پیام از داخل ایران: سلام خوبی؟ تا اینترنتم وصله این پیام رو میدم چون هر لحظه امکان داره که قطع بشه اینو دارم به عنوان کسی میگم که امروز از ساعت ۴:۱۴ صبح تا ۶:۳۷ زیر بمباران و موشک و کلی سروصدای انفجار بوده دیشب تو سطح شهر بودم شهری که توش بزرگ شدم ویران ویران شده نقطهای نیست که نخورده باشه قلبم به درد اومده؟ اره ولی لحظهای که سپاه و ستاد رو زدن جنازه هاشون رو گذاشته بودن کنار خیابون و روشون پتو سربازی کشیده بودن اون جا فقط اومد تو ذهنم که چاهکن همیشه خودش ته چاهه حداقل بچه های ما رو توی دیماه با ماور مشکی تحویل دادن اما خودشون😒 هر از گاهی میرم توییتر میبینم که یه عده دارن ناله میکنن و هی زیرساخت زیرساخت میکنن برامون ولی من مطمئنم اگه شرایط عوض بشه با اون نوابغی که توی اوین داریم با اون بچههایی که من توی دیماه دیدم که چجوری بازوهاشون قدرت داشت که ده نفری در کرکرهای بانک و افق کوروش رو باز میکردن،دوباره تموم این زیر ساخت ها رو میسازیم دوباره شهرمون رو آباد میکنیم ولی الان یه خواسته از شما بچههایی که خارج از ایرانین دارم اونم اینه که همینجوری اخر هفته ها رو ادامه بدین همونجوری که صدامون بودین الانم صدامون باشین یه کاری کنین دنیا بفهمه که بجز توله های اخوند و سپاه و نظام هیچ ادم عادی از این شرایط نترسیده هیچکس ناراضی نیست همه خوشحالن با هر صدای انفجار با امید به اینکه قراره ازاد بشیم همه خوشحالن از دنیا بخواهین که مارو با این ادمها دوباره رها نکنن و برن اینا بعد از جنگ ۱۲ روز اونقدر وقیح شدن که اتفاق دیماه رقم خورد و با همه ابعاد اون غمی که به دلمون بود شوخی و بازی روانی راه انداختن نذارید صدامون خاموش بشه همه مردم عادی خواهان ادامه این جنگ و رسیدن به اهدافشن
