Lucas

[หอพักที่ 2] รุ่งรดิศ สุขสวัสดิ์ | ลูคัส (20) เอกกีฬา ปี 3 jpst.it/32Asl (โคได้อยากไปอยู่ในชีวิต)

@JPY_Kemtis @JPY_Kewalin @JPY_Pugan หัวเก๋ไม่ว่างละ กุไม่ยีแล้วกัน— “เก่งแล้วพวกมึง” “เก่งมาก” “ขอบคุณที่ตอนนี้ก็ยังอยู่ด้วยกัน” ยิ้มมองทั้งสามคนอะแหละ

@JPY_Kewalin @JPY_Lucas @JPY_Pugan กอดไว้แน่น เอาคางเกยหัว "..กูบอกพวกมึงไปหมดแล้ว" "ไม่ว่าจะจบยังไง ก็อยู่ด้วยกันนะ" ไม่ว่าจะในรูปแบบไหน

@JPY_Kemtis โดนเตะมาก็หัวเราะ โดนเตะสองรอบละ— รอคุณแล้วเดินกลับกัน “ป่ะ กลับกัน” กลับหอ กลับไปโลกที่ควรอยู่ กลับบ้าน (ปิดรูททท ขอบคุณพี่ทิช)

@JPY_Lucas หรี่ตา "ไม่รับฝาก กลับไปทำเอง" ลุกตามแล้วเตะตูดไปที "กลับกัน"

[13/01 | 16.40 น.] เดินมาที่สนามฟุตบอล ล้มตัวนอนบนพื้นหญ้า มองท้องฟ้าที่ไม่มีแม้แต่ดาวในตอนนี้

@JPY_Kemtis “พี่มึงก็รีบกลับรีบตื่นไปกินด้วยกันด้วยนะ” ลุกขึ้นบิดขี้เกียจละ “อย่าทิ้งกัน” “แต่ถ้าไม่เห็นกุก็ฝากกินเยอะๆด้วย” (??)

@JPY_Lucas กลายเป็นก้อนหัวฟูสองก้อน- "แดกทุกอย่าง" (...) "พาเก๋ตะลอนเที่ยวที่มันอยากไป" "ไปกับพวกมึงด้วย"

@JPY_Kemtis “อือ เดี๋ยวกลับแล้วจะไปพร้อมกระเช้าผลไม้ใหญ่ๆเลยจ้ะ” ยีหัวกลับแบบหมั่นเขี้ยว— “แล้วกลับไปอยากทำไรต่ออะ”

@JPY_Lucas "เอาอุ่นแบบก่อนมาเลยไหมละ" หัวเราะ นึกถึงตัวเองที่ป่วยก่อนหน้านี้แล้วก็นึกขำ แต่ก็ "เออ อย่าลืมมากอดแล้วกัน" ยีหัวไอลูกหมา

@JPY_Kemtis @JPY_Pugan เดินมาจากทางตึกแพทย์ นั่งรอด้วย

@JPY_Pugan นั่งรออยู่ข้างๆเหมือนทุกครั้ง

@JPY_Kemtis ปล่อยให้โยกเยกไปสักพักแล้วถึงผละออกมานอนแผ่ที่ข้างๆตามเดิม “กลับไปก็ตื่นมาตัวอุ่นๆได้แล้วนะ” “กอดทีมันหนาวอะ” หัวเราะบ้าง

@JPY_Lucas ลูบหัวคนในอ้อมแขน โยกเยกตัวไปมาเหมือนกล่อมเด็ก "อือ ร้อนก็มากอดได้" หัวเราะเบา "โอกาสพิเศษ หาได้แค่ที่นี่นะ"

@JPY_Tin มองจดหมายที่ถูกยื่นมาให้อยู่นานเหมือนกำลังชั่งใจที่จะรับ …. “ขอบใจ” สุดท้ายก็ยื่นมือไปรับมา คงไม่ได้พูดอะไรอีกแล้วเดินออกมาตรงไปที่ไหนสักที่ (ขอบคุณไปรษณีย์ติณณ์ที่เอามาส่ง)

@JPY_Lucas คนถูกถามกำลังชั่งใจ เดาไม่ถูกหรอกว่าคุณรู้หรือยังว่าคนสำคัญเหล่านั้นเป็นเพื่อนสนิทตัวเอง... ถอนหายใจออกมา "ลองดูเองดีกว่า" ยื่นกระดาษในมือให้ บนนั้นมีคำว่า 'คัส' เขียนไว้ด้วยลายมือที่คุณก็จำได้ดี ลายมือของปลายฝัน

[สักช่วงเวลา] หากเจอ @JPY_Lucas คุณจะได้รับจดหมายจากปลายฝน ระบุถึงคุณด้านบนกระดาษที่พับเรียบร้อย

@JPY_Tin “ของใครหรอ…” หมายถึงเจ้าของจดหมายที่คุณยื่นมาให้ก่อนหน้า ถามไปทั้งๆที่ถ้าเปิดอ่านก็พอจะรู้ลายมืออยู่แล้ว เหมือนอยากจะให้ย้ำ

@JPY_Tin เดินออกไปเพียงไม่กี่ก้าว จ้องมองอักขระที่สลักลงบานประตูเหมือนกับหออื่น นิ่งงันอยู่นาน คงมีคนสำคัญของใครหายไป ใครสักคนที่นี่ หรือไม่ก็ของตัวเขาเอง คนที่เดินกลับมาพร้อมกันเมื่อคืน +

@JPY_Tin มองมือที่ลดลง “กำลังจะเดินไปดู” เอ่ยตอบ ตอนนี้คงยืนอยู่ที่ล็อบบี้ของหอสี่ ไม่กี่ก้าวก็คงถึงประตู “มีไรกับเราเปล่า”

@JPY_Lucas คนส่งจดหมายอยู่ในชุดขาวเหมือนชุดปฏิบัติธรรม ดูแปลกตาแต่ไม่ได้มีบรรยากาศไม่ดี กับลูคัสติณณ์นิ่งคิดไปครู่นึง และตัดสินใจลดมือที่ถือกระดาษจดหมายลง "เมื่อวานรู้มั้ยว่าหอไหนได้ยันต์"

@JPY_Pugan @JPY_Lin @JPY_KATT @JPY_Jakkol @JPY_Jade @JPY_Ran @JPY_Kewalin @JPY_Kemtis ถ้ามีจังหวะจะลูบหัวน้องหลินก่อนไป(….) มองเพื่อนแต่ละคนที่เดินออกแล้วย้ายตัวไปนั่งอยู่แถวๆนี้แหละ ไม่ได้ไปไหนไกล เผื่อกลับมาหาจะได้เห็นตัว นั่งรอเงียบๆ

@JPY_Ran @JPY_Jakkol @JPY_KATT @JPY_Kewalin @JPY_Kemtis @JPY_Pugan @JPY_Jade @JPY_Lin มองพี่พู่ละยิ้มให้ สำรวจทุกคนที่อยู่ก่อนหน้านี้ว่าไม่เจ็บกันใช่ไหม เห็นไม่เป็นไรก็โอเค แล้วมาปริบๆกับหมอนพระอาทิตย์(…)

@JPY_Jakkol @JPY_Lucas @JPY_KATT @JPY_Kewalin @JPY_Kemtis @JPY_Pugan @JPY_Jade @JPY_Lin พยักหน้าหงึกๆ "งั้นเจอกันหอหนึ่ง" เขย่งหอมแก้มเธอทีนึง ค่อยวิ่งไปหาเฮียสิน

@JPY_KATT @JPY_Kewalin @JPY_Kemtis @JPY_Pugan เดินมารวมพร้อมกับ @JPY_Ran @JPY_Jakkol @JPY_Jade @JPY_Lin มีเจดกะน้องหลินตาบวมเหมือนเพิ่งร้องไห้มา ที่เหลือปกติดีจ้ะ

@JPY_Kewalin @JPY_Kemtis @JPY_Pugan นอกจากหน้าที่มีรอยข่วน 4 ทาง กับรอยช้ำจากการชกต่อย ก็หล่อแข็งแรงครบ 32 เหมือนเดิม

@JPY_Jade @JPY_Ran @JPY_Lin @JPY_Jakkol “ถ้ากุโดนต่อย….” “ทำแผลให้ด้วยนะ(…)” ยีหัวเจตน์ระหว่างทาง (หอบทุกคนไปรูทหน้าหอสี่)

[13/01 | 20.30 น.] มาตึกแพทย์ จะไปห้องอาจารย์ใหญ่ …แต่ใช่คับหลงอีกแล้วคับ

@JPY_Jakkol @JPY_Jade @JPY_Ran @JPY_Lin “ไม่เจออะไรนอกจากให้เรียงกระดูกแล้วหรอ(…)” โดนหนีบ ถึงกุจะชั่งใจแต่ไปก็ได้ “ไม่หอสองก็หอสี่ปะ?”

@JPY_Jade @JPY_Ran @JPY_Lucas @JPY_Lin "ปกติมึงไปเจอไหนกันวะ กูไม่เคยไปเลย"

@JPY_Jakkol @JPY_Lin @JPY_Jade @JPY_Ran “เออ มึงกลัวผีนี่” ลูบหัวเจตน์ปุๆ “น้องหลินพี่โอ๋ๆ” ลูบหัวปุๆน้องหลินด้วยอีกคน “แต่เก่งกันมากๆที่ไม่มีใครเจ็บเนอะ?” ถามก็สำรวจเช็คว่ามีใครมีแผลไหม “ให้กุเข้าไปบวกจารใหญ่ให้มะ?” ถกแขนเสื้อห้าวสุด จะเข้าห้องจารใหญ่ละ—- “แถวนี้กูไม่เจอใครเลยมึง” มองซ้ายมองขวา

@JPY_Lin @JPY_Jade @JPY_Lucas @JPY_Ran "จารย์แม่งเหงาแหละ ไม่มีใครคุยด้วยก็เงี้ย" มือที่เพิ่งทุบเพื่อน เลื่อนไปลูบหัวน้องหลินเบาๆ "น้องหลินอยู่กับพี่แล้วนะ ไม่ต้องกลัวๆ" เงยหน้ามองซ้ายขวา "คนอื่นล่ะวะ พี่โซ่เงี้ย?"

@JPY_Jakkol @JPY_Jade @JPY_Lin @JPY_Ran “คือพี่… ไม่ได้ดูป้ายคับ(…)” ตอบหลิน “กุไม่ได้ลื่นกล้วยด้วยแมะ—“ แล้วสังเกตว่าทั้งสองคนร้องไห้เลยตกใจรีบเข้าไปดู “มึงร้องไห้ทำไมเจตน์? น้องหลินด้วย?” “เจอผีจารใหญ่หลอกหรอ??” หันไปมองฟ้ากับฝนแบบเกิดอะไรขึ้นนะพวกมึง(…)

@JPY_Jade @JPY_Lin @JPY_Lucas @JPY_Ran รอเจตน์เข้ามาใกล้ ฟาดมือทุบหลังมันปั้กหนึ่งยิ้มๆ "ทีหลังมึงเซอร์เวย์สถานที่ก่อนมะคัส" "หรือลื่นกล้วยอีก?"

@JPY_Ran @JPY_Jakkol @JPY_Jade @JPY_Lin เห็นพวกคุณแล้วแววตาดีใจขึ้น เจอเพื่อนละ— “กุตามหาพวกมึงง่ะ แต่ไม่รู้ห้องจารใหญ่ไปทางไหน” คำตอบเดิมๆ(…) ปล่อยให้เพื่อนหยุมแบบไม่โต้กลับสักนิด

@JPY_Jakkol @JPY_Lucas @JPY_Jade @JPY_Lin ทันทีที่เห็นคุณ ปลายฝนเท้าเอวแล้วหนึ่ง ตรงดิ่งไปยีๆ หยำๆๆๆ หัว "ตัวแสบ หายไปไหนอีกแล้วหือออออ"