Felicità☼𓃬

مصدق: خائن یا ناتوان؟‌‌‌‌‌ وقتش رسیده که بت‌های ذهنی را بشکنیم. سال‌هاست رسانه‌ها و جریان‌های چپ و به‌ظاهر ملی‌گرا از «مصدق» یک قدیس ساخته‌اند. اما اگر با عینک حقیقت و اسناد تاریخی به ماجرا نگاه کنیم، با چهره‌ای روبه‌رو می‌شویم که عملاً تیشه به ریشه مشروطه و منافع ملی زد. دیکتاتوری زیر نقاب دموکراسی!‌‌ مصدق بزرگ‌ترین ضربه را به رکن اصلی دموکراسی، یعنی «مجلس» زد. وقتی دید مجلس با خواسته‌های غیرقانونی‌اش مخالفت می‌کند، با یک رفراندوم مضحک و غیرقانونی، پارلمان را منحل کرد. قمار با نان مردم (شکست دیپلماسی نفت)‌‌ ملی شدن نفت یک آرمان بود، اما مدیریت مصدق یک فاجعه! او با لجاجت و رد پیشنهادهای بین‌المللی (مثل طرح بانک جهانی)، ایران را به بن‌بست کشاند. نتیجه؟ بایکوت نفت، صفر شدن درآمد ارزی و فقر مطلق برای مردم. جاده‌صاف‌کنِ چپ!‌‌‌‌‌ بزرگ‌ترین خیانت مصدق، باز کردن دست «حزب توده» بود. او از کمونیست‌های وابسته به شوروی به عنوان مترسک برای ترساندن غرب استفاده کرد، اما در واقع امنیت ملی را به حراج گذاشت و ایران را تا لبه پرتگاه سقوط برد. کودتا یا عزل قانونی؟‌‌ رسانه‌ها به شما می‌گویند ۲۸ مرداد کودتا بود. اما حقیقت این است: مصدق با انحلال مجلس، خودش را از مشروعیت انداخت. طبق قانون اساسی مشروطه، در غیاب مجلس، عزل نخست‌وزیر حق قانونی شاه بود. تمرد مصدق از حکم عزل، «تمرد علیه قانون» بود، نه دفاع از آن! پوپولیسم به جای سیاست‌مداری‌‌ مصدق متخصص شوهای تبلیغاتی، غش کردن‌های مصلحتی و گریه‌های سیاسی بود. او به جای حل بحران با منطق بین‌الملل، با احساسات توده‌ها بازی کرد. خروجی این رفتار چه بود؟ انزوای ایران، ویرانی اقتصاد و ایجاد شکاف در جامعه. فرار از مسئولیت‌‌ او در حساس‌ترین لحظات تاریخ، به جای تدبیر، با استعفاهای مکرر و ایجاد بحران‌های مصنوعی (مثل تیر ۱۳۳۱)، کشور را به آشوب کشاند تا ناتوانی خود در اداره مملکت را پشت نقاب «مظلومیت» پنهان کند. قهرمان‌سازی از یک شکست‌خورده، بزرگ‌ترین جفای رسانه‌ای به نسل امروز است.

جنبش زن‌ زندگی آزادی اولین جنبش فراگیر، امیدبخش و تا حدودی براندازنه‌تر از قبل خودش بود. اما به عنوان کسی که لااقل در خراسان از آبان ۹۸ (که اون موقع خودم ایران و در خیابان بودم) تا الان که در متن اعتراضات خراسان هستم جنبش‌های قبل از دی‌ماه در برابر اون شوخی هم محسوب نمیشن! -از نظر مشارکت مردمی و حضور مردم در خیابان، شهرهایی وارد صحنه‌ی خیابان شدن که تا الان در هیچ جنبشی حضور نداشتند یا خیلی کمرنگ بوده. گ(خصوصأ شهرهای خراسان جنوبی به دلیل بافت مذهبی‌تر تا حالا در هیچ جنبش ملی شرکت نکرده بودن. اما در دی‌ماه نه تنها شرکت کردند بلکه با جمعیتی هولناک هم شرکت کردند. میزان جمعیت اصلا قابل مقایسه با هیچ جنبشی نبود) شهرهایی مثل بیرجند، تایباد، گناباد، خواف، قائن و… که حتی یک ویدیو در جنبش‌های قبلی ازشون پیدا نمی‌کنید! -از نظر نوع مشارکت کنندگان هم این‌بار قشری وارد ماجرا شده بودن که مثل زن‌ زندگی آزادی مدنی‌محور نبودن! بچه‌های پایین‌شهری به میدون اومده بودن که پلیس‌ندیده نبودن! ترس نداشتن و با یه تیر هوایی در نمی‌رفتن! راه دفاع از خودشونم خیلی بیشتر بلد بودن! -از نظر پراکندگی فراخوان‌ها و اعتراضات برخلاف زن زندگی آزادی (که ۲،۳ روز در هر ماه بود و نیروی سرکوب با خیال راحت میتونست سازماندهی کنه)، به صورت مداوم، روزانه و بدون نقطه‌ی مشخص بود که همین باعث سردرگمی و استیصال سرکوبگرا شده بود. نیروهایی که در هوای سرد دی‌ماه ده روز به‌صورت شبانه‌روزی آماده‌باش بودند و فلج شده بودند! -از نظر مطالبه هم جنبش دی‌ماه (چه شما خوشتون بیاد چه نیاد) به دلیل اضافه شدن شعارهای ایجابی به جای فقط شعارهای سلبی، با جنبش قبلی قابل مقایسه نیست و حکومت می‌دید که کار با جمع‌آوری گشت ارشاد یا شل کردن تو ۴تا مسئله‌ی اجتماعی جمع نمیشه. مردم نظام بعدی‌شون رو هم مشخص میکردن توی خیابون. بله! به این دلایل کشتار دی‌ماه بی‌سابقه بود. چون برای اولین بار رسما ج.ا سقوط رو داشت نفس می‌کشید! یک‌عده هوا برشون داشته که چون در جنبش قبلی کشته کمتر بوده جنبش بهتری بوده یا اینا خیابون رو بهتر بلد بودن! نخیر آقا جان! دی‌ماه تجسم واقعی یک انقلاب تمام‌عیار و بی‌سابقه بود. #انقلاب_شیروخورشید #زن_زندگی_آزادی

حکومتی که ساقط نشد ولی زخمی‌تر و تندروتر شد، تخریب صنایع بنیادی کشور و زیرساخت‌های خدماتی، افزایش بی سابقه اعدام‌های انتقام جویانه، گسترش بیکاری، تورم لجام گسیخته، اقتصاد نابسامان جهانی ... پیشگویی‌هایی که مو به مو به واقعیت پیوستند، ناشی از این نبود که مخالفان جنگ، کارشناسان، و نهادهای نظامی و اطلاعاتی غرب فالگیر یا غیب‌گو بودند. آنها بر اساس نگاه به داده‌ها به این نتیجه‌گیری‌ها رسیدند نه بر اساس امیال و آرزوهای شخصی و‌ رویافروشی.

Whether or not Europe stands with us, whether or not your journalists do their jobs, whether or not your politicians demonstrate the courage to act, I will fight for my people and my country.

یعنی فردای روز واقعه روت میشه رو آسفالتی که خون بچه‌هامون روش ریخته راه بری و شادی کنی؟ وقتی فقط نشسته بودی و تماشا میکردی؟ #فراخوان_پنجشنبه_جمعه #جاويدشاه‌