هم به جای حل شدن، وارد وضعیت خطرناک‌تری شده است. اگر مواد غنی‌شده جابه‌جا شده باشد، آمریکا نه با یک مرکز هسته‌ای قابل بمباران، بلکه با یک بحران پراکنده، پنهان و فرسایشی روبه‌روست. نمایی ترسناک شده که پیروزی نظامی می‌تواند به شکست سیاسی تبدیل شود. یک واقعیت مشکل اصلی ترامپ این است که رژیم ایران، شکست تاکتیکی را به روایت مقاومت تبدیل می‌کند. اگر بمباران شود، می‌گوید ایستاده است؛ اگر مذاکره نکند، می‌گوید تسلیم نشده؛ اگر نتواند تیم مذاکره بفرستد، همان ناتوانی را به شکل مقاومت نمایش می‌دهد. در سوی دیگر، اروپا نیز علاقه‌ای به همراهی با جنگ ترامپ ندارد. فرانسه آزادسازی هرمز با زور را غیرواقعی و بیرون از منطق حقوق بین‌الملل می‌خواند، بریتانیا از مشارکت در محاصره فاصله می‌گیرد، اتحادیه اروپا به جای ورود به جنگ، از استقلال انرژی، اوکراین و کاهش وابستگی به نفت خلیج فارس حرف می‌زند. نتیجه روشن است: ترامپ در میدان نظامی تنها نیست، اما در میدان سیاسی تقریبا تنهاست. فقط اسرائیل همراه اوست، اروپا فقط تماشا می‌کند و رژیم ایران می‌کوشد همین تنهایی را شکست آمریکا جا بزند. پرزیدنت ترامپ به هیچ قیمتی با واقعیت فروخته شده و غالب کنار نمی‌آید! موقعیت کنونی؛ پرزیدنت ترامپ احتمالا پنج گزینه اصلی دارد: گزینه نخست، تشدید نظامی و ورود به عملیات زمینی محدود یا حتی گسترده است؛ تصرف خارک، ابوموسی، تنب‌ها یا لارک. آرایش نیروها نشان می‌دهد سناریوهای ورود زمینی دیگر خیال بافانه نیستند. سه ناو هواپیمابر، دو تیپ تفنگدار دریایی و نیروهای ۸۲ هوابرد را برای نمایش جابه‌جا نمی‌کنند. اما پرسش اصلی بعد از تصرف جزیره آغاز می‌شود: پس از آن چه خواهد شد؟ خارک یا هر جزیره دیگر، در تیررس موشک و پهپاد ایران از ساحل قرار دارد. تفنگداران آمریکایی در یک جزیره آسیب‌پذیر گیر می‌افتند. رژیم ایران با از دست دادن یک جزیره تسلیم نمی‌شود؛ هزینه بالا و بازدهی پایین سیاسی می‌سازد. اما اگر عملیات گسترده‌ای برای تغییر نفوذ وجود داشته باشد، استراتژی های آن کدام‌اند؟ به نظر می‌آید گزینه‌های اولین بار شاید بخشی از شگفتی این جنگ باشند، وگرنه در حالت کلاسیک، ریسک عملیات گسترده می تواند غیرقابل ارزیابی دقیق تلقی شود. گزینه دوم، ادامه محاصره دریایی و فشار اقتصادی حداکثری است. این گزینه از نظر فرسایشی مؤثر است. اگر محاصره روزانه صدها میلیون دلار به رژیم خسارت بزند، اگر صادرات نفت، تجارت دریایی، بیمه، حمل‌ونقل و جریان ارز را مختل کند، رژیم در طول زمان ضعیف‌تر می‌شود. اما این مسیر نیز بی‌هزینه نیست. نفت ۱۵۰ دلاری فقط برای ایران دردسر نمی‌سازد؛ بنزین گران در آمریکا رأی‌دهنده عصبانی می‌سازد، تورم جهانی را بالا می‌برد، زنجیره تأمین را می‌لرزاند و متحدان آسیایی و اروپایی واشنگتن را زیر فشار می‌گذارد. چین نیز خریدار اصلی نفت ایران است و تا وقتی پکن همراه نشود، محاصره سوراخ خواهد داشت. محاصره رژیم را فرسوده می‌کند، اما ممکن است فرسودگی تا یک سال دیرتر محسوس شود. گزینه سوم، توافق ناقص است. رژیم بخشی از امتیازها را می‌گیرد؛ تخفیف تحریم، عوارض هرمز، تضمین‌های محدود یا تنفس اقتصادی. در مقابل، محدودیت‌هایی بر برنامه هسته‌ای و موشکی می‌پذیرد. این گزینه برای بخشی از دستگاه سیاست خارجی غرب جذاب است، چون بحران را مدیریت می‌کند، قیمت نفت را پایین می‌آورد و از جنگ زمینی جلوگیری می‌کند. اما از نظر راهبردی، چیزی جز خرید زمان برای رژیم نیست. ترامپ هم از نظر سیاسی به‌ سختی می‌تواند آن را بفروشد. او وعده داده بود غنی‌سازی پایان می‌یابد. توافق ناقص یعنی پذیرش همان رژیمی که قرار بود وادار به عقب‌نشینی کامل شود. این مسیر شاید بحران فوری را کاهش دهد، اما بحران اصلی را نگه می‌دارد. گزینه چهارم، بهره‌برداری از شکاف درونی رژیم است. این تنها گزینه‌ای است که با واقعیت میدان ایران سازگارتر است. ترامپ پیش‌تر به آن اشاره کرده است: رژیم ایران دچار شکاف شده و قادر نیست پیشنهاد واحد بدهد. این جمله، اعتراف به یک واقعیت مهم است: فرماندهی واحد وجود ندارد. رهبر یا ناتوان است یا پنهان؛ حلقه‌های قدرت جدا از هم عمل می‌کنند؛ بخشی از سپاه نگران ردیابی و حذف فیزیکی است؛ تیم مذاکره شکل نمی‌گیرد؛ تصمیم‌گیری به مثلث‌ها، حلقه‌ها و کانال‌های امنیتی پراکنده واگذار شده است. این وضعیت برای یک رژیم ایدئولوژیک، بسیار خطرناک‌تر از تخریب چند پایگاه نظامی است. در ایران امروز، اگر فرماندهان استانی و میانی سپاه که ۳۹ روز بمباران دیده‌اند، اگر بخش بزرگی از پدافند، ناوگان، پتروشیمی و زیرساخت‌ها پیامد خبری فراگیر خود را نشان دهند، اگر بدانند رهبر ناتوان است و حلقه‌های قدرت به هم اعتماد ندارند، آنگاه فقط هدف نظامی نیستند؛ مخاطب سیاسی‌اند. بمب می‌تواند ظرفیت را نابود کند، اما انتقال قدرت را سازمان نمی‌دهد. برای تغییر رژیم، باید شکاف درون دستگاه قهری رژیم به مسیر سیاسی وصل شود. پس پیشنهاد واقعی به ترامپ باید روشن باشد: عملیات زمینی را به عنوان تهدید نگه دارد، نه برنامه اصلی فوری. محاصره را حفظ کند، اما آن را جایگزین سیاست نداند. کانال‌های اطلاعاتی را به فرماندهان میانی و حلقه‌های عملیاتی رژیم باز کند. پیام باید دقیق، خشک و قابل فهم باشد: هر کس بخشی از گذار باشد، بخشی از آینده ایران خواهد بود؛ هر کس مسیر جنگ، سرکوب و هسته‌ای‌سازی پنهان را ادامه دهد، از آینده حذف می‌شود. این نه مماشات است، نه امتیازدهی. این تبدیل شکاف امنیتی به شکاف سیاسی است. گزینه پنجم، اعلام پیروزی و خروج است. ترامپ می‌تواند بگوید ایران خلع سلاح شد، مراکز هسته‌ای نابود شد، فرماندهان حذف شدند و مأموریت پایان یافت. برای مصرف داخلی، چنین روایتی شاید چند هفته کار کند. اما از نظر استراتژیک فاجعه است. رژیم بازسازی می‌کند، پرونده هسته‌ای برمی‌گردد، محاصره فرو می‌ریزد و تهران خروج آمریکا را شکست واشنگتن جا می‌زند. اعلام پیروزی کاذب، هدیه به رژیمی است که در روایت‌سازی از شکست‌های خود استاد است. بنابراین مسیر معقول مشاوران، احتمالا صبر فعال را انتخاب می‌کنند. صبر فعال یعنی محاصره ادامه پیدا کند، تهدید زمینی روی میز بماند، فشار روانی حفظ شود و در کمین فرصت بماند، اما هدف اصلی، تعمیق شکاف درونی رژیم باشد. جمهوری اسلامی امروز بیش از آنکه به بمب جدید نیاز داشته باشد، در معرض بمب های پیاپی متاثر از گذشت زمان است. فرماندهی واحد ندارد، حلقه‌های قدرت به هم بدبین‌اند، اقتصادش زیر ضربه است، بازسازی و پرداخت هزینه اجتماعی جنگ برایش دشوار شده و هر ماه محاصره، فرسایش را عمیق‌تر می‌کند.

@AsgharSepehri تو هم یا کسخل شدی یا مزدور. آنفالو 🤚

آیا اکانت علی‌حسین قاضی‌زاده توسط چند نفر اداره می‌شود که با هم اختلاف نظر دارند؟🤔

@alifatehi_now یعنی واقعاً فقط بخاطر اینکه کشتنتون رفتین از ترامپ خواستین به کشورتون حمله کنه!؟ خیلی وطن‌فروشین! حالا کشتن دیگه! مگه چیزی شده! کسکشای دوزاری. دَبِندین کِسِ خر ره!

نگید ما در شروع این جنگ عاملیت نداشتیم. نه تنها در شروع که در ادامه آن هم نقش دارید.

شاید اشتباه کنم، ولی چون در جلسات خصوصی دوستان ۲-۳ هفته قبل از آغاز جنگ، تنها کسی بودم که احتمال سربرآوردن قالیبف را مطرح کردم (بقیه دوستان بلااستثنا به سقوط تک‌مرحله‌ای رژیم در صورت ورود امریکا و حذف خامنه‌ای خوش‌بین بودند) هنوز هم فکر می‌کنم: ✔️این فرد اکنون بر اساس ارزیابی‌ها قوی‌ترین عنصر تصمیم‌گیرنده در داخل ایران است که البته با موانعی روبروست. ✔️مطمئنا این فرد، فرای هیات نمایشی مذاکره، کانال مستقیم و مطمئن غیررسمی با کاخ سفید دارد. ✔️احتمال قوی آتش‌بس شکسته خواهد شد، ولی مصاحبه امروز ترامپ به خوبی نشان داد، به مدل ونزوئلا به سرکردگی «اعتدالیون» س پ ا امید بسته ‌است. ✔️بمباران جدید، دقیق و سریع، کوبنده و مخرب خواهد بود؛ ولی با نوعی هماهنگی در داخل و تمرکز بر هدفگیری موانع مذاکرات (به قول ترامپ «تندروها»ی س پ ا) خواهد بود. ✔️حدس من این است که عرزشی‌های عربده‌کش در خیابان و نیروهای بدنه رزمی که به قول نقدی جنگ را آنها مدیریت می‌کنند، از قضیه بو برده‌اند و این «خیانت آشکار» را بی‌پاسخ نخواهند گذاشت. ✔️خدا را چه دیدی، شاید نیروهای مزدور و مواجب‌بگیر عراقی و افغان (به خرج امثال بابک‌زنجانی‌ها) برای خنثی کردن آنها اجیر شده باشد. ✔️صدالبته مشغول شدن این دو گروه خونخوار اشغال‌گر ایران، به نفع ملت آزادی‌خواه ایران بوده و این مکر «معتدلین» به خودشان بازخواهد گشت. ✔️اپوزوسیون می‌بایست از این نزاع داخلی پیش‌رو حداکثر استفاده را بکند.

@Navid3m به نظر من که متفاوت و عالیه، دیگه بیکاری باعث شده به درز دیوارم گیر بدید

جدی یعنی نزدیک این پورمحسن یک نفر نیست بزنه تو دهنش بگه این چه کاریه با صدات می‌کنی؟

@HosseinGhatib بعد شما از چنین نظام کثافتی حمایت میکنید. تا قیامت شرم بر شما

محروم کردن مردم از اینترنت به نام امنیت ملی، طبقه‌ای کردن اینترنت و تبعیض در دسترسی به شبکه به نام «اینترنت پرو» و نهایتا فروش کانفیگ گران به طبقه‌ای محدود. مردم بیشتر از محرومیت، از تبعیض بیزارند.

@sinkobe24 @AliFarid2020 یعنی واقعاً فقط بخاطر اینکه کشتنتون رفتین از ترامپ خواستین به کشورتون حمله کنه!؟ خیلی وطن‌فروشین! حالا کشتن دیگه! مگه چیزی شده! کسکشای دوزاری. دَبِندین کِسِ خر ره!

@AliFarid2020 اولی هم جاهله هم تماما خائن! دلیل به وجود اومدن استیصال و پناه بردن به بیگانه نتیجه خیانت و تمامیت خواهی گروه اوله. نباید باید با جاهل خوندن سرو ته ماجرا رو جمع کرد!

دنیای عجیبیه. ۵۰ روز پیش، فارس و تسنیم میگفتن دیازپورا همه جنگ طلبن، وطن فروشن چون جنگ و ویرانی میخوان. بعد الان همون فارس و تسنیم نظر سنجی گذاشتن که همه مردم داخل جنگ میخوان!

یعنی واقعاً فقط بخاطر اینکه کشتنتون رفتین از ترامپ خواستین به کشورتون حمله کنه!؟ خیلی وطن‌فروشین! حالا کشتن دیگه! مگه چیزی شده!

@Mazdak5555 مردک پفیوز مزدور ج.اسلامی من خودم در همه برنامه‌ها بودن و فقط مردم پهلوی رو صدا میزدن و حتی یک نفر هم شما تفاله‌های ژن، ژیان، آزادی رو صدا نمیزد. شما کیر مردمید الکی دست و پا میزنید.

نقد #مزدک_آذر در برنامه #پرگار در #بی‌بی‌سی فارسی به عملکرد این رسانه در پوشش اعتراضات دیماه 1404. برنامه‌ای به میزبانی #داریوش_کریمی گرامی و با حضور و پاسخگویی #امید_پارسانژاد گرامی (از سردبیران بی‌بی‌سی فارسی). در این برنامه توضیح دادم که چرا بی‌بی‌سی فارسی در پوشش اعتراضات (خیزش انقلابی دیماه 1404) بی طرف عمل نکرده و به رضا #پهلوی و جریان سلطنت طلب وزن بیش از واقعیت داده است. در خیابان و در واقعیت وزن شعارهای به نفع شاه/پهلوی حدود 17% بوده است (بر اساس بررسی حدود 4500 ویدئو از اعتراضات) حال آنکه بی بی سی فارسی وزنی که به ایشان و جریان سیاسی ایشان در برنامه‌های خود داده مشتمل بر حدود 105% بزرگنمایی بوده و نتیجتا دچار بیطرفی شده است. آقای امید پارسانژاد هم در این برنامه‌ی حدودا یک ساعته به نقدهای من پاسخ های خود را داده است. قبلا هم در مصاحبه با آقای مهدی فلاحتی توضیح داده بودم که همچنین #ایران‌اینترنشنال در پوشش اعتراضات دیماه 1404، حدود 400% بزرگنمایی به نفع پهلوی و جریان سیاسی ایشان داشته است. در این برنامه که صرفا به نقد بی‌بی‌سی پرداختم بیشتر بر اساس سیاست‌های سردبیری خود این رسانه یعنی بی‌بی‌سی فارسی نقد خودم را توضیح دادم. سپاس از آقای داریوش کریمی گرامی و برنامه پرگار برای میزبانی از من برای ارائه این بحث؛ نیز تشکر از امید پارسانژاد گرامی برای مشارکت در این بحث و نقد. قابل ذکر اینکه جای این دسته از مباحث همیشه در رسانه های فارسی زبان خالی بوده است. رسانه های فارسی زبان ضرورتا باید مباحثی از این دست رو داشته باشند که هم نقد به عملکردشان شنیده بشه و هم اینکه مخاطبان آموزش بیشتر بگیرند که چطور رسانه ها رو مشاهده و نقد کنند و چه انتظاری باید از رسانه ها داشت. تا جایی که ذهن من یاری میکنه این اولین برنامه نسبتا مفصلی است که یک رسانه‌ی پرمخاطب قبول کرده که دیگران به صورت مستند و علمی نقدش کنند. امید که این دست برنامه ها بیشتر باشه و منتقدین و پژوهشگران مختلف و از زاوایای مختلف و با متدهای مختلف نقد به رسانه ها رو ارائه بدند. این یک ضرورت انکار ناشدنی است و به آن نیاز مبرم داریم. لطفا این مصاحبه را ببینید و با دیگران اشتراک کنید. @bbcpersian @OmidParsanejad #رسانه #نقد #اعتراضات #دیماه_1404 #بی‌بی‌سی_فارسی برنامه را در لینک زیر که در یوتیوب بی‌بی‌سی منتشر شده است ببینید: youtube.com/watch?v=X7GCat…