รักสงบแต่ตบได้หมดถ้าโกรธ

◤แล้วหาก ข้าบอกเจ้าว่าข้ามองมากกว่าสหายละ◢

◤ยังงดงามไม่เปลี่ยนนะ◢

" ขอบใจในความหวังดีแต่ไม่ต้อง ... เพราะอีกไม่นานเมืองนี้จะตกอยู่ในมือของท่านไทเรสต์ " เขาเอ่ยตอบพร้อมกับหัวเราะภายในลำคอเบาๆเบาๆ " ข้ารู้ตัวดีไดแอสลาส ... ข้ารู้ว่าข้ากำลังทำอะไรอยู่ ... "

“ยังสบายดีไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นสินะ” “รวมถึงพวก เด็กๆ”

◤ไม่เชิงนัก เพียงคะนึงหา◢

เขายีออพติกส์สีครามลงให้ดูเหมือนกับว่าตอนนี้ตัวเขากำลังเผยรอยยิ้มอยู่ใต้หน้ากากนั่น " ใช่ — ข้าเคยติดต่อ " " แต่แล้วยังไงล่ะ ... " เขาเอ่ยขึ้นอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไรพลางยักไหล่ขึ้นมาแล้วหัวเราะในลำคอเบาๆ

◤อืม นั่นก็นานแล้ว ที่มิได้เจอเจ้า◢ ◤ข้าจึงนึก อยากเยี่ยมเยียนในอีกครา◢

" เลนส์ของเจ้ามีปัญหารึไง ... ? เจ้าก็เห็นว่าวิงค์เป็นคนแตะตัวข้าก่อน " เขาตอบกลับแบบปัดๆไปโดยไม่สนใจคำพูดของเมคตรงหน้ามากนัก " เพราะแบบนี้ไงข้าถึงได้คิดว่าท่านไทเรตส์น่ะดีกว่าเจ้า "

" อย่ามาออกคำสั่งกับข้า — ไดแอสลาส ... " " ข้าจะแตะต้องใครในเมืองนี้มันก็เป็นสิทธิของข้า "

◤แปลกที่ข้าทักทายเจ้า◢ ◤หรือ แปลกที่ข้าปรากฎตัว◢

◤ถามไถ่ตามปกติ◢

❝....❞ เขาเงยหน้ามองอีกฝ่ายพลางยิ้มอย่างสดใสแต่เมื่อได้ยินเช่นนั้นออพติกส์นั้นฉายแววอ่อนโยนชัดเจน มือนั้นจับมืออีกฝ่ายอย่างเบามือพร้อมกับพยักหน้า ❝ข้าเข้าใจแล้ว...❞

❝...❞ ❝ ข้าคิดถึงพวกเขาเสมอ แต่ข้าเชื่อว่าพวกเราก็แข็งแกร่งพอ... ❞

พอได้ยินเช่นนั้นทำเอาหางคิ้วเค้าตกเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ ❝ข้า น่าจะเลือกใช้คำพูดให้ดีกว่านี้...❞