Jeremy🎀

#MOSS_Commu —Doc : Bio —Jeremy Payne (J) “ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ” “ คุ้นหน้าผมเหรอคะ ? ” “ มุกเก่าจังเลยน้า— ล้อเล่นครับ ผมอยู่บนปกนิตยสารที่วางตรงนี้ไง ” (บวกได้ทุกรูท เดมได้ 24/7 เลยค่ะ🩷)

@Lunaa_MOSS “ไม่เป็นไรค่ะ” เขาคว้าเอวเธอเพื่อประคองไว้ ไม่ให้สาวเจ้าเสียหลักล้มเพราะรีบชักเท้ากลับ เจเรมี่ยิ้มไม่ถือสา อย่างที่คิดไว้—ไม่เจ็บเลยสักนิด “งั้นเหรอคะ” เจเรมี่หัวเราะกับคำเตือนที่แสนจะน่ารักนั้น เขามองดวงตาเธอ ขณะจังหวะเพลงกระชับเราสองให้ชิดใกล้ “นั่นฟังดู..” “ คุ้มค่าจัง ”

@JeremyP_MOSS ลูน่าได้ยินคำถามกำลังจะเอ่ยปากตอบ ทันใดนั้นเท้าเรียวของเธอก็ก้าวผิวจังหวะลงบนเท้าของอีกฝ่าย เธอรีบชักเท้ากลับทันที “ อ๊ะ! ขอโทษนะ ” หญิงสาวเหงื่อตก เขาเพิ่งจะชวนเธอเต้นอีกเพลง แต่เธอดันเหยียบเท้าเขาไปเสียแล้ว “ เอ่อ… ถ้าเต้นอีก นายอาจจะไม่เหลือเท้าไว้เดินแบบอีกเลยก็ได้นะ ”

เทศกาล Flower Dance | 23 Spring 🌸 ช่วงสายๆของวัน ลูน่าก้าวเข้ามาในงานเทศกาลในชุดที่ตัดขึ้นเองเป็นครั้งแรกในรอบ4ปี เธอมองไปรอบๆ ชื่นชมบรรยากาศที่ปีที่แล้สเธอไม่ได้ชื่นชมมันอย่าเต็มที่ ขายาวๆของเธอก้าวไปตามเส้นทางที่ถูกจัดไว้ พลางทักทายคนรู้จักไปพลางๆ มองดูผู้คนที่มีทั้งเต้นรำและเดินชมงาน พลางคิดว่าปีนี้จะเต้นดีไหมนะ? เธอก็ไม่ได้เต้นมานานแล้วตั้งแต่ยังเด็ก.. @JeremyP_MOSS

@Lunaa_MOSS “อยู่ในเมืองมานาน ไม่ค่อยได้ทำอะไรแบบนี้สักเท่าไหร่ค่ะ” เจเรมี่ยิ้ม ตอนเด็กยังพอมีบ้าง แต่พอโตสักหน่อยก็ย้ายเข้ามาในเมือง—เมื่อสภาพแวดล้อมเปลี่ยนไป เขาก็ไม่ได้รายล้อมด้วยบรรยากาศอบอุ่นแบบนี้เสียนาน เขารับน้ำผลไม้มาดื่มสลับกับแพนเค้ก “ผมน่าพาเพื่อนๆ มาเที่ยวมากเลย”

@JeremyP_MOSS เธออึ้งไปนิดหน่อยกับการบริการทุกระดับปาะทับใจของเขา “ ขอบคุณนะ ” ลูน่าเหม่อมองผู้คนพลุกพล่าน ก่อนจะหันไปหาคนข้างๆ “ สนุกก็ดีแล้ว ” เธอยื่นน้ำผลไม้ในมือให้เขา “ เทศกาลอื่นๆก็สนุกเหมือนกัน ถึงจริงๆจะไม่ได้ต่างกันมากก็เถอะ ”

#EggFest_MOSS @JeremyP_MOSS 13 spring(1) ช่วงสายๆ ลูน่าที่แวะมาสถานที่ตัดงานเทศกาลล่าไข่ กำลังเดินเตร็ดเตร่ ไปภายในตัวงาน มองเหล่าเด็กน้อยที่กำลังค้นหาไข่กันอย่างสนุกสนนาน พลางคิดถึงวันวานที่ตัวเองก็เคยทำอะไรแบบนั้นเช่นกัน จะว่าไปวันก่อนเด็กนั่นถามถึงงานนี้นี่นา จะมามั้ยนะ?

@Lunaa_MOSS “สนุกมากเลย” นัยน์ตาสีฟ้าคล้ายจะมีแววแกมหยอกเย้า เพราะดูท่าคนที่สนุกก็เขาก็คนตรงหน้านี่แหละ ทั้งเส้นผม ทั้งใบหน้า ทั้งชุดกระโปรง เลอะเทอะ เปรอะเปื้อน ยุ่งยับไปเสียหมด น่ารักครับ

@Lunaa_MOSS เขาพับเสื้อเข้าด้านข้างเร็วๆ ให้พอดีกับช่วงขาของลูน่า ป้องกันทั้งปลายหญ้าและเผื่อว่าจะมีแมลงตัวจิ๋ว เสร็จสิ้นแล้วเจเรมี่ก็นั่งลงข้างกัน เขาเหยียดขาในท่าที่สบาย เอนไปด้านหลัง ใช้มือค่ำยันตนเองไว้ ส่วนอีกมือก็จัดทรงผมยุ่งเหยิงให้เขาที่แบบลวกๆ “ขอบคุณที่พาไปเล่นหลายๆ อย่างนะคะ”

@Lunaa_MOSS อาจจะเป็นความคิดที่เห็นแก่ตัวสักหน่อย, แต่ไม่อยากให้ไปเลยนะ ไม่อยากให้เพลงจบลงเลย ยังอยากครอบครองเธอไว้อีกแสนนาน—

@Lunaa_MOSS “อยากเต้นอีกเพลงไหมคะ” เขาถามด้วยรอยยิ้มเช่นเดิม แต่ภายในหัวกำลังคิด ถ้าเพลงจบลง แล้วต้องปล่อยมือจากกัน, แน่นอนว่าเขาก็ไม่มีสิทธิ์รั้งถ้าเธอจะไปเต้นกับใคร—แล้วใครเล่า จะไม่อยากมีดวงจันทร์ไว้ในครอบครอง แม้สักชั่ววินาทีหนึ่ง

@Lunaa_MOSS เมื่อได้ที่ยืนแล้ว เจเรมี่ก็ขยับตัวเข้าหาลูน่า โน้มใบหน้าลงดื่มน้ำผลไม้จากมือของคนข้างกาย, เมื่อยืดตัวขึ้นอีกครั้ง เขาก็ใช้ส้อมที่ทำจากไม้บางๆ ตีดเอาแพนเค้กชิ้นพอดีคำขึ้นมา “พี่ถือน้ำอยู่นี่คะ” เขายิ้ม “มา ผมป้อน”

@Lunaa_MOSS เจเรมี่พยักหน้ารับ เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ตามที่อีกฝ่ายบอก ดูจะหาที่นั่งได้ค่อนข้างยากจริงๆ “ไปยืนใต้ต้นไม้กันไหมคะ” ในเมื่อหาที่นั่งได้ลำบาก เขาจึงขยับไปทางต้นไม้ใหญ่ที่มีเด็กคนหนึ่งเพิ่งวิ่งออกมา ร่มเงาดูจะแผ่กว้างพอที่จะกันความร้อนตากแสงอาทิตย์ได้ ลมเย็นพัดมาแผ่วเบา—

“ โดนจริงๆแล้วจะยังพูดแบบนี้อยู่มั้ย? ” ลูน่าหัวเราะแล้วก้าวเข้าสู่ฟลอร์เต้นรำไปพร้อมๆกับเขา สัมผัสระมัดระวังของเขาทำเอาเธออดเอ็นดูไม่ได้ เธอกระชับมือเล็กน้อย ก่อนเต้นไปตามการนำอันเเสนเงอะงะของเขา รอยยิ้มบางแต่งแต้มลงบนริมฝีปากของเธอ อย่างน้อยก็ไม่ใช่เธอคนเดียวที่เต้นไม่เก่งสินะ “ จะซีเรียสทำไมเล่า ไม่ใช่ชั่วโมงเรียนลีลาสซักหน่อย ” ลูน่าอดใจไม่ไหว ขำพรืดออกมา ก่อนจับมือเขาก้าวหมุนๆไม่สนแม้จังหวะเพลง “ ไม่มีใครสนใจหรอกน่า ว่านายเต้นถูกจังหวะมั้ย ”

@Lunaa_MOSS เขาระบายรอยยิ้มออกมาเช่นกัน พลันดวงตาดูจะอ่อนโยนลง เธออาจจะรู้ หรืออาจจะไม่รู้ อาจจะสังเกตได้ หรืออาจจะไม่ แต่เจเรมี่ไม่สนใจที่จะเก็บซ่อนอารมณ์เอาไว้แม้แต่นิดเดียว

@Lunaa_MOSS กระนั่นก็ไม่ใช่ว่าปฏิเสธว่าไม่ได้ชอบคุณ ชอบครับ, แม้จะยังรู้จักกันไม่นานเท่าไหร่ แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่มีตรงไหนที่ไม่ชอบคุณเลย “ สวยค่ะ ” เจเรมี่กระซิบ ยังคงไม่ละสายตาไปไหน เขาก้าวต่อไปด้วยมือที่ยังโอบเธออยู่อย่างนั้น ”ผมชมมากไปหรือเปล่านี่“

@Lunaa_MOSS เขาแตะลงเหนือช่วงเอวของคนตรงหน้า ปลายนิ้วสัมผัสโดนแผ่นหลังนิดหน่อย พยายามไม่ให้ดูเกินงาม เจเรมี่ขยับไปกลมกลืนกับผู้คนกลางฟลอร์เต้นรำ พื้นฐานแค่หนึ่งเทอมสมัยไฮสคูลไม่ได้ทำให้ตนมีแต้มต่อสักเท่าไหร่ เขาขยับเท้า เงอะงะนิดหน่อย พยายามฟังเสียงดนตรี เหลือบมองคู่ด้านข้าง โยกตัวไปช้าๆ—

@Lunaa_MOSS “ผมไม่เจ็บหรอกค่ะ” ตัวพี่ก็แค่นี้ “ลองเหยียบดูก่อนสักทีก็ได้นะ” เจเรมี่หัวเราะ เขาประคองมือเธอไว้ด้วยมือหนึ่ง ส่วนอีกมือเลื่อนไปด้านหลัง ชะงักเล็กน้อยเมื่อแตะลงแล้วสัมผัสได้ถึงแผ่นหลังเปลือยเปล่า “ขออนุญาตนะคะ” เพราะเราอยู่ใกล้.. เจเรมี่จึงกล่าวด้วยเสี่ยงกระซิบ

@Lunaa_MOSS ที่เต้นรำไปรอบๆ ฟลอร์ ตามจังหวะดนตรีที่เหมือนเสียงเวทมนตร์นั้น— เจเรมี่หันมาทางลูน่า สบดวงตาสีม่วงที่มองมาอยู่ก่อนแล้ว “ถ้าพี่ไม่ได้นัดใครไว้—” เขาผายมือออกไป “ เป็นเกียรติให้ผมได้ไหม ” “ ลูน่า ”

@Lunaa_MOSS “แค่แปลกตาดีน่ะค่ะ ไม่ค่อยเห็นคนเต้นรำ” ถ้าพวกละครเวทีหรือในหนังก็เห็นอยู่บ้าง แต่เขาไม่ได้อยู่ในแวดวงการแสดง ดังนั้นการได้เห็นคนเต้นรำในเทศกาลแบบนี้ เจเรมี่ค่อนข้างประทับใจ “แต่ก็สนใจค่ะ” เขายอมรับด้วยรอยยิ้ม มองเด็กๆ ควงแขนเต้นรำกับเป็นกลุ่ม และทั้งคู่รัก ทั้งเพื่อน

@Lunaa_MOSS ขณะกลีบเกสรโปรยปลิวลงมาตามสายลม เจเรมี่เหลือบมองคนข้างกาย เขากะพริบตาเชื่องช้า “พี่เต้นไหมคะ” “หมายถึง.. ปกติแล้วเต้นไหมคะ” เขาเก็บอาการประหม่าไว้ได้อย่างแนบเนียน ต้องขอบคุณในอาชีพล่ะนะ “หรือปกติแล้ว.. ทำอะไรในงานเทศกาลเหรอคะ”

@Lunaa_MOSS เจเรมี่กวาดสายตาไปรอบๆ ตามเช่นกัน เขาเห็นบางคนเล่นเครื่องดนตรีที่เหมือนจะมีจัดเตรียมไว้ให้ บางคนก็ดูเหมือนพกเครื่องดนตรีชิ้นเล็กมาเอง เด็กๆ ก็ต่างวิ่งเล่นเช่นเดียวกันกับเทศกาลไข่ เขาเงี่ยหูฟังเสียงดนตรี สายตาหยุดอยู่ที่ผู้คนบางคู่ซึ่งออกไปเต้นรำ ได้ยินเสียงสดใสของผู้คนหัวเราะ