Hóngwēi 👻 (ทวงโรลได้ฮะ โดนแกง)

#VVC_Commu “ไม่ว่าตัวเจ้าหรือข้า..” “ก็ไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินผู้อื่นว่าดีหรือเลว” 洪威 (Hóngwēi) หงเว่ย มนุษย์ l บอน l สัปเหร่อ 👻🩸🏮 Doc : bit.ly/3uFe7D0 Co-Role/Talk/Flirt > Dm 24/7

@VVC_Tyrell "ได้แน่นอนขอรับ กลางวันข้าเองก็ไม่ว่าง" เจ้าตัวตกลง ช่วงนี้ไม่มีงานยามวิกาลจึงค่อนข้างจะว่างก่อนจะแสร้งทำเป็นกุมหน้าอกเมื่อเจอคำพูดเสียดแทงนั่น "พูดแบบนี้หัวใจข้าชอกช้ำหมด" "ไม่อยากยอมรับแต่จริง แล้วท่านล่ะ?"

@Hongwei_VVC "นัดรึ ได้ซี เป็นเวลาค่ำได้หรือไม่ กลางวันก็มีการมีงานต้องทำ" มีเพื่อนนั่งด้วยย่อมดีอยู่แล้ว เขาไม่ขัดหรอก ได้ฟังเพลงเพราะๆด้วยแล้ว "เจ้าไม่ค่อยมีเพื่อนรึ?"

8.10 PM l บริเวณต้นไม้ประจำหมู่บ้าน เสียงขลุ่ยทำจากไม้ไผ่ดังขึ้นเป็นจังหวะเพลงที่ดูจะฟังแล้วรื่นหูนัก แต่มันกลับแฝงไปด้วยความเศร้าและคะนึงหาบางอย่าง โดยผู้บรรเลงคือชายหนุ่มที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ เขาหลับตาแล้วยังคงปล่อยให้ท่วงทำนองนี้ถูกขันขานต่อก่อนจะหยุดลง (+)

@Onuris_VVC "ได้สิ แต่อย่าคาดหวังมากก็แล้วกันนะ" "เครื่องหอมก็สามารถใช้ได้หลายแบบไม่ว่าจะตามครัวเรือนหรือพวกวิหารอาราม" เขาเองก็ได้ซื้อมันอยู่บ่อยๆ เพราะอาชีพของตัวเองที่ต้องเกี่ยวข้องกับพิธีกรรมแต่ว่าส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ตามแบบแผนนักจึงกลัวว่าอีกคนจะหวังไว้สูง "เจ้าเป็นคนขายแล้วชอบหรือไม่"

@Hongwei_VVC มองชายหนุ่มที่เขาลากมาสลับกับร้านกำยาน “ข้าค้าขายเครื่องหอม หากเป็นไปได้ก็อยากให้ท่านสัปเหร่อช่วยชี้แนะ” อีกคนคงมีความรู้เรื่องพิธีกรรมมากกว่าเขาเป็นแน่ “เกี่ยวกับธรรมเนียมปฏิบัติของชาวเซินหลิน” ชาวเซินหลินนิยมเครื่องหอมเป็นฐานลูกค้าชั้นดี หากได้ข้อมูลจากคนผู้นี้คงดีไม่น้อย

12.00 PM l กลางหมู่บ้าน ร่มทรงเฉพาะตัวของชาวทวีปเซินหลินถูกกางออกพร้อมร่างของชายหนุ่มในเสื้อกันหนาว ดวงตาทอดมองไปยันน้ำพุที่แข็งตัวเพราะอากาศเย็น "แบบนี้ข้าก็ขอพรไม่ได้น่ะสิ" บ่นพึมพำกับตัวเอง

@Lunar_VVC "ใช่มั้ยล่า อยากรวมจริงๆ" "ฮ่าๆ ท่านเองก็มีช่วงเวลาแบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย ข้าเข้าใจดีเลยครับการต้องกินขนมปังแข็งๆ นั่นแย่ขนาดไหน" แต่มันก็เป็นสิ่งที่กินเพื่อให้เขาเดินทางต่อไปได้แหละนะ ได้มาแลกเปลี่ยนเรื่องราวกันแบบนี้ก็ดูจะชอบไม่น้อยเลยทีเดียว

@Hongwei_VVC “ตายจริง ถูกแล้วล่ะ เงินน่ะทำได้ทุกสิ่งเลยนี่นะ” พยักหน้าเห็นด้วยกับอีกฝ่าย “สมัยค่าเดินทางได้กินขนมปังแข็งๆก็บ่อย แต่ก็นะ สมุนไพรของทวีปอื่นหากไม่ซื้อไว้ก็เสียดายแย่”

| โรลเปิด - แยกรูท | ร้านลูน่าโพชั่น | 09.00 น. | ลูน่ากระดึบตัวออกมากจากห้องพร้อมกับผ้าห่มคู่ใจของเธอเพื่อลงมาหน้าร้าน นานทีปีหน ที่เธอจะยอมลงมาเฝ้าร้านเองในยามเช้า แน่ล่ะ ก็เอริลาอีกแล้วน่ะสิ วันนี้ก็น่าจะเงียบเหงาเช่นเคย เธอคิดก่อนจะนั่งหลับในผ้าห่มต่อเหมือนเหมือนดักแด้

@Onuris_VVC "เจ้านี่มันหัวไวนัก สมกับเป็นสหายข้า" พึงพอกับคำตอบของอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก เมื่อใกล้ถึงที่หมายก็สอดส่องสายตาไปทั่วบริเวณ "มากี่ครั้งก็ยังคึกคักเหมือนเคย สมแล้ว" "แล้วเจ้ามีสิ่งใดที่สนใจอยู่ในใจรึไม่"

@Hongwei_VVC เมื่อได้รับคำตอบก็พยักหน้าตอบรับ “คงเป็นท่านงั้นสิ” ไม่ต้องเสียเวลาเดาให้ยากนักก็พอจะรู้คำตอบจากคนที่ชอบพูดจาหลงตัวเองอยู่แล้ว ฝีเท้าของคนเป็นพ่อค้าชะลอความเร็วลงเมื่อใกล้ถึงที่หมาย เสียงเซ็งแซ่จากการซื้อขายดังเข้าโสตประสาทมาแต่ไกล

@Lunar_VVC "ข้าเข้าใจความรู้สึกท่านเลย" "นอกจากเซินหลินก็ยิปซี วาโนะคุนิข้าไปแค่เพียงเรื่องานแต่ไม่ได้ลองไปเที่ยวจริงๆ สักที" กำลังคิดว่าชอบอันไหนที่สุดก็ดูเหมือนจะเลือกไม่ได้เลย หงเว่ยเริ่มวางมือจากสุรา คล้ายคนใกล้จะหลับเต็มที่ "แต่ละที่ผู้คนก็แตกต่างกันไป หากมีเงินก็อยากออกเดินทาง"

@Hongwei_VVC “อืม.. มันก็นานมากแล้วล่ะนะ แต่ข้าชอบทุกทวีปเลยน่ะสิ” ลูน่าเหม่อพลางนึกถึงแต่ละทวีป “แต่ละที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวนัก อย่างเซินหลิน ข้าได้สมุนไพรกลับมาเยอะแยะเชียว ส่วนยิปซีกับวาโนะคุนิหรือ.. ข้าจำได้เพียงอาหารอร่อยนัก” ว่าจบก็หยิบเหล้ามาดื่มต่อ “แล้วเจ้าล่ะ ไปมากี่ที่แล้ว?“

@VVC_Tyrell นึกขำขันกับคนทรง ช่างเป็นท่านหมอที่ทำตัวไม่เหมือนเลยสักนิดเดียว เขาปล่อยให้เสียงขลุ่ยก้องกังวานและในเวลาต่อมา บทเพลงก็ได้จบลง ครั้งนี้ไม่มีเสียงร้องแต่อย่างใด "ถ้าท่านชอบฟังแบบนี้ ไว้ครั้งหน้านัดกันดีรึไม่" "ข้าเองก็อยากได้เพื่อนด้วยสิ"

@Hongwei_VVC "ถ้าคุยได้กับทุกอย่างก็ดีสิ เดี๋ยวลองไปเป็นคนทรงเจ้าดู น่าจะรายได้ดี" เอลฟ์ขำคิกคัก ก่อนเงียบเสียงลงเพื่อรอฟังเสียงเพลงจากสัปเหร่อ บรรยากาศเป็นใจ สายลมมพัดโกรกเบาๆ

@Onuris_VVC ดูเหมือนว่าไอ้เจ้าคนหลงตัวเองก็คิดว่าอีกฝ่ายเห็นด้วยซะงั้น พอถูกถามกลับ เขาก็ลองนึกถึงสาเหตุในตอนนั้นดู "ถ้าข้าจำไม่ผิด...มันเป็นช่วงที่พายุเข้าน่ะ" "ผู้โดยสารหลายคนต้องออกมาช่วยลูกเรือกันทีเดียว แต่แม้ฟ้าฝนจะโหมกระหน่ำก็มีคนนึงที่ไม่เกรงกลัว เจ้าลองทายว่าเขาคือใคร"

@Hongwei_VVC ได้ยินคำยกยอก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ “นั่นสินะ คงเห็นด้วยกระมัง” ฟังแล้วดูจะเป็นการรับคำแบบขอไปทีเสียมากกว่า คำว่าเรือแตกนั้นดูจะดึงดูดความสนใจของคนเดินทางเป็นพิเศษ “ทำไมล่ะ ท่านรู้สาเหตุรึไม่”

@Lunar_VVC "ข้าอยากรู้ว่า...อืม..." "ในการเดินทางมาทั้งหมดท่านประทับใจครั้งไหนที่สุด" อีกฝ่ายอยู่มานานกว่าเขา จึงคิดว่าคงได้ไปมามากมายหลายที่ เจ้าคนรักการผจญภัยเช่นตนย่อมต้องอยากรู้ คล้ายกับเด็กน้อยที่รอฟังนิทานก่อนนอน

@Hongwei_VVC เจ้าของบาร์พยักหน้าพลางไม่ว่าอะไร หากไม่อยากเล่าลูน่าก็ไม่เซ้าซี้อะไร "เรื่ิองของข้าหรือ เจ้าอยากรู้เรื่องอะไรล่ะ" หากไม่ใช่เรื่องแปลกๆ ก็คงตอบได้แหละนะ

@Onuris_VVC "ก็จริงของเจ้า เพราะฉะนั้นตัวของข้าถึงได้ยากจะเลียนแบบและยากที่จะลืมเลือนยังไงล่ะ เห็นด้วยรึไม่" ชายหนุ่มดูจะหลงตัวเองไม่น้อยเชียวล่ะ ได้ยินคำถามก็พยักหน้าเป็นการบอกว่าเคย "แน่นอนสิ ไม่เช่นนั้นคงมาไม่ถึงนี่ "แต่ระหว่างทางเกิดเรือแตกด้วยล่ะ จนข้านึกว่าตัวเองจะจมน้ำเสียแล้ว"

@Hongwei_VVC คนโดนตบหลังรู้สึกเหมือนเป็นการตอกย้ำว่าตัวเองช่างไร้พลังงานขึ้นกว่าเดิม คนตรงหน้านั้นแรงดีแท้ “ร่าเริงเป็นสิ่งที่ดี แต่คงไม่ใช่ทุกคนที่ทำได้” กล่าวตามที่คิดก่อนมองไปยังท่าเรือที่ปรากฏขึ้นในครรลองสายตา “ท่านเคยนั่งเรือหรือเปล่า” ถามไปอย่างนั้นเองถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็มาจากเซินหลิน

@Lunar_VVC "แสดงว่าท่านนั้นมีความสามารถ เพราะไม่ใช่ว่าข้าจะติดใจฝีมือใครได้ง่ายๆ นะขอรับ" เจ้าตัวว่าก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ กับคำถามถัดมา หากลืมได้เขาก็คงมีชีวิตที่เป็นอิสระมากกว่านี้แท้ๆ เชียว "เรื่องของข้ามันน่าเบื่อจะตาย มาคุยกันเรื่องของท่านดีกว่า"

@Hongwei_VVC นัยน์ตาสีเหลืองนวลมองอีกฝ่ายเรียบเฉยไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรออกไป อืม ... ลืมอย่างนั้นหรือ ต่างจากเอลฟ์อย่างข้าเสียจริง "ข้าแค่อยากลองทำอะไรที่อาจารย์ชอบดู แล้วบังเอิญมันก็อร่อยจนเจ้ามาติดนี่ไง" "แล้วเจ้าเคยลืมได้บ้างหรือไม่?" มือเล็กๆเท้าคางกับโต๊ะมองอีกฝ่ายที่ดูแน่นิ่งไป

@VVC_Tyrell "ฮ่าๆ ข้านึกว่าท่านจะคุยได้กับทุกอย่างเสียอีก" "เล่นต่อก็ได้ขอรับ แต่ว่าข้าไม่ใช่ยอดฝีมือ หากมีผิดเพิ้ยนคงต้องขอภัยล่วงหน้า" เขาเองก็ต้องการเพื่อนอยู่เช่นกัน การมีคนรู้จักอยู่ด้วยยามนี้ก็ดีไม่ใช่น้อย จากนั้นจึงเริ่มเอาริมฝีปากแตะกับขลุ่ยไม้ไผ่อีกครา

@Hongwei_VVC "เอ๊า เราก็คน เหงาเป็น" เขาขำ "เป็นเจ้าดีแล้ว เราคงคุยกับภูติพรายไม่รู้เรื่องหรอก" ถือวิสาสะนั่งลงข้างๆ "จะเล่นอีกไหม? ใช่ เราอยากฟังอีก" พูดเองตอบเองหมด ไม่ต้องสงสัย

@Rentier_vvc (ได้เลยคับ! เหมียวน่ารัก) "สวัสดีขอรับ ท่านเรน" "กำลังคิดว่าจะไปหาอะไรดื่มอยู่พอดีเลย ไปด้วยกันมั้ย" เห็นว่ามีคนเข้ามาทักทายเขาก็ทักตอบ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วจึงชวนไปดื่มด้วยเสียเลย

@Hongwei_VVC (ขอเนียนรู้จักนะคั้บ🥺🫶💦) บังเอิญเห็นคนรู้จักเลยตีเนียนเข้าเดินเคียงข้าง “ จะไปไหนหรือครับท่านหง? ”

/ออกมาเดินเล่นไปเรื่อย/ /คิดว่าคืนนี้จะไปดื่มที่ไหนดี/

@Erica_VVC (😭 น่ารักมากเลยค่ะ)

"ดีใจที่เห็นท่านใช้ได้อย่างมิเขินอาย" 🌷❄️ ( ก่อนหมดเหมันต์ ขอเก็บตกภาพจากที่ ผปค ไปเวิ่นมาหลังไมค์หน่อยงับ 🫣🩵 ใกล้จบมูแล้ว ผมยังมีคนที่อยากเล่นด้วยเยอะแยะไปหมด ใครอยากเล่นกับเอริ dm มาได้เลยนะคะ ผปค เฟรนลี่มาก 🫶💗 )

@VVC_Tyrell "ท่านหมอขี้เหงากับเขาเป็นด้วยงั้นรึเนี่ย" ชายหนุ่มผู้แซวเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะเบาๆ กับคำชมเมื่อครู่ เขายกมือขึ้นตบลงที่นั่งว่างๆ ข้างตัวเป็นการบอกให้คนขี้เหงามานั่งด้วยกัน "ผิดหวังรึเปล่าที่เป็นข้า?"

@Hongwei_VVC “เอลฟ์ขี้เหงาที่เดินผ่านมาเฉยๆ ก็ได้ยินเสียงเพลงไพเราะ นึกว่าเป็นภูติพรายที่ไหนมาร้อง” “เลยกะว่าจะมาดูหน้าหน่อย ดันเป็นสัปเหร่อเสียอย่างนั้น” หันมองทางอื่น บรรยสกาศวังเวงเลยพอไม่มีเสียงเมื่อครู่นี้

@Nicolayla_vvc 'กระโดดกัด?' เขานึกทวนเงียบๆ หวังว่าจะไม่โดนยัยสาวข้างตัวกัดเอานะ "ข้าว่าคงใช่แล้วล่ะ เจ้าคิดว่าข้าจะเอื้อมไปส่งเจ้าตัวน้อยด้วยตัวคนเดียวถึงมั้ย" เอ่ยถามพลางมองความสูงของต้นไม้ไปด้วย

@Hongwei_VVC "อ่อ มันก็ใช่ แต่ถ้าเจอคนไม่จริงใจคุณพ่อก็บอกว่ากระโดดกัดมันได้เลย-- อ๊ะ นั่นมีนกบินมาอีกแล้ว ใช่ไหมๆ" นิโคเห็นนกตัวเล็กๆบินวนอยู่ไม่ไกลต้นไม้นักเลยเบาเสียงลงนั่งนิ่งๆ "ถ้าใช่ พ่อแม่มันคงจะเป็นห่วงน่าดู เหมือนจะบินวนหาแหนะ"

[เปิดโรล/แยกรูท] 8.15 เช้าอันสดใส หลังจากออกไปจ่ายตลาดยามเช้า ขณะเดินกลับบ้านก็ได้ยินเสียงแว่วๆ เหมืนนกร้องอยู่ข้างทาง แต่พอเดินไปดูกลับเป็นลูกนกที่นอนตัวสั่นอยู่ในพงหญ้าใต้ต้นไม้ นิโคอุ้มเจ้าตัวน้อยขึ้นมาพลางมองหารัง แต่ต้นไม้นั้นใบหนาเหลือเกิน... "เอ... อยู่ไหนน้า"

@Lunar_VVC ตอนแรกบรรยากาศก็ดูดีอยู่ พอถูกถามเหตุผลก็นิ่งไปชั่วขณะหนึ่งแล้วเอนตัวนอนราบไปกับพื้นไม้ตรงหน้า สายตามองขวดเหล้าที่ถูกสกัดมา "ข้าก็ไม่ต่างจากคนส่วนมาก ที่เลือกดื่มเพราะอยากลืมบางอย่าง" "ข้าอยากลืมให้หมด ลืมแม้กระทั่งตัวเองเป็นใคร แล้วท่านล่ะ?"

@Hongwei_VVC “หากเจ้าชอบ ก็ย่อมดี” เจ้าของร้านมองอีกฝ่ายที่หน้าเริ่มแดงขึ้นมาเรื่อยๆตามปริมาณการดื่ม “เจ้านี่ชอบเหล้าเสียจริง เพียงเพราะอร่อยเท่านั้นหริอ?” จู่ๆลูน่าก็เกิดสงสัยขึ้นมา เพราะคนตรงหน้าดูจะชอบดื่มของมึนเมาไปเสียทุกอย่าง

@Onuris_VVC "เรื่องธรรมดาน่า ถ้าไม่มีพลังงานก็ทำงานไม่ได้สิ" "เจ้าล่ะ ทำไมดูไม่กระปรี้กระเปร่า ยังหนุ่มยังแน่นก็ต้องร่าเริงเข้าไว้นะ โอนูริสเพื่อนยาก" ไม่พูดเปล่ายกมือขึ้นตบหลังอีกฝ่ายป้าบๆ แต่เขาออมแรงแล้วล่ะ ไม่งั้นน่าจะเสียงดังกว่านี้

@Hongwei_VVC เขาถอนหายใจน้อยๆแล้วออกเดินตามอีกคนไป เร่งจังหวะก้าวให้ถี่เร็วกว่าปกติ “ท่านนี่พลังงานล้นเหลือดีนะ” เห็นอีกฝ่ายออกอาการเริงร่าทั้งยังออกเดินอย่างเร็วรี่ก็อดที่จะเอ่ยปากออกมาไม่ได้

@VVC_Tyrell เสียงที่เอ่ยทักขึ้นเรียกให้ชายหนุ่มหันไปมองก่อนจะคลี่ยิ้มให้บางๆ แล้วส่ายหน้าเบาๆ "เปล่าหรอก ข้าพูดเพียงลำพังเฉยๆ น่ะ ตามประสาบุรุษผู้ขี้เหงา" "แล้วเจ้าล่ะ? ยามค่ำคืนเช่นนี้มาทำอะไรคนเดียวงั้นรึ?"

@Hongwei_VVC เขาเดินตามเสียงขลุ่ยมา ไพเราะทว่าโศกเศร้า สองเท้าเดินเบา แต่ก็ยังเกิดเสียงยามย่ำลงบนพื้นอยู่ดี "เจ้าคุยกับใครรึ" นั่งยองลงข้างๆอย่างสงสัย