دنـ✊🏻ـان

2.9K posts

دنـ✊🏻ـان banner
دنـ✊🏻ـان

دنـ✊🏻ـان

@DENAN010

أنا لستُ حزین أنا حُزن العَالم! فَفِی صَدری وطن یبْكي...

الأحواز العربية Katılım Eylül 2023
377 Takip Edilen352 Takipçiler
دنـ✊🏻ـان
دنـ✊🏻ـان@DENAN010·
ماذا لو لم تكن الأحواز محتلة؟ #الأحواز
دنـ✊🏻ـان tweet media
العربية
1
0
3
35
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Jamal-Obeidi
Jamal-Obeidi@jamalnaeem·
عن #الأحواز؛ تسمية الأحواز بين التاريخ والسياسة: كيف تحولت عربستان إلى خوزستان؟ جمال عبيدي /لندن يثير الجدل حول تسمية الأحواز واحدة من أكثر القضايا حساسية في تاريخ العلاقة بين الدولة الإيرانية والهوية العربية في الإقليم. فالسؤال المتعلق بسبب استخدام الفرس تاريخياً لتسمية عربستان للإشارة إلى الأحواز، قبل أن يجري تغيير الاسم رسمياً إلى "خوزستان" في عهد رضا شاه عام 1925، لا يرتبط بمجرد تحول لغوي أو إداري، بل يكشف عن أبعاد تاريخية وسياسية وثقافية عميقة تتصل بطبيعة المنطقة وتركيبتها السكانية وموقعها داخل المشروع القومي الإيراني الحديث. وخلال الألف الأول قبل الميلاد، شهدت الهضبة الإيرانية موجات هجرة لشعوب قادمة من مناطق القوقاز وآسيا الوسطى، كان من أبرزها البارسيون (الفرس) والميديون، الذين ينسب إليهم الارتباط التاريخي بالأكراد. وقد استقر الميديون في مناطق غرب إيران، بينما اتجه الفرس نحو الجنوب ليستقروا في إقليم فارس الحالي. وفي تلك المرحلة، لم يكن لهذا الانتشار تأثير جذري مباشر على البنية السكانية في الأحواز، إذ ظلت المنطقة خاضعة لتكوينات حضارية وسكانية ذات جذور سامية وعيلامية قديمة. لكن التحول الأبرز جاء مع صعود الدولة الأخمينية، حين تمكن كورش من احتلال السوس(سوسة)، عاصمة العيلاميين، عام 538 قبل الميلاد، ثم بابل عام 539 قبل الميلاد، لتدخل المنطقة ضمن نطاق النفوذ الأخميني. ولم يكن هذا التحول مجرد انتقال للسلطة السياسية، بل أدى إلى إعادة تشكيل البنية الإدارية للإقليم، حيث أصبحت مدن مثل السوس وبابل مراكز رئيسية للحكم الأخميني. ومع ذلك، فإن الوجود الفارسي آنذاك ظل يتمثل أساساً في الطبقة الحاكمة والإدارة العسكرية، بينما حافظت البنية السكانية المحلية على طابعها الأصلي. تكشف النقوش التاريخية عن وجود كيانات عربية ضمن المجال الأخميني، حيث يرد اسم "عربايا" في بعض النصوص الرسمية، في إشارة إلى القبائل العربية التي كانت منتشرة في بلاد الرافدين والأحواز. ويستند عدد من الباحثين إلى هذه الإشارات للقول إن الوجود العربي في هذه الجغرافيا لا يقتصر على مرحلة الفتح الإسلامي، بل يمتد بجذوره إلى ما قبل الإسلام، وإلى فترات أسبق من دخول الأخمينيين إلى المنطقة بقرون. ومع الفتح الإسلامي وانهيار الدولة الساسانية عقب معركة القادسية، دخلت المنطقة مرحلة جديدة من التحولات الديموغرافية والثقافية. فقد تدفقت قبائل عربية عديدة من شبه الجزيرة العربية إلى العراق والأحواز، وأسهمت تدريجياً في ترسيخ الطابع العربي للإقليم، ليس فقط من الناحية السكانية، بل أيضاً على مستوى اللغة والثقافة والتنظيم الاجتماعي. وتحولت العربية إلى لغة الإدارة والدين والحياة العامة، ما عزز اندماج المنطقة ضمن الفضاء العربي الإسلامي الأوسع. وفي هذا السياق، لعبت قبائل عربية كبرى، مثل بني كعب وبني تميم وبني لام وطي وغيرها من القبائل، دوراً محورياً في تشكيل البنية الاجتماعية والسياسية للأحواز. وقد امتد حضور هذه القبائل على جانبي الحدود الحالية بين العراق والأحواز وصولاً إلى سواحل الخليج العربي، الأمر الذي يعكس وحدة جغرافية واجتماعية سبقت نشوء الحدود السياسية الحديثة. كما يرى بعض الباحثين أن سكان الأحواز الحاليين يمثلون امتداداً تاريخياً لتفاعل طويل بين المكونات السامية القديمة والقبائل العربية اللاحقة، وهو ما يفسر التشابه الثقافي واللغوي الواضح بين جنوب العراق والأحواز. وخلال العهدين الصفوي والقاجاري، ترسخت تسمية عربستان بصورة رسمية للإشارة إلى الإقليم. ولم تكن هذه التسمية مجرد وصف ثقافي عابر، بل تعبيراً إدارياً وسياسياً وتاريخياً عن واقع سكاني يغلب عليه الطابع العربي. وقد ظهرت تسمية عربستان في الوثائق الرسمية الفارسية، كما وردت في خرائط ومراسلات أوروبية وعثمانية، ما يدل على أن الاسم كان معترفاً به على المستويين الداخلي والدولي. كما أسهمت الكيانات السياسية المحلية، مثل الدولة المشعشعية العربية وعاصمتها الحويزة (1436–1724)، والدولة الكعبية الأولى وعاصمتها بيان (1737–1767)، والدولة الكعبية الثانية وعاصمتها المحمرة (1812–1925)، في ترسيخ خصوصية الإقليم. وقد تمتعت هذه الإمارات العربية بدرجات متفاوتة من الحكم المستقل، وأدارت شؤون الإقليم ضمن علاقة معقدة مع الدولتين الصفوية والقاجارية، اتسمت أحياناً بالولاء الاسمي، وأحياناً أخرى بالتفاوض والصراع. وفي القرن التاسع عشر، اكتسبت الأحواز أهمية استراتيجية متزايدة، نظراً لموقعها الجغرافي المطل على شط العرب من جهة، والخليج العربي من جهة أخرى، ولا سيما مع احتدام التنافس بين الدولة العثمانية والدولة القاجارية. وقد جاءت معاهدة أرضروم الثانية عام 1847 لتؤكد هذا الواقع، إذ ورد اسم "عربستان" صراحة في نصوصها الرسمية، بما يعكس البعد القانوني والسياسي للتسمية، وليس مجرد بعدها الثقافي أو الاجتماعي. غير أن هذا الواقع بدأ يتغير جذرياً مع صعود رضا شاه وتأسيس الدولة البهلوية الحديثة. فبعد احتلال الإقليم عام 1925 وإنهاء حكم الشيخ خزعل الكعبي، شرعت السلطة الجديدة في تنفيذ مشروع قومي مركزي يقوم على تكريس الهوية الفارسية بوصفها الهوية الجامعة للدولة الإيرانية. وفي هذا السياق، جرى تغيير الاسم الرسمي للإقليم في المراسلات الرسمية الإيرانية من "عربستان" إلى "خوزستان"، ضمن سياسة أوسع استهدفت إعادة تشكيل المجال اللغوي والثقافي والإداري للدولة الحديثة، التي اعتمدت عام 1935 اسم إيران بدلاً من فارس (Persia)، وهو الاسم الذي كانت تعرف به في المحافل الدولية. ولم يقتصر الأمر على تغيير اسم الإقليم، بل شمل أيضاً تغيير الأسماء العربية لمعظم المدن والبلدات، وتقليص حضور اللغة العربية في المؤسسات الرسمية والتعليمية، لاسيما في المعالم التاريخية، في إطار محاولة لإعادة دمج المنطقة ضمن سردية قومية فارسية حديثة. ومن هنا، فإن التحول من "عربستان" إلى "خوزستان" لم يكن مجرد تعديل إداري، بل حمل دلالات سياسية واضحة تعكس انتقال الدولة الإيرانية من نموذج متعدد الهويات إلى نموذج الدولة القومية المركزية. وتكشف هذه المسيرة التاريخية أن الأحواز لم تكن مجرد هامش جغرافي تابع للدولة الإيرانية، بل فضاءً تاريخياً تداخلت فيه الهويات والثقافات والسلطات عبر قرون طويلة. ولذلك، فإن استمرار استخدام الفرس أنفسهم لتسمية "عربستان" حتى بدايات القرن العشرين يعد اعترافاً ضمنياً بخصوصية الأحواز والطابع العربي للإقليم، قبل أن تعيد الدولة الحديثة إنتاج تعريفه ضمن مشروع قومي فارسي جديد. وعليه، فإن فهم الجدل المرتبط بتسمية الأحواز يتطلب قراءة تاريخية تتجاوز السرديات السياسية، وتنظر إلى الإقليم بوصفه مساحة تفاعل حضاري وسياسي طويل الأمد. فالتسميات الجغرافية في كثير من الأحيان لا تعكس مجرد أوصاف محايدة، بل تعبر عن موازين القوة ورؤية دولة المسيطرة للهوية والانتماء. ومن هنا، فإن الانتقال من "عربستان" إلى "خوزستان" يعكس تحولاً أعمق في طبيعة الدولة الإيرانية نفسها، وفي الطريقة التي سعت من خلالها إلى إعادة تعريف المجال والهويات داخل حدودها الحديثة.
Jamal-Obeidi@jamalnaeem

عن #الأحواز؛ الأحواز في قلب الهجرات السامية: مقاربة في التداخل الآرامي - العيلامي جمال عبيدي/لندن تقع منطقة عيلام، أو ما يعرف بالأحواز، في قلب التفاعلات التاريخية التي شهدها الشرق الأدنى القديم، إذ شكلت مجالاً جغرافياً مفتوحاً لتلاقي الجماعات السامية. وفي هذا السياق، تبرز إشكالية نشأة الآراميين ومسارات تحركهم بوصفها من القضايا التي تستدعي إعادة قراءة، في ضوء التداخل الجغرافي والثقافي الذي ميز حوض نهر قارون (كارون) والمناطق الواقعة شرق دجلة. وتسعى هذه الورقة إلى تحليل موقع هذه المنطقة ضمن ما يعرف في الأدبيات الحديثة بمجالات الهجرة المبكرة، من خلال تتبع الشواهد التاريخية واللغوية التي تعكس طبيعة العلاقة بين الآراميين والعيلاميين، ودور الأحواز بوصفها فضاءً انتقالياً بين الهضبة الإيرانية وبلاد ما بين النهرين. تشير المصادر التراثية، مثل كتب المسعودي والطبري وابن خلدون، إلى وجود تقارب في الأصول الجغرافية بين الآراميين والعيلاميين في المناطق الواقعة شرق نهر دجلة، ولا سيما في الإقليم المعروف تاريخياً بعيلام، والذي يشمل حوض نهر كارون في الأحواز. وتوحي هذه الإشارات بأن هذه المنطقة مثلت فضاءً أولياً لتحركات القبائل السامية قبل انتقالها نحو الغرب. أما على مستوى الارتباط النسبي والثقافي، فقد درجت أمهات الكتب التاريخية على إرجاع الآراميين إلى آرام بن سام، والعيلاميين إلى عيلام بن سام، وهو ربط يعكس، في أحد أبعاده، إدراكاً مبكراً للتجاور الجغرافي والتداخل البشري بين هاتين المجموعتين. وقد أسهم هذا القرب المكاني، ولا سيما في محيط السوس(الشوش) وحوض كارون، في بلورة تصورات تاريخية ترى في تلك المنطقة نقطة انطلاق لهجرات لاحقة باتجاه بلاد الرافدين وبادية الشام. وفي سياق التحركات السكانية، تظهر الروايات التاريخية أن الجماعات الآرامية، بعد انتشارها في المناطق الشرقية، اندفعت في موجات هجرة واسعة نحو بلاد ما بين النهرين، حيث استقر قسم منها في المناطق التي عرفت لاحقاً بـ "آرام النهرين"، في حين ظل حضورها الثقافي والجغرافي قائماً في إقليم الأحواز، من جباله مروراً بسهوله وصولاً إلى سواحله، كما تعكسه أسماء المواضع والقبائل. وتعزز الدراسات الحديثة، ولا سيما أعمال طه باقر، هذا التصور. إذ يرى أن الآراميين لم يظهروا فجأة في القرن الحادي عشر قبل الميلاد، بل كانوا امتداداً لجماعات بدوية عرفت في النصوص المسمارية باسم "الأخلامو"، انتشرت في نطاق واسع يمتد من إقليم الأحواز وجنوب العراق حتى تدمر في سوريا. وفي هذا الإطار، ينظر إلى نهر كارون بوصفه حداً طبيعياً فاصلاً بين الممالك السامية في السهول والمجتمعات الجبلية في منطقة عيلام، وفي الوقت ذاته مجالاً للتفاعل والتبادل الحضاري. وتبرز منطقة عيلام، أو الأحواز في تسميتها اللاحقة، بوصفها بوتقة تداخل حضاري. إذ لم تكن حدوداً فاصلة بقدر ما كانت مجالاً للتمازج بين العيلاميين، بوصفهم سكاناً أصليين، والآراميين الذين أخذوا بالاستقرار التدريجي في السهول الفيضية. وقد انعكس هذا التداخل في البنية الاجتماعية والاقتصادية، حيث تحولت بعض الجماعات من نمط الرعي إلى الزراعة، وأسهمت في تشكل مجتمعات مستقرة ذات طابع مركب. وفيما يتعلق بالبنية القبلية، تشير النصوص المسمارية إلى وجود قبائل آرامية بارزة في تلك المناطق. كما تكشف التجربة السياسية لمملكة ميسان(127 ق.م) في الأحواز(عاصمتها خاراكس؛ المحمرة الحالية) وجنوب بلاد الرافدين عن نموذج مركب يجمع بين القيادة العربية واللغة الآرامية بوصفها أداة للتدوين والإدارة. وتتجلى أهمية هذا التفاعل في البعد اللغوي، حيث طور الآراميون الشرقيون لهجات محلية تأثرت بالبيئة الجغرافية، كان من أبرز امتداداتها اللغة المندائية، التي لا تزال حية لدى الصابئة المندائيين أتباع النبي يحيي، في الأحواز وجنوب العراق. وقد احتفظت هذه اللغة بخصائص آرامية قديمة، سواء في مفرداتها المرتبطة بالبيئة النهرية أو في نظامها الكتابي المنحدر من الأبجدية الآرامية. وتؤكد الشهادات التراثية، كما عند ابن خلدون، أن ما عرف بـ "النبط" في الأحواز والعراق إنما يمثل امتداداً للآراميين الذين احترفوا الزراعة واستنباط المياه، في حين يشير المسعودي إلى استمرار حضور اللغة السريانية (الآرامية) في تلك المناطق قبل أن تتراجع أمام لغات لاحقة. وفي ضوء ذلك، يمكن النظر إلى اللغة المندائية بوصفها مستودعاً لغوياً يحفظ بقايا الآرامية الشرقية، حيث تعكس مفرداتها وأنظمتها الكتابية البيئة الثقافية لحوض كارون والأهوار، ولا سيما هور الحويزة بوصفه أحد أهم معالمها البيئية. كما تكشف عن مرحلة انتقالية كانت فيها الآرامية لغة التدوين والحضارة، في حين مثلت العربية لغة الحركة القبلية، قبل أن يفضي التفاعل التدريجي إلى تعريب تلك المجتمعات مع احتفاظها ببعض ملامحها اللغوية القديمة. وتظهر الجغرافيا التاريخية للمنطقة، الممتدة بين نهري كارون والكرخة في الأحواز، أن هذه الرقعة كانت مسرحاً لتفاعل طويل بين الآراميين والعرب، حيث أدى الاحتكاك المستمر إلى نشوء لهجات محلية تحتفظ ببقايا آرامية واضحة في بنيتها المعجمية، وهو ما يمكن تتبعه في اللهجات المعاصرة في الأحواز وجنوب العراق. وفي هذا السياق، تمثل مملكة ميسان نموذجاً بارزاً لهذا التداخل، إذ نشأت ككيان سياسي ذي طابع هجين جمع بين القيادة العربية واللغة الآرامية، وأسهم في تنشيط التجارة الإقليمية عبر ربط الهضبة الفارسية ببلاد الرافدين والخليج العربي، كما وفر بيئة ملائمة لازدهار الجماعات المندائية وثقافتها. ويمكن، في ضوء هذه المعطيات، القول إن منطقة الأحواز شكلت جسراً حضارياً عبرت من خلاله الهجرات السامية، إذ سبقت مرحلة الاستقرار السياسي للآراميين في بلاد الشام فترة تشكل أولى في حوض كارون، حيث برزت إمارة "بيت ياكين" وكانت عاصمتها "دورا". ومن هناك، تفرعت هذه الجماعات بين من اتجه غرباً نحو الشام، ومن بقي واندمج مع المكونات المحلية، مساهماً في تشكيل النسيج السكاني والثقافي لجنوب بلاد الرافدين. وتستند دارسة هذا الموضوع إلى طيف واسع من المصادر، يبدأ بأمهات الكتب مثل "مروج الذهب" و"تاريخ الرسل والملوك" و"مقدمة ابن خلدون"، ولا ينتهي عند الدراسات الحديثة، مثل أعمال طه باقر وجواد علي، فضلاً عن الدراسات المتخصصة في المندائيين، وعلى رأسها أبحاث إي. إس. دراور، التي تمثل مرجعاً أساسياً في فهم اللغة المندائية وصلتها بالتراث الآرامي. وبذلك، يتضح أن المندائية تمثل امتداداً لغوياً وثقافياً عميقاً للآرامية الشرقية، وأن التفاعل بين الآراميين والعرب في هذه المنطقة لم يكن انقطاعياً، بل تدرج ضمن مسار طويل من التداخل والتراكم الحضاري، أسهم في تشكيل الهوية التاريخية والثقافية للأحواز وجنوب العراق. ملحوظة: هذه ورقة تحليل تاريخي موسعة ذات طابع بحثي...

العربية
1
14
34
4.5K
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Touka Neyestani
Touka Neyestani@ToukaNeyestani·
@mortezaSN بی‌نیازی ایشون از کسب هرنوع دانش و تحصیل و تخصص واقعا جذاب و منحصر به فرده.
فارسی
35
62
1.9K
13.1K
درع تميم
درع تميم@alfahaad314·
قصيدة شيخ مشايخ الخليج العربي خزعل الكعبي في الملك عبدالعزيز عندما زاره في قصر المحمرة طالب النجدة والنصرة لاستعادة حكم ابيه وجده ،، فلبى الشيخ خزعل مطلبه بالمال والسلاح وكتاب موجه للشيخ عبدالله الصباح لنصرة الملك عبدالعزيز اقبل علينا ضيف يالله تحييه عبدالعزيز احياه ربي وحيّاه من ديرته في وفد غر ٍ نواصيه نصاني ابن سعود والغير ينصاه ضيف ٍ على وجهه يبان امر مخفيه في نيته سرّه عن الناس واخفاه بيني وبينه حين عنّا اقفت وجيه الناس واظهر لي سراير نواياه مافيه جيت تروح له قلت انا فيه ابشر وانا خزعل ولك ما تمنّاه ولاقال ابوجابر ترى قول يوفيه يقول بلسانه ويفعل بيمناه واعطيته اموال ٍ علابي مواليه كل ٍ بثقل حمولها مال علباه ثم قلت ياابن سعود خذ شور معطيه لولا يشوف الخير لك فيه مااعطاه لي حظوه وخاطر وحق ومشاريه عند البريطان ومكانه ولي جاه لمندوبها السامي اخذته مزكيه وعليه عرفته وبالدعم لبّــاه وارسلته في مكتوب مني بتوجيه لابن صباح ونال بالحلف مغزاه واهل الحجاز ونجد طاعه حواليه التفت وحكامها امست رعاياه طاعه بها انصاعة له رقاب تعصيه ولله كل الفضل فيما ذكرناه وانا ابو جابر والمثل قال راعيه من لا تغدا في عدوه تعشّــاه شوري وانا خزعل الكعبي مراميه تصيب حين الخايب يخيب مرماه أغير مثل الذيب واسري مساريه والشاه اجفّل مثل مااجفّل الشاه
العربية
3
0
1
152
الأحواز العربية
الأحواز العربية@AhwazAndalusia·
يمالنا العربية 🐪🌴🐪 في دولة #الأحواز في احدى قرى مدينة #السوس الأحوازية شمال الأحواز العربية بسم الله ما شاء الله #يمال_الأحواز
العربية
6
14
54
1K
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Lena Kaabi 🕊🌴
Lena Kaabi 🕊🌴@LenaKaabi·
في ذكرى استشهاد حبيب أسيود، الناشط السياسي الأحوازي نستحضر معنى التضحية الحقيقية من أجل القضية والهوية. الأجساد ترحل، لكن المواقف تبقى خالدة. الشهيد حبيب أسيود حاضر في الوجدان، صوته لا يزال يطالب بالحق، وقضيته لن تُنسى. #الأحواز #حبيب_اسيود 🌴🕊🕯️
Lena Kaabi 🕊🌴 tweet media
العربية
3
8
32
430
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Hafez Fazeli
Hafez Fazeli@fazeli_hafez·
چرخش ناگهانی چهره‌هایی مانند عبدالقادر ترشابی، عبدالفتاح خدمتی و محمد ابراهیم کیانی از تریبون‌های مذهبی به سمت دفاع بی‌چون‌وچرا از گفتمان پهلوی و ساختار سیاسی مرکزگرا، صرفاً یک تغییر نظر ساده نیست؛ این یک سقوط آشکار فکری و نشانه‌ای از بی‌ثباتی عمیق در باورهاست. این رفتار، که از سوی بسیاری از فعالان و تحلیل‌گران به‌درستی «خیانت» به مطالبات ملیت‌های غیرفارس و اقشار به‌حاشیه‌رانده‌شده تلقی می‌شود، نشان می‌دهد برخی افراد برای حفظ جایگاه خود در فضای رسانه‌ای جدید، حاضرند به‌راحتی از تمام ادعاهای پیشین خود دست بکشند. کسانی که زمانی از تبعیض، سرکوب و بی‌عدالتی سخن می‌گفتند، امروز به مدافعان همان ساختاری تبدیل شده‌اند که کارنامه‌ای مملو از سرکوب، کوچ اجباری و حذف سیستماتیک هم‌کیشان و هم‌تبارانشان دارد. دفاع از یک ساختار مرکزگرای اقتدارگرا توسط همین افراد، تناقضی صرف نیست؛ بلکه نمادی از فرصت‌طلبی عریان و تهی‌بودن از هرگونه اصول فکری است. این چرخش نه‌تنها اعتبار رسانه‌ای آنان را به‌طور کامل از بین می‌برد، بلکه ماهیت واقعی این جریان را نیز آشکار می‌کند: جریانی که بیش از آن‌که بر پایه باور باشد، بر اساس منفعت و بقا شکل گرفته است
فارسی
25
15
79
4.5K
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Dr Walid Phares
Dr Walid Phares@WalidPhares·
الاحواز (الاهواز) ستتحرر من الخمينيين و ستتحالف مع الاكراد لاسقاط الجدار الغربي للجمهورية الاسلاميةد و من ثم تتحد مع القوى الفارسية المعارضة، لتحرير ايران.
العربية
35
24
180
16.4K
Dr.Ahmad mohammed
Dr.Ahmad mohammed@DrAhmed80·
@AhmadSenany @SameeraRajab دكتور احمد جزاك الله خير على تحليلك لوضع الاحواز. ولكن اخالفك الرأي لان معظم سكان هذه المناطق من اتباع ولاية الفقيه ولائهم لايران كما هو الحال في العراق وصول الشيعة للحكم رأينا ولائم لايران دائما - الطائفية الدينية عندهم اقوى من القومية لذا لاتراهن على الامارة العربية هذه
العربية
9
0
0
384
Sameera Rajab
Sameera Rajab@SameeraRajab·
مقال الاستاذة سميرة بن رجب في صحيفة أخبار الخليج اليوم الأحد 3 مايو/ أيار 2026 "خزان إيران الاستراتيجي… ثروات الأحواز العربية" link.sameerarajab.net/g8z
العربية
5
17
34
3.4K
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Salah Ahwazi-صلاح ابو شريف الاحوازي
تصعيد الاعتقالات في الاحواز المحتلة بعد عيد الفطر، وسط انقطاع واسع للإنترنت في جغرافية إيران السياسة. نفذت استخبارات الحرس الثوري الارهابي مداهمات في عدد من المناطق، خاصة في العاصمة والمناطق القريبة منها، من بينها كوت عبد الله. داهمت القوات منازل سكنية في أوقات متأخرة، واعتقلت عدداً كبيراً من السكان. اعتقلت القوات عبدالمجيد سالم السيلاوي، شقيق عامر سالم المعروف بأبو عثمان، مع مجموعة من أبناء المنطقة. نقلت السلطات المعتقلين إلى مواقع احتجاز سرية تابعة للحرس الثوري. خضعوا لتحقيقات قاسية تضمنت تعذيباً جسدياً ونفسياً. بعد ذلك جرى نقلهم إلى سجن شيبان. تركزت الحملة على شباب اتهمتهم السلطات بالانتماء لأهل السنة والجماعة. تضمنت التهم أداء الصلاة جماعة وتبادل التهاني خلال عيد الفطر. أسماء معتقلين بحسب مصادر محلية: محمد أبو عبد الرحمن الحزباوي فارس أبو محمد محمد أبو عثمان السميري كريم أبو شاكر السميري سعيد أبو عبد الله السميري أبو مسعود البدوي أبو ياسر الحزباوي عبدالمجيد سالم السيلاوي عادل البوغبيش عدي أبو عمران هندالي صهيب الزبيدي كريم أبو معتز مجدم نادر الزبيدي تشير المعلومات إلى أن جميع المعتقلين متزوجون ولديهم أطفال. منعت السلطات الزيارات لأكثر من شهر. تعيش العائلات حالة قلق بسبب غياب أي معلومات رسمية عن الوضع الصحي أو القانوني للمعتقلين. تزامنت الاعتقالات مع قيود مشددة على الاتصالات. أعاق ذلك توثيق الانتهاكات وأخر وصول المعلومات من داخل مراكز الاحتجاز. مصادر حقوقية محلية رصدت نمطاً متكرراً. اعتقالات جماعية، تحقيقات مغلقة، ثم نقل إلى السجون دون حضور محامين أو تواصل مع العائلات. محمد ويسي الأحوازي 05.05.2026 المركز الإعلامي للثورة الأحوازية adpf.org t.me/adpf25
Salah Ahwazi-صلاح ابو شريف الاحوازي tweet media
العربية
0
3
7
261
دنـ✊🏻ـان retweetledi
الأحواز العربية
الأحواز العربية@AhwazAndalusia·
حملة اعتقالات واسعة تستهدف عرب الأحواز من من ابناء #أهل_السنة والجماعة وسط تعتيم كامل تقرير إخباري : عين على إيران أكدت منظمة كارون لحقوق الإنسان أن مناطق إقليم الأحواز، وعلى رأسها مدينة الأحواز العاصمة ومنطقة كوت عبدالله، تشهد حملة اعتقالات واسعة تقودها أجهزة استخبارات الحرس الثوري، مستغلة حالة التعتيم التي فرضها النظام في إيران عبر قطع الإنترنت. وأوضحت المنظمة أن العشرات من المواطنين العرب من أهل السنة تعرضوا للاعتقال خلال الأيام التي تلت عيد الفطر، في تصعيد أمني يستهدف النشاط الديني بشكل مباشر. ووفقًا للمعلومات، جرى نقل المعتقلين إلى مراكز احتجاز انفرادية تابعة للحرس الثوري، حيث خضعوا لاستجوابات قاسية رافقتها ضغوط جسدية ونفسية، قبل تحويلهم إلى سجن شيبان المركزي في الأحواز. وبيّنت المعطيات أن التهم الموجهة إليهم ترتبط بممارسات دينية، مثل إقامة صلاة الجماعة وفق المذهب السني وإحياء شعائر عيد الفطر، ما يعكس توجّهًا نحو تجريم الممارسة الدينية. ومن بين المعتقلين: عبدالمجيد سيلاوي (نجل سالم)، محمد حزباوي، فارس أبو محمد، محمد سميري، كريم سميري، سعيد سميري، أبو مسعود بدوي، أبو ياسر حزباوي، عادل البوغبیش، عدي هندالي، صهيب زبيدي، كريم مجدم، نادر زبيدي. وأكدت المنظمة أن جميع المعتقلين متزوجون ولديهم أطفال، وقد مضى أكثر من شهر على احتجازهم دون السماح لهم بالتواصل مع عائلاتهم. وتأتي هذه الحملة في ظل تصاعد التوترات الأمنية، حيث يفرض النظام في إيران إجراءات مشددة في إقليم الأحواز، وسط أجواء أمنية خانقة تستهدف السكان العرب.
الأحواز العربية tweet media
العربية
9
93
151
3K
دنـ✊🏻ـان retweetledi
MOJ
MOJ@MOJAHWAZ·
بازداشت‌های گسترده شهروندان عرب اهل‌سنت اهواز در سایه قطع اینترنت منابع حقوق بشری از اهواز گزارش دادند که در سايه قطع گسترده اینترنت در ایران، نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران ايران موج جدیدی از بازداشت‌ها را در مناطق مختلف اقليم اهواز، به‌ویژه شهر اهواز و منطقه کوت‌عبدالله، آغاز کرده‌اند. بر اساس این گزارش‌ها، ده‌ها شهروند عرب اهل‌سنت در روزهای پس از عید فطر بازداشت شده‌اند. بازداشت‌شدگان ابتدا به بازداشتگاه‌های انفرادی وابسته به سپاه منتقل و پس از بازجویی و تحمل فشارهای جسمی و روانی، به زندان مرکزی شیبان اهواز منتقل شده‌اند. اتهامات مطرح‌شده علیه بسیاری از این افراد، فعالیت‌های مذهبی از جمله اقامه نماز جماعت به شیوه اهل‌سنت و برگزاری مراسم عید فطر عنوان شده است. اسامی برخی از بازداشت‌شدگان: • عبدالمجید سیلاوی (فرزند سالم) • محمد حزباوی • فارس ابومحمد • محمد سمیری • کریم سمیری • سعید سمیری • ابومسعود بدوی • ابویاسر حزباوی • عادل البوغبیش • عدی هندالی • صهیب زبیدی • کریم مجدم • نادر زبیدی منابع آگاه تأکید کرده‌اند که تمامی بازداشت‌شدگان متأهل و دارای فرزند هستند و بیش از یک ماه است که هیچ ملاقاتی با خانواده‌هایشان نداشته‌اند. این موج بازداشت‌ها در شرایطی رخ می‌دهد که به دلیل تنش‌های نظامی و امنیتی میان ایران، اسرائیل و آمریکا، فضای امنیتی در اقليم اهواز به شدت تشدید شده و جو پلیسی حاکم است. @MOJAHWAZ
MOJ tweet media
فارسی
0
3
7
315
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Lena Kaabi 🕊🌴
Lena Kaabi 🕊🌴@LenaKaabi·
در روز کارگر، یاد یونس عساکره، کارگر عرب #احوازی اهل محمره، گرامی باد؛ او که چند روز پس از خودسوزی اعتراضی در مقابل شهرداری محمره جان باخت. یونس از فقر شدید رنج می‌برد و بارها از سوی مقام‌های ايرانى مورد آزار و اذیت قرار گرفته بود. يونس عساكره 🕯🕊
Lena Kaabi 🕊🌴 tweet mediaLena Kaabi 🕊🌴 tweet mediaLena Kaabi 🕊🌴 tweet mediaLena Kaabi 🕊🌴 tweet media
فارسی
0
27
63
1K
دنـ✊🏻ـان retweetledi
الأحواز العربية
الأحواز العربية@AhwazAndalusia·
السياسية #البحرينية سميرة رجب تكتب: #الأحواز الساحل العربي للمزيد اقرأ التعليقات 👇🏼
الأحواز العربية tweet media
العربية
2
13
35
535
Mohamad Ahwaze
Mohamad Ahwaze@MohamadAhwaze·
دعوة للاحتجاج أمام وزارة الاتصالات في طهران غدًا، احتجاجًا على استمرار قطع شبكة الإنترنت.
Mohamad Ahwaze tweet media
العربية
19
68
436
101.8K
دنـ✊🏻ـان
دنـ✊🏻ـان@DENAN010·
در هیاهوی جنگ، تنش های اقلیمی و افزایش سرسام آور قیمت دلار، کالا های اساسی، خودرو و... زندانیان سیاسی و علی الخصوص زندانیان سیاسی محکوم به اعدام را فراموش نکنیم. صدای آنها باشیم. #ناصر_بکرزاده
Kurdistan Human Rights Network@KurdistanHRN

#ناصر_بکرزاده، زندانی سیاسی کُرد، پس از ابلاغ تایید حکم اعدامش از سوی دیوان عالی کشور، با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری، خواستار حمایت بین‌المللی برای لغو این حکم شده است: سلام و درود بر هموطنان عزیز و همزبانان کُرد باغیرتم، من ناصر بکرزاده هستم و صدای من را از زندان مرکزی ارومیه می‌شنوید. شاید این آخرین صدای من باشد. من فرزند ملا منصور هستم، ۲۶ ساله هستم و دو خواهر کوچک‌تر از خودم دارم. در سن ۲۳ سالگی، زمانی که در اوج آرزوها و میل به زندگی بودم، دستگیر شدم. پدر و مادرم از روز اول دستگیری من تا امروز، هر روز مرده‌اند و زنده شده‌اند. غم دوری و فراق، بر روی دوش‌شان سنگینی کرده و در اوج جوانی، پیر و شکسته شده‌اند. زمانی شاد بودند و آرزو داشتند تک‌پسرشان را در لباس دامادی ببینند. چند روز پیش از دستگیری‌ام قرار بود به خواستگاری برویم و اکنون ۴ سال است که آن دختر در انتظار من مانده است. همین الان هم که چند ساعت است خبر تأیید حکم اعدامم را شنیدم، نمی‌دانم چطور به او زنگ بزنم و بگویم که حکم من تأیید شده و قرار است اعدام شوم. پس از پایان تحصیلات مدرسه، با توجه به تصمیم پدرم و علاقه‌ای که خودم داشتم، شروع به تحصیل در مدرسه علوم دینی صلاح‌الدین ایوبی پیرانشهر کردم. پس از دو سال درس خواندن، به دلیل شرایط خانواده، تصمیم گرفتم بخشی از بار مسئولیت را از دوش پدرم بردارم و یک مغازه فروش موبایل در ارومیه راه‌اندازی کردم. در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۲ دستگیر شدم و به مدت ۳ ماه در سلول انفرادی اطلاعات سپاه نگهداری شدم و تحت شدیدترین شکنجه‌های روحی قرار گرفتم. شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه پس از دو جلسه دادگاه در تابستان ۱۴۰۳، در پاییز همان سال بدون ارائه دلایل و مستندات کافی، حکم اعدام من را صادر کرد. این حکم در فروردین ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور، با توجه به نبود شواهد و مدارک قانونی، نقض شد. پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه ارجاع داده شد، اما همان دادگاه برای بار دوم، در سایه جنگ ۱۲ روزه، دوباره حکم اعدام صادر کرد. این حکم نیز بار دیگر در پاییز ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور نقض شد و بی‌گناهی من مورد تأیید قرار گرفت. با این حال، پرونده برای سومین بار به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه بازگشت ولی متأسفانه به دلیل شرایط کشور در دی ماه ۱۴۰۴، برای سومین بار، حکم اعدام من، بر اساس نامه‌ای که از دفعات قبل کپی شده بود، صادر شد. این حکم امروز صبح از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور و در شرایط جنگی حاکم بر کشور، تأیید شد. شنیدن حکم اعدام شاید برای بیشتر مردم قابل درک نباشد، اما این حکم طوری است که هیچ کس و هیچ چیزی نمی‌تواند آن را تحمل کند. اعدام مرا کشت، متلاشی کرد و هر لحظه مُردن خودم را می‌بینم و خانواده‌ام را هم از پای درآورده است. از کنار این نامه اعدام راحت رد نشوید، امروز نوبت من است و فردا نوبت فرد دیگری. از هموطنان عزیزم، از کُردهای با غیرت در داخل کشور و هر جای دنیا، و از ماموستاهای آیینی که من از طلبه‌های آن‌ها بوده‌ام، خواهش می‌کنم صدای بی‌صدای من باشند. صدای مرا به گوش سازمان‌های حقوق بشری، از جمله عفو بین‌الملل، و کل جهان برسانند. ارومیه با کل ایران فرق دارد. این را از صمیم قلب می‌گویم: نخستین «جرم» من کُرد بودنم بود و پس از آن، سنی بودنم. به داد من برسید. من نه اولین نفر هستم و نه آخرین نفر خواهم بود. ناصر بکرزاده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ زندان مرکزی ارومیه

فارسی
0
2
4
109
شؤون إيرانية- إقليمية
سعر الدولار الواحد اليوم في طهران هو 180 الف تومان. العملة اصبحت بالوزن :)
العربية
5
14
79
14.3K
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Lena Kaabi 🕊🌴
Lena Kaabi 🕊🌴@LenaKaabi·
صداى #ناصر_بکرزاده باشيم. 💔
Rahim HAMID@samireza42

#ناصر_بکرزاده، زندانی سیاسی کُرد، پس از ابلاغ تایید حکم اعدامش از سوی دیوان عالی کشور، با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری، خواستار حمایت بین‌المللی برای لغو این حکم شده است: سلام و درود بر هموطنان عزیز و همزبانان کُرد باغیرتم، من ناصر بکرزاده هستم و صدای من را از زندان مرکزی ارومیه می‌شنوید. شاید این آخرین صدای من باشد. من فرزند ملا منصور هستم، ۲۶ ساله هستم و دو خواهر کوچک‌تر از خودم دارم. در سن ۲۳ سالگی، زمانی که در اوج آرزوها و میل به زندگی بودم، دستگیر شدم. پدر و مادرم از روز اول دستگیری من تا امروز، هر روز مرده‌اند و زنده شده‌اند. غم دوری و فراق، بر روی دوش‌شان سنگینی کرده و در اوج جوانی، پیر و شکسته شده‌اند. زمانی شاد بودند و آرزو داشتند تک‌پسرشان را در لباس دامادی ببینند. چند روز پیش از دستگیری‌ام قرار بود به خواستگاری برویم و اکنون ۴ سال است که آن دختر در انتظار من مانده است. همین الان هم که چند ساعت است خبر تأیید حکم اعدامم را شنیدم، نمی‌دانم چطور به او زنگ بزنم و بگویم که حکم من تأیید شده و قرار است اعدام شوم. پس از پایان تحصیلات مدرسه، با توجه به تصمیم پدرم و علاقه‌ای که خودم داشتم، شروع به تحصیل در مدرسه علوم دینی صلاح‌الدین ایوبی پیرانشهر کردم. پس از دو سال درس خواندن، به دلیل شرایط خانواده، تصمیم گرفتم بخشی از بار مسئولیت را از دوش پدرم بردارم و یک مغازه فروش موبایل در ارومیه راه‌اندازی کردم. در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۲ دستگیر شدم و به مدت ۳ ماه در سلول انفرادی اطلاعات سپاه نگهداری شدم و تحت شدیدترین شکنجه‌های روحی قرار گرفتم. شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه پس از دو جلسه دادگاه در تابستان ۱۴۰۳، در پاییز همان سال بدون ارائه دلایل و مستندات کافی، حکم اعدام من را صادر کرد. این حکم در فروردین ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور، با توجه به نبود شواهد و مدارک قانونی، نقض شد. پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه ارجاع داده شد، اما همان دادگاه برای بار دوم، در سایه جنگ ۱۲ روزه، دوباره حکم اعدام صادر کرد. این حکم نیز بار دیگر در پاییز ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور نقض شد و بی‌گناهی من مورد تأیید قرار گرفت. با این حال، پرونده برای سومین بار به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه بازگشت ولی متأسفانه به دلیل شرایط کشور در دی ماه ۱۴۰۴، برای سومین بار، حکم اعدام من، بر اساس نامه‌ای که از دفعات قبل کپی شده بود، صادر شد. این حکم امروز صبح از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور و در شرایط جنگی حاکم بر کشور، تأیید شد. شنیدن حکم اعدام شاید برای بیشتر مردم قابل درک نباشد، اما این حکم طوری است که هیچ کس و هیچ چیزی نمی‌تواند آن را تحمل کند. اعدام مرا کشت، متلاشی کرد و هر لحظه مُردن خودم را می‌بینم و خانواده‌ام را هم از پای درآورده است. از کنار این نامه اعدام راحت رد نشوید، امروز نوبت من است و فردا نوبت فرد دیگری. از هموطنان عزیزم، از کُردهای با غیرت در داخل کشور و هر جای دنیا، و از ماموستاهای آیینی که من از طلبه‌های آن‌ها بوده‌ام، خواهش می‌کنم صدای بی‌صدای من باشند. صدای مرا به گوش سازمان‌های حقوق بشری، از جمله عفو بین‌الملل، و کل جهان برسانند. ارومیه با کل ایران فرق دارد. این را از صمیم قلب می‌گویم: نخستین «جرم» من کُرد بودنم بود و پس از آن، سنی بودنم. به داد من برسید. من نه اولین نفر هستم و نه آخرین نفر خواهم بود. ناصر بکرزاده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ زندان مرکزی ارومیه

فارسی
0
7
21
433
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Kurdistan Human Rights Network
Kurdistan Human Rights Network@KurdistanHRN·
#ناصر_بکرزاده، زندانی سیاسی کُرد، پس از ابلاغ تایید حکم اعدامش از سوی دیوان عالی کشور، با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری، خواستار حمایت بین‌المللی برای لغو این حکم شده است: سلام و درود بر هموطنان عزیز و همزبانان کُرد باغیرتم، من ناصر بکرزاده هستم و صدای من را از زندان مرکزی ارومیه می‌شنوید. شاید این آخرین صدای من باشد. من فرزند ملا منصور هستم، ۲۶ ساله هستم و دو خواهر کوچک‌تر از خودم دارم. در سن ۲۳ سالگی، زمانی که در اوج آرزوها و میل به زندگی بودم، دستگیر شدم. پدر و مادرم از روز اول دستگیری من تا امروز، هر روز مرده‌اند و زنده شده‌اند. غم دوری و فراق، بر روی دوش‌شان سنگینی کرده و در اوج جوانی، پیر و شکسته شده‌اند. زمانی شاد بودند و آرزو داشتند تک‌پسرشان را در لباس دامادی ببینند. چند روز پیش از دستگیری‌ام قرار بود به خواستگاری برویم و اکنون ۴ سال است که آن دختر در انتظار من مانده است. همین الان هم که چند ساعت است خبر تأیید حکم اعدامم را شنیدم، نمی‌دانم چطور به او زنگ بزنم و بگویم که حکم من تأیید شده و قرار است اعدام شوم. پس از پایان تحصیلات مدرسه، با توجه به تصمیم پدرم و علاقه‌ای که خودم داشتم، شروع به تحصیل در مدرسه علوم دینی صلاح‌الدین ایوبی پیرانشهر کردم. پس از دو سال درس خواندن، به دلیل شرایط خانواده، تصمیم گرفتم بخشی از بار مسئولیت را از دوش پدرم بردارم و یک مغازه فروش موبایل در ارومیه راه‌اندازی کردم. در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۲ دستگیر شدم و به مدت ۳ ماه در سلول انفرادی اطلاعات سپاه نگهداری شدم و تحت شدیدترین شکنجه‌های روحی قرار گرفتم. شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه پس از دو جلسه دادگاه در تابستان ۱۴۰۳، در پاییز همان سال بدون ارائه دلایل و مستندات کافی، حکم اعدام من را صادر کرد. این حکم در فروردین ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور، با توجه به نبود شواهد و مدارک قانونی، نقض شد. پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه ارجاع داده شد، اما همان دادگاه برای بار دوم، در سایه جنگ ۱۲ روزه، دوباره حکم اعدام صادر کرد. این حکم نیز بار دیگر در پاییز ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور نقض شد و بی‌گناهی من مورد تأیید قرار گرفت. با این حال، پرونده برای سومین بار به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه بازگشت ولی متأسفانه به دلیل شرایط کشور در دی ماه ۱۴۰۴، برای سومین بار، حکم اعدام من، بر اساس نامه‌ای که از دفعات قبل کپی شده بود، صادر شد. این حکم امروز صبح از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور و در شرایط جنگی حاکم بر کشور، تأیید شد. شنیدن حکم اعدام شاید برای بیشتر مردم قابل درک نباشد، اما این حکم طوری است که هیچ کس و هیچ چیزی نمی‌تواند آن را تحمل کند. اعدام مرا کشت، متلاشی کرد و هر لحظه مُردن خودم را می‌بینم و خانواده‌ام را هم از پای درآورده است. از کنار این نامه اعدام راحت رد نشوید، امروز نوبت من است و فردا نوبت فرد دیگری. از هموطنان عزیزم، از کُردهای با غیرت در داخل کشور و هر جای دنیا، و از ماموستاهای آیینی که من از طلبه‌های آن‌ها بوده‌ام، خواهش می‌کنم صدای بی‌صدای من باشند. صدای مرا به گوش سازمان‌های حقوق بشری، از جمله عفو بین‌الملل، و کل جهان برسانند. ارومیه با کل ایران فرق دارد. این را از صمیم قلب می‌گویم: نخستین «جرم» من کُرد بودنم بود و پس از آن، سنی بودنم. به داد من برسید. من نه اولین نفر هستم و نه آخرین نفر خواهم بود. ناصر بکرزاده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ زندان مرکزی ارومیه
فارسی
14
370
639
38.5K
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Rahim HAMID
Rahim HAMID@samireza42·
#ناصر_بکرزاده، زندانی سیاسی کُرد، پس از ابلاغ تایید حکم اعدامش از سوی دیوان عالی کشور، با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری، خواستار حمایت بین‌المللی برای لغو این حکم شده است: سلام و درود بر هموطنان عزیز و همزبانان کُرد باغیرتم، من ناصر بکرزاده هستم و صدای من را از زندان مرکزی ارومیه می‌شنوید. شاید این آخرین صدای من باشد. من فرزند ملا منصور هستم، ۲۶ ساله هستم و دو خواهر کوچک‌تر از خودم دارم. در سن ۲۳ سالگی، زمانی که در اوج آرزوها و میل به زندگی بودم، دستگیر شدم. پدر و مادرم از روز اول دستگیری من تا امروز، هر روز مرده‌اند و زنده شده‌اند. غم دوری و فراق، بر روی دوش‌شان سنگینی کرده و در اوج جوانی، پیر و شکسته شده‌اند. زمانی شاد بودند و آرزو داشتند تک‌پسرشان را در لباس دامادی ببینند. چند روز پیش از دستگیری‌ام قرار بود به خواستگاری برویم و اکنون ۴ سال است که آن دختر در انتظار من مانده است. همین الان هم که چند ساعت است خبر تأیید حکم اعدامم را شنیدم، نمی‌دانم چطور به او زنگ بزنم و بگویم که حکم من تأیید شده و قرار است اعدام شوم. پس از پایان تحصیلات مدرسه، با توجه به تصمیم پدرم و علاقه‌ای که خودم داشتم، شروع به تحصیل در مدرسه علوم دینی صلاح‌الدین ایوبی پیرانشهر کردم. پس از دو سال درس خواندن، به دلیل شرایط خانواده، تصمیم گرفتم بخشی از بار مسئولیت را از دوش پدرم بردارم و یک مغازه فروش موبایل در ارومیه راه‌اندازی کردم. در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۲ دستگیر شدم و به مدت ۳ ماه در سلول انفرادی اطلاعات سپاه نگهداری شدم و تحت شدیدترین شکنجه‌های روحی قرار گرفتم. شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه پس از دو جلسه دادگاه در تابستان ۱۴۰۳، در پاییز همان سال بدون ارائه دلایل و مستندات کافی، حکم اعدام من را صادر کرد. این حکم در فروردین ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور، با توجه به نبود شواهد و مدارک قانونی، نقض شد. پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه ارجاع داده شد، اما همان دادگاه برای بار دوم، در سایه جنگ ۱۲ روزه، دوباره حکم اعدام صادر کرد. این حکم نیز بار دیگر در پاییز ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور نقض شد و بی‌گناهی من مورد تأیید قرار گرفت. با این حال، پرونده برای سومین بار به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه بازگشت ولی متأسفانه به دلیل شرایط کشور در دی ماه ۱۴۰۴، برای سومین بار، حکم اعدام من، بر اساس نامه‌ای که از دفعات قبل کپی شده بود، صادر شد. این حکم امروز صبح از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور و در شرایط جنگی حاکم بر کشور، تأیید شد. شنیدن حکم اعدام شاید برای بیشتر مردم قابل درک نباشد، اما این حکم طوری است که هیچ کس و هیچ چیزی نمی‌تواند آن را تحمل کند. اعدام مرا کشت، متلاشی کرد و هر لحظه مُردن خودم را می‌بینم و خانواده‌ام را هم از پای درآورده است. از کنار این نامه اعدام راحت رد نشوید، امروز نوبت من است و فردا نوبت فرد دیگری. از هموطنان عزیزم، از کُردهای با غیرت در داخل کشور و هر جای دنیا، و از ماموستاهای آیینی که من از طلبه‌های آن‌ها بوده‌ام، خواهش می‌کنم صدای بی‌صدای من باشند. صدای مرا به گوش سازمان‌های حقوق بشری، از جمله عفو بین‌الملل، و کل جهان برسانند. ارومیه با کل ایران فرق دارد. این را از صمیم قلب می‌گویم: نخستین «جرم» من کُرد بودنم بود و پس از آن، سنی بودنم. به داد من برسید. من نه اولین نفر هستم و نه آخرین نفر خواهم بود. ناصر بکرزاده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ زندان مرکزی ارومیه
Kurdistan Human Rights Network@KurdistanHRN

#ناصر_بکرزاده، زندانی سیاسی کُرد، پس از ابلاغ تایید حکم اعدامش از سوی دیوان عالی کشور، با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری، خواستار حمایت بین‌المللی برای لغو این حکم شده است: سلام و درود بر هموطنان عزیز و همزبانان کُرد باغیرتم، من ناصر بکرزاده هستم و صدای من را از زندان مرکزی ارومیه می‌شنوید. شاید این آخرین صدای من باشد. من فرزند ملا منصور هستم، ۲۶ ساله هستم و دو خواهر کوچک‌تر از خودم دارم. در سن ۲۳ سالگی، زمانی که در اوج آرزوها و میل به زندگی بودم، دستگیر شدم. پدر و مادرم از روز اول دستگیری من تا امروز، هر روز مرده‌اند و زنده شده‌اند. غم دوری و فراق، بر روی دوش‌شان سنگینی کرده و در اوج جوانی، پیر و شکسته شده‌اند. زمانی شاد بودند و آرزو داشتند تک‌پسرشان را در لباس دامادی ببینند. چند روز پیش از دستگیری‌ام قرار بود به خواستگاری برویم و اکنون ۴ سال است که آن دختر در انتظار من مانده است. همین الان هم که چند ساعت است خبر تأیید حکم اعدامم را شنیدم، نمی‌دانم چطور به او زنگ بزنم و بگویم که حکم من تأیید شده و قرار است اعدام شوم. پس از پایان تحصیلات مدرسه، با توجه به تصمیم پدرم و علاقه‌ای که خودم داشتم، شروع به تحصیل در مدرسه علوم دینی صلاح‌الدین ایوبی پیرانشهر کردم. پس از دو سال درس خواندن، به دلیل شرایط خانواده، تصمیم گرفتم بخشی از بار مسئولیت را از دوش پدرم بردارم و یک مغازه فروش موبایل در ارومیه راه‌اندازی کردم. در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۲ دستگیر شدم و به مدت ۳ ماه در سلول انفرادی اطلاعات سپاه نگهداری شدم و تحت شدیدترین شکنجه‌های روحی قرار گرفتم. شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه پس از دو جلسه دادگاه در تابستان ۱۴۰۳، در پاییز همان سال بدون ارائه دلایل و مستندات کافی، حکم اعدام من را صادر کرد. این حکم در فروردین ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور، با توجه به نبود شواهد و مدارک قانونی، نقض شد. پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه ارجاع داده شد، اما همان دادگاه برای بار دوم، در سایه جنگ ۱۲ روزه، دوباره حکم اعدام صادر کرد. این حکم نیز بار دیگر در پاییز ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور نقض شد و بی‌گناهی من مورد تأیید قرار گرفت. با این حال، پرونده برای سومین بار به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه بازگشت ولی متأسفانه به دلیل شرایط کشور در دی ماه ۱۴۰۴، برای سومین بار، حکم اعدام من، بر اساس نامه‌ای که از دفعات قبل کپی شده بود، صادر شد. این حکم امروز صبح از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور و در شرایط جنگی حاکم بر کشور، تأیید شد. شنیدن حکم اعدام شاید برای بیشتر مردم قابل درک نباشد، اما این حکم طوری است که هیچ کس و هیچ چیزی نمی‌تواند آن را تحمل کند. اعدام مرا کشت، متلاشی کرد و هر لحظه مُردن خودم را می‌بینم و خانواده‌ام را هم از پای درآورده است. از کنار این نامه اعدام راحت رد نشوید، امروز نوبت من است و فردا نوبت فرد دیگری. از هموطنان عزیزم، از کُردهای با غیرت در داخل کشور و هر جای دنیا، و از ماموستاهای آیینی که من از طلبه‌های آن‌ها بوده‌ام، خواهش می‌کنم صدای بی‌صدای من باشند. صدای مرا به گوش سازمان‌های حقوق بشری، از جمله عفو بین‌الملل، و کل جهان برسانند. ارومیه با کل ایران فرق دارد. این را از صمیم قلب می‌گویم: نخستین «جرم» من کُرد بودنم بود و پس از آن، سنی بودنم. به داد من برسید. من نه اولین نفر هستم و نه آخرین نفر خواهم بود. ناصر بکرزاده ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ زندان مرکزی ارومیه

فارسی
0
14
49
4.7K
دنـ✊🏻ـان retweetledi
Mahdi
Mahdi@Waelsaffah·
بنا به گزارشهاي رسيده از شهر احواز، مبارزان عرب در چندين نقطه از شهر احواز حملات مسلحانه به نيروهاي سپاه و پايگاههاي سركوبگران بسيج انحام داده اند و صداي تيراندازهاي شديد و ممتد به مدت ساعتها فضاي شهر احواز را برگرفته است. #ايران
فارسی
0
13
36
2.2K