อ.แค 💐 (งานทับดังแอ้ก)

#TWH_commu "ใครใส่ปุ๋ยผิดรึเปล่าคะ?" "อย่าเอาต้นไม้เข้าปากมั่วซั่วเชียวนะ" "ด เดี๋ยวเถอะค่ะ อย่าทำตัวแบบนั้นที่นี่สิ!" ___ วนาลี กวินบุญญากุล | แค | 28 อ.วิชาสมุนไพรศาสตร์ | เรือนวารีกุญชร ___ Doc: bit.ly/42H69aZ (ฝากตัวด้วยค่ะ 💐 ทักมาโค/ชวนเล่นได้ตลอดเลยนะคะ)

🎉สำคัญจากคอมมูสำคัญต่ออีเว้นท์🎉 สวัสดีครับ วันนี้มีการสอบถามความสนใจการเข้าร่วมกิจกรรมอีเว้นท์กีฬาสี(ปุถุชน) หากสนใจเข้ากรอกกูเกิ้ลฟอร์มได้เลยครับ โพสต์จริงพร้อมรายละเอียดสีจะมาภายในวันพรุ่งนี้ ระยะเวลาลงชื่อ : 14- 16 กรกฎาคม forms.gle/CRque2EC35HywV… **โปรดอ่านคำชี้แจงดีๆ

#กล่องดนตรีแห่งการระลึก_TWH สุ่มที่นี่: th.shindanmaker.com/1242732 ผลสุ่ม: docs.google.com/document/d/1il… (จะมีบัคไม่ขึ้นผลสุ่มบ้าง แต่สามารถใช้ชื่อเดิมสุ่มวินิจฉัยได้เรื่อย ๆ ไม่ต้องเปลี่ยนชื่อ เอ็นจอยค่ะ) โรงเรียนไวทยศรแห่งนี้มีความลับมากมายซ่อนอยู่ เช่น “กล่องดนตรีแห่งการระลึก” เป็นสิ่งที่อยู่มานานตั้งแต่โรงเรียนแห่งเปิดการสอนขึ้นมา อาจจะเป็นอาจารย์ใหญ่หรือรองอาจารย์ใหญ่รุ่นแรกนั้นรับมาจากพ่อค้าคนนึงเพื่อนำมาวิจัยเวทมนตร์ ปกติจะถูกเก็บไว้ที่ห้องเก็บของ แต่เจ้ากล่องดนตรีนี้ก็มีความซุกซน มันชอบแอบหนีออกไปโผล่ตามสถานที่ต่าง ๆ รอบโรงเรียนอย่างคาดเดาไม่ได้ ถ้าหาก ‘คุณ’ ได้เจอกับมันเข้าไม่ต้องกังวล มันไม่เป็นอันตรายอะไร มันเพียงแค่จะทำให้นึกถึงความทรงจำต่าง ๆ ในอดีตแบบสุ่มเท่านั้นเอง คิดซะว่ามีคนเล่นเพลงให้ฟรีละกันนะ มันคงอยากอวดโฉมของมันเท่านั้นล่ะ!

เทศกาลสาดนํํ้าประจำโรงเรียนไวทยศรมาแล้วครับ!! ในโลกของเวทมนตร์เองก็มีประเพณีนี้เช่นกัน แต่เป็นเพียงการสาดนํ้าเล่นสนุกกันของคนในโรงเรียนเท่านั้น เพื่อสร้างเสียงหัวเราะ และความสนุกสนานให้กับทุกคนที่เข้าร่วม #สาดน้ำมันเชย_สาดเงินมาเลยช่วงนี้ซ๊อต รายละเอียด docs.google.com/document/d/1WC…

📌 #TWH_Commu📌 • อภิษฎา ตรีราภี - แชริณ🍒 • เรือนนรสิงห์ | ปี7✨ ” ริณอยากให้ทุกคนมีความสุขค่ะ “ “ ถ้าทุกคนมีความสุข…ริณก็มีความสุขค่ะ! ” Doc : shorturl.asia/U1JFP ( โค โรล เวิ่น ต่อย(?)OK! )

@Chanthach_TWH "ค่ะ...ค่ะ" สะเทือนขวัญกับการซิ่งไม่น้อยจนต้องยืนกะพริบตาปริบๆครู่นึง แต่แคยังไม่ทันบอกให้อีกฝ่ายกลับดีๆ ต้นไม้ที่อุ้มอยู่ก็ส่ายหัวไปมา 'แหวะ' แล้วขย้อนเมือกใสๆ ใส่คนขับไม้กวาดสุดฉวัดเฉวียนอย่างไม่เกรงใจ

@Care_TWH ทัชหัวเราะคิกคักแทนคำตอบ ก่อนจะลงจอดที่หน้าเรือนกระจกด้วยการเบรคหัวทิ่ม ต้องมีคนหัวโยกบ้างแหละ “ถึงแล้วครับ~ รวดเร็วทันใจไม่คิดค่าบริการ ไม่ทำให้ครูเสียเวลาแม้แต่วิเดียว!” 😉✨ “งั้นขอให้โชคดีนะครับ ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยก็เรียกได้ตลอดนะ” ส่วนจะมาหรือไม่ก็ให้เป็นเรื่องในอนาคตละกัน

[โรลเปิด | แยกรูท] "เอ่อ...ขอทางหน่อยค่ะ" คาบสอนของเธอก็ตอนเย็น แต่ระยะทางที่ต้องเดินก็ดูจะไกลขึ้น เมื่อเหลือตัวแค่นี้ เลยต้องรีบเตรียมตัว กระถางที่เคยอุ้มสบายๆก็กลายเป็นหนักขึ้นมาเสียนี่ ต้นไม้ก็ขยับปากแงบๆ ไม่หยุดอีกต่างหาก หรือมันจะ...หิว? (แวะมาแกล้— ช่วยถือได้นะคะ 🤲)

@Tham_TWH "ชั่วคราวก็ดีกว่าไม่มีอะไรละนะคะ" ผงกหัวให้กับคำพูดนั้น ก่อนจะนิ่งคิดเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายเสนอความช่วยเหลือมาให้ "ถ้าไม่รบกวน ช่วยอาจารย์จัดห้องเรียนหน่อยได้มั้ยคะ? แค่เอาเจ้าพวกนี้วางไว้ตามโต๊ะเท่านั้นเองค่ะ"

@Care_TWH ระหว่างเดินไปตามทางเดินสู่ห้องเรียน "ถ้าถึงห้องเรียนวิชาสมุนไพรแล้ว มีอะไรที่อยากให้ผมช่วยอีกมั้ยครับ" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่จริงใจและเต็มใจที่จะช่วยเหลืออย่างเต็มที่

@Ang_TWH ได้ยินคำพูดเด็กสาวแล้วก็หัวเราะเบาๆ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร "นั่งไปด้วยกันเรื่อยๆอาจจะไม่แปลกก็ได้ค่ะ" มองอีกฝ่ายกินเค้กจนหมดแล้วก็จดจำไว้ว่าเด็กคนนี้ก็ชอบของหวานเหมือนกัน "ปกติครูก็มากินข้าวเวลาประมาณนี้ ถ้าเจอกันอีก จะมานั่งด้วยกันก็ได้นะคะ"

@Care_TWH "กับหนูหรอคะ?" "แปลกจัง" เธอไม่ได้ขยายความอะไรมาก แต่ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษเลยนอกจากนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินแบบนี้ เด็กสาวก้มหน้าลงพลางยิ้มแห้งๆด้วยความประหลาดใจ เธอเอาช้อนจิ้มๆเค้กชิ้นสุดท้ายราวกับว่าไม่อยากให้ช่วงเวลาที่อยู่กับคนใจดีคนนี้จบลง

โรลเปิด | โกงเวลา | โรงอาหาร | แยกรูท อังที่เดินไม่ดูทางได้ชนเข้ากับคุณและล้มลงทำให้อาหารกระจายเต็มพื้นระเนระนาดไปหมด เธอที่รู้สึกผิด อาย และทำตัวไม่ถูก กองอยู่กับพื้นด้วยอาการสั่นผวา สายตาที่ดูเหมือนจะร้องไห้อยู่แล้วมองมาที่คุณ เพื่อดูว่าคุณจะกล่าวโทษเธออย่างไร

@Chanthach_TWH แคกอดกระถางต้นไม้แน่นพร้อมๆกับที่จับไม้กวาดมั่น ความเร็วตอนนี้ แม้แต่ต้นไม้ก็ยังลืมขู่ เปิดกาบค้างเหมือนคนอ้าปากเหวอ "ร เร็วไปแล้วค่ะ! ระวังหน่อย!" ได้แต่ตะโกนทักท้วง แต่เธอไม่ใช่ครคุมไม้กวาดนี่นา ยิ่งเป็นร่างเด็กตัวจ้อยแบบนี้จะทำอะไรได้นอกจากโวยวาย

@Care_TWH “ไม่เลยครับ ผมจะโชว์ศักยภาพเด็กเรือนมุจรินทร์ให้อาจารย์ชมเอง!“ ทัชวิ่งไปเอาไม้กวาดมาจากซอกไหนสักที่ก่อนจะขึ้นขี่มันอย่างชำนาญ ย่อให้อาจารย์ขึ้นนั่งได้ พอเห็นว่านั่งเรียบร้อยแล้วเขาก็จับไม้กวาดแน่น “เกาะดีๆ นะครับ” ไม่ให้ผู้ใหญ่ได้ทักท้วง ทัชพุ่งไม้กวาดออกไปด้วยความเร็วสูงทันที

@Tham_TWH (เอาไปทั้งต้นเลยรูก)

@Care_TWH (/ถูกับตำแยแมว😼)

(ธามกินเก๊กฮวยแล้วเป็นแมวแง่งค่ะ ผปคแค่อยากวาดท่านี้เฉยๆนานๆจะได้ทำหน้าตาปกติบ้าง) (ส่วนเหตุการณ์จริงอยู่ล่างซ้ายค่ะ55555)

@Tham_TWH "ถ้ามีเรื่องอะไรที่เกินมือ หาคนช่วยก็ไม่ใช่เรื่องแย่เสมอไปนะคะ" แนะนำด้วยน้ำเสียงสบายๆ ไม่กดดันอะไร "อาจารย์คิดว่าต้นไม้มันอาจจะ...เป็นการแก้ไขที่ปลายเหตุไปเสียหน่อย" "ถึงจะดีกว่าไม่มีอะไรเลยล่ะเนอะ"

@Tham_TWH "ไม่ยากเกินความสามารถของธามหรอก" ได้ยินคำตอบแบบนั้นก็ไม่ค่อยอยากก้าวก่ายเท่าไหร่ สมัยเรียนเธอเองก็มีเรื่องที่ไม่อยากบอกอาจารย์เหมือนกัน แต่ให้มองข้ามทั้งหมดก็คงจะไม่ได้ +

@Chanthach_TWH ในหัวของแคนั้น ขี่ไม้กวาดที่อีกฝ่ายเสนอเป็นการขี่ไม้กวาดที่ไม่ได้เร็วอะไรมาก หากขี่ถูกที่ถูกทางก็คงไม่เกะกะอะไรใครมาก เพราะแบบนั้นจึงพยักหน้าเห็นด้วย "จริงๆครูเดินไปก็ไม่ได้ยากอะไรหรอกค่ะ แต่ขี่ไม้กวาดก็ฟังดูดีเหมือนกัน" "ถ้าไม่รบกวนทัชเกินไปน่ะนะ"

@Care_TWH “แต่อาจารย์ตอนนี้ยังตัวกะจิ๋วอยู่เลย แบกไปคนเดียวจะไม่ล้มหัวทิ่มเหรอครับ” ฉันทัชพูดไปก็เดินไปชะโงกดูอาจารย์ตัวจิ๋วซ้ายทีขวาที แต่มันคงเป็นท่าทางที่ชวนน่าหงุดหงิดมากกว่าจะเข้าใจว่าเขาเป็นห่วง “ถ้าครูไม่ให้ผมอุ้มไป งั้นขี่ไม้กวาดไปมั้ยครับ?” จะได้พาอาจารย์แง้นไปด้วยความเร็วสูง

[ใกล้ๆ น้ำตก | 12.00น.] ยามเที่ยงที่อากาศร้อนระอุ น้อยคนจะออกมาอยู่ในที่แจ้งเวลานี้ ริมน้ำตกคงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด เจ้าแมวดำนอนเกลือกกลิ้งบนผืนหญ้าเขียวชะอุ่ม มันนอนอาบแดดอย่างสบายใจ เด็กหนุ่มเฝ้ามองมันอยู่ข้างๆ เหมือนเช่นเคย เพียงแต่สีหน้าของเขาดูเรียบเฉยไม่เหมือนทุกที [มึ-แม่งไร้ประโยชน์ชิ-หาย] เสียงใครบางคนดังก้องอยู่ในความทรงจำ สายลมอ่อนๆ พัดผมของเขาพริ้วขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นแผลเป็นเล็ก ที่หางคิ้วขวา "...นั่นสินะ" เขาหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมา กวัดแกว่งมันในอากาศ และเอ่ยปาก "อาวิส" สิ้นเสียง ปลายไม้กายสิทธิ์ปรากฎแสงสีทองออกมา แสงเหล่านั้นกลายเป็นนกน้อยสีทอง บินวนรอบๆ วันเพ็ญมองนกเหล่านั้นด้วยแววตาเป็นประกาย มันนอนเอาอุ้งเล่นหยอกเหย้ากับเหล่านกน้อย "ชอบใช่ไหมวันเพ็ญ? ผมก็ด้วย" รอยยิ้มบางๆ ปรากฎบนหน้าเขา "...แต่จะให้ลืมมันไปก็...ยากเหมือนกันนะ" (+ ได้ค่า)

@Wan_TWH (เสิร์ฟนี้อิ่มมากเลยค่ะ 😭😭😭 ฮือ เด็กหญิงวนาลีรักคุณแม่วันวานค่ะ)

#TWH_Commu นิลภัทร ลือคำหล้า | คำอิน | เรือนมุจรินทร์ | ปี 6 Doc : Bio "นี้ๆ...คุณดูน่าสนใจนะ" "ถ้าไม่มีธุระด่วนอะไร ผมขอนอนต่อนะ..." "เจอคนน่าสนใจอีกเเล้ว..." co-role เวิ่ล Dm ✅ (ฝากเอนดูน้องขมิ้นหน่อยนะคับ🫶)

“ประกาศผู้ชนะในการประกวดชุดเชียร์หลีดเดอร์นั้นก็คือ . . . ผลงานของ นาย น้อมรัก ดุษฎีธรรม์ ปี7 ค่ะ” Cr : @Nomrak_TWH

@Kaewta_TWH (โอ้ย น่ารักมากเลยค่ะ 🥹🥹🥹 แครักแม่แก้วตาค่ะ ฮือ)

@Ang_TWH "ถ้าเหงาก็จะออกจากเรือนกระจกไปหาคนอื่นค่ะ" ตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆเช่นเคย พอบอกว่าอยู่แต่กับต้นไม้ ก็คงไม่แปลกที่จะโดนถามกลับแบบนั้น "อย่างตอนนี้ครูนั่งกินข้าวอยู่กับเรา ครูก็ไม่เหงาแล้วละ"

@Care_TWH “แล้วไม่เหงาหรอคะ” เธอฉุกถาม เหมือนว่าภาพลักษณ์ของอาจารย์ในหัวของเธอจะต้องเป็นผู้ใหญ่ที่มีสังคมกันหมด จริงๆไม่ใข่เพียงอาจารย์ ผู้ใหญ่ในความคิดของอังคือจะต้องเข้าสังคมเป็นและชอบทำเรื่องเหนื่อยๆสารพัด คนตรงหน้าจึงหลุดจากคำจำกัดความของผู้ใหญ่ที่เธอคิดไว้นิดหน่อย