𝓢𝓐𝓛𝓔𝓜🐍(งานทับ)

CW // Snake , งู , เกล็ด TW // Ophidiophobia ⫘⫘⫘⫘ "เห.. สุดยอด ทำให้ดูอีกทีได้ปะ?✨" "ถ้าลูบตรงเกล็ดจะจั๊กจี้น่ะ" ☠︎ 𝕾alem Luin ☠︎ 𝖌𝖔𝖗𝖌𝖔𝖓. ✶ G12 ✶ 189/80 🔗shorturl.at/kVOYT ⫘⫘⫘⫘ (dm for co-op) คาร์เฟรนด์ลี่ เนียนรู้จักได้เลย👍 #MPC_Commu | #MPCss5

Intergalactic Planetary 👽🛸zibzibzib มาแล้วจ้าาาาา ลิมิแตดเพราะทำมาน้อย เหนื่อย มันทำอันต่ออันอ่ะ เออ อยู่ที่บูธของ@marimai999 ตามนี้เลยย 🌺 B25-26 Delulu Gals’sCatalog #CQ9_SAT #CQ9 ✦ Booth B25-26 ✦ Union hall 2 , Union Mall ✦ Sat 7 mar (11:00am - 6:00 pm)

@Merilis_MPC (😎🕶️😍)

@MPC_salem (😫🤏🏻)

@Merilis_MPC "เอาแบบนั้นเหรอ" ซาเลมคลี่ยิ้มอีกครั้ง นั่นนับเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้สำหรับค่ำคืนนี้ บันไดทอดยาวลงไปถึงพื้นด้านล่างแม้ว่าจะไม่สุดลูกหูลูกตาแต่ก็ใช้ระยะเวลาประมาณหนึ่งเป็นแน่ เจ้างูจึงถือวิสาสะอุ้มคุณขึ้นมา -รวดเร็วไม่ทันให้ได้เถียง "ให้เธอเดินกว่าจะถึงหาดก็คงเช้าพอดี"

@MPC_salem " ไม่เลว " เมริลิสก็คือเมริลิส ไม่ได้พูดว่าประทับใจออกมาเสียทีเดียว ก้าวลงจากรถตามเจ้างู ชำเลืองมองบันไดที่ทอดยาวลงเบื้องล่างไปพลาง " แต่ครั้งที่แล้ว.. ฉันจำไม่ได้แล้วสิ " " เธอคงต้องทบทวนให้ฉันสักหน่อย " กล่าวทีเล่นทีจริง อะไรก็ตามที่เคยเกิดขึ้น, จะของจริงหรือภาพลวงตา

#MPC5event4 สีดำปกคลุมขาวพิสุทธิ์ดูแปลกตา แฟรี่เองก็มาร่วมงานพรอมด้วยเช่นกัน แม้ว่าปีนี้ตนจะยังไม่ได้จบการศึกษา ทว่าก็มีคนรู้จักที่กำลังจะจบไปจากที่นี่

@Merilis_MPC "ประมาณนั้น“ เขายิ้มออกมา เจ้างูดับเครื่องยนต์และจอดมันไว้ข้างทางใกล้ๆกับบันไดทางลงไปยังหาด ไม่ลืมเดินมารับคู่เดตของเขาเช่นเคย “ครั้งที่แล้วไม่รู้ว่าของจริงหรือภาพลวงตา ครั้งนี้ก็เลยอยากพาเธอมาอีกรอบ” “เป็นไง? ประทับใจไหม?”

@MPC_salem " ครั้งนี้ของจริงงั้นสิ " แค่นขำในลำคอ เมื่อนึกถึงครั้งหนึ่ง, ที่กอร์กอนและแฟรี่ก็เคยได้ปรากฏอยู่ที่ชายหาดสักที่ แม้จะเป็นมิติในจินตนาการก็ตามที

@Merilis_MPC จนออกสู่เส้นทางหลักที่พาคุณเลาะตามชายหาด กลิ่นทะเลสดชื่นมาพร้อมกับลมทะเลพลัดมาเคลียผิวกาย เกือบใต้สุดของรัฐโอเรกอน เขาพาคุณมาที่ชายหาดแบนดอน ไม่รู้คุณจะเดาถูกหรือเปล่า?

@Merilis_MPC "ลองเดาดูสิ" กอร์กอนปิดประตูรถ ก่อนจะอ้อมไปโดดขึ้นรถฝั่งคนขับโดยไม่เปิดประตู สตาร์ทเครื่องยนต์และออกรถมุ่งหน้าสู่ที่ๆหนึ่ง ท่ามกลางค่ำคืนที่มีดาวระยิบระยับ รถตัดผ่านป่าไม้ ใช้เวลาประมาณหนึ่งในการเดินทาง ท่าทางเจ้างูจะขับรถจนคล่องแล้ว +

@Merilis_MPC ไม่นานก็ออกไปถึงด้านนอก เสียงอึกทึกครึกโครมเบาลงแล้ว ซาเลมพักหายใจหายคอเล็กน้อย หัวเราะเบาๆ ที่ไม่คิดว่าการหนีฝูงชนออกมาจะได้เหงื่อด้วย เจ้างูพยักเพยิดไปทางฟอร์ด มัสแตงสีแดงปี 1967 คันเดิม ก่อนจะเปิดประตูฝั่งข้างคนขับให้แฟรี่ "เชิญครับ"

@Merilis_MPC กอร์กอนรั้งแขนของแฟรี่ไว้ให้อีกฝ่ายอยู่ด้านหน้าของเขา เขาใช้ไหล่กว้างเปิดทางดันมอนสเตอร์ที่เกะกะขวางทางให้ ก่อนจะพาผ่าฝูงชนแน่นขนัดเบียดเสียดที่กรูเข้ามาที่กลางฟลอร์ ไม่รู้เลยว่าหากให้เดินออกไปล่ะก็ แฟรี่ตัวบางๆ จะถูกเบียดไปไหนต่อไหนก่อนจะออกถึงประตูหลักรึเปล่า +

@Merilis_MPC "เธอนี่.. ซนอีกแล้ว" ปรายตาตามนิ้วเรียวที่ถือวิสาสะเลิกชายผ้าคลุมหน้าของเขาขึ้นอย่างไม่ถือสา ก่อนจะเบือนกลับมา ซาเลมขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเฉียดกัน ปากยังปรากฎยิ้มเล็กๆ "ถ้าอยากจะดูล่ะก็ คงต้องหาที่ชุกชุมน้อยกว่านี้หน่อย" "ถ้าหากเธอยังไม่ได้ไปไหนต่อคืนนี้..ล่ะก็นะ"

@MPC_salem ชั่วขณะนั้น ดวงตาเขาเชยมองอย่างเงียบเชียบ ก่อนที่ปลายนิ้วจะยกไปสะกิดผ้าผืนดำที่ปกคลุมใบหน้ากอร์กอน เลิกมันขึ้นเล็กน้อย ให้มองเห็นชัดเจนโดยไม่มีอะไรขวางกั้น ดวงตานั้นไม่สามารถทำให้เขากลายเป็นหินได้อยู่แล้ว " ฉันว่าเจ้านี่มันเกะกะไปหน่อย " แฟรี่กล่าวหยอก ลอบหัวเราะอยู่เบา ๆ

@Merilis_MPC ปกติแล้ว ในการเต้นรำฝ่ายชายจะเป็นฝ่ายนำ แต่ในครานี้เป็นแฟรี่ต่างหากที่นำเขาและเป็นกอร์กอนที่เดินย่ำตามไปทุกจังหวะก้าว "ดูเหมือนว่าแฟรี่จะเต้นรำเก่งจริงๆ ซะด้วย"

@Merilis_MPC เขาทำตามที่เมริลิสเอ่ยปากทุกอย่าง ทั้งที่โอบแผ่นหลังบาง รวมถึงมือที่ประสานกัน "ตอนนี้ถึงต่อให้เธออยากไป ผมก็ไม่ปล่อยหรอกนะ" -

@Merilis_MPC หัวเราะกับคำสัพยอกของอีกฝ่าย ถ้าไม่มีผืนผ้ามาปิดบังไว้คุณคงเห็นดวงตาของเขาโค้งราวกับพระจันทร์เสี้ยว เจ้างูหาพื้นที่ว่างท่ามกลางผู้คนคราคร่ำบนฟลอร์ หยุดตรงนั้น ก่อนปล่อยศอกลง หันตัวเข้าหาเมริลิส มือขวายกขึ้นระดับเอว ก่อนจะค้อมตัว “ต้องขอคำแนะนำจากแฟรี่ซะแล้ว”

@MPC_salem ริมฝีปากลอบยกยิ้มบาง " เธอช้า, ซาเลม " กล่าวหยอกที่ว่าแย่งบทนั่น ไม่ลังเลที่จะวาดแขนคล้องกับแขนกอร์กอน เสียงดนตรีบรรเลงคลอ บรรยากาศเหล่ามอนสเตอร์ครึกครื้น ฝีเท้าย่ำเดินอยู่เคียงข้าง แกล้งเย้าอีกสักหน " ฉันคงไม่ต้องสอนงูขี้เหงาเต้นรำใช่ไหม "

@Merilis_MPC “ดีสิ” ริมฝีปากยกยิ้ม ดูคล้ายกับว่าคำพูดและการกระทำของอีกฝ่ายเป็นดังเวทมนต์ เพียงพริบตาเดียว ก็คล้ายกับสามารถปัดเป่าตะกอนในใจออกไปได้หมด หลังจากได้ยินคำชวน ซาเลมเปิดศอกขึ้น ขยับไปใกล้แฟรี่ ผ้าคลุมไสว “นั่นเป็นบทของผมนะ ถูกเธอแย่งไปซะแล้ว” “แต่ ยินดีเป็นอย่างยิ่ง เมริลิส”

@MPC_salem " … " แค่นเสียงหัวเราะขึ้นจมูก จากที่คว้าข้อมือกอร์กอนไว้ ก็คลายมันออก " แปลกแล้วมันดีหรือไม่ดีเล่า " เชิดคางขึ้นนิดหน่อย กวาดสายตามองอย่างอื่นไปพลาง ขบคิดอยู่ไม่นาน ก็โพล่งถาม " เต้นรำไหม " งานพรอมทั้งที

@Merilis_MPC (เพิ่งเห็นโนติค่ะ 😭) "เปล่า" มือที่หมายจะเอาผ้าปิดตาออก กลับกลายเป็นเกลี่ยมันอย่างเบามือเสียแทน "เห็นเธออยากเก็บไว้ก็ทำให้รู้สึก... แปลกดีน่ะ"

@MPC_salem (กลับมาแล้วค่ะอ้าก 🏃‍♀️‍➡️) เมริลิสไหวไหล่นิดหน่อย ถ้าไม่มีคนถ่อมาถึงหน้าบ้าน เขาก็อาจจะไม่มาจริง ๆ ก็ได้ " ฉันไม่ได้เอามันไปทิ้งให้ฝุ่นเกาะสักหน่อย " ไม่ได้แยแสเรื่องสกปรกอะไรนั่นนัก เห็นมือที่เอื้อมมา ตนไม่ได้หลบ เพียงแค่คว้าข้อมือคุณไว้ " จะเอาคืนไปหรือไง "

ไหนๆ ก็ปิดเทอมแล้ว  ไปสวนสนุกกันดีไหม? แต่ถ้าไปสวนสนุกเฉยๆ มันจะสนุกอะไร ใช่แล้ว เราก็เลยจะไปสวนสนุกกันที่ “มิติมนุษย์”  🎢🎠 𝑳𝒆𝒕’𝒔 𝒈𝒐 𝒕𝒐 “𝑳𝒖𝒏𝒂 𝑷𝒂𝒓𝒌” ✨ 🎟️ แท็ก #SydneyPark_MPCss5 🎡 รายละเอียด : docs.google.com/document/d/17d… *เล่นย้อนหลังได้ตลอด *เข้าร่วมได้ทุกคน

#MPC5event4 ราตรีของชั้นปีที่สิบสอง ทิวาทอแสงพราว ดึงดูดสายตาเหมือนดั่งแรกเจอ พวกเขาสวมเครื่องแต่งกายแห่งค่ำคืน ประทินโฉมเพื่อจารึกความทรงจำให้ตราตรึง มือทั้งสองประสานเข้าหากันอย่างช้า ๆ และเดินเข้าสู่ฟลอร์ราวกับผู้ก้าวข้ามขอบเขตของอดีตไปสู่รุ่งอรุณใหม่

@Merilis_MPC “แปลว่า ถ้าไม่ไปชวนถึงที่บ้านเธอจะไม่มาอย่างนั้นเหรอ” หัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยินประโยคดังกล่าว แต่เมื่อเห็นคุณสวมใส่ผ้าปิดตา กลับชะงักไปเสียอย่างนั้น ”ไม่คิดว่าเธอจะเอามันไปใส่ ... เดี๋ยวก็สกปรกหรอก“ ว่าพลางเอื้อมมือหมายจะแกะปมผ้าปิดตาอีกฝ่ายออก

@MPC_salem ได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นเคย จึงผินไปมอง แม้มีผ้าโปร่งสีดำคลุมศีรษะอยู่ แต่ก็คงยังมองเห็นใบหน้าของแฟรี่ได้ ,วันนี้เขาสวมผ้าปิดตาของคุณมาด้วย " ไง " เปรยทักพอเป็นพิธี " มีคนมาชวนถึงหน้าบ้าน ก็ต้องมาสักหน่อยสิ " ไหวไหล่