LINDA

#PIL_Commu "ชู่ววว..." - Linda Heron || 18 Y. - Doc : in bio (เวิ่น/โรล/เล่น ก๊อก dm ได้เสมอนะคะ 🫶)

ณ โบสถ์ใหญ่สถานที่ซึ้งจัดงานแต่งงานของ โรวัน เบลล์เวเทอร์ และ แคทริน มอร์ ภายในประดับประดาด้วยดอกไม้สีขาวสะพรั่ง เสียงสวดอันกังวานของหลวงพ่อก้องกังวาลทั่วหอพิธี แขกผู้สูงศักดิ์นับไม่ถ้วนมารวมตัวกัน ณ เบื้องหน้าพระผู้เป็นเจ้า แม้แต่พระราชินีก็ยังเสด็จมาเป็นเกียรติในงานนี้

#LASTNOCTURNEPILss2 [โรงละคร เวลา 12:30 น.] คำเล่าลือถึงงานเขียนของฮอลล์โลเวย์พากระแสชนให้ย่ำเท้าเยือนที่แห่งนี้ดุจสายน้ำเชี่ยว เหล่าเจ้าของสกุลสูงศักดิ์นำตนลงจากรถม้าพลางสอดเสียงวาจากระซิบซาบตามรายทาง +

#LASTNOCTURNEPILss2 เมื่อการแสดงจบลงก็เรียกเสียงกู่ร้องและเสียงปรบมือก้องกังวานทั่วหอโอเปร่า เป็นการแสดงที่ไม่ว่าจะรับชมสักกี่ครั้งตลอดหลายปีที่ผ่านมา มันก็ยังคงความเป็นเอกลักษณ์และความงดงามไม่เสื่อมคลาย ความน่าหลงไหลในเรื่องราวแสนโศกนั้น พาให้ใจต้องหลั่งน้ำตาตาม

#LASTNOCTURNEPILss2 (สามารถโควตไปรีแอคเล่นกันได้นะคะ🥺🫳) 19.10 - 19:07 น Music Performance w/ @Melos_PIL พี่น้องฝาแฝดตระกูลบัลลาดบัดนี้ยืนอยู่กลางเวที ไวโอลินในมือของเมราดี้กระชับแน่น บนเวทีเป็นเช่นนี้เองหรือหัวใจของเธอเต้นโครมคราม เมลอส นั่งลงที่ตรงหน้าเปียโนเงางามสีดำสนิท ดวงตาของเขานิ่งแต่เปล่งประกาย ค่อยๆ ยกมือขึ้นวางเหนือคีย์เปียโนอย่างมั่นใจ ถัดจากเขา คือเมราดี้หล่อนยืนเด่นในชุดกระโปรงแดงสด ทรวดทรงอ่อนเยาว์แต่สง่างาม ร่างเพรียวบางนั้นจับคันชักไวโอลินไว้ในมือเรียว ดวงตาสีน้ำเงินเข้มวาววับด้วยความตื่นเต้นและแรงปรารถนา เธอสูดลมหายใจลึก ก่อนจะสบตากับพี่ชายโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด แล้ว Presto ก็เริ่มต้นขึ้น เสียงไวโอลินกระโจนเข้าหาโสตประสาทราวกับสายฟ้าฟาด ตัวโน้ตพุ่งทะยานราวพายุฤดูร้อนที่ก่อตัว เสียงเปียโนของเมลอสตอบรับทันที คันชักเคลื่อนไหวรัวเร็วแทบไม่ทันสายตา โน้ตสูงแหลมแผดดังก้องราวกับเสียงของสายลมที่กำลังกรีดร้อง ความร้อนเร่งของดนตรีค่อย ๆ กลืนกินความเงียบรอบห้อง ดึงดูดทุกสายตาไว้กับคู่พี่น้องที่เคลื่อนไหวอย่างเป็นหนึ่งเดียว ดนตรีของพวกเขาไม่ได้เป็นเพียงเสียง— แต่พวกเขาตั้งใจให้มัน เป็นพลัง นิ้วของเมราดี้สั่นเล็กน้อย ความเจ็บทุกครั้งที่กรีดสายกลับทำให้เธอรู้สึกสุขจนหัวใจแทบระเบิด คิ้วของเด็กสาวขมวดมุ่น เมื่อถึงช่วงท้าย ท่วงทำนองไต่ระดับอย่างบ้าคลั่ง เมราดี้เอนตัวเล็กน้อยตามแรงโน้มของเสียง คันชักปาดผ่านสายด้วยพลังที่แทบไม่อาจเชื่อว่าออกจากมือของหญิงสาววัยเพียงสิบแปด ส่วนเมลอสเร่งเร้าเปียโนราวกับจะไล่ตามพายุไปให้ถึงสุดขอบฟ้า แล้ว...เงียบงัน เสียงสุดท้ายดับลงท่ามและเสียงหอบหายใจของผู้พี่น้องที่ขึ้นแสดงเป็นคราแรกในชีวิต และในวินาทีต่อมาเมื่อทั้งห้องปะทุด้วยเสียงปรบมือดังสนั่น สองพี่น้องบัลลาดก็หันมาสบตากัน และโค้งให้ผู้ชมอย่างสง่างาม เมราดี้รู้สึกว่าขอบตาร้อนผะผ่าว มือของเมราดี้สั่นเสียจนเมลอสต้องเลื่อมมือหนามาจับกุมเอาไว้ รู้สึกเช่นนี้นี่เอง ความฝันของการเป็นนักดนตรีของเธอมันถูกขยับเข้ามาแล้วหรือไม่นะ แต่ไม่ว่าอย่างไรนี่ก็ช่างวิเศษเกินจะบรรยายเสียจริง END

#LASTNOCTURNEPILss2 ”We are the same, you and I ” ( ในเมื่อโรงละครมีแสดงบทรักที่ไม่สมหวังงั้นผมขอขยี้ตัวเองหน่อย )

เธอไม่เหมาะกับสถานที่มีผู้คนเยอะนัก นัยย์ตาดำสนิทเหม่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าในยามราตรี สองแขนโอบกอดหนังสือเล่มโตไว้เสียแน่น "ช่างน่า..อึดอัด" ได้โปรดปล่อยหนอนหนังสือตัวน้อยไปเถิด

เธอกอดหนังสือในอ้อมแขนไว้ ส่งสายตาออดอ้อนผู้เป็นแม่ จนอีกฝ่ายใจอ่อน ระหว่างเรื่องราวกำลังดำเนินไป ลินดาอ้างเหตุผลว่าต้องการไปพักสายตา จากนั้นจึงหนีออกมายืนอยู่ด้านหน้าโรงละคร +

#LastNocturnePILss2 บุตรสาวคนเดียวของครอบครัว 'ลินดา เฮรอน' จำต้องเข้าสังคมเสียแล้ว ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบละครเวที หากเพียงแต่บทประพันธ์นี้เธอเคยอ่านผ่านตามาก่อน จึงมีความรู้สึกที่ไม่อยากไปดูเลยสักนิด "ลินดา ลูกไม่ควรเอาหนังสือมาด้วยนะ" คุณแม่เปรยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน +

#LASTNOCTURNEPILss2 [ ไม่มีมิตรหรือศัตรูถาวร ] @Clarence_PIL เลดี้คนเล็กแห่งบ้านบลัชลีย์ส่งเทียบเชิญ ‘ศัตรูเก่า’ ของตัวเองมาเปิดตัว เพื่อเหยียบหน้า ‘พี่ชายขี้โม้’ ที่มัวแต่อวดเบ่งคู่ควงเหมือนประกวดนางงาม ศึกนี้ไม่มีเลือด.. มีแต่ส้นสูง กับรอยยิ้มเย็นเฉียบ...

#LASTNOCTURNEPILss2 [โรลเปิด | โถงทางเดินนอกโรงละคร | เวลา20:00น.] หลังจากที่พอจะรู้สึกสบายท้องขึ้นมาบ้างแล้ว เลโอนี่ไม่ได้กลับเข้าไปในโรงละครในทันที ทว่าเธอกลับเดินมาหาที่เงียบๆนั่งตามโถงทางเดินของโรงละคร แม้รู้ดีว่าอาจจะถูกคุณแม่ตำหนิเอาได้ หากหายไปนานกว่านี้ +

#LASTNOCTURNEPILss2 [ เวลาก่อนเริ่มงานแสดง ] บทประพันธ์, การแสดง, และเสียงดนตรี โรงละครเป็นสถานที่ที่เธอไม่ได้มาเยือนบ่อยนัก ดังนั้นทุกครั้งที่มาถึงได้ตาเป็นประกาย สตรีในชุดสีน้ำเงินเลยเดินชมไปทั่วเพื่อรอเวลาเข้าไปข้างใน ซึ่งเล่นเอาพี่ชายเดินตามไม่ทัน “โอเด็ต— โอดี้ ช้าหน่อย” เจ้าของชื่อหันกลับมาพร้อมยิ้มปริ ยอมหยุดรอจนเขามาอยู่ต่อหน้าเธอได้ในที่สุด “เมื่อไหร่เขาจะเปิดม่านล่ะ เดอร์ริค, น้องอยากเข้าไปแล้ว” “รอบที่สามแล้วน้องรัก พี่จะไม่ตอบเป็นครั้งที่สี่แน่นอน” ผู้เป็นพี่ชายจับไหล่เธอ กันน้องสาวหายไปจากสายตาอีก “น้องดูตื่นเต้นเป็นพิเศษนะ บอกเหตุผลพี่ได้ไหม” โอเด็ตยอมอยู่เฉย อิงแอบพี่ชาย ก่อนจะเริ่มพรรณายาว “เพราะเป็นเรื่องใหม่ของนักเขียนที่น้องชอบ แล้วก็เพื่อนน้องได้ขึ้นแสดงด้วย” เธอยังคงพูดต่อ บรรยายถึงฝีปากกาของนักประพันธ์ ความสามารถในการถ่ายทอดอารมณ์ และบลาๆ ที่เขาฟังไม่ทัน เดอร์ริคได้แต่ลอบถอนหายใจแต่ก็มองคนข้างกายอย่างรักใคร่ วันนี้น้องสาวเขาเปล่งประกายเป็นพิเศษ รอยยิ้มที่ไม่เคยแย้มได้มากกว่ามุมปาก ตอนนี้ก็กว้างเสียจนเห็นเขี้ยวเล็กๆ อาจจะเพราะถูกห้อมล้อมด้วยสิ่งที่หล่อนรัก หวังว่าละครเวทีวันนี้จะเป็นความทรงจำที่ดีของโอเด็ต เขาหวังแบบนั้น.

#LASTNOCTURNEPILss2 โถงทางเดินที่เต็มไปด้วยผู้คนกำลังหลั่งไหลเข้ามา บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงสนทนารอบข้าง หนุ่มสาวผู้มีสีผม สีตา และใบหน้าแทบจะเหมือนกันเดินเข้ามาภายในงาน ท่าทีดูสง่า ชุดสีขาวของสตรีชวนให้ดึงดูดสายตา แม้ทั้งสองจะคล้ายกันแต่กลับแตกต่างอย่างชัดเจนเมื่อมองสีหน้า +

#LASTNOCTURNEPILss2 ไวเคาต์วาเลนเซเดินทางมาถึงพร้อมกันกับภรรยาของเขา อาภรณ์สีหวานหรูหราด้วยผ้าที่เขานำเข้าเองจากตะวันออก งดงามมีราคาเข้ากับชุดเครื่องประดับอัญมณีที่ภรรยานั้นสวมใส่ หรูหราเข้าคู่กับแหวนโกเมนประจำตระกูลที่เขาสวม

[ #LASTNOCTURNEPILss2 ] เมื่อวันแสดงละครเวทีมาถึงตามกำหนด โรวีน่าปรากฏตัวในชุดราตรีซึ่งตัดเย็บอย่างประณีตโดยมาดามแฟร์ลีห์ช่างตัดเสื้อผู้มากฝีมือ ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากบรรยากาศโอ่อ่าของโรงละคร 🌹

#LASTNOCTURNEPILss2 สามสตรีในชุดเดรสหรูหรา ผ้าชีฟองบางพริ้วตกแต่งด้วยลูกไม้และไข่มุก ก้าวเข้ามาในโรงละครใจ ปลายกระโปรงกวาดพรมหินอย่างงดงาม [ พวกเธอมาถึงแล้ว ] (วันนี้เอาคุณนายพิคเคิลมาด้วย ทักทายได้นะคะ✨)

#LASTNOCTURNEPILss2 12 มิถุนายน | หน้าคฤหาสน์ไอวอรี่บลูม ประตูรั้วของตระกูลดาร์ลิงตันเปิดออก ยามเมื่อรถม้าไม่คุ้นตามาหยุดอยู่ตรงหน้ารั้วบ้าน ทั้งคนรับใช้และเหล่าสมาชิกในครอบครัวต่างรู้ดีถึงการมาของบุคคลแปลกหน้าที่ได้ส่งคำเชิญมาให้กับบุตรสาวคนโตเมื่อไม่กี่วันก่อน +