𝕃𝕖𝕪𝕝𝕒

هیچ وقت هیچ چیز هیچ جای ایران به قبل از ۱۸ و ۱۹ دی برنمیگردد. #تهران دارد آهسته، زخمی و خسته، با تقلایی خاموش، شبیه نفس کشیدن زیر آب خودش را به زندگی برمی‌گرداند… جریان زندگی اینجا دیگر روان و بی‌درد نیست؛ می‌خزد، گیر می‌کند، نفس کم می‌آورد… زیر بار گرانی‌ای که گلوی شهر را می‌فشارد، زیر سایه‌ی فشارهایی که از دیوارها بالا می‌روند و تا ذهن آدم‌ها نفوذ می‌کنند، زیر نگاه‌های سنگین سیاست و قانون‌هایی که گاهی حتی نفس ساده بودن را هم جرم می‌کنند… و بالاتر از همه، زیر سایه‌ی کش‌دار و سردِ #جنگ و #آتش_بس اما زندگی… عجیب است، سرسخت است، لجباز است. مثل گیاهی که میان بتن و سیمان، جایی که هیچ‌کس انتظارش را ندارد، یک شکاف باریک پیدا می‌کند و خودش را بالا می‌کشد. نه آفتاب درست‌وحسابی دارد، نه خاک، نه آب کافی… اما باز هم رشد می‌کند. تهران امروز، پر از همین گیاه‌هاست. پر از آدم‌هایی که هنوز لبخند می‌زنند، که هنوز عاشق می‌شوند، که هنوز برای فردا برنامه می‌ریزند، حتی اگر فردا مبهم‌تر از همیشه باشد. اما حقیقت تلخی که از گفتنش هم میترسم همین‌جاست… این گیاه‌ها، این زندگی‌های سرسخت، کمتر فرصت درخت شدن پیدا می‌کنند. کمتر سایه می‌دهند. کمتر قد می‌کشند. و اغلب… در حد همان شاخه‌های نحیف و خسته باقی می‌مانند. این، روایت امروز تهران است. روایتی که من این روزها از تراس خانه‌ام، هر روز گوشه‌ای از آن را با شما شریک شدم… از همان روزنه‌ی کوچک و همان قاب محدود و فاصله‌ای که هم نزدیک است، هم دور. اما امروز… می‌خواهم زاویه را عوض کنم. بیایید از جایی نگاه کنیم که خاطره دارد، که ردِ قدم‌های خیلی‌ها هنوز روی آن مانده، جایی که زندگی، با همه‌ی زخم‌هایش، هنوز در رفت‌وآمد است. می‌خواهم نشانتان بدهم که مردم این شهر، چطور در این شرایط هم دست از زندگی نکشیده‌اند… چطور میان تمام این فشارها، باز هم دارند راهی برای ادامه پیدا می‌کنند چرا که زندگی بر مرگ غلبه میکند

برای آزادی #نسرین_ستوده، #سپیده_قلیان، #نرگس_محمدی، #فاطمه_سپهری و همه‌ی زندانیان سیاسی، بازداشت‌شدگان و محکومان به اعدام، باید اعتراض کنیم و بایستیم.

واقعا خجالت نمی‌کشید؟ یه گوگل داک و گوگل شیت نمیتونیم باز کنیم دسترسی به هوش مصنوعی نداریم آشغال‌ها مگه ما چقدر درآمد داریم که یه اینترنت جدا برای لپ تاپ بگیریم یکی برای گوشی با گیگی ۵۰۰ تومن آخه لجنا؟ خودتون که خطتون سفیده روتون سیاه نمیفهمید حال ما رو

احسان حسینی‌پور، متین محمدی و عرفان امیری در خطر اعدامن. #نه_به_اعدام

بگو چگونه بنویسم که چوب دارها روزی فشرده پای آزادی به فرق هر چمن بودند جمهوری اسلامی محمد معصوم شاهی و حامد ولیدی را به دار آویخت.

فرزند ایران و جان‌‌فدای میهن جاویدنام #نگین_قدیمی

صدای #فاطمه_سپهری ، #نرگس_محمدی و #نسرین_ستوده و هزاران زندانی و بازداشتیِ دیگر باشیم. #از_بازداشتیها_بگو

به‌ شدت از ناپدیدسازی قهری نسرین ستوده در ایران نگرانم. او در ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران وزارت اطلاعات بازداشت شده و از آن زمان تاکنون محل نگهداری‌اش نامعلوم است. دست‌کم یک مدافع حقوق بشر دیگر نیز به‌طور قهری ناپدید شده است. این موارد از مصادیق جدی نقض حقوق بشر هستند. از مقامات ایران می‌خواهم فوراً نسرین و همه افرادی را که در واکنش به فعالیت‌های حقوق بشری‌شان بازداشت شده‌اند را آزاد کنند

The jokes just write themselves!

آقای جمهوری اسلامی، از آتش‌بس با آمریکا حرف می‌زنید، اما همزمان مردم خودتان را در خاموشی و انزوا نگه داشته‌اید. از این تناقض و ظلم شرم کنید وقتی اینترنت را قطع می‌کنید و ارتباط خانواده‌ها را می‌بُرید، شما #جنگ را از آسمان به داخل زندگی مردم منتقل کرده‌اید. اگر آتش‌بس واقعی است، ثابتش کنید، اینترنت را وصل کنید، محدودیت‌ها را بردارید و اجازه دهید مردم نفس بکشند، با عزیزانشان حرف بزنند و از زنده بودن هم باخبر شوند. آتش‌بس که صرفا توقف حمله نیست #آتش‌_بس یعنی پایان دادن به فشار بر مردم. مردمی که کسب و کار و امنیت روانی و اقتصادی و همه چیزشان را از دست داده‌اند اگر نمی‌توانید اینقدر حداقلی انسان باشید، از آتش‌بس حرف نزنید.