چاقال مودب
178 posts
طنز تلخ: احمدالشرع را با کتوشلوار و کراوات میبرند پاریس، برایش فرش قرمز پهن میکنند، از «گذار»، «ثبات»، «واقعگرایی» و «آینده سوریه» حرف میزنند؛ اما وقتی نوبت شاهزاده رضا پهلوی میرسد، ناگهان همه دلواپس «آینده دموکراسی در ایران» میشوند! عجب دموکراسی حساسی دارند این اروپاییها؛ در برابر اسلامگرای مسلح و سابقهدار، عملگرا و واقعبین میشوند؛ اما در برابر یک چهره ملی، سکولار، ایرانگرا و بیسلاح، یاد نگرانیهای فلسفی و حقوق بشری میافتند. مشکلشان دموکراسی نیست؛ مشکلشان ایرانی است که دیگر گروگان آخوند، سپاه، مجاهد، چپ صادراتی و اسلامگرای قابلمدیریت نباشد. غرب سالهاست با هر نیرویی که بتواند ملتهای خاورمیانه را در «کنترلشدهترین بیثباتی» نگه دارد، کنار میآید؛ اما از یک ایران ملی، آزاد و مقتدر میترسد. پس بله؛ تروریست داعشی اگر کراوات بزند، میشود «طرف گفتوگو»؛ اما شاهزاده رضا پهلوی مظهر اعتماد ملی اگر از آزادی ایران بگوید، ناگهان همه نگران دموکراسی میشوند. وقاحت هم اگر مرز داشت، این جماعت بیشرم حیا مدتها پیش از آن عبور کرده بودند.
