Sabitlenmiş Tweet
雪丽 𝗫𝘂𝗲𝗹𝗶
118 posts
โรลปิด | ลำธารในป่า |@VVC_AO1
วันนี้เขาเข้ามาหาวัตถุดิบบางอย่างในป่าแต่เพราะความไม่อยากเดินอ้อมเสียเวลาเลยเลือกที่จะข้ามลำธารเล็กๆเพื่อไปอีกฝั่ง และนั้นคือการตัดสินใจพลาด…ดันเหยียบหินลื่นตกน้ำที่ถึงจะเป็นลำธารตื้นๆแต่ก็เปียกไม่น้อย
“….”
ยังคงนั่งนิ่งในลำธารตำหนิตัวเองในใจ
ไทย
@Haku_VVC ผู้เป็นพี่ปราดมารับทัน
“ อาโอะ? เป็นอะไร?—แล้วนี่ใครน่ะ? ”
ปลายเสียงออกอาการขู่ชัดจนเซวียลี่ที่น้ำตารื้นเพราะเจ็บต้องเอากำปั้นเล็ก ๆ ทุบเรียกสติสักที สถานการณ์ถูกย่อรวบสั้น สุดท้ายผู้เป็นพี่จึงส่งเสียง อ๋อ หันมาค้อมหัวให้เอลฟ์หนุ่ม
“ ท่าน—ฮาคุยะ? ขอบคุณที่ช่วยน้องสาวข้าขอรับ ”
ไทย
@Haku_VVC เธอบีบขอบตะกร้าคล้ายทำตัวไม่ถูก น้อมศีรษะลงอีกครั้ง “ ขอ—ขออภัยที่ทำให้ท่านลำบากด้วยเจ้าค่ะ ”
“ อาโอะ? ”
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นมาจากด้านข้าง, เป็นพี่ชายผู้เป็นพรานป่าที่คล้ายบังเอิญกลับมาพร้อมกันพอดี
“ พี่…… ”
ครึ่งกระต่ายตั้งใจจะขยับไปหาคล้ายลืมอาการที่ข้อเท้าตน โชคดีที่+
ไทย
@Haku_VVC ที่ถูกถนอมเป็นไข่ในหินแต่เล็ก การกล่าวเชิงขอให้แพร์ตรงหน้าอุ้มหรือแบกตนกลับนั้นทำให้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจไม่น้อย
“ ข…ข้า ” หล่อนกลั้นหายใจเอ่ยเสียงสั่น น้ำตาคลอพร้อมหยดอยู่รอมร่อ “ หากสะดวกท่าน…จะอุ้มจะแบกเช่นไรก็…ได้เจ้าค่ะ… ”
จนถึงตอนนี้ ใบหน้าจิ้มลิ้มนั่นก็แดงไปถึงคอแล้ว
ไทย
@Haku_VVC “ …… ”
เป็นคำถามที่ชวนให้น้ำท่วมปากเสียนี่กระไร
เซวียลี่เม้มปาก ดวงตากลมใสสั่นระริก, ความร้อนที่เพิ่งจะเบาบางแล่นกลับไปทั่วหน้า ครั้งนี้กระทั่งปลายใบหูสัตว์ก็แทบจะร้อนผ่าวขึ้นมาแม้ไม่น่าจะเป็นไปได้ในความเป็นจริง
ความจริงหล่อนก็เข้าใจที่มาที่ไปของคำถาม
—กระนั้นในฐานะแมร์+
ไทย
@Haku_VVC คนขี้ตกใจสะดุ้งจนไหล่ไหวเมื่ออีกฝ่ายยืนพรวดขึ้น, หล่อนเงยมอง สองมือเล็ก ๆ บีบชายกระโปรง—นึกอย่างตกประหม่าว่าหากบอกไปว่าเกรงใจจะกลายเป็นทำให้รำคาญแทนหรือไม่
สุดท้ายครึ่งกระต่ายก็ผงกหัวตอบเสียงเบา
“ ……ขอรบกวนด้วยนะเจ้าคะ ”
จะให้กะเผลกกลับบ้านด้วยตนเองก็ดื้อรั้นเสียเปล่าจริง ๆ+
ไทย
@Haku_VVC คนก้มหน้าก้มตาชะงัก—วินาทีเดียวกับที่เสียงแปลกปลอมนั้นดังแทรกความเงียบ
“ —!!? ” ใบหน้าแดงเรื่อนั้นปิดแววตกใจไม่มิด “ ท่าน ท่านฮาคุยะ—ผ้า…. ”
คนตั้งใจช่วยเหลือที่กลายเป็นคนถูกช่วยเสียเองอดไม่ได้จะรู้สึกแย่ในใจ กระนั้นก็ไม่รู้จะอุทธรณ์อย่างไรเมื่ออีกฝ่ายก็ทำไปเพื่อช่วยตนเอง+
ไทย
@Haku_VVC คนถูกถามนั้นก้มหน้า ฝังตัวเองลงในใบหูและเส้นผมเสียมิด, คิดว่าคงดีกว่าเงยไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายโดยตรง
“ คือ….. ”
มันใช้ความพยายามอย่างมากในการไม่ให้เสียงสั่นทีเดียว
“ ข้าคิดว่า ตรงขา…เจ้าค่ะ ”
หากสำรวจจะพบรอยแผลเล็ก ๆ และข้อเท้าบวมช้ำ, คงเกิดจากการล้มคว่ำและทับลงบนก้อนหิน
ไทย
@Haku_VVC เสียงเล็กเปล่งถ้อยคำตะกุกตะกัก เจ้าตัวยิ่งดึงใบหูแสะเส้นปมขึ้นมา ปกปิดใบหน้าเล็ก ๆ จนแทบมิด
“ ข้า—ข้าเดินได้….ท…ท่านจะหนัก เจ้าค่ะ… ”
ยิ่งกล่าวคล้ายเสียงก็จะยิ่งเบาลงทีละน้อย จนสุดท้ายมันก็กลายเป็นเสียงบ่นอุบอิบไม่ได้ศัพท์
ดูคล้ายสัตว์เล็กที่โดนรังแกแต่ไม่มีทางสู้อยู่ชอบกล
ไทย
@Haku_VVC มันใช้เวลาสักพักกว่าเซวียลี่จะประมวลผลได้ว่าตนเองอยู่ในอ้อมแขนของเอลฟ์
—การตระหนักรู้นั้นมาพร้อมสีแดงจัดกระจายไปทั่วสองแก้มและริมฝีปากเม้มแน่น อวัยวะตรงกลางอกเร่งจังหวะจนหนวกหู หญิงสาวคล้ายอยากขยับขดตัว ติดเสียที่ว่าร่างกายลอยอยู่กลางอากาศจึงทำไม่ได้
“ ท่าน—ท่านฮาคุยะ ”+
ไทย
@Haku_VVC ก่อนจะส่ายหน้า—และชะงัก เปลี่ยนเป็นผงกศีรษะน้อยนิด
“ เจ็บ...แต่ไม่มากเจ้าค่ะ.. ”
“ ท่านฮาคุยะต่างหาก...ขออภัยจริง ๆ เจ้าค่ะ ”
กระทั่งตอนกล่าวก็ยังก้มหน้างุดตามเดิม กระนั้นเมื่อจบประโยค, เจ้าหล่อนก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย-อย่างระมัดระวัง-กวาดสายตาคล้ายสำรวจว่าคนตรงหน้าได้แผลหรือไม่
ไทย
@Haku_VVC กระต่ายตัวเล็กหายใจเข้าลึกเฮือก หล่อนกลั้นหายใจ, นั่งนิ่งหลังเสียงนั้นขณะบีบมือตัวเองแน่นระงับอาการตกประหม่า ปล่อยให้อีกฝ่ายขยับร่างตัวเองลงโดยไร้อาการขัดขืน
หญิงสาวก้มหน้าคางชิดอก ไม่กล้าเงยขึ้นมองสีหน้าคล้ายเด็กที่กลัวผู้ปกครองตำหนิ คล้ายสะดุ้งเล็กน้อยกับเสียงถอนใจของเอลฟ์+
ไทย
(🌝 อุ้ย ตายแล้ว)
雪丽 𝗫𝘂𝗲𝗹𝗶@VVC_AO1
@Haku_VVC ตามสัญชาตญาณเอาตัวรอด เซวียลี่คว้าสิ่งที่ใกล้มือที่สุดกอดแน่น ไม่กล้าแม้แต่จะลืมตาจนเมื่อสัมผัสได้ว่าสิ่งที่เข้ากระแทกสรรพางค์กายมีเพียงหยดน้ำเย็นเฉียบและเนื้อผ้าเปียกชื้นแทนก้อนหินกรวดให้เสียเลือดอย่างที่นึกกังวล ดวงตากลมใสหรี่ขึ้นทีละน้อย เธอเงยหน้าขึ้นเมื่อสิ่งที่มองเห็นนั้น+
ไทย