هوالهو

برخلاف چیزایی که از دهه شصت به ما گفتن، اون موقع هم کسایی بودن که مخاطب رسانه‌های دشمن باشن، از متلاشی شدن سربازهامون شادی می‌کردن، و طرفدار حمله به ایران بودن. و سرنوشت این جماعت امروزی، متفاوت از سرنوشت روشنفکرهای اون زمان نخواهد بود...

آمریکاستیزی و چپ ایرانی امروز در میانه جنگی هستیم که پایانش ناپیدا و هزینه‌هایش برای ایران و ایرانی نامشخص است. این جنگ پایان راهی است که چپ ایرانی هشت دهه پیش آغاز کرد. دشمنی با آمریکا را چپ وارد ایران کرد. آمریکاستیزی در ایران یک پدیدۀ کاملاً وارداتی بود؛ مثل خود مارکسیسم که صفرتاصد وارداتی بود، پیامدهای اندیشۀ مارکسیستی نیز نتیجۀ همین واردات معنوی بود که توسط چپ‌های ایرانی و از سر شوروی‌دوستی انجام شد. در دهۀ ۱۳۲۰، دو دهه قبل از اینکه آمریکاستیزی به ذهن و زبان جناح اسلامی برسد، چپ‌های ایرانی بودند که آمریکاستیزی را از رفقای مارکسیست خارجی خود یاد گرفتند و به کف خیابان، به دانشگاه و مدرسه و به روزنامه‌ها و مجلاتشان آوردند. از قبل از ملی شدن نفت، حزب توده دشمنی با آمریکا را به خیابان‌ها، مطبوعات و دانشگاه برد. این پلاکارد ضدآمریکایی‌ برای زمانی است که هیچ چالشی بین ایران و آمریکا وجود نداشت. این چپ‌ها طرفدار کمونیست‌های کره‌ای بودند (طرفدار پدربزرگ همین دیکتاتوری کنونیِ کرۀ شمالی؛ اسپرم مقدس کره‌ای) و شعار «یانکی گو هوم» می‌دادند. حتی دولت مصدق تا روز آخر رابطهٔ خوبی با آمریکا داشت و بیشترین مذاکره در فضایی کاملاً دوستانه میان مصدق و آمریکایی‌ها سر نفت انجام شد. اما چپ توده‌ای به مصدق هم فحاشی می‌کرد و او را هم نوکر امپریالیسم آمریکا می‌نامید. پس از سقوط مصدق، نسل جوان طرفدار او تازه به جمع آمریکاستیزان پیوستند. همۀ عناصرِ آمریکاستیزی و غرب‌ستیزی که در طول دهه‌های بعد فراگیر شد و ایران را گرفت، ابتدا از مجرای چپ توده‌ای تبیین و ترویج شد. چپ مبدع "مرگ بر آمریکا" و عامل تثبیت آن بود. آنچه چپ توده‌ای کاشته بود، به همه‌جا نفوذ کرد و به اندیشه غالب بدل شد و در ۵۷ دولت را فتح کرد. چریک‌های چپ از سال‌ها قبل آرزو داشتند ایران ویتنام شود و اگر آن زمان ایران ویتنام نشد، چون زور چریک‌ها نرسید. اگر این دشمنی با آمریکا به نفع ایران بوده است که هیچ... اما کسی که خود را چپ می‌داند پیش از پیچیدن هر نسخه‌ای برای آینده ایران، اول باید تکلیف خود را با این سنتی که بیشترین هزینه را برای ایران داشته است روشن کند. این راه را شما گشودید، تبیین کردید و به دیگران یاد دادید و همیشه یا از آن دفاع کردید یا نسبت به پیامدهای آن ساکت بودید و همیشه اندیشه‌تان حول امپریالیسم‌ستیزی می‌چرخید که مصداقش هم فقط آمریکا بود. اول موضعی نسبت به این سنت خود بگیرید تا بعد بقیه حرف‌هایتان را بشنویم. از مهدی تدینی عکس از گتی‌ایمجز/۱۱ خرداد ۱۳۳۰ - تهران، ایران - پلاکارد یکی از پوسترهای ضد آمریکایی است که در راهپیمایی بزرگ ۱۰۰ هزار نفری کارگران و دهقانان حمل می‌شد؛ راهپیمایی‌ای که توسط حزب توده (حزب کمونیست ایران) در تهران برگزار شد. حزب توده در پوشش «جنبش صلح» و «سازمان ملی شدن نفت» فعالیت می‌کرد. این پلاکارد، عمو سام را در حال بیرون انداخته شدن از ایران به تصویر می‌کشد. نوشته‌ی روی بنر می‌گوید که «بنجل‌فروش‌های» آمریکایی ۲۰۰ هزار تن مواد نگهدارنده، یک میلیون عروسک و غیره را وارد کشور می‌کنند. امروز پرزیدنت ترومن از مصدق، نخست‌وزیر ایران، درخواست کرد تا با بریتانیا بر سر ملی شدن میادین نفتی ایران و انگلیس مذاکره کند.