จารย์เจ๋ง (งานเดือด งดแอคทีฟซักพัก)

#TWH_Commu “เชื่อเห้อะ เทอมนี้กูไม่มีแจกศูนย์หรอก” “หือ? อ๋อเปล่า กู*อแหล” ชนเทพ วิสิทธิ์วยากร (เจ๋ง) อาจารย์วิชาพยากรณ์ศาสตร์ | เรือนมุจรินทร์ ——— … พูด ‘…’ คิด … บรรยาย *…* การกระทำสั้นๆ (…) ผปค Doc shorturl.asia/5TuU3 (ทักโคเวิ่นได้ ผปคงานยุ่งแต่จะพยายามรีบตอบค่า)

(คะ????)

@Virose_TWH @burhong_TWH (*รีรันแบบเยินๆ* พอเถอะวิ หน้าจารย์เหนียวลิปไปหมดแล้ว)

@Jeng_TWH @burhong_TWH (อาจารย์วิทย์!!! /ฟัดแก้ม/)

(มาแปะซับคาร์ของจารย์เก่งกับจารย์เจ๋งค่า เป็นเพื่อนสนิทสุดร้ากกกบ้านเขียวสามคน อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ปี1จนตอนนี้อายุจะ50แล้ว55555 เป็นผู้หญิงค่ะแต่แค่ชื่อ/สภาพดูเหมือนผู้ชาย+ชอบทำตัวเหมือนลืมว่าตัวเองมีเพศเลยทำให้โดนอิสองชายแกล้งเล่นด้วยแบบชายแท้เป็นพิเศษมากๆ/…) @burhong_TWH

(พอดีไม่รู้จะวาดอะไรเลยมาอวดแก๊งเก่งเจ๋งวิทย์สมัยเรียนค่ะ นอกจากจะเป็นยอดตัวป่วนสุดแสบมหาภัยมาแสนนานนับแต่ปี1 ยิ่งโตก็ยิ่งตึงเปรี๊ยะแบบที่เรื่องวิวาทขอให้บอก พร้อมใส่หมดไม่สนใครเพียงแค่เอ่ยท้ามา ทีมสามเหลี่ยมมันพร้อมเสมอ55555555555) @burhong_TWH

( สโนว์ไวท์สไตล์สุด ๆ 555555 ขอบคุณที่เสนอมานะคะ ! )

@TWH_Liu มันก็แค่ช่วงเวลาที่ผ่านมาแล้วผ่านไป มันแค่นั้น ไม่ได้รู้สึกว่าพิเศษ ไม่ได้สำคัญ มีแค่ไม่กี่ช่วงเวลาที่จะนับนิ้วได้ “แล้วก็นะ มึงไม่รู้หรอกว่ากูเป็นแบบนี้มานานแล้ว ชีวิตกูตอนนั้นกับตอนนี้ก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่หร๊อก” “ก็แค่กูแก่ขึ้น พอมึงอายุเท่ากูมึงอาจจะคิดแบบเดียวกัน”

@TWH_Liu “ฮ่าฮ่า ทำตัวเป็นเด็กทั้งๆที่ในร่างจริงๆเป็นวิญญาณลุงอายุ49เนี่ยนะไอหลิว? พูดแล้วทำเอากูฮาท้องแข็งเลย” เจ๋งยกยิ้มอย่างยียวน หากว่าตามตรงให้ลองนึกย้อนแล้วเขาก็เป็นเด็กที่ทำตัวเกินวัยมานานแล้วเสียด้วยมซ้ำยังไม่ได้มองว่าชีวิตวัยเด็กของตนสลักสำคัญอะไรกับชีวิตอีก +

โกงเวลา | 16.50น. | โรลเปิด ณ ห้องเรียนวิชาดาราศาสตร์ [คุณ]เดินผ่านห้องดังกล่าวไปแล้วก็ได้พบกับร่างของเด็กชายวัย7-8ปีในเสื้อผ้าหลวกโพรกทั้งตัวพร้อมนุ่งโสร่งที่พยายามใส่ให้พอดี กำลังยืนพิงโต๊ะสอนหนังสือพลางสูบบุหรี่อยู่เงียบๆราวกำลังรอให้คาบเรียนเริ่มตามตารางเรียนของเหล่าปี6 +

@KunPhat_TWH “อย่าเรียกสปิริตการสอน” “เรียกว่าแค่อยากเห็นความสุขของเด็กตาดำๆพังทลายเพราะหวังให้แกอายจนไม่กล้าเสนอหน้ามาสอนแล้วบอกยกคลาส แต่อาจารย์บอกว่า‘ไม่’” เด็กชายพูดด้วยน้ำเสียงแบบตลกหน้าตายก่อนหัวเราะกวนส้นออกมาเป็นการตบท้ายประโยค “ช่าย~ แค่เป็นเด็กหยุดให้กูทำตัวเหมือนปกติไม่ได้หรอก”

@Jeng_TWH “โห ‘จารย์ สปิริตการสอนแรงดีแท้ครับ“ ภัทรเดินผ่านห้องเรียนพอดีเลยแวะมาแซวซักหน่อย ”ตัวเหลือจิ๊ดเดียวแท้ๆ ยังโหดงี้เด็กก็กลัวหมดสิค้าบ“ มือหิ้วหนังสือ กระดาษไว้จดแผ่นนึง กับดินสออีกด้าม ก็ของก็ครบพอที่จะเข้าเรียนแล้ว

@Care_TWH “แถมให้ไอ้เก่งอีกคน เพราะกูกับแม่งจะได้รวมหัวกันแกล้งชาวบ้านเหมือนเคย“ เจ๋งยักไหล่อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว เขาแสดงออกราวว่าเรื่องทั้งหลายนี้มันก็เพียงแค่เรื่องสนุกขำขันไปวันๆ ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่จนอาจดูน่าข้องใจสำหรับคนปกติทั่วไปทีเดียว

@Care_TWH “ถูกต้อง~” “5คะแนนให้เด็กหญิงวนาลี“ เขาโน้มตัวลงพลางเอียงคอเล็กน้อย ส่งยิ้มหัวเราะคิกคักไม่ต่างจากนกแสกที่ทั้งน่ารักและชวนขนลุกเล็กๆก่อนถอยกลับไปยืนด้วยท่าทีเดิม “กูเองก็อยากเป็นหนึ่งเดียวที่ไม่ได้กลายเป็นเด็กเหมือนกัน“ +

[โรลเปิด | แยกรูท] "เอ่อ...ขอทางหน่อยค่ะ" คาบสอนของเธอก็ตอนเย็น แต่ระยะทางที่ต้องเดินก็ดูจะไกลขึ้น เมื่อเหลือตัวแค่นี้ เลยต้องรีบเตรียมตัว กระถางที่เคยอุ้มสบายๆก็กลายเป็นหนักขึ้นมาเสียนี่ ต้นไม้ก็ขยับปากแงบๆ ไม่หยุดอีกต่างหาก หรือมันจะ...หิว? (แวะมาแกล้— ช่วยถือได้นะคะ 🤲)

@Prang_TWH (ถ้าเด็กนี่จริงๆมันเป็นตาลุงวัยใกล้50มันก็ได้อยู่แหละลูก แต่เด่กหญิงปรางค์หักคะแนนอาจารย์ไม่ได้หรอกน้า- กร๊ากกกก555555555)

@Kachaka_TWH “แต่เอาเห้อะที่นี่ไวทยศร สุดยอดอภิมหาโรงเรียนปกติๆของพวกผู้ใช้เวทมนตร์สุดแสนปกติ” “และใช่ กูประชด”

@Kachaka_TWH “ยังไม่ทันทำห่าไรเลยคราวนี้” เจ้าตัวบ่นอุบอิบโดยที่หากใครไม่รู้จักเขาดีนักคงเข้าใจว่าอาจารย์ท่านนี้คงหงุดหงิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่น้อย ทว่าแท้จริงแล้วกลับกันเลยต่างหาก ไอที่พูดมาหมดนี่เจ๋งไม่ได้ใส่ใจอะไรด้วยซ้ำ แค่มองว่ามันตลกดี แต่เขาก็เห็นด้วยว่ามันจะบ่อยอะไรนักหนา +

@Milin_TWH “เห้ยอย่าดิ เดี๋ยวตีนกาก็ขึ้นเร็วกว่าที่ควรจะเป็นหรอก~” เพราะมิลินกำลังเริ่มตระหนกเข้าไปทุกทีเธอจึงอาจไม่ทันสังเกตว่ารอยยิ้มของเด็กชายเริ่มยกมากขึ้นกว่าเก่า เขาไม่ตอบคำถามอะไรที่อีกฝ่ายยิงถามมาสักข้อ ทำเพียงเอามือข้างที่คีบบุหรี่ลูบหน้าแล้วปิดปากค้างไว้พลางเติมควันเข้าปอดไปอีกหน

@Jeng_TWH "ไหนคะ?!" มิลินรีบเอามือไปลูบตามเรือนผมตัวเองด้วยความตื่นตระหนก ราวกับว่าตอนนี้ตัวเองกำลังจะแก่ขึ้นมาจริงๆ "มันจะมีน้ำยาแก้มั้ยคะเนี่ย???" พยายามแล้วที่จะไม่ตื่นตระหนกเลย จริงๆนะ แต่ว่ายิ่งโดนทักมันก็ยิ่งล่กกว่าเดิม(...)

@Care_TWH ขณะที่ยังคงขยับนิ้วไปมาเล่นกับไม้กายสิทธิ์ในมือของตนไปด้วย “เดาสิ? กูว่าไม่ยากขนาดความสามารถมึงหรอกมั้ง” “ไอ้กูก็เห็นมึงมาตั้งแต่ตัวเตี้ยกว่าชั้นแรกของตู้เก็บห้องกูซะด้วย”

@Care_TWH เด็กชายทำเพียงยืนยิ้มกริ่มเหลือบมองลงไปที่ต้นไม้ในกระถางที่ขยับง้อบแง้บอย่างไม่ยี่หระเกรงกลัวใดๆกับภาพตรงหน้าก่อนส่งสายตากลับมาที่เด็กสาวอีกครั้ง มือทั้งสองข้างซึ่งยามก่อนหน้าเคยใช้ทำให้เธอตกใจเวลานี้กลับไพล่หลังอย่างไม่สะทกสะท้าน +

@TWH_Duean มาผูกกับการโคจรของดาวบนฟ้า..ทำนองนั้นน่ะนะ” “ฟังดูน่าเบื่อเหมือนเคย ใช่ม้า~?” แน่นอนว่าเพราะมันดันมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องโชคลางอีกตามเคย สำหรับเจ๋งเลยมองว่ามันออกจะน่าเบื่อไปเสียหน่อยสำหรับนักเรียนบางคนโดยเฉพาะคนที่ไม่ค่อยชอบเรื่องดวงหรือโชคชะตาเท่าไหร่ แต่นั่นก็ไม่ใช่เขาหรอก

@TWH_Duean วินๆใช่มะ?” เสียงเด็กชายหัวเราะอย่างยียวนพูดฆ่าเวลาพลางควานหาเมล็ดพืชที่ชอบพกเก็บไว้ในกระเป๋าก่อนยื่นมันให้เจ้าหนูตัวน้อยในมือของตนเผื่อว่ามันจะหิว “วันนี้ก็คงเป็นเรื่องฤกษ์ยาม พวกการคำนวณทางดาราศาสตร์สมัยก่อน อะไรห่าเหวที่ค่อนข้างน่าสงสัยว่าเพราะอะไรคนเราถึงได้เอาดวงชะตา +