MERI ❄️

❄️🧊 #MPC_Commu #MPCss5 ₊‧.°.⋆✮⋆.°.‧₊ Merilis Aetherveil G.11 | Fairy 🧚 Doc : shorturl.asia/0wQJZ

25.12 ปิดหนังสือ มองออกไปนอกหน้าต่าง ,จับจ้องบรรยากาศคริสต์มาสผ่านบานกระจก รู้ตัวอีกที ก็อยู่ที่นี่มานานกว่าที่คิด โอเรกอน .

🌟🎁 𝕄𝕖𝕣𝕣𝕪 𝕔𝕙𝕣𝕚𝕤𝕥𝕞𝕒𝕤 𝕒𝕟𝕕 𝕙𝕒𝕡𝕡𝕪 𝕙𝕠𝕝𝕚𝕕𝕒𝕪𝕤  🎄🌟 [ ครอบครัวเล็กๆของนายทรูเพนนี-แอรีสกับคริสต์มาสในอนาคต! ]

@MPC_salem (😫🤏🏻)

@MPC_salem " ไม่เลว " เมริลิสก็คือเมริลิส ไม่ได้พูดว่าประทับใจออกมาเสียทีเดียว ก้าวลงจากรถตามเจ้างู ชำเลืองมองบันไดที่ทอดยาวลงเบื้องล่างไปพลาง " แต่ครั้งที่แล้ว.. ฉันจำไม่ได้แล้วสิ " " เธอคงต้องทบทวนให้ฉันสักหน่อย " กล่าวทีเล่นทีจริง อะไรก็ตามที่เคยเกิดขึ้น, จะของจริงหรือภาพลวงตา

@Merilis_MPC "ประมาณนั้น“ เขายิ้มออกมา เจ้างูดับเครื่องยนต์และจอดมันไว้ข้างทางใกล้ๆกับบันไดทางลงไปยังหาด ไม่ลืมเดินมารับคู่เดตของเขาเช่นเคย “ครั้งที่แล้วไม่รู้ว่าของจริงหรือภาพลวงตา ครั้งนี้ก็เลยอยากพาเธอมาอีกรอบ” “เป็นไง? ประทับใจไหม?”

#MPC5event4 สีดำปกคลุมขาวพิสุทธิ์ดูแปลกตา แฟรี่เองก็มาร่วมงานพรอมด้วยเช่นกัน แม้ว่าปีนี้ตนจะยังไม่ได้จบการศึกษา ทว่าก็มีคนรู้จักที่กำลังจะจบไปจากที่นี่

@MPC_salem " ครั้งนี้ของจริงงั้นสิ " แค่นขำในลำคอ เมื่อนึกถึงครั้งหนึ่ง, ที่กอร์กอนและแฟรี่ก็เคยได้ปรากฏอยู่ที่ชายหาดสักที่ แม้จะเป็นมิติในจินตนาการก็ตามที

@MPC_salem กลิ่นอายลมทะเลโชยพัด รู้ตัวอีกที ก็นึกได้ว่าลืมเดาไปเสียสนิท หรือเพียงไม่ได้นึกเคลือบแคลงนัก ว่าคุณจะพาไปที่ใด " มาไกลกว่าที่ฉันคิด " เขาว่า +

@MPC_salem พลันโคลงศีรษะเล็กน้อย ก่อนส่งตัวเองเข้าไปหย่อนกายนั่งลงบนมัสแตงคันที่คุ้นเคย " ตั้งใจจะไปที่ไหนล่ะ "

@MPC_salem จวบจนฝ่าฝูงชนออกมาได้ ปราศจากรอยขีดข่วนใด รวมถึงเหงื่อแม้แต่หยดเดียว ต่างกับอีกคนที่ใช้แรงเพื่อคอยเปิดทางให้ ยลมองคนพักหายอกหายใจ ลอบแค่นขำออกมาผะแผ่ว " เก่งมาก " แกล้งเอ่ยชมระคนขบขัน +

@MPC_salem นอกจากการมาที่นี่ตามคำเชิญของอีกฝ่าย เขาก็ไม่ได้คิดจะไปไหนต่อ " ..เวลาของฉันวันนี้ " " ฉันยกให้เธอก็แล้วกัน "

@MPC_salem ปลายจมูกเฉียดผ่าน เขาทำทีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เหลือบมองซ้ายทีขวาที ชุกชุมน้อยกว่านี้หน่อยก็ดีอย่างที่ว่า ก่อนจะตอบอะไร, เขาหยัดตนเองขึ้นมา มือยังประสานไว้มั่น ฝีเท้าย่ำระบำอีกครั้ง หมุนตัวลอดผ่านแขนกอร์กอนอีกครา สู่ช่วงสุดท้ายของการเต้นรำ +

@MPC_salem ชั่วขณะนั้น ดวงตาเขาเชยมองอย่างเงียบเชียบ ก่อนที่ปลายนิ้วจะยกไปสะกิดผ้าผืนดำที่ปกคลุมใบหน้ากอร์กอน เลิกมันขึ้นเล็กน้อย ให้มองเห็นชัดเจนโดยไม่มีอะไรขวางกั้น ดวงตานั้นไม่สามารถทำให้เขากลายเป็นหินได้อยู่แล้ว " ฉันว่าเจ้านี่มันเกะกะไปหน่อย " แฟรี่กล่าวหยอก ลอบหัวเราะอยู่เบา ๆ

@MPC_salem หนึ่งฝีเท้าก้าวนำ อีกหนึ่งฝีเท้าก้าวตาม ร่ายระบำราวกับร่ายเวทมนตร์ น่าแปลกที่เขาเชื่ออย่างไร้ข้อกังขา ว่าคุณจะไม่ปล่อย | เมริลิสไม่ได้เต้นรำอย่างพิถีพิถันตามรูปแบบที่ควรจะเป็นนัก เพียงแค่เคลื่อนไหวไปตามใจ ยามทิ้งตัวลง ก็รั้งซาเลมโน้มตาม +

@Merilis_MPC เขาทำตามที่เมริลิสเอ่ยปากทุกอย่าง ทั้งที่โอบแผ่นหลังบาง รวมถึงมือที่ประสานกัน "ตอนนี้ถึงต่อให้เธออยากไป ผมก็ไม่ปล่อยหรอกนะ" -

@MPC_salem คนตรงหน้าอาจรู้อยู่แล้วว่าต้องทำอย่างไร ทว่าก็พยักเพยิดยังมืออีกข้างของคุณที่ยังว่างอยู่ ค่อยเริ่มขยับฝีเท้านำ ตามจังหวะของดนตรี อย่างที่เคยบอก ในอดีตเขาน่ะชอบการเต้นรำเป็นชีวิตจิตใจ ” อย่าปล่อยล่ะ "

@MPC_salem เมริลิสไหวไหล่ ก่อนค้อมตัวกลับพอเป็นพิธี ผ้าโปร่งสีดำพริ้วไหว ยามขยับแนบชิดกับคุณ, มือซ้ายวางบนต้นแขนคู่เต้นรำ มือขวายื่นไปประสานเข้ากับกรงเล็บสีดำของกอร์กอน นัยน์ตากระจ่างใสช้อนขึ้น สบมองดวงตาต้องสาปผ่านผ้าผืนบาง " โอบสิ " +

@MPC_salem ริมฝีปากลอบยกยิ้มบาง " เธอช้า, ซาเลม " กล่าวหยอกที่ว่าแย่งบทนั่น ไม่ลังเลที่จะวาดแขนคล้องกับแขนกอร์กอน เสียงดนตรีบรรเลงคลอ บรรยากาศเหล่ามอนสเตอร์ครึกครื้น ฝีเท้าย่ำเดินอยู่เคียงข้าง แกล้งเย้าอีกสักหน " ฉันคงไม่ต้องสอนงูขี้เหงาเต้นรำใช่ไหม "

@Merilis_MPC “ดีสิ” ริมฝีปากยกยิ้ม ดูคล้ายกับว่าคำพูดและการกระทำของอีกฝ่ายเป็นดังเวทมนต์ เพียงพริบตาเดียว ก็คล้ายกับสามารถปัดเป่าตะกอนในใจออกไปได้หมด หลังจากได้ยินคำชวน ซาเลมเปิดศอกขึ้น ขยับไปใกล้แฟรี่ ผ้าคลุมไสว “นั่นเป็นบทของผมนะ ถูกเธอแย่งไปซะแล้ว” “แต่ ยินดีเป็นอย่างยิ่ง เมริลิส”

@MPC_salem " … " แค่นเสียงหัวเราะขึ้นจมูก จากที่คว้าข้อมือกอร์กอนไว้ ก็คลายมันออก " แปลกแล้วมันดีหรือไม่ดีเล่า " เชิดคางขึ้นนิดหน่อย กวาดสายตามองอย่างอื่นไปพลาง ขบคิดอยู่ไม่นาน ก็โพล่งถาม " เต้นรำไหม " งานพรอมทั้งที

@Merilis_MPC (เพิ่งเห็นโนติค่ะ 😭) "เปล่า" มือที่หมายจะเอาผ้าปิดตาออก กลับกลายเป็นเกลี่ยมันอย่างเบามือเสียแทน "เห็นเธออยากเก็บไว้ก็ทำให้รู้สึก... แปลกดีน่ะ"

@MPC_salem (กลับมาแล้วค่ะอ้าก 🏃‍♀️‍➡️) เมริลิสไหวไหล่นิดหน่อย ถ้าไม่มีคนถ่อมาถึงหน้าบ้าน เขาก็อาจจะไม่มาจริง ๆ ก็ได้ " ฉันไม่ได้เอามันไปทิ้งให้ฝุ่นเกาะสักหน่อย " ไม่ได้แยแสเรื่องสกปรกอะไรนั่นนัก เห็นมือที่เอื้อมมา ตนไม่ได้หลบ เพียงแค่คว้าข้อมือคุณไว้ " จะเอาคืนไปหรือไง "

@Merilis_MPC “แปลว่า ถ้าไม่ไปชวนถึงที่บ้านเธอจะไม่มาอย่างนั้นเหรอ” หัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยินประโยคดังกล่าว แต่เมื่อเห็นคุณสวมใส่ผ้าปิดตา กลับชะงักไปเสียอย่างนั้น ”ไม่คิดว่าเธอจะเอามันไปใส่ ... เดี๋ยวก็สกปรกหรอก“ ว่าพลางเอื้อมมือหมายจะแกะปมผ้าปิดตาอีกฝ่ายออก

@MPC_salem ได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นเคย จึงผินไปมอง แม้มีผ้าโปร่งสีดำคลุมศีรษะอยู่ แต่ก็คงยังมองเห็นใบหน้าของแฟรี่ได้ ,วันนี้เขาสวมผ้าปิดตาของคุณมาด้วย " ไง " เปรยทักพอเป็นพิธี " มีคนมาชวนถึงหน้าบ้าน ก็ต้องมาสักหน่อยสิ " ไหวไหล่

@Merilis_MPC กอร์กอนที่เมื่อมองเห็นคุณ ก็ปลีกตัวออกมาจากกลุ่มเพื่อนทันที ทำเอาเพื่อนเอะอะโวยวายชะเง้อกันใหญ่ว่าเจ้ากอร์กอนปลีกตัวไปหาใคร "นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว" ผืนผ้าโปร่งปิดบังดวงตา, จึงมองเห็นได้เพียงแค่ปากที่ยกยิ้ม