The Great
4.1K posts







لازم میبینم به خاطر مرور فصلهای درخشانی از کار روزنامهنگاری حرفهایام از ایشان تشکر کنم. البته این همهاش نیست. کمی بیشتر زحمت بکشند، نام چندین روزنامه و رسانهی دیگر را هم میتوانند ببرند. یک بار دوستی آمریکایی از من پرسید: «مگه چند سالته که در این همه روزنامه کار کردی»؟ گفتم ایران پر از روزنامهنگاران جوانی است که تمام این سالها، کولیوار از این روزنامهی توقیفشده به آن روزنامهی در آستانهی توقیف رفتهاند! سرِ تک تک روزنامهنگاران ایرانی سلامت که در آن هزارتوی سرکوب و سانسور و در همان روزنامههای ممکن و میّسر در داخل کشور میکوشند نوری بتابانند بر تاریکیها؛ به قدر فرصت و همتِ خویش و بهرغمِ مدیر مسئولان و صاحب امتیازانِ روزنامهها که ممکن است الزاما همداستانِ یکدیگر هم نباشند. دست هر کس را که در این شرایط در داخل ایران روزنامهنگاری کرده، صمیمانهتر و محکمتر میفشارم.













باورم نمیشدکه گروهی با پیراهنیکه برروی آن علامت ساواک چاپ شده برای «آزادی ایران»، «حقوق بشر در ایران»، «نه به اعدام در ایران»در اروپا بخیابان بیایند. ایا بیش از این میتوان به آزادی،حقوق بشر و ایجادنظمی دموکراتیک در ایران لبخند تمسخر زد؟ آیا پهلویسم میتواندبیش از این بیشرم باشد؟


















