Food Lover

Genuinely what’s the point of just posting stuff that ChatGPT churns out for you? Every single tweet…

مهاجرت از ایران شاید بزرگ‌ترین اشتباه زندگی شما بشود، این را نه از روی شعار می‌گویم، نه برای ترساندن کسی. از روی تجربه می‌گویم؛ تجربه‌ای که اگر یک نفر همان روزها صادقانه برای من تعریف کرده بود، شاید امروز مسیر زندگی‌ام فرق می‌کرد. به مهاجرت فکر می‌کنید؟ قبل از این‌که تصمیم بگیرید، فقط به عکس‌های اینستاگرام نگاه نکنید. به لبخندهای ساختگی، ماشین‌های قسطی، کافه‌های شیک و استوری‌های کوتاه اعتماد نکنید. پشت خیلی از این تصاویر، زندگی‌هایی هست پر از فشار، تنهایی، بدهی، اجاره، مالیات و ترس دائمی از عقب افتادن. زمان ما عده‌ای قبل از ما رفته بودند. با بدبختی زندگی می‌کردند، ولی به ما می‌گفتند همه‌چیز عالی است. ما هم ساده‌، باور کردیم. آمدیم و تازه فهمیدیم از چاله به چاه افتاده‌ایم. انگلیس، تازه یکی از بهترین کشورهای اروپاست. اما واقعیت زندگی برای خیلی از مهاجرها این نیست که در ذهن شما ساخته‌اند. خیلی‌ها اگر کمک‌های دولتی نباشد، سر ماه حتی توان پرداخت اجاره را ندارند. اجاره خانه می‌تواند ۱۲۰۰، ۱۵۰۰ پوند یا بیشتر باشد. قبض برق، گاز، مالیات، بیمه، رفت‌وآمد، غذا؛ همه چیز مثل سنگ روی سینه آدم می‌افتد. چند وقت پیش در مسیر رانندگی بین دو شهر در انگلیس، کنار یک غذاخوری ایستادم. جلوی مغازه شاید ۲۰ پیک موتوری ایرانی ایستاده بودند، منتظر این‌که کسی غذا سفارش بدهد و آن‌ها سریع ببرند تحویل بدهند. چند نفرشان مدام می‌رفتند سمت دستشویی و برمی‌گشتند. در قفل بود. سر صحبت را باز کردم. گفتم کاری از دستم برمی‌آید؟ گفتند: «اگر می‌شود وقتی غذایت را گرفتی، کد دستشویی را از فروشنده بگیر و به ما بده.» می‌دانید یعنی چه؟ یعنی حتی پول خرید یک سیب‌زمینی یا یک نوشیدنی کوچک را نداشتند که فقط کد دستشویی بگیرند. آن لحظه برای من از هزار سال تلخ‌تر بود. گفتم اکر ایران برگردید راحت تر نیستی؟ گفت چه کنم که ۱۳ سال منتظر اقامتم هستم، کسی نبود این‌ها را به ما بگوید. من دارم به شما می‌گویم. مهاجرت برای خیلی‌ها آغاز بدبختی است، نه پایان آن. اولش فکر می‌کنی از همه چیز فرار کرده‌ای؛ بعد می‌بینی گرفتار چیزی شده‌ای که حتی برگشتن از آن هم آسان نیست. اینجا اگر حقوقت بالا هم باشد، مالیات، اجاره و هزینه‌های زندگی بخش بزرگی از آن را می‌بلعد. خیلی‌ها با ظاهر آبرومند زندگی می‌کنند، اما از درون له شده‌اند. تنهایی، غربت، فشار مالی و حس عقب‌ماندن، آرام‌آرام آدم را می‌خورد. تازه آن‌وقت می‌فهمی در ایران، با همه سختی‌ها، چقدر چیزهایی داشتی که قدرشان را نمی‌دانستی: خانواده، رفیق، خانه، آشنا، زبان، خاک، حس تعلق. رویای دروغین به شما نفروشند. مهاجرت اگر آگاهانه، با سرمایه، مهارت واقعی، زبان قوی و برنامه دقیق نباشد، می‌تواند آدم را نابود کند. من آن چیزی را می‌گویم که کاش یک نفر سال‌ها پیش به من گفته بود: مهاجرت همیشه نجات نیست. گاهی فقط یک سقوط شیک‌تر است

The regime is desperate for face-saving wins to sell any deal at home. Watch for Iranian state media to frame restored access to these funds as a major U.S. climb-down. It’s not. Here’s why: These are proceeds Iran already earned, from oil sales to South Korea (~$6B) and electricity/gas exports to Iraq (~$10B+), that the Biden admin moved (as part of the release deal re US hostages taken by Iran) from inaccessible or less accessible banks/accounts into restricted local-currency accounts in Oman and Qatar at the request of Iran, designated only for humanitarian purchases. ~$6B (South Korea → Qatar): Oil revenues frozen in South Korean banks since 2018. Biden moved them to Qatar’s central bank in euros, into six restricted accounts. ~$1-2B+ (Iraq → Oman): Iraq’s unpaid (now way over $10B) debt to Iran for natural gas and electricity imports. U.S. waivers allowed Iraq to convert and route some of the funds to restricted Oman accounts. After Oct. 7: Biden asked banks to stop releasing funds from these accounts under massive Congressional pressure. Banks were asked to restrict Iraq/Oman disbursements too. The real distinction: Restoring humanitarian access = procedural restoration of what already existed before Oct. 7. These funds were never meant to be permanently frozen, they exist because the U.S. already determined this trade is non-sanctionable. If a deal makes these funds freely available beyond humanitarian limits, lifting the humanitarian-only restriction entirely — that is a genuine U.S. concession. Restoring pre-Oct. 7 access? A light lift. But the regime will sell it as a victory either way.