Cibil 🌟

“Death smiles at us all, all a man can do is smile back.” Cibil Vidales 🌟 Grade 11 | Monster Grim Reaper Doc : bit.ly/4dKsp6s cms.pururu #SSHS_Commu

@Linett_SSHS “ก็แปลว่า…ผมเป็นยักษ์?” นัยน์ตาสีเขียวทอประกายตื่นเต้น เร่งฝีเท้าไล่ตามหลังไปติดๆ มันก็ต้องสนุกอยู่แล้ว เพราะคนที่เขาไล่ตามคือลิเนตต์ คนที่เขาต้องตามจับคือลิเนตต์ เป้าหมายของเขาก็คือลิเนตต์ แทบหยุดยิ้มไม่ได้ เรื่องปกติที่แอบทำอยู่ทุกวัน จู่ๆ มาอนุญาตกันแบบนี้ก็ดีใจแย่น่ะสิ…

@Linett_SSHS คนถูกหยิกแก้ม ไหนจะยังถูกแลบลิ้นใส่ได้แต่มองตามตาปริบๆ จนกระทั่งเสียงฝีเท้าเริ่มห่างออกไป “…อ๊ะ” เรียกสติกลับมาได้ในทันที “วิ่งไล่จับเหรอครับ” สองขายาวก้าวเร็วขึ้นจนกลายเป็นวิ่งเหยาะๆ ตามหลัง เพราะมัวแต่หลงอยู่ในภวังค์ของแมวน้อยน่ารักเมื่อครู่เลยออกตัวช้าไปหน่อย +

“ฉันต้องไปแล้วล่ะ” “อยู่เล่นกับแกนานเกินไปแล้ว” เห็นท่าทีออดอ้อนจนตัวเหลวก็อดยื่นมือไปลูบไม่ได้ เขาอยู่กับเจ้าเหมียวที่สวนสาธารณะมาเกือบครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้ พอทำท่าจะไป ก็ถูกท่าทางน่ารักนั่นรั้งไว้ตลอด อยู่ต่ออีกสักหน่อยคงไม่เป็นไร.. (แวะ + สั้นๆได้คับ)

@Linett_SSHS “เปล่าครับ” มุมปากยกยิ้มบาง “เพราะเธอเริ่มก่อน” หมายถึงเรื่องแต๊ะอั๋งโดยไม่ทันตั้งตัวเมื่อครู่ ซีบิลพอจะเข้าใจว่าในมุมมองของลิเนตต์ย่อมต้องรู้สึกประหลาดใจอยู่แล้ว “ไม่สิ ที่จริง…“ ยกนิ้วแตะที่แก้มตน “ผมแค่อยากให้เธอทำเท่านั้นเอง”

@Linett_SSHS สิ้นประโยคสุดท้ายคนตัวสูงก็เหมือนกับเดินสะดุดพื้นราบ “เข้าใจผิดแบบนั้นก็แย่สิ” โทนเสียงทุ้มต่ำเย็นยะเยือกกว่าปกติ มีเพียงชั่ววูบที่ใบหน้านั้นดูหม่นหมองลงถนัดตา คล้ายกับมีชิ้นส่วนของฟันเฟืองหลุดหายจนทำงานผิดปกติ แต่ไม่นานก็รู้สึกตัวเสียก่อนจึงปรับสีหน้าให้กลับเป็นปกติ +

@Linett_SSHS น่าเอ็นดูจนต้องเลื่อนมือไปลูบศีรษะปุๆ “ดินเปื้อนน่ะครับ” อ้างไปเรื่อยแล้วจึงผละมือออกขยับมายืนด้านข้าง “ถ้างั้น กลับกันเลยมั้ย?” ยังไงพวกเขาสองคนก็อยู่แชร์เฮาส์เดียวกัน จะกลับก็ต้องกลับทางเดียวกันอยู่แล้ว

@Linett_SSHS “ด้วยความยินดีครับ” ยืนเป็นเด็กดีให้อีกคนได้สำรวจเต็มที่ ยิ่งมองลิเนตต์เขาก็ยิ่งเข้าใจ เพราะท่าทีของเจ้าตัวชวนให้คันยุบยิบในใจจนอยากหยอกเอินขึ้นมา เมื่อเป็นแบบนั้นเขาถึงได้ชอบเอาตัวไปยุ่มย่ามให้อีกฝ่ายรำคาญใจเล่น เพราะรู้ตัวว่าไม่อาจละความสนใจไปจากลูกแมวตัวนี้ได้ +

@Linett_SSHS เมื่อได้รับสิ่งที่ต้องการแล้วจึงค่อยยันแขนลุกขึ้นนั่ง “ยืนไหวมั้ยครับ คุณเชียร์ลีดเดอร์” แต่ไม่ว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะตอบอะไร ซีบิลก็ขยับตัวลุกขึ้นพร้อมประคองคนตรงหน้าให้ยืนด้วยกันอยู่ดี

@Linett_SSHS นักกีฬานอนนิ่ง สายตาจดจ้องทุกการเคลื่อนไหวของคนตรงหน้าตั้งแต่ตอนที่ลิเนตต์ลุกขึ้นแล้วโน้มตัวลงมามอบสัมผัสนุ่มลงบนแก้มตามที่ขอ รู้ทั้งรู้ว่าถูกโน้มน้าวให้ทำอย่างช่วยไม่ได้ แต่ทุกอย่างที่มาจากคนคนนี้ล้วนแล้วแต่น่ายินดีทั้งสิ้น “พอใจแล้วครับ” เขายกมือแตะแก้ม ยิ้มดีใจเหมือนเด็ก +

@Linett_SSHS หางเสียงติดจะออดอ้อน หากมีหูและหางมันคงกระดิกและส่ายไปมาอย่างอ้อร้อ “เขาว่าแรงใจเอาชนะความเจ็บปวดได้ เพราะแบบนั้นถึงมีเชียร์ลีดเดอร์มาให้กำลังนักกีฬาไงล่ะ”

@Linett_SSHS “ไหนๆ ข้างนี้ก็โดนเธอแต๊ะอั๋งแล้ว” ว่าพลางชี้นิ้วที่แก้มข้างนั้น “งั้นก็ทำอีกข้างด้วยสิ” เป็นข้อเสนอที่น่าจะชวนให้รู้สึกสับสน แต่คนพูดกลับทำหน้าซื่อยิ้มละมุนเหมือนเป็นเรื่องปกติเสียเหลือเกิน “แบบนั้นผมจะได้หายเจ็บ แถมมีแรงช่วยพยุงเธออีก… นะครับ?” +

@Linett_SSHS “ผมทำให้เธอตกใจนี่” เขาหัวเราะเสียงเบา “สวรรค์ลงโทษไงล่ะ” หวังว่าจะช่วยให้คนตรงหน้าได้สบายใจ เหตุเกิดเพราะเขาไม่ระวังจนเกือบทำให้ลิเนตต์ต้องเจ็บตัวด้วย เพราะงั้นเขาก็แค่มารับบทลงโทษที่ควรเป็นของเขาเท่านั้นเอง “มา ผมช่วยนะ?“

@Linett_SSHS จึงนึกสะกิดใจขึ้นมาได้ “ผมไม่เป็นไร ดูสิ” เงาด้านหลังที่มีเค้าโครงเหมือนซีบิลแทรกตัวออกมาก่อนจะจางหายไปราวกับโผล่มาให้หายกังวลใจเฉยๆ จากนั้นจึงถือโอกาสโอบเอวให้ทิ้งน้ำหนักลงมาตามเดิม “ลุกไม่ไหวเหรอครับ?” ลองถามไปตามตรง แต่เพราะเห็นสีหน้ารู้สึกผิดจึงรีบเอ่ยเสริมขึ้นอีก +

@Linett_SSHS เป็นตัวของซีบิลเองที่นอนหงายหลังอยู่บนพื้น สองแขนยังกอดคนตัวเล็กกว่าที่นอนทับอยู่ด้านบนเอาไว้ “อา ค่อยยังชั่ว…” คนพูดคลี่ยิ้มอย่างโล่งอก “นึกว่าจะไม่ทันซะแล้ว”

@Linett_SSHS !? ระหว่างยื้อยุดกันอยู่ก็พลอยถูกร่างเล็กที่หงายหลังดึงลงไปด้วย ทว่าในชั่วพริบตานั้นเองที่จู่ๆ ทิวทัศน์เบื้องหน้าหมุนกลับด้านฉับพลัน เสี้ยววินาทีก่อนที่ร่างของลิเนตต์จะกระแทกพื้นกลับมีเงาประหลาดแผ่ออกมาด้านหลังรองรับเอาไว้ก่อนจะตามมาด้วยเสียงกระแทกพื้นดังตึง! “…อุ!“ +

@Linett_SSHS คราวนี้คว้าหมับเข้าที่มือทั้งสองข้างแล้วสอดประสานกันทั้งแบบนั้น หากลิเนตต์คิดจะผละมือออกคงยากเหมือนถูกติดกาว “ไม่ได้สิ” ใบหน้าละมุนของเด็กหนุ่มโน้มลงเข้าไปหา “แบบนี้…ผมเสียเปรียบนะ” ปลายจมูกลากผ่านเฉียดพวงแก้มร้อนฉ่าจนอาจชวนให้จั๊กจี้ ไหนจะเสียงกระซิบที่ดังอยู่ข้างหูนั่นอีก

@Linett_SSHS “…!” สัมผัสนุ่มที่กดเข้าข้างแก้มทำเอาเบิกตาโต เขาหันไปมองคนข้างตัวแล้วเลื่อนนิ้วขึ้นแตะบริเวณที่สัมผัสอุ่นยังคงหลงเหลือ ไม่นานนักสีหน้าประหลาดใจก็แปรเปลี่ยนเป็นยิ้มระริกระรี้ “แต๊ะอั๋งเหรอครับ?” เมื่ออีกฝ่ายเว้นระยะ เขาจึงตามเข้าไปถมช่องว่าง +

@Linett_SSHS “นี่ไง” แนบแก้มตัวเองเข้ากับแก้มคนด้านข้าง ส่งยิ้มใสซื่อให้เจ้าแมวตัวน้อย “เราสนิทกันมากเลย”

@Linett_SSHS สิ้นเสียงบ่นอุบอิบก็มีเสียงหัวเราะแผ่วเบาดังตามหลัง “อือ นั่นสินะ ทีกับผมไม่เห็นจะอ้อนเลย” ไม่รู้หมายถึงแมวตัวไหน เขาขยับไปเบียดลิเนตต์ถือวิสาสะกุมมือมาวางหงายบนมือตัวเองก่อนจะยื่นไปหาเจ้าแมวหน้าไหม้อีกครั้ง “เขาว่าพวกสัตว์จะชอบเพื่อนของคนที่มันชอบน่ะ” +