Sabitlenmiş Tweet
Kayhan Kaya
13.5K posts
Kayhan Kaya
@KayhanKaya
“İnsan gerçek dostlarını felaket anında tanır. Yenilgi yılları, iyi bir okuldur.” Lenin (Modern köle!)
Katılım Ağustos 2009
1K Takip Edilen193 Takipçiler
Kayhan Kaya retweetledi
Bu köfteci yusuf bizim ülkeye çok fazla. Gerçekten reklam falan değil bir yola çıkıyorsun kazıklanmamak için tek seçenek burası oluyor. Sabah kahvaltısı, tostu, çayı çorbası başka memlekettesin ama kendi evin gibi hem hijyen hem ucuz.
Allah razı olsun.
Türkçe
Kayhan Kaya retweetledi
26 Temmuz 1996 yılında Ayçe İdil Erkmen dünyanın ilk kadın ölüm orucu şehidi olarak ölümsüzleşti.
Dergimizin emekçilerindendi, kültür-sanat alanındaki emperyalist kuşatmayı yarmak için nasıl yazıları, tiyatro oyunları ile mücadele ettiyse,tecrite karşı da mitralyöz olup savaştı
Türkçe
@fbhaini Ya yürü git, kız sıradan lets clubda dançıydı. Bir yarışma ile yürüdü gitti ne çok mana yüklüyorsunuz yalandan…
Türkçe
yahudi ailesi bunları yapması için yetiştirdi zaten hahaha şunların proje olmadığına inanan var mı amk
can@1numaralifenoc
ailesi felan bişey demiyor mu acaba
Türkçe
Kayhan Kaya retweetledi
Şiirlerinin nehir gibi sürekli ileri doğru akan yapısı da buradan gelir. Geçmiş zaman önemlidir; Adnan Yücel’de unutulmaz, fakat geçmişin içinde donup kalınmaz da. Şiirlerinde acı vardır ama acı, şiirin hareketini durdurmaz, dinamiktir. Ölümler, işkenceler, yengiler-yenilgiler ve ayrılıklar hayata kapanan bir son koymaz. Bilirsiniz, Türk şiirinde romantizmi derinleştirmek adına ağlak bir sese yaslanmak belirgin bir yöntemdir, çünkü duygusallık çekicidir. Adnan Yücel’de bu bulunmaz. Acı kadar kayıp da vardır şiirlerinde; fakat her kaybı geleceğe doğru açılan yeni bir sorumluluğa dönüştürür. Bunu okurun önüne bir hatıra albümü gibi koymaz; onun şiirlerinde sürmekte olan bir yürüyüş vardır. Adnan Yücel geride kalanlara bakarken başını geçmişe çevirmiş bir insan gibi de konuşmaz; onları kendi yanında, yürüyüşün içinde hisseder. Bu yüzden dizelerinde geçmişle bugün arasındaki mesafe ortadan kalkar. Ölenler tarihin gerisinde bırakılmaz, yaşayanların iradesine katılır; böylece şiir, hem geçmişi hem bugünü aynı akışın içinde birleştiren kolektif bir hafızaya dönüşür.
Adnan Yücel’in şiirlerindeki ses de tek başına konuşan bir insanın sesi değildir. Daha en başından kolektif bir sese yaslanır hep. Bunun nedeni yalnızca toplumcu şiir geleneği olmasa gerek; hayatının da şiirleri gibi ortak bir mücadelenin içinden şekillenmesidir. Aynı devlet terörünü yaşayan, aynı bedelleri ödeyen, aynı geleceğe inanan yoldaşların deneyimi onun dizelerinde ortak bir sese dönüşür. Bu yüzden şiirlerinde yalnız kendisi konuşmaz; bir kuşağın, bir mücadelenin ve yoldaşlığın sesi konuşur. Şiirleri içine kapanık da değildir; hep birilerine seslenir, birileriyle söyleşir. Bir yoldaşa, bir halka, bir sevgiliye, bazen de henüz kurulmamış o umutlu geleceğe… İşte bu yüzden Adnan Yücel’i okurken tek bir şairin sesinden ziyade ortak bir yürüyüşün sesini duyarız. O ses, örgütlü-kolektif yaşamın yolunu yürüyenlerin ayak sesidir.
Bu ayak seslerinin hangi yollardan geçtiğini söylemeden şiirinin gerçek kaynağına ulaşabilir miyiz? Zira Adnan Yücel’in şiirindeki kolektif ses, kimliği belirsiz, tarihsiz bir kalabalığın sesi değildir. İçinde yaşadığı, bağlandığı, yoldaşlık ettiği somut bir devrimci dünyanın içinden yükselir. O yüzden “Adnan Yücel partili bir şair gibi yaşadı ve yazdı!” denilmesi boşuna değildir. Partililiği, şiirinin üzerine sonradan iliştirilmiş bir kimlik ya da biyografisinde geçilecek sıradan bir ayrıntı hiç değildir. Dünyayı hangi taraftan gördüğünü, insanı ve yoldaşlığı nasıl kavradığını, geleceğe neden böylesine sarsılmaz bir güvenle baktığını belirleyen hayat biçimidir! Şiirinin omurgasını oluşturan kolektif ses de bu hayatın içinden doğar; mücadele edenlerin ortak iradesiyle beslenir ve onların tarihsel yürüyüşüne eşlik eden bir bilinç haline gelir.
Bu nedenle onun Türkiye İhtilalci Komünistler Birliği’yle (TİKB) kurduğu bağı sessizce geçiştirmek, şiirlerinin beslendiği en güçlü damarlardan birini görünmez bırakmak olur. Adnan Yücel yoldaş TİKB’liydi ve TİKB’li yoldaşlarına şiirler yazdı. Onların yaşamlarını, işkence karşısındaki dirençlerini, ölümlerini, özlemlerini ve yarım bıraktıkları kavgayı şiirlerine ve geleceğe taşıdı. Bu, kaba bir örgüt bağlılığının dizelere geçirilmesi olarak görülmemeli. Yazdığı yoldaşları birer simgeye dönüştürme amacı taşıdığını söylemek de doğru olmaz. Onların etten kemikten hayatlarında insanın değiştirici gücünü gördü. Bir insanın kendi korkularını aşmasını, yoldaşı için sorumluluk üstlenmesini, yenilgi karşısında yeniden ayağa kalkmasını yazdı. Şiirlerine konu olan devrimciler bizim için uzaktan hayranlık duyulan kusursuz kahramanlar değillerdi şüphesiz; hayatın içindeki bütün çelişkileriyle değişen ve dünyayı değiştirmeye girişen nadide insanlardı. Bu nedenle Adnan Yücel’in şiirlerinde yoldaşlık, soyut bir idealden ziyade somut bir tarihsel deneyimin, birlikte yürünmüş zorlu yolların da hatırlatılmasıdır.
tanurgndzalp.blogspot.com/2026/07/siire-…
Türkçe
@Rubiconugec Yahu niye uydursun allah aşkına, popülariteye vs ihtiyaç mı var. Anısını anlatıyor, arkadaşı/dostunun anısına…
Türkçe
Kayhan Kaya retweetledi
Bu ahlaksızların kafalarına vura vura tekrar etmeliyiz:
130 dilin konuşulduğu SSCB’de Ruslar dışında çeşitli azınlıklardan (1934-1954 arası yirmi yıl içinde) çıkan ve Rusça’ya çevrilen yazarların sadece kaynakçası 750 sayfa tutmaktadır. Tüm ülke, ulusal dillerde kitaplar yayınlayan yayınevleri ağıyla kaplandı. Sadece 1934 yılında Tatarca 145 yeni eser yayımlanmıştır. 1961’de bu sayı 2057’ye çıkmış, bu kitaplar toplam 24 milyon baskı yapmıştır. Gürcü yazar Cagaşvili şöyle yazar: “Son on-on beş yılda yayınlanan Gürcü eserlerinin toplamı, Gürcü halkının üç yüz yıllık tarihi boyunca yayınladığı eserlerden fazladır.” Hatta 1930’lardan önce yazıları bile bulunmayan Büryatlılar, Tüvalılar, Nenet, Oset, Çihan, Gülyak edebiyatı ortaya çıkmıştır. Düşünün ki biz bir Kürtçe’yle bile başa çıkamazken! Ekim Devrimi’nden sonra dilsiz bırakılan halklar konuşmaya başladı. Mesela Sukhet – Alin dağlarında yaşayan Udege kabilesinden Cansi Kimonko, Leningrad Kuzey Halkları enstitüsünü bitirmiş bir öykücüdür. Genç bir Mansi şairi olan ve üç şiir kitabı çıkarmış olan Yuvan Şestelov başka bir örnektir. Mansiler,
Sibirya’nın kuzey batısında yaşayan, nüfusları 7 bini aşmayan bir halktır. Ya da Uzak Doğu’da tayga ırmağı boyunca yaşayan küçük kabilerden biri olan Nanay şairi Akim Samara. Yine bir Nanay olan Grigori Koçer’in Büyük Bir Evin Sonuadlı romanı iki buçuk milyon nüsha basılmıştır. Mesela Dağıstan Cumhuriyeti’nde yaşayan kabilelerden Kubaçi boyu kendi dilinde gazete çıkarmaktadır. Yine Avarlar, Lazgiler gibi onlarca halkın edebiyatı sayılabilir. Halbuki bir asır önce Kafkas adlı şiirinde Şevçenko Çarlık Rusya’sında ‘Moldovyalıdan Finliye kadar tüm dillerde herkesin sustuğunu” yazıyordu. Bir Tacik şair olan Gassem Lahuti, 1935 yılında Paris’te yapılan bir kongrede şunları söylemiştir: “Muhammet ve İsa’nın ölüleri dirilttikleri kuşkusuz masal ve efsanedir. Ama onlardan söz edilir, üzerlerine masallar, efsaneler düzülür. Ekim Devriminin yeniden hayata kavuşturduğu halklar ise gerçek bir olgudur. Ama kimse onlardan söz etmez. Bu halkların adları sözlüklerde bile geçmez. Steplerde ve tundurularda, dağlarda vadilerde, Türkmenler, Tacikler, Nenetler, Uygurlar, Kara Kalpaklar ve irili ufaklı, yerleşik veya göçebe, daha pek çok halk unutulmuş olarak yaşıyordu.” Sovyet halklarının tümünün kültür gelişmelerini anlatabilmek için ünlü yazar Hafız’ın sözlerini tekrarlamakta yarar var: “Bu çocuk sadece bir günlük. Ama bazılarının ancak bir yüzyılda alabileceği kadar yol gitti." Sıkı bir antikomünist olan Prof. Dr. Stephen Kotkin şunları yazıyor: “Sovyetler Birliği’nde Rusça öğrenmeye dahi gereksinim duyulmuyordu ve çoğu Rus olmayan öğrenci bu dile yabancıydı. Rusya Cumhuriyeti Eğitim Komiseri eğitimin her yerde Rusçalaşmasını önerdiğinde, Stalin buna karşı çıkmış, Rusça’nın sadece bir ders olmasında ve yerel dillere rağmen eğitim dili haline gelmemesinde ısrar etmişti. Yine de bir kaçınılmazlık hissediliyordu. Bir Merkez Komite genel kurulun da (12 Ekim 1937) Stalin, ‘Tüm SSCB vatandaşlarının kendilerini belli ölçüde ifade edebilecekleritek bir dil var – o da Rusça’ diyordu. ‘Dolayısıyla vardığımız sonuç zorunlu olması gerektiği. Orduya katılan herkesin kendisini biraz da olsa Rusça ifade edebilmesi iyi olur, böylelikle şu veya bu tümen başka bir bölgeye intikal ettiğinde, mesela Özbek olan Samara’ya gittiğinde yerel halkla konuşabilir.” Dolayısıyla Rusça ancak 1938 yılında yani devrimden tam 21 yıl sonra 2. dil olarak zorunlu oldu!
Yıl 1979
Gazeteci Varlık Özmenek anlatıyor: “5,5 milyon nüfuslu Gürcistan’da 100’e yakın dil konuşuluyor, Türkçe dahil. Başta Gürcüce olmak üzere Rusça, Azerice ve çeşitli dillerden 35 gazetenin yayınlandığı Tiflis’te meslektaşlara bunları söylerken amacım fantezi yapmak değil. Şarkiyat enstitüsü 20 yaşında. Türkiye, İran, Arap tarihi ve dilleri inceleniyor. Yazarlarımızın romanları, hikayeleri burada çok tutuluyor, çok okunuyor, çok seviliyor. Evliya Çelebi’den, Nasreddin Hoca’dan, Orhan Kemal’lere, Aziz Nesin’lere kadar...
Clash Report@clashreport
Zelensky: The USSR killed all the languages. They occupied the territories, killed the traditions, and destroyed the churches. They killed religion, traditions, and language for 70 years. Source: @LauraLoomer
Kızılören, Afyonkarahisar 🇹🇷 Türkçe
@pool9ball Kendi kendine düşman yaratıp, kendi kendine yeniyor abimiz :)
Türkçe
seçmece kelimelerle entellektüel görünme çabası içinde olan, müthiş derecede boş muhalefet yapan bi adam bu. ahmet ercanlar bundan daha kaliteli. bazen daha da gıcık olmak için dinlediğim/izlediğim oluyor. biri ciddiye alıp şuna laf sokamadı yıllardan beri
HT Spor@HTSpor
🦅 Italiano: "Sahadaki 12. adam gibiyim" 🎙️ Cem Dizdar: Tribünde kalabalık, 12. adam var. Bir tane de orada var; olduk 13. Bu propagandist dili soğukkanlılıkla, eğlenceye, süslemeye ve hafif edebî bir anlatıma atfederek dinlersek işin içinden çıkarız. Bir takım, burada tezahürat var diye bizden niye korksun? ▶️ Canlı izlemek için: youtu.be/gcWaPe_LBMc
Türkçe
24 Temmuz 2015’de Bağcılar’da ikamet ettiği aile evine yapılan baskında Halk Cepheli Günay Özarslan katledildi.
Günay Özarslan’ın katledilmesi sonrası yapılan eylemlerden kareler.
25 Temmuz 2015 | Gazi Mahallesi
Türkçe
Kayhan Kaya retweetledi
evde haftada 2 gün okuma 2 gün film izleme 1 günü bağlama dersi ve tartışma günü yapılıyo haftalık eve giren insan sayısı 20yi buldu ev yanlışlıkla dernek oldu kopucam
Türkçe
Kayhan Kaya retweetledi
Ağlattın bizi de Cucurella…
Cucurella: “Otizmli bir oğlum var, keşke hiç param olmasaydı da oğlum sağlıklı olsaydı.
Saçlarımı o sevdiği için uzatıyorum; bir de bir an beni unutursa tanıyabilsin diye…”
Türkçe
Kayhan Kaya retweetledi
Hastanelerin kronik hasta bölümleri hep bekar anne doludur. Dünyanın her yerinde engelli çocuğunu annesine bırakıp kaçan erkek çoğunluktatır. Otizmli çocuğu kendisini tanısın diye saçlarını kesmeyen herifler ise azınlıkta. Olması gerekeni yaptıkları için bi teşekkür beklemiyorlar ama bence başta şahsi babam olmak üzere engelli çocuğuna hakettiği gibi davranan her babanın önünde minnetle eğiliyorum. Çocukluğunu hastanelerde, fizyoterapistlerde, belki bir ilahi müdahale olur diye hocalarda geçirmiş biri olarak söylüyorum. İyiki varsınız!
NO CONTEXT HUMANS@HumansNoContext
My hate contract against Cucurella is over, he is a great player and also a good person
Türkçe
Erkekler şöyle olmak çok mu zor?
Raportory@raportory
Mika Raun, Bali tatilinden fotoğraflar paylaştı:
Türkçe
@Ahmetosen111 @varoslardangel O dönemin güzel bir sloganı vardı; “34 milyonu hapsedemezsiniz” 34 milyon hapiste değildi sonuçta. En basiti; gezi olayları bitti ve berkin elvan cenazesine milyonlar katıldı, katılımı için çağrılar organizasyonlar düzenlendi. Ki o zamanın sendikal ve örgütlü insan sayısı başka…
Türkçe
@KayhanKaya @varoslardangel Aftan orta ve alt kademe direkt faydalanabilmişti, geri kalanlar (idam veya müebbet yiyenler) 1986'ya kadar peyderpey tahliye edildi. Yani halen ilk kuşağın çoğu hapisteyken oluyor bunlar.
Türkçe
Ziya Sümer 1974 yılında cezaevinden çıkınca Mustafa Kemal Kaçaroğlu ve Mahir Sayın’a Mahir’in kimsesizler mezarlığına gömüldüğünü söyler. Bunun üzerine emniyete dilekçe verilerek Mahir’in şu an ki mezarına taşınması istenir. Mustafa Kemal Kaçaroğlu, Naciye Çayan’ın evine giderek
Emre@Emre_Kabartas
Mahir Çayan Toprağa Veriliyor... ------------------------------------------- Niksar Devlet Hastanesinden alınan Mahir Çayan'ın cenazesi, akşam saat 21:00 civarında Ankaraya getirilir. Ankara'nın hemen girişinde yol kontrolü yapılan yerde araç durdurulur. Araçtakiler kendilerini tanıtırlar. Kısa bir süre sonra Merkez Kumandanı Tümgeneral Tevfik Türüng, Enver Çayan'ın yanına gelerek "Siz Ankarada ki birtakım kişileri harekete geçirmek istiyorsunuz. Bu nedenle cenaze şimdi gömülecek" der. (Bazı kaynaklarda Tevfik Türüng'ün Mahir Çayan'ın cenazesini taşıyan aracın şoförünü tekme-tokat dövdüğünü yazmaktadır.) 20-25 dakika sonra bir sürü asker ile MİT tarafından 2 otomobil gelir. Mahir'in cenazesini taşıyan araç, askeri güvenlik güçlerinin kontrolünde konvoy halinde Karşıyaka Mezarlığına doğru 22:00-22:30 sıralarında ağır ağır yola koyulur. Gece yarısı saat 01:00 civarında Mezarlığa varılır. Enver Çayan ilgililere "Paralı bir yere gömmek istiyoruz" diyerek isteğini dile getirir. Fakat ilgililer "Hayır. Bizim istediğimiz yere gömeceksiniz" der. Karşıyaka Mezarlığında araba farlarının ışığında, yarım metre derinliğinde yeni kazılmış çukurlardan birine Mahir'in cesedi, tabutsuz gömülmek istenir. Yakınları, "Tabutla gömülsün" diyerek karşı çıkarlar. Kürekle çukurun sağ ve sol tarafları biraz genişletildikten sonra Mahir'in cesedi, 2 Nisan 1972 Pazar günü, Karşıyaka Mezarlığına defnedilir. Ertesi sabah, Mahir'in cesedinin nereye gömüldüğünü öğrenmek için Karşıyaka Mezarlığına giden Enver Çayan, Naciye Çayan ve Avukat Yalçın Öztürk, görevlilerden, Mahir'in mezarının L-3 No'lu ada 29 No'lu mezarda bulunduğunu öğrenir...
Türkçe
@okaaanozer Umut birazda da burada, bu kopuşun bu sahte umudun yok olması lazım.
70 lerden beri sosyalistler chp nin ne olup ne olmadığını anlattı hepsi gerçekleşti, hepsini de yaşadık/yaşıyoruz.
Aydınlığa yaklaştığımızı gösterir bu tutan beddua 🤲
Türkçe
Nikaragua Cumhurbaşkanı Daniel Ortega:
"Muhalefet iktidarı ele geçiremesin diye artık seçim yapmayacağız."
Türkçe
@ozenali816 En efsanesi Zaynutdinov, sahanın her yerinde oynuyor diye savunan gazetecileri de sık sık yayınlamak lazım…
Türkçe
