Davíð Roach

I would very much like to go a day without having to encounter the word “trauma.” We focus so intently on this concept to our detriment, at the expense of our resilience.

Ég djókaði einhvern tímann að ég ætlaði að vera slutty Guðbergur Bergsson á hrekkjavökunni. Svo er bara til ljósmynd af nákvæmlega því:

Stellan & Kidman kveikja sér í sígó. Tríerinn flissar. Þegar blaðamannafundir voru kúl.

@Kiddi Ekki gleyma Enok heldur, fuccboi þjóðarinnar

Hver er ábyrgð fjölmiðla sem hafa klínt þessum Kleina framan í okkur endalaust undanfarin ár? Manni sem er ekki þekktur fyrir neitt nema ofbeldi og glæpi? Hversvegna var verið að hampa honum svona mikið?

Gervigreindin er Non-non-binary

The Case for Childhood Boredom. A strange thing has quietly disappeared from childhood. Boredom. For most of human history, boredom was unavoidable. Childhood unfolded in long, uneven stretches of time that nobody bothered to organize. Summer afternoons drifted by without a schedule, car rides lasted hours with nothing but the passing landscape, and children spent entire days outside with only a loose instruction to be home before dinner. And something curious tended to happen in those empty spaces. Children invented things. A stick became a sword, and then a fishing rod, and then, without warning, a wand capable of defeating imaginary monsters. A patch of grass became a battlefield. A cardboard box became a spaceship. Entire worlds emerged out of nothing more than idle time and a restless mind. Neuroscientists now understand that the brain behaves differently in those moments. When external stimulation fades, a network deep in the brain called the default mode network begins to activate. It is the circuitry associated with imagination, memory integration, and abstract thinking. When the mind has nowhere specific to go, it begins to wander, and while it wanders it starts connecting dots that rarely meet during structured activity. Creativity often lives in that wandering. Modern childhood, however, has undergone a quiet redesign. Empty time has been steadily replaced with organized activity. Sports leagues, tutoring sessions, music lessons, enrichment programs. Even the small gaps between activities tend to be filled with screens engineered with extraordinary precision to eliminate boredom the moment it begins to appear. Parents worry when boredom surfaces. A child announcing “there’s nothing to do” can feel like a problem waiting to be solved, a signal that the environment lacks sufficient stimulation. But boredom is simply the brain beginning a different mode of operation. The mind starts generating its own stimulation instead of consuming someone else’s. Look closely at the childhoods of unusually creative people and a pattern emerges. Steve Jobs spent long stretches wandering the neighborhoods of Silicon Valley, exploring electronics shops and experimenting in garages. Albert Einstein famously described hours of quiet daydreaming as a child, staring out windows and imagining physical problems in his head. J.K. Rowling began inventing elaborate stories long before she had any audience for them. Each of them had something that has become surprisingly rare. Psychological whitespace. Modern childhood often resembles a corporate calendar. Every hour accounted for. Every activity supervised. Every quiet moment quickly filled by a glowing rectangle designed by teams of behavioral scientists whose job is to make sure attention never drifts into silence. And yet many of the qualities parents hope their children will develop—creativity, resilience, independence—tend to emerge from precisely the conditions we have learned to eliminate. Unstructured time confronts a child with a deceptively simple problem. What should I do next? That question trains the brain in powerful ways. It forces the mind to generate ideas, to tolerate the mild discomfort of inactivity, and eventually to invent something interesting enough to fill the gap. Children who rarely encounter boredom often struggle to resolve it on their own. They wait. They look outward for stimulation rather than inward for possibility. Childhood boredom, in that sense, becomes a kind of workshop. It is the place where imagination practices building things from nothing, where the mind experiments freely without instruction, and where curiosity slowly learns how to entertain itself. Left alone long enough, the mind begins to wander. And wandering minds have a peculiar habit of discovering entirely new worlds.

Mér voru að berast þær frétt að páfinn sé kaþólskur. Getur þetta verið????

Iðnaðarmennirnir Okkar með Audda Blö á Sýn+ Auddi fer og hittir Magga á gröfunni í fyrsta þætti, tekur hádegishlé með honum og borðar Sóma samloku og Maryland kex, og í næsta þætti hittir hann Sigga pípara og fær að sjá afhverju hann mætir seint í verkefni.

Og verðlaunin fyrir besta nýja hlaðvarpið fær....... Löfkastið!

Fara skúringakonur einhvern tímann í kulnun? Eða er bara svona rosalega erfitt að vera millistjórnandi

Það eru bara tveir Írar, Liam og Ian

Ég að mæta partý: "Ætlaru að setja þessa kippu rakleiðis í kulnun lagsmaður" 🥳

Er í skotlandi og ætla ég að halda mitt eigið bakgarðshlaup. Á 60 mín fresti þarf eg að drekka 6 bjóra, láta berja mig 3x og pissa i mig 1x. Verður gaman að sjá hvað ég tóri í margar klukkustundir

Leo í Whats Eating Gilbert Grape er undantekningin sem sannar Never go full retard regluna

Að gefnu Gen Z tilefni: Geðsjúkdómur ≠ persónuleiki

@itgeorgs Rakel Sveinsdóttir og "Fréttir af mannauðsmálum"-dálkurinn hennar á Vísi er stöðug uppspretta kjánahrolls

Ætla að taka daginn frá í að stúdera þessa grein og undirbúa mig fyrir Z-kynslóðina. Þessi verðlaunagrein er skrifuð með skáletri, feitletrun og svo eru svona bestu tilvitnanirnar settar fyrir miðju. Það gleymist reyndar að vitna í einhverjar rannsóknir en það er algjört aukatriði því þetta er þýtt frá erlendum stórmiðli. Hér er þráður fyrir 5 bestu setningarnar í þessari grein.

@kubeinid @GuTryggvi Sem er rétt. Og það merkilega er er að dóphagkerfið er miklum mun stöðugra heldur en raunhagkerfið. Ég segi við fáum bara Svedda Tönn framseldan frá brasilíu og skipum hann seðlabankastjórahttps://www.mbl.is/frettir/innlent/2022/06/10/engin_verdbolga_a_fikniefnamarkadnum/

@GuTryggvi Það eru einfaldlega gögn frá SÁÁ. Sjúklingar sem efu lagðir inn svara stuttri könnun hvað fíkniefni kosta

Væri gaman að vita hvernig Hagstofan mælir verðbreytingar á fíkniefnum?

Hvít kona í efri millistétt, sem vinnur við að messa yfir öðrum hvernig á að vera góð manneskja, fer í fegrunaraðgerð. Verður fyrir þeirri trámatíserandi lífsreynslu að heyra skoðanir sem eru andstæðar hennar. Skrifar grein um ‘forréttindafirringu’. Cant. Make. This. Shit. Up.

Gen Z hefur svona svipaða nálgun á geðsjúkdóma og afi minn á frímerkjasöfnun

@JonHelgiJonsson Hæfniviðmið í lesskilningi þarfnast frekari þjálfunar

@DavidRoachG Af hverju? Hverjum er ekki slétt sama um Ruv og bubba m.

Þessari þöggun íslenskra fjölmiðla á Bubba Morthens verður að linna