Abel 🫧

" อย่าทำอะไรผมเลย ผมยอมแล้ว 😭" " คุณเป็นคนดีไหม ?" " ทำไมถึงนอนไม่หลับล่ะ ? " Doc : shorturl.asia/ZCXo4 🐟Abel Harrison G.11 🐟180/68 Merman สามารถบวกโรลได้ทุกรูท / ติดต่อโคสตอรี่ได้ทาง dm 24/7 #MPC_commu #MPCss5

@Grimjack_MPC (ยินดีด้วยนะค้า 🤩💞)

(มาอัพเดตกิมๆ ว่าล็อคคู่แร้วนะคับ โรลเก่าเดะพ้มมาทยอยตอบ เพิ่งเคลียร์งานเสดเลย หรือใครจะตัดจบก็ก๊อกๆบอกได้ค่ะ🥺)

" อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ ผ ผมกลัวแล้วว " เสียงสั่น ๆ เอ่ยขึ้น คุณจะได้ยินเสียงนั้นดังออกมาจากตรอกแห่งหนึ่งไม่ไกลจากย่านการค้า ,มีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนห่อไหล่ หลังชนกำแพงถูกห้อมล้อมด้วยชายฉกรรจ์ประมาณสามคน ท่าทางเหมือนกำลังถูกข่มขู่อะไรบางอย่างเสียด้วยสิ (บวกได้ค้าบบ)

[ธรรมดาผปคฉันไม่วาดอะไรที่มีรายละเอียดเท่าไหร่ เกือบหลับแต่กลับมาได้ แต่…ให้ใส่ชุดแดงไปเล่นกับวัวกระทิงเนี่ยนะ😨]

@MPC_Liz41 (ม่ายยน้าาา55555 ไม่เป็นไรต่ะๆๆ) " อื้อ ก็ได้แหล่ะ " เขาตอบรับยิ้ม ๆ ก่อนจะยื่นมือถือเยิน ๆ ที่เหมือนผ่านสนามรบมาหลายที่ของตัวเองให้ " อ่ะ ได้แล้วครับ " เขากดเบอร์ครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นยื่นให้อีกฝ่ายจนรู้สึกตัวว่าถูกมองอยู่ "อ เอ๋?!?!" "ผม ค คุณมองผม ท ทำไมครับ"

@MPC_Abel (ไม่เห็นแจ้งเตือน อ้ากกกก) ลิซทำมือว่าโอเค ก่อนจะยื่นมือถือไปให้ "เอาของคุณอาเบลมาด้วยสิครับ" ปลายหางส่ายไปมาดุ้กดิ้ก หมือนระหว่งเวบาไม่นานก็กวาดสายตาสำรวจมอนเตอร์ตรงหน้าไปด้วย ตัวเล็ก... มีหนวด...กุ้ง???? จู่ ๆ ก็มองแล้วเหมือนเครื่องหยุดทำงาน

/เดินเล่นอยู่ในเมือง /ก้มมองมือถือ นิ้วขยับยุกยิก /ชนเสาไฟ เป้ง!! /ก้มลงกับพื้น ยกมือกุมหัว

@KangNabi_MPC " นาบีของฉันเก่งที่สุด " อาเบลตอบพร้อมยิ้มกว้าง มือขยับโชว์ให้เห็นข้าวของที่ตัวเองหอบมา ออกจะมาเกินความจำเป็น โดยเฉพาะเสบียงอาหารที่เจ้านายของเขาเตรียมมาให้ " นายอยากมานั่งด้วยกันไหม ? เลวี่ทำอาหารมาเผื่อคนทั้งเมืองแล้วว " พูดติดตลก หัวเราะอารมณ์ดี

@MPC_Abel ได้ยินเสียงคุ้นหูแว่วมาจึงผินหน้ามอง เมื่อพบว่าเป็นอีกคนก็บรรจงปั้นรอยยิ้มกว้างมอบให้ทันที "อาเบล !" "อื้อ มาเดินเล่นน่ะ แล้วนายล่ะ ?" มือเรียวยกขึ้นโบกมือให้อีกคนไปมา เลื่อนสายตาลอบสังเกตไปด้วย พอพบว่าอีกคนถือของไว้ในมือก็เอ่ยขึ้นอีก "หรือว่าปิคนิค ?"

เวลาที่ควรค่าแก่การออกมาหาอะไรเข้าปากเช่นทุกวัน เพียงแต่วันนี้กลับต่างไป เจ้าตัวไม่ได้ออกมาจากห้องด้วยเหตุผลนั้น ออกมาแค่เพราะไม่อยากอยู่ห้อง เดินเตะฝุ่นท่ามกลางแสงสลัวอยู่พักใหญ่สุดท้ายก็หย่อนตัวลงที่ม้านั่งในสวนสาธารณะสักที่ " ไม่เหมือนแฮะ.. " กับที่ที่จากมา

@Orgar_S_MPC มือขาวค่อย ๆ ขยับไปหาอีกฝ่ายอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนจะแตเบาๆ ลงบนขนแผงคอหนา เพื่อพิสูจน์บางอย่างว่าใช่รุ่นพี่ที่ตนรู้จักจริงไหม

@Orgar_S_MPC ท่าทีแบบนี้ คุ้นเคยอย่างประหลาด ,แม้จะไม่ได้สนิท แต่อีกฝ่ายก็มีบุคลิกที่โดดเด่น รุ่นพี่สเตรย์น อย่างงั้นเหรอ ? แน่นอน คงไม่มีพระเอกในนิยาย และเขาไม่ใช่เบลล่* นางเอกทไวไ*ท์เสียหน่อย หมาป่าตรงหน้า ต้องเป็นรุ่นพี่แน่ ๆ

กลางดึก | ในป่าแถวโรงเรียน | แยกรูท ในค่ำคืนที่ดวงจันทร์เต็มดวงถึงสามดวงทอแสงสีเงินเหนือยอดไม้มันควรเป็นเวลาที่หมาป่าทั้งหลายสูญเสียการควบคุมแต่ไม่ใช่กับเขา ในขณะที่หมาป่าตนอื่นเปลี่ยนร่างเป็นสองขาและคำรามอย่างไร้เหตุผลเขากลับยังมีสติครบถ้วน… มีเพียงร่างกายเท่านั้นที่ตอบสนองต่อพลังจันทร์ร่างของเขาย้อนกลับไปเป็นสี่ขา สูงใหญ่ดั่งอสูรจากเงามืด หากเอาไปเทียบกับหมีกริซลี่ ก็คงใหญ่เกินจะเป็นแค่สัตว์ป่าทั่วไปได้แล้ว เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมร่างกายถึงตอบสนองต่อดวงจันทร์แบบนี้และถ้าหมาป่าแสดงสีหน้าได้คุณคงได้เห็นความ เหนื่อยใจ ฉายชัดในดวงตาสีฟ้าคู่นั้น หาก [คุณ] เข้ามาในป่าในช่วงเวลานี้ อาจจะได้เห็นเงาร่างสีเทาวิ่งตัดแสงจันทร์ผ่านพุ่มไม้ไปเสียงฝีเท้าหนักแต่มั่นคงสะท้อนอยู่ท่ามกลางความเงียบ และถ้า [คุณ] กล้าพอ… จะหยุดและเรียกเขาก็ได้นะ (+ ได้เลยครับ น้องไม่กัด(?)) (Artist : TrIple Ace)

@MPC_Raw (ตลกอ้ะะ5555555) " นี่ ถ้ามันหาได้เอง จะมานั่งกลัวทำไมเล่า..." เสียงอ่อยในตอนท้าย หน้าจ๋อย ถึงจะมีอายุเข้าเลข2แล้ว แต่โดยอายุขัยก็ยังถือว่าไม่ใช่พวกแก่กล้าวิชาอะไรขนาดนั้น "อ เอ๊ะ ?!?!" หันขวับมองพี่สาวกาดำเดินนำไปก่อน หันซ้ายหันขวาก่อนจะสับเท้าเดินตามไป " พี่รอวจะพาผมไปไหน"

@MPC_Abel (แมวจรกะแมวบ้านตีกัน5555) “ไม่คิดจะหาข้าวกินเองบ้างรึไง” “อย่างอแงเป็นเด็กไปเลยน่า นายหย่านมมาตั้งกี่ปีแล้ว“ เกาหัวด้วยท่าทีรำคาญความงองๆแงงๆของอีกฝ่ายเต็มทน เป็นอีกาแก่ๆที่โตมาด้วยชุดความคิดการใช้ชีวิตด้วยการเอาตัวรอดเพียงลำพังเลยรู้สึกหน่ายกับปลาทองในโหล ”ตามมานี้“ เดินนำ

00.20 AM "......" มือขาววางลงบนศีรษะของชายหนุ่มคนหนึ่ง เสียงลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเจ้าของร่างสูงใหญ่เข้าสู่นิทราไปแล้ว อาเบลหลุบสายตาลงต่ำ มุมปากขยับนิด ๆ เขาไม่มีความพิสวาสอะไรอีกฝ่ายมากไปกว่าการเข้ามาเป็นหนึ่งในสิ่งที่เติมเต็มความรู้สึกบางอย่างในใจของตัวเอง

@Bethany_MPC " เบธอ่า เธอเชื่อว่าผมเป็นเด็กไม่ดีเหรอ " หูลู่ ถ้ามีหางคงหางตกอย่างเห็นได้ชัด " เฮ้ ถ้ามันรบกวน ไม่เป็นไรก็ได้นะ " " แค่นี้ก็รบกวนจะแย่แล้ว "

@MPC_Abel "ประโยคหลังเหมือนจะเป็นความจริงนะคะ หืมม" เบธหลับตายิ้มอ่อนๆ หยอกล้อคุณเล่นๆเล็กน้อย "ฮิฮิ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไม่ว่าจะทำอะไรมา ยังไงฉันก็จะไปเดินเป็นเพื่อนกลับบ้านให้คุณอยู่ดีค่ะ"

2:30 a.m. ณ ริมน้ำสักที่ในสวนสาธารณะ (ยังแจมได้เหมือนเคย!) วันนี้เบธขนขนมมากินนอกบ้าน เรียกได้ว่าปิกนิกยามตีสอง? นั่งกินขนมมองน้ำที่สะท้อนท้องฟ้า ตอนเช้าที่โรงเรียนก็สนุกเหมือนเคย ได้หนังสือกลับมาอ่านด้วย(?) “ฮิฮิ โลกภายนอกสนุกจัง แต่ก็คิดถึงคุณแม่จัง อยากให้มาด้วย…“

@Thanira_MPC อีกฝ่ายถึงจะขี้วีนเหวี่ยงชอบใช้กำลัง(?)ไปบ้างแต่กลับตัวเบากว่าที่คิด สองขายืนพร้อมแบกอีกฝ่ายไว้ที่หลังอย่างมั่นคง ยิ้มแหยเมื่อโดนวีนอีกดอก ชายหนุ่มหยุดยืน เหลือบมองอีกฝ่ายที่อยู่ด้านหลังตัวเอง " ไม่รู้อ้ะ เธอบอกทางดิ "

@MPC_Abel เธอปล่อยอีกคนให้อุ้มเดินไปเสียง่ายๆก่อนจะอึ้งในคำตอบเขา เพราะจากตรงนั้นมันก็ห่างออกมาไกลประมาณนึงแล้ว " ห..ห๊ะ!? นี่นายไม่รู้หรอ!? "

💀18:00 PM. | บริเวณย่านร้านค้า💀 ธานีร่าทะเลาะกับตู้กดน้ำอยู่แถวนั้นเนื่องจากกระป๋องน้ำอัดลมที่เธอกดมามันดันคาอยู่ในตู้ไม่ยอมหล่น เลยเตะตู้กดน้ำอย่างแรงไป 1 ที " โอ้-ย " เธอนั่งยองจับเท้าตัวเองข้างที่พึ่งเตะไป ดูท่ากระป๋องน้ำอัดลมจะไม่หล่นลงมาง่ายๆ (มา+เร้กๆได้นะคะ🙌)

@Nightmare_MPC โอ้โหหห โดนท้าทายมาแบบนี้ เรามันก็เลือดนักสู้ซะด้วย เอาสิ้ มาเลย ! เงือกหนุ่มชักสีหน้า หูอื้ตาลายไปหมดโดนยั่วโมโห ก่อนจะกระตุกชายเสื้ออีกคนลงมาสุดแรง โดยที่ไม่ได้รู้เลยด้วยซ้ำว่าจะตกเป็นเหยื่อหรือไม่

@MPC_Abel ตีหน้ามึนใส่แล้วยิ้มบางๆ พลางจับมืออีกคนยั้งไม่ให้ดึงเขาลงไป แต่โน้มตัวไปหาแทนอย่างท้าทาย "นอนหรอ? เอาสิครับ~ลองดู~" "เพราะผมคงไม่ได้พาคุณลุกหรอก ผมเนี่ยชอบมากเลยเวลามีคนชวนไปนอนด้วยน่ะครับ~" แกล้งขู่กลับพลางมองคนอีกคนด้วยสายตาล่าเหยื่อ เป็นเหยื่อที่รอถูกเขากินความฝันคืนนี้

#MPC5_FestivalofMoonlace #MPC5_FoM เดินออกมาจากร้านเช่าชุดแบบงง ๆ มองซ้ายมองขวา ไม่รู้จะไปไหนก่อนเพราะมาคนเดียวเลยลองเดินตามกลิ่นเบเกอรี่ยุคกลางไป (บวกได้คับ เนียนรู้จักได้เรย มาเล่นกันๆ 🥺)

@JohnLu_MPC สะดุ้งเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายรู้ทันตัวเอง สะบัดหน้าหนีไปหยิบหนังสือออกมา คราวนี้เป็นหน้าปกสีม่วงสองเล่ม เล่มที่ 1 : รับมืออย่างไรกับความอกหัก เล่มที่ 2 : เมื่อแม่จับได้ว่าเป็นเก คนเลือกมาทำตาแป๋วรออย่างมีความหวัง

@MPC_Abel "หนังสือเล่มนั้นแพง อย่าคิดว่าข้าไม่รู้" เอ่ยตอบไปเสียงเรียบ แล้วมองอีกฝ่ายเล็กน้อย "อยากได้อะไรก็ต้องลงทุนกันหน่อย ไม่มีอะไรได้มาฟรีหรอกนะ" กล่าวย้ำไป และรอดูว่าคราวนี้อีกฝ่ายจะหยิบอะไรมาให้

8.00 PM ย่านร้านค้า หมกตัวอยู่ในร้านหนังสือ ยืนอ่านฟรีจนจะหมดเล่มอยู่แล้ว(?)เพราะติดลมบน (มาบวกได้นะคับ เนียนรู้จักได้หมดเลยย🤩 )

@Nightmare_MPC สีหน้าที่ไม่สลดของอีกฝ่ายทำให้ความอับอายเริ่มเปลี่ยนเป็นหมั่นไส้ขึ้นมาทันที หนอยแน่ ใครเค้าทำคนอื่นล้ม(ถึงจะแค่ครึ่งเดียว)แล้วมายิ้มหน้าตาแบบนั้นกัน มูหูนะเนี่ยยย " เฮ้ ! " เอามือคว้าชายเสื้ออีกฝ่ายไว้ แหงนหน้ามองแง่ง " ถ้านายไม่พาผมลุกขึ้น เดี๋ยวจะให้ลงมานอนด้วยกันเลยย "

@MPC_Abel /แสยะยิ้มกว้างจนตาหยีอย่างไม่สำนึกผิด "แหม~ แย่จังนะครับ.. ผมเพิ่งเคยมีหาง แถมเพิ่งมีได้สิบนาทีเอง เลยไม่รู้วิธีควบคุมหางน่ะครับ" /จับหางที่กำลังดิ้นไว้ในมือไม่ให้ส่ายไปทั่ว "ชุดเลอะหมดแล้วนะครับ~" มองชุดกรุยกรายของคนบนพื้นด้วยความสงสาร

@JohnLu_MPC " อะ อ๊ากกกกกกกก " โหยหวนเหมือนโดนคุณครูตัดคะแนน อาเบลทำหน้าบูดเป็นตูดทันที " อะไรกันน" " ทำไมงกแบบนี้เนี่ยย ไม่สปอร์ตใจป๋า แด๊ดดี้เลยยย " บ่นๆแต่ก็กลับไปตั้งหน้าตั้งตาหาใหม่ คราวนี้ ขอหน้าปกสีม่วงละกัน

@MPC_Abel "ทำไมจะไม่มี มันมี!" เถียงมาเถียงกลับทันที "ยังไม่สำเร็จเฟ้ย เจ้าไปหาหนังสือแนะนำมาซะ ไม่งั้นอด" ผายมือไล่ให้อีกฝ่ายไปหา เพราะหนังสือของหวานก็แค่ของแถม

@MPC_Liz41 "คุณลิซ " เขาทวนคำพร้อมมองหน้าอีกฝ่าย เหมือนสัตว์เลี้ยงทำกำลังพยายามจดจำชื่อและหน้าเพื่อน ๆ ของเจ้านาย " ผมมีแมสเซนเจอร์ เอ่อ เบอร์! " แบมือออกมา " เอามาสิ ผมจะกดเบอร์ให้ " ยิ้มแฉ่ง

@MPC_Abel ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้น ดูเหมือนจะไม่ได้เป็นอะไรแล้วจริง ๆ แหละนะ "ผมชื่อลิซครับ" เห็นเงยหน้าขึ้นมามองก็ลูบหลังคอรู้สึกขัดเขิน "ถ้างั้น...ควรเม็มเบอร์หรือมีช่องทางติดต่อรึเปล่าครับ?" เขาถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก

@Thanira_MPC ถึงจะเป็นพวกปวกเปียกขี้แพ้ เนิร์ดกาก ๆ แต่อาเบลก็เป็นชายหนุ่ม bmi มาตรฐานที่สูง 180 อยู่ดี ก้าวเดินมั่นคง เขาพาอีกฝ่ายเดินไปเรื่อย ๆ ก่อนจะชะงัก "ว่า แต่" " หมอ...... หมออยู่ไหนกันนะ....." (....)

@Thanira_MPC " เชื่อฉันเถอะน่าา " เอ่ยอย่างมั่นใจแม้ว่าเมื่อครู่จะเตะตู้น้ำแต่ตัวเองล้มเละเทะไม่เป็นท่าก็ตาม จนกระทั่งน้ำหนักของอีกฝ่ายทับกับหลังตัวเองถึงหันมองเช็คความเรียบร้อย " เกาะดี ๆ นะ " เขาค่อย ๆ ยืนขึ้น

@KangNabi_MPC " ไม่คิดเลยว่าจะเจอนายที่นี่ มาเดินเล่นเหรอ!"

@KangNabi_MPC ชายหนุ่มร่างสูงเดินหลบมุมออกมาจากสวนอีกฝั่ง ในมือหอบตะกร้าปิคนิคจิ๋วมาพร้อมกับหนังสือเล่มใหญ่หนึ่งเล่ม ท่าทางกำลังมองหาทำเลกางผ้า แต่ดันสะดุดเข้ากับร่างที่คุ้นตาเสียก่อน เอ๊ะ นั่นมัน นาบีนี่นา ???? ขายาวเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร