Krzysztof Zadarko retweetledi
🇺🇦🇺🇦Dziś 4. rocznica pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę. Pomoc humanitarna dla napadniętego państwa musi trwać – również Ewangelia jasno o tym mówi.
➡️ tertio.pl/pomoc-mieszkan…
Święty Augustyn sformułował fundament klasycznego rozumienia ordo caritatis, na którym później opierają się św. Tomasz i cała tradycja teologii moralnej. Jego ujęcie nie służy usprawiedliwianiu obojętności ani relatywizowaniu cudzej krzywdy, lecz przeciwnie – porządkuje konieczność realnej pomocy w świecie ograniczonych zasobów.

Ukraina jest nam bliska z powodu dramatu, który przeżywa, a tym samym – również zgodnie z właściwym ujęciem ordo caritatis w myśli św. Tomasza z Akwinu – staje się uzasadnionym adresatem konkretnej pomocy. Nie dzieje się to wbrew porządkowi miłosierdzia, lecz w jego najściślejszych ramach.

Każda próba racjonalizacji, która prowadzi do tego, by „nic nie zrobić”, zostaje już w przypowieści o miłosiernym Samarytaninie jednoznacznie skompromitowana, a Kościół w swoim nauczaniu przez 2000 lat jednoznacznie staje po stronie doświadczających niesprawiedliwości. Jezus nie pyta o narodowość, przynależność czy wcześniejsze zobowiązania. Człowiek leży pobity przy drodze – i to wystarcza.

Oczywiście, Pismo Święte zna także zasadę odpowiedzialności za „swoich” – choćby słowa z Pierwszego Listu do Tymoteusza: „A jeśli kto nie dba o swoich, a zwłaszcza o domowników, wyparł się wiary i gorszy jest od niewierzącego” (1 Tm 5, 8 ). To ważne i prawdziwe. Ale nigdy nie było rozumiane jako zakaz pomocy innym, lecz jako sprzeciw wobec ucieczki od elementarnych obowiązków.

Także przed Soborem Watykańskim II to rozumienie ordo caritatis było w Kościele jasno obecne, szczególnie w kontekście II wojny światowej. Zaraz po jej wybuchu, w encyklice "Summi pontificatus", Pius XII wyraźnie odrzuca myślenie, które absolutyzuje pomoc „swoim” kosztem obojętności wobec innych. Wprost pisze:

„[…] Jednak godziwa i uporządkowana miłość do własnej ojczyzny nie powinna nas czynić ślepymi na powinność obejmowania miłością wszystkich ludzi i przeszkadzać nam w ogarnianiu wszystkich ludzi wraz z ich interesami światłem miłości niosącym pokój” (pkt 39).

Natomiast w encyklice "Deus caritas est" (DE) Benedykt XVI wyraźnie podkreśla, że w świecie globalnych zależności miłość bliźniego musi przekraczać granice kulturowe i narodowe, a troska o potrzebującego „rozszerza horyzonty na cały świat”. Nie jest to więc zawężenie ordo caritatis, lecz jego otwarcie na solidarność uniwersalną.

Najmocniejszym argumentem przeciwko logice „pomagajmy tylko swoim” jest jednak sposób, w jaki Benedykt XVI definiuje samego „bliźniego”. Papież pokazuje, że Jezus radykalnie zmienił dotychczasowe rozumienie tego pojęcia, znosząc podział na „naszych” i „obcych”:

„Podczas, gdy pojęcie «bliźniego» odnosiło się, aż do ówczesnego czasu, zasadniczo do rodaków i cudzoziemców, którzy osiedlili się na ziemi Izraela, czyli do solidarnej wspólnoty danego kraju i danego ludu, teraz to ograniczenie zostaje zniesione. Ktokolwiek mnie potrzebuje, a ja mogę mu pomóc, jest moim bliźnim” (DE 15)

Myślenie „pomagajmy tylko Polakom”, jest myśleniem sprzed czasów Jezusa. Chrześcijaństwo zniosło ograniczenie miłości do jednej wspólnoty narodowej. Bliźnim jest ten, kto znajduje się w potrzebie i komu możemy realnie pomóc.
#kosciol #krakow #ordocaritatis #augustyn. #kraków #biskup #ukraina #chrześcijaństwo #katolicyzm #watykan #katolik #wojnanaukrainie
@Guzik_Paulina @wwrsj @rzecznikKEPpl @PawelKowalskiSJ @wziolek_sj @LukaszSosniakSJ @ks_Marcin_J @kasprzak_k_ @jolkazpo @OnaIwosz4 @Dzigiel1Zbyszek @RyszardWojcik @PolskaKobieta @Antojzz @ArturBronowicki @AnitaKrystyna @RadcaW @AndrzejDabrowka @EwaM02332220 @HelenaKreutz @ElbietaStaczuk @VBrodzik @monogram_7 @JoannaMariaViki @P_Zdunczyk @JohnMadbot @Guzik_Paulina @ks_t_podlewski @tomaszdidymos @jerzKwasniewski @ksJerzyZwy @Janusz1967 @ratujzycie_pl_ @PBCenz @cullendoug @DavidKathy7 @alzara_ @KZadarko @zajaclukasz
Polski
