Haku🇮🇷

بیدار شو، همش یه خواب بود.

عدالتی در کار نبود. و گرنه جهان با کُشتن تو، پایان می گرفت.

نظر نامحبوب رویکرد هانا آرنت در فضای مبارزاتی ایران، نه تنها راهگشا نیست، بلکه می‌تواند مانند یک ترمز عمل کند! استفاده از نسخه‌های او برای عبور از بن‌بست فعلی، تخریب استبداد دینی و سرنگونی رژیم ج ا مانند این است که بخواهیم با یک نقشه راهنمای موزه، از یک میدان مین عبور کنیم.

توهم «تاثیرگذاری سیاسی» از طریق شبکه‌های اجتماعی ​بسیاری از ایرانیان خارج از کشور تصور می‌کنند فعالیت مستمر در توییتر (X) یا اینستاگرام، معادل لابی‌گری سیاسی است! در حالی که دیاسپورای یهودی، ارمنی یا کوبایی در آمریکا و اروپا روی صندوق‌های رای محلی و تأمین مالی کمپین‌های انتخاباتی تمرکز می‌کنند، بخش بزرگی از دیاسپورای ایرانی انرژی خود را صرف «جنگ‌های هشتگی» می‌کند. ​سیاست‌مداران غربی به لایک و ری‌توییت اهمیت نمی‌دهند! آن‌ها به قدرت سازمان‌دهی رأی‌دهندگان در حوزه‌های انتخابیه‌شان اهمیت می‌دهند. دیاسپورای ایرانی با وجود ثروت و تحصیلات بالا، هنوز یاد نگرفته است که چگونه سرمایه نمادین در فضای مجازی را به قدرت سیاسی ملموس در ساختار قدرت کشور میزبان تبدیل کند.

این روزها کتاب دست گرفتن برای خیلی‌ها شده نقاب. مخصوصا این رفقای چپ‌‌ متوهم که انگار کتابخانه شان ویترین کتابفروشی است! کتاب نمی‌خوانند که چیزی بفهمند یا دردی دوا کنند؛ کتاب می‌خوانند که بگویند: «ببینید ما چقدر از شماها بیشتر می‌فهمیم!» ​کتاب برای این جماعت، حکم همان برند ساعت یا مارک لباس را دارد؛ ابزاری برای پز دادن و پر کردن چاله چوله‌های شخصیتی. ته دلشان دنبال جواب هیچ سوالی نیستند، چون اصلا سوالی ندارند؛ این‌ها توجه می‌خواهند. ​دقت کرده‌اید چطور حرف می‌زنند؟ چطور پشت یک مشت کلمه قلمبه‌سلمبه و اصطلاحات ترجمه‌ای که خودشان هم درست نمی‌فهمند، سنگر می‌گیرند. چرا؟ چون می‌خواهند بین خودشان و دیگران دیوار بکشند. کتاب برای این‌ها یک جور زبان زرگری است که باهاش بقیه را تحقیر و سرکوب کنند که: «شماها تعطیلید و درک‌تان به سطح والای اندیشه ما نمی‌رسد.». طرف از ترسش یا از بی‌عرضگی‌اش، نمی‌تواند یک قدم عملی بردارد، بعد می‌رود کنج کافه می‌نشیند و زیر جملات «۱۹۸۴» خط می‌کشد که مثلا دارد مبارزه فرهنگی می‌کند. این دیگر اسمش آگاهی نیست، این «انفعالِ بزک‌شده» است. این سبک کتاب‌خوانی یک جور «خودارضایی فکری» است. طرف با چهار تا نقل‌قول دهان‌پرکن، وجدانش را آرام می‌کند که: «خب، من که سهمم را برای آگاهی جامعه انجام دادم!» ولی حقیقت این است که هیچ ساختار قدرتی از کسی که سرش توی کتاب است و دستش در جیب، نمی‌ترسد. رژیم‌ها اتفاقا عاشق این آدم‌های بی‌خطرند که به جای کف خیابان، توی جلسات نقد کتاب غرق شده‌اند. این‌ها کتاب نمی‌خوانند که زنجیرها را باز کنند، کتاب می‌خوانند که روی زنجیرهایشان نقش و نگار بزنند. کتابی که تهش به یک حرکت، به یک تغییر یا به یک «درد مشترک» ختم نشود، با کاغذباطله فرقی ندارد. فقط فرقش این است که این یکی، بوی «تفرعن» و «خودنمایی» می‌دهد. ​خلاصه اینکه، بین کسی که می‌فهمد و عمل می‌کند با کسی که می‌‌خواند تا پُز بدهد، فرسنگ‌ها فاصله است. اولی دنبال حقیقته، دومی دنبال توجه و خریدار برای ژست‌ها و آروغ‌های روشنفکری‌اش!

از "حذف چپ" می‌نالید؟! حقیقتی که از آن فرار می‌کنید این است: چپ در ایران حذف نشد، بلکه در آتش ایدئولوژی‌های خودساخته‌اش سوخت. چپ معتدل افسانه‌ای بیش نیست. این تفکیک مضحک بین چپ دموکراتیک و رادیکال، بزرگترین دروغ قرن است. تاریخ نشان داده که چپ همواره جاده‌صاف‌کن استبداد بوده است. شما همان‌هایی هستید که با شعارهای عدالت‌خواهانه، زیرساخت‌های مالکیت و آزادی فردی را تخریب می‌کنید و وقتی فضا غبارآلود شد، رادیکال‌ها از روی شانه‌های شما به قدرت می‌رسند. رادیکالیسم امروز، میوه سمی بذری است که شما دیروز کاشتید. آوردن نام کلمنت اتلی و اروپای پساجنگ در کنار وضعیت ایران، ناشی از یک جهل عمیق یا فریبکاری آگاهانه است. چپ در اروپا در بستر نهادهای دموکراتیک و احترام به حاکمیت قانون معنا پیدا کرد. اما چپ ایرانی همواره یک پای در نفرت از غرب داشته و یک پای در ستایش خشونت انقلابی. شما هیچ‌وقت ملی نبوده‌اید! قبله شما همیشه جایی خارج از مرزهای ایران (از مسکو و پکن گرفته تا آرمان‌های پوشالی انترناسیونالیستی) بوده است. وقاحت عجیبی می‌طلبد که مصائب اقتصادی امروز ایران را به راست افراطی نسبت دهید! اقتصاد امروز ایران دقیقا محصول همان تفکر چپ‌زده‌ای است که از دهه ۶۰ تا امروز، دشمنی با سرمایه‌گذاری، سرکوب بازار آزاد و توزیع رانت به نام عدالت را پیش برده است. الیگارشی امروز، فرزند خلف دولت‌گرایی و اقتصاد دستوری است که شما معماران فکری آن بودید. ​اینکه می‌گویید "اگر ما نباشیم، محور مقاومتی‌ها می‌آیند"، یک مغالطه کثیف است. اتفاقا هر دو سر این طیف، در یک نقطه به هم می‌رسند: دشمنی با آزادی فردی و تقدیس دولت همه‌کاره. چپ دموکراتیک شما، تنها روکشی شیک برای همان هسته سخت استبداد است. ​آینده ایران نه با "بازگشت چپ"، بلکه با "دفن همیشگی تفکر چپ" ساخته خواهد شد. جامعه ایران دیگر فریب بازی بد و بدتر شما را نمی‌خورد. اگر امروز صدایی علیه شما بلند شده، نه چپ‌ستیزی کور، بلکه بیداری عقلانی ملتی است که نمی‌خواهد دوباره به نام عدالت، آزادی‌اش را در مسلخ ایدئولوژی‌های شکست‌خورده ذبح کنید. ​مبارک خودتان باشد؛ این جنازه‌ای که سعی در احیای آن دارید، خیلی وقت است که بوی تعفن‌اش فضای فکری ایران را مسموم کرده است.

چپ‌گرایی چیزی جز «نهادینه‌سازی حسادت» نیست. چپ به جای بالا کشیدن ضعیف، به دنبال پایین کشیدن قوی است، برخلاف ادعاهای دهان‌پرکن‌اش درباره "عدالت"، عملا چیزی جز توزیع برابر فقر و بدبختی نمی‌خواهد. کل مانیفست چپ را می‌توان در سه کلمه خلاصه کرد: غارت افراد موفق. ​چپ، دشمنِ "لیاقت" است: آن‌ها می‌خواهند پاداش تلاش، نبوغ و ریسک‌پذیری یک کارآفرین یا متخصص را بگیرند و بین کسانی تقسیم کنند که تنها هنرشان "طلبکار بودن" از کل دنیا ست. ​چپ، ستایشگرِ "قربانی‌بودن" است: آن‌ها به جای تشویق به حرکت و مسئولیت‌پذیری فردی، به دنبال ساختن یک "جامعه توده‌ای" هستند که در آن دولت (ارباب جدید) برای همه چیز تصمیم بگیرد. چپ می‌خواهد تو را به یک مهره بی اراده تبدیل کند که برای هر لقمه نان، مدیون سیستم باشی. ​چپ، ضدِ واقعیت است: آن‌ها می‌خواهند با مهندسی اجتماعی و شعارهای تخیلی، قوانین طبیعت و اقتصاد را عوض کنند. نتیجه؟ هر جا پای چپ باز شد، آزادی از پنجره فرار کرد و جای آن را صف‌های طولانی نان، خفقان و فساد سیستماتیک گرفت.

خیلی ناراحتم خامنه ای پاشو‌ دوباره بمیر.

اینها میکشن و میکشن و میکشن ولی بلاخره یه روز تو اون اقیانوس خونی که راه انداختن خودشونم غرق میشن.

درگیر این که چپ هستید یا راست نباشید. اگر خط فکریتون باعث رضایت و موندگاری آخوند میشه بدونید خونشور و حرومی هستید‌. بقیه اختلاف نظر ها به وقتش حل میشه.

@behrang_sohrabi ببخشید مثل بعضی‌ها کودن نبودیم که با هشتگی که راست از پایگاه اومده و یه خروار سایبری دارن ازش استفاده میکنن و در نهایت هم یه عالمه مجاهد هم از سر و کولش بالا رفتن همراه نشدیم.

Whether or not Europe stands with us, whether or not your journalists do their jobs, whether or not your politicians demonstrate the courage to act, I will fight for my people and my country.

حالا اگه این رنگ‌پاشی و خُل‌و‌چل بازی‌ها از سمت ما صورت می‌گرفت می‌شدیم وحشی و قوم تاتار و تروریست. اما چون یحتمل چپ‌ها انجامش دادن پس قاعدتاً یک حرکت اعتراضی صلح‌آمیزِ نمادینِ پراگرسیو هست که به بی‌خطر‌ترین شکل ممکن حرفای زیادی رو بیان می‌کنه.

@firstzorba1 @Baharak_Irani منظورتون تیم خود شاهزادس؟؟

@Baharak_Irani مستند بهت میگم این تیم عامدانه پروژه حذف ایشون رو استارت زده

جان شاه در خطر است. هشدار به تیم مزدوران اطراف شاه اگر مویی از سر شاه کم شود هیچکدامتان را زنده نخواهیم گذاشت. این چه تیم حفاظتی است که اجازه چنین اتفاق خطرناکی را میدهد ؟ اگر به جای میوه، چاقو به سمت شاه پرتاب شده بود چه خاکی باید بر سر میکردیم؟؟؟ چرا باید تیم حفاظتی اجازه بدهد کسی به این راحتی امهم در حالت حمله به شاه نزدیک شود؟ چرا بعد از وقوع چنین اتفاقی انگار که هیچ خبری نشده و با ارامش کنار شاه راه میروید؟؟؟ اگر به جای ان گوجه یک شیشه سم یا اسید به سمت شاه پرتاب شده بود چه باید میکردیم؟ وقتی که اتفاق افتاد چرا همان ثانیه به سرعت شاه را به ماشین منتقل نکردید و کت را از تن ایشان خارج نکردید؟؟؟ پس این هیکل‌های بزرگ و قیافه خفن به خود گرفتنتان به چه دردی میخورد؟؟ چرا پس از وقوع اتفاق هیچکدام از محافظان خودش را سپر شاه نکرد؟ به چه حقی اجازه دادید با وجود تهدید ایشان همچنان در میان جمعیت راه برود؟ چرا کامران خوانساری‌نیا تا این حد راحت و بی تفاوت است؟ انهمه پولی که بابت حفاظت میگیرید خرج چه چیز مهمی میشود که نمیتوانید چهار تا محافظ حرفه‌ای استخدام کنید؟ چرا شاهی که امید یک ملت در بند است، در روز روشن، آنهم جلوی پارلمان آلمان هدف حمله قرار بگیرد؟ اصلا هیچ تصوری از جایگاه شاه و خطرناک بودن دشمنانش دارید؟ ننگ بر شما ،ننگ ابدی بر شما که اینچنین با آبرو و امید یک ملت بازی میکنید

@beehnam دموکراسی خواهان عزیز الان خفه خون‌گرفتن؟ پس روش های مبارزه صبح آمیز و مدنیتون کجا رفت؟؟؟؟؟؟ همین قد چیپ و آشغالین همگیتون.

حمله به شاهزاده رضا پهلوی در برلین

خب شاهد رفتار دموکراتیک مخالفان شاهزاده هم هستیم، شکر. ببینیم حمله به شاهزاده با رنگ رو محکوم میکنن یا زبونشون باز قدرت تکلم رو از دست میده و توی کونشون فرو میره.

جدی تا دیدین پهلوی جایی دعوت شده بهش حمله فیزیکی کردین، در حالیکه این همه سال با مقامات ج‌ا که همه جا میرفتن کاری نداشتین؟ کاملا معلومه که «مبارزه مدنی» رو هم فقط در مقابل آخوند تجویز میکنید و فردای آزادی که مخالفینتون رای بیارن دیگه اعتقادی به مبارزه مدنی هم ندارید.

زن ستیزی و هتک حرمت و تحقیر زن ، با هشتگ زن زندگی آزادی پایان تراژیک یک شعار توسط مدعیان از دموکراسی بگو

چه‌قدر باید قحبه باشی که به کسی که اینترنتو نزدیک به 55 روزه قطع کرده چیزی نگی و پاچه پهلوی رو بگیری؟ حالا فهمیدید اینایی که عادی‌سازی می‌کنن کیا هستن و چرا به‌شون می‌رینم؟

از این دنیا واقعا خوشم‌ نمیاد.

درس خوند، پرستار شد، کوهنورد شد، عاشق شد، مادر شد، به قتل رسید، به جنازه‌اش تجاوز شد، سند تجاوز به جسدش رو برای همسرش فرستادند، همسرش خودکشی کرد. داستان زندگی یک زوج جوان، با وجود جمهوری‌اسلامی. #صالحه_اکبری