Foggy ✒️📃🥀

[ เช้าวันหนึ่งในสวนด้านหลังคฤหาสน์ | หมู่บ้านเพนชอว์ ] แสงอาทิตย์อ่อนส่องผ่านซุ้มไม้เลื้อยที่ปลูกเรียงรายเป็นแนวยาว กลิ่นหอมจางของลาเวนเดอร์ลอยมากับสายลม หญ้าใต้ฝ่าเท้าเย็นเฉียบจากน้ำค้างที่ยังไม่ทันระเหย และในกลางลานโล่งของสวนแห่งนั้น เสียงดาบฝึกกระทบกันก็ดังขึ้นเป็นระยะ ลีรอยยืนนิ่ง มือขวากระชับดาบฝึกอย่างมั่นคง ดวงตาสีเขียวอมเทาทอดมองอีกฝ่าย ชายร่างสูงในชุดฝึกสีเข้ม ท่าทางผ่อนคลายแต่แฝงไว้ด้วยแรงกดดัน แอนโทนี เสียงนกร้องแผ่วเบาในพุ่มไม้ แต่แล้วเสียง ‘สวบ’ ของฝีเท้าบนหญ้าก็แทรกขึ้นในวินาทีที่ดาบเล่มหนึ่งเคลื่อนไหว การปะทะเริ่มขึ้น ดาบทั้งสองเล่มเฉียดกันในมุมเฉียบคม ลีรอยโน้มตัวหลบการโจมตีแรก พลิกข้อมือสวนกลับในจังหวะพอดี ดาบกระทบกันดัง เคร้ง! เสียงโลหะสะท้อนในสวนที่ยังเงียบสงัด ทั้งสองเคลื่อนไหวอย่างมั่นคง ก้าว ถอย หลบ และสวน— ทุกท่วงท่าเหมือนบทร่ายรำที่ฝึกมาอย่างชำนาญ การปะทะของพวกเขาไม่ได้เน้นแรง หากเน้นจังหวะ ความแม่นยำ และการอ่านกันอย่างเงียบงัน เหงื่อบางหยดเริ่มผุดตามขมับทั้งสองคน ไม่ใช่เพราะเหนื่อยล้า แต่เพราะสมาธิที่ยาวนานไม่มีช่องว่างให้หายใจลึก ดาบของลีรอยเคลื่อนต่ำก่อนสอดขึ้นจากมุมที่คาดไม่ถึง ปลายสัมผัสข้างเอวของอีกฝ่ายเล็กน้อย เสียงฝีเท้าหยุดลงพร้อมกัน ร่างทั้งคู่ยืนนิ่งใต้แสงแดดที่เริ่มส่องแรงขึ้นอีกนิด เสียงหอบหายใจเบาๆ แต่ไม่แสดงความรู้สึกใดบนใบหน้านัก ก่อนจะลดดาบลง และถอยห่างกันคนละก้าวราวกับบอกว่าพอแค่นี้สำหรับเช้านี้ สายลมยามเช้าพัดผ่านพอดี พาเอาเสียงใบไม้ไหวกลบเสียงหัวใจที่ยังเต้นแรงจากการประมือ ทั้งสองยังคงยืนอยู่ในความเงียบนั้น— ก่อนที่รอยยิ้มบางจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างพอใจ ต่างเข้าใจกัน โดยไม่ต้องเปล่งถ้อยคำใด