⊹ Haku ⊹

#VVC_Commu ⊹ Hakuya ⊹ [ฮาคุยะ] “…..” “หนวกหู…เงียบหน่อย” ————————— 190 yrs | 72kg/185cm | เอลฟ์ | ทหารยาม | แพร์ (α) ————————— Doc : bit.ly/3vuDR5x

@VVC_AO1 หวังว่าจะไม่เป็นหวัดนะ? ความคิดนั้นหมายถึงตัวเขาเองหรือหมายถึงเธอ….ก็คงมีแต่เขาเท่านั้นที่รู้ (จบรูททท)

@VVC_AO1 น้ำเสียงห้วนเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าเฉยชาอีกครั้ง ไม่แปลกใจนักหากผู้มักคิดว่าเขานั้นช่างไม่น่าเสวนาด้วย เขาโค้งให้ทั้งคู่เล็กน้อยเป็นการบอกลาอีกครั้ง ช่างดูเป็นการเป็นงานเหมือนตอนเข้าเวรเสียเหลือเกิน เขาหันหลังเดินกลับเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีพี่ชายดูแลแล้ว +

โรลปิด | ลำธารในป่า |@VVC_AO1 วันนี้เขาเข้ามาหาวัตถุดิบบางอย่างในป่าแต่เพราะความไม่อยากเดินอ้อมเสียเวลาเลยเลือกที่จะข้ามลำธารเล็กๆเพื่อไปอีกฝั่ง และนั้นคือการตัดสินใจพลาด…ดันเหยียบหินลื่นตกน้ำที่ถึงจะเป็นลำธารตื้นๆแต่ก็เปียกไม่น้อย “….” ยังคงนั่งนิ่งในลำธารตำหนิตัวเองในใจ

@VVC_AO1 ทั้งตัวเปียกแถมยังเจ็บตัว การกลับบ้านไปพักผ่อนหาอะไรอุ่นๆกินคงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับแบบนี้ ไม่นานนักพวกเขาก็มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าบ้านหลังคาสีแดงตามที่อีกฝ่ายบอก เขาค่อยๆให้อีกฝ่ายลงยืนประคองไว้จนแน่ใจว่าอีกฝ่ายยืนได้มั่นคงแล้วจะไม่ล้มอีก “เช่นนั้น ข้าขอตัว”

@VVC_AO1 เขาเพียงแต่พยักหน้ารับรู้เส้นทางจะที่จะไปแม้อีกฝ่ายพูดเบาเป็นเพียงเสียงกระซิบ ดูเหมือนว่าคนให้อ้อมแขนจะกลายเป็นเหมือนก้อนขนอีกครั้งจากการที่เอาผมนุ่มมาบิดบังใบหน้า สองเท้าก้าวไปตามทางอย่างรวดเร็วไม่อยากเสียเวลาและคงจะดีที่หลุดจากสถานการณ์เช่นนี้ อีกฝ่ายก็คงไม่ต่างกัน +

@VVC_AO1 เขาช้อนตัวอุ้มแมร์ตรงหน้าอย่างง่ายดายด้วยใบหน้าเรียบเฉยที่ดูพร้อมจะไปเสียทุกเมื่อ แต่กระนั้นก็เบามือกับอีกฝ่ายเช่นเดิม “บ้านเจ้า … ไปทางไหน”

@VVC_AO1 ปฏิกิริยาอีกฝ่ายยังคงทำให้เขารู้สึกแปลกๆ ใบหน้าแดงก่ำและน้ำตาที่พร้อมจะไหลออกมาหากเพียงทำอะไรรุนแรงไปสักนิด ช่างน่า… ก่อนที่ความคิดบางอย่างชัดเจนเขากลับสะบัดไล่มันออกไปอีกครั้ง ก้าวเพียงครั้งเดียวก็ถึงตัวอีกฝ่าย “เช่นนั้น … ข้าก็ขออภัยอีกครั้ง” +

@VVC_AO1 หากประคองไปยังไงเสียก็ต้องโดนตัวอีกฝ่ายอยู่ดี แถมยังดูเป็นวิธีที่ช้าเสียจริงหากปล่อยให้อีกฝ่ายเดินเอง ความรู้สึกที่ว่าตัวเองเสียมารยาทมากพอแล้วกับความรู้สึกที่อยากรีบๆกลับเสียทีตีกันไปหมด “จะให้ข้าอุ้ม เจ้าขี่หลัง หรือจะให้ประคองไป?” สุดท้ายแล้วก็ถามเอาดื้อๆให้อีกฝ่ายเลือก

@VVC_AO1 เมื่อได้ยินคำตอบก็ค่อนข้างพอใจ ยังดีที่เซวียลี่ไม่ดื้อรั้นจะกลับเองทั้งๆที่ข้อเท้าเป็นแบบนั้น นอกจากหญิงสาวที่คิดไม่ตกแล้วเขาเองก็ยังยืนนิ่งว่าจะพาอีกฝ่ายกลับบ้านอย่างไรดี ทางที่เร็วที่สุดและปลอดภัยต่ออีกฝ่ายก็คงต้องอุ้มไปหรือขี่หลัง … หากแต่นั้นอาจจะทำให้อีกฝ่ายอึดอัดน่าดู +

@VVC_AO1 “ข้าจะไปส่ง” การจะปล่อยให้อีกฝ่ายกลับบ้านคนเดียวคงไม่ดีแน่ในสภาพแบบนี้ หากอยู่ในหน้าที่การช่วยเหลือผู้คนก็เป็นหนึ่งในหน้าที่

@VVC_AO1 คำขอโทษอีกครั้งขอหญิงสาวทำให้เขาเงยหน้าขึ้นไปมองก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นใบหน้าแดงเรื่อนั้น ความรู้สึกหงุดหงิดในตอนแรกหายไปแทนที่ด้วยความรู้สึกแปลกๆ เขาอาจจะทำให้อีกฝ่ายอึดอัดก็เป็นได้กับการกระทำของตนเอง คิดได้แบบนั้นก็สลัดความรู้สึกแปลกๆนั้นทิ้งก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง +

@VVC_AO1 ชายผ้าถูกฉีกออกมาก่อนจะค่อยๆพันข้อเท้าให้อีกฝ่ายอย่างเบามือด้วยท่าทีเรียบเฉยเหมือนมันเป็นเรื่องธรรมดา “กลับบ้านไปแล้วหาอะไรเย็นๆมาประคบซะ” อย่างน้อยความเย็นของน้ำอาจจะช่วยได้บ้างในตอนนี้

@VVC_AO1 หลังอีกฝ่ายพูดจบก็ย่อตัวลงไปสำรวจข้อเท้าของอีกฝ่ายทันที เมื่อเห็นแผลเล็กๆและข้อเท้าที่บวมนั้นก็อดคิดไม่ได้อีกครั้งว่ามนุษย์หูสัตว์ตรงหน้านั้นแสนจะบอบบาง ความเงียบปกคลุมไม่นานก็มีเสียงหนึ่งดึงขึ้น แควกก +

@VVC_AO1 เขาไม่ได้สนใจกับการประท้วงเล็กๆของอีกฝ่ายและหากเขามองสักนิดคงเห็นแล้วว่าอีกฝ่ายหน้าแดงขนาดไหน ฮาคุเดินพาร่างในอ้อมแขนขึ้นจากน้ำก่อนจะค่อยๆวางเซวียลี่อย่างเบามือที่โขดหินแถวนั้น “….” ร่างสูงยืนนิ่ง ก่อนถามต่อออกไป “เจ้าเจ็บตรงไหน”

@Haku_VVC เสียงเล็กเปล่งถ้อยคำตะกุกตะกัก เจ้าตัวยิ่งดึงใบหูแสะเส้นปมขึ้นมา ปกปิดใบหน้าเล็ก ๆ จนแทบมิด “ ข้า—ข้าเดินได้….ท…ท่านจะหนัก เจ้าค่ะ… ” ยิ่งกล่าวคล้ายเสียงก็จะยิ่งเบาลงทีละน้อย จนสุดท้ายมันก็กลายเป็นเสียงบ่นอุบอิบไม่ได้ศัพท์ ดูคล้ายสัตว์เล็กที่โดนรังแกแต่ไม่มีทางสู้อยู่ชอบกล

@VVC_AO1 ฮาคุยะที่ไม่อยากเสียเวลานั่งแช่ในน้ำไปมากกว่านี้เมื่อตั้งหลักได้แล้วก็ตัดสินใจช้อนอุ้มอีกฝ่ายขึ้นจากน้ำ เกรงว่าหากขยับเองคงเจ็บตัวมากกว่าเดิม ‘ตัวก็แค่นี้ยังคิดจะช่วยคนอื่นอีก’ เขาคิดในใจเมื่ออุ้มร่างเล็กในอ้อมแขน

@VVC_AO1 สายตานิ่งดุขึ้นมาอีกครั้งหากเซวียลี่คงรับรู้หากกล้าเงยขึ้นมาสบตา เขาไม่ได้เจ็บอะไรนักยิ่งเป็นร่างกายที่ฝึกมาแล้วจากการเป็นทหารยาม ต่างจากอีกฝ่ายที่ดูจะ…บอบบาง หากเป็นอะไรขึ้นมาคงไม่ดีนัก “ข้าขออภัยเช่นกัน” ทั้งที่ทำเจ้าเจ็บตัวและเหตุการณ์ต่อไป +

—I told the moon your name. #VVC_Colorwheel (มาซะช้าเลย แต่ว่าได้ร่วมวงล้อสีเซินหลินมา🥺 จบคอมมูแล้วแต่อาโออิจะยังแอคทีฟอยู่เรื่อย ๆ ค่ะ อาจจะแอคทีฟกว่าตอนมูเปิด(…) ยังไงก็แวะมาทักทายกันได้เสมอนะคะ! )

#VVC_Colorwheel (ปั่นไฟลุกพรึ่บพรั่บมากสุดท้ายก็ออกมาจนได้ค่ะ>< ฝากจิ้งดำด้วยนะคับ✨)

#VVC_Colorwheel (ธีมเซินหลิน จึงขอเปลี่ยนจากฝึกนกหนูมาฝึกมังกือดูมั่งละกันครับ 🐉✨ ขอบคุณวงล้อสนุกๆให้ได้เล่นส่งท้ายกันนะคั้บบ)