Quirkyalone

คนที่เลิกกับแฟนที่คบกันมานานมาก มีประโยคไหนอยากบอกคนที่ “ไปต่อไม่ได้ ออกมาก็ยาก” ไหมครับ แบบอยากเลิกแต่เสียดายเวลา เสียดายทุกอย่าง คืออยากตาสว่าง อยากโดนประโยคแรง ๆ กระแทกหัวใจทำให้คิดได้ จัดมาทีครับ

เขาและเธอตัดสินใจมากินดื่มเพื่อบอกลากันครั้งสุดท้าย ในสถานะความสัมพันธ์นี้ พอคิดเงินเสร็จ ทางของเธอคือต้องข้ามไปอีกฝั่ง แต่ทางของเขาขึ้นรถจากฝั่งนี้ เขา : ตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม ที่จะเลิกกันนะ เธอ : อืม คิดมาแล้ว เรามีคนละเป้าหมายกัน เดินไป ก็ต่างจะเสียเวลานะ เขา : ดูแลตัวเองด้วยนะ แล้วรถที่เรียกมาถึงหรือยัง ให้เราข้ามไปส่งก่อนไหม ถึงแล้วโทรบอกทีได้ไหม เธอ : พอแล้วเธอ ขอบคุณที่เป็นห่วงกันนะ แต่ถ้าทำในตอนที่ยังรู้สึก ก็คงดีกว่านี้เนาะ เรากลับได้ เธอก็กลับได้แล้วนะ เราไม่บอกอะไรแล้วนะ เราบอกเธอมาตลอดที่เราเป็นห่วง ตอนนี้ไม่คนบ่นแล้ว ต้องทำเองแล้วนะ เขา : อืม ขอบคุณนะ เธอ : ไปนะ เธอและเขาแยกทางกัน ท่ามกลางเสียงรถที่ห้าแยก และเพลงที่ดังมาจากในร้าน แต่ในใจของใครบางคน กลับรู้สึกวังเวงอย่างบอกไม่ถูก บางทีเราจะรู้สึกว่าเรารักอะไรมากที่สุด ก็ในวันที่ต้องสูญเสียสิ่งนั้นไป แต่ชีวิตก็แบบนี้แหละ เจ็บปวด เข้าใจ แล้วไม่ว่ายังไง เราก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปอยู่ดี ……………… Scene 3 Take 2 สะพานห้าแยกลาดพร้าว หน้าร้านปาเต๊ะ

เคยเลือกมา2 แบบ - คนที่เรารัก เหนื่อยมาก ต้องคอยทักหาตลอด ถามไถ่ วิ่งตาม เอาออกเอาใจ ดูตัวเล็กมาก ทุกการกระทำต้องคอยระวัง กลัวอีกฝ่ายไม่ชอบ ไม่ถูกใจ - คนที่รักเรา เป็นตัวเองได้เต็มที่ ไม่แคร์ไม่สนใจ เพราะคิดว่าอีกฝ่าย ยังไงก็ยอม จนทำให้อีกฝ่ายเสียใจ สรุป ถ้ามีแฟนก็เลือกคนที่เดินไปพร้อมๆกัน ไม่ต้องมีฝ่ายใดรู้สึกด้อยค่า หรือตัวเองยิ่งใหญ่คนมองไม่เห็นอีกฝ่ายเลย เดินทางไปพร้อมๆกันด้วยความรู้สึกที่สบายเท้าระหว่างเดิน

@BENNEFRANK13 อยากได้ฮาวทูทำใจจากคนที่รักเราค่ะ เค้าทำทุกอย่างจนเอาชนะใจเราได้แล้ว เราพร้อมจะเดินไปข้างหน้ากับเค้าแล้ว แต่ในเวลาเดียวกัน เค้าก้หมดใจกับเราแล้ว เราเคยใจร้ายกับเค้ามาก เรารุสึกผิดมาก เสียใจกับทุกอย่าง ทำใจไม่ได้เลยค่ะ

โมเม้นแสนเหี้ยของชีวิต คือ มึงเศร้ามากแค่ไหนแต่พรุ่งนี้มึงต้องตื่นมารับผิดชอบชีวิต ต่อให้กินไม่ได้นอนไม่หลับพรุ่งนี้ก็ต้องตื่นมายิ้มให้กับผู้คน ต่อให้ชีวิตขมแค่ไหนมึงก็ต้องกลืนลงคอ กดความเศร้าให้ลึกที่สุด ถึงจะเสียใจแทบตายแต่ชีวิตแม่งก็ขับเคลื่อนต่อไปอยู่ดี

Você não está confuso, você já entendeu o que está acontecendo faz tempo. Só não quis aceitar ainda. Porque aceitar significa parar de insistir, parar de esperar, parar de acreditar que pode ser diferente. E isso dói. Só que continuar também dói. Dói tentar manter algo sozinho, dói justificar ausência, dói se adaptar para não perder alguém que nunca ficou de verdade. E chega uma hora que fica impossível ignorar: não é falta de sentimento, é falta de escolha. E quando você aceita isso, tudo muda. Porque não é sobre desistir do amor… é sobre parar de insistir onde ele não existe.

Faktanya orang yang ramah dengan teman, tapi dingin dengan keluarga. Biasanya memiliki 5 pengalaman masa kecil ini ...

กฎ 5 ภาษารักที่ไม่มีใครบอกคุณ เราไม่ได้ต้องการอะไรมาก แค่อยากให้เขา “รักเราในแบบที่เราเข้าใจ” แต่ความจริงคือ คนเราไม่ได้ถูกสร้างมา ให้รักกันด้วยวิธีเดียวกัน บางคนพูดเก่ง บางคนเงียบ บางคนแสดงออกชัดเจน บางคนเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน และปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่า ใครรักมากหรือน้อยกว่าใคร แต่อยู่ที่ว่า เรากำลังใช้ “วิธีของตัวเอง” ไปตีความ “ความรู้สึกของอีกคน” เราคุ้นเคยกับความรักแบบหนึ่ง ก็เลยเผลอคิดว่า ถ้าเขาไม่ทำแบบนั้น แปลว่าเขาไม่รู้สึก ถ้าเขาไม่พูด แปลว่าเขาไม่คิดถึง ถ้าเขาไม่แสดงออก แปลว่าเขาไม่ใส่ใจ ทั้งที่ในความเป็นจริง เขาอาจกำลังรักเรา ในแบบที่เขาเป็นอยู่ แค่เรา…มองไม่ออก การเติบโตของความสัมพันธ์ ไม่ใช่การทำให้อีกคน กลายเป็นแบบที่เราต้องการ แต่คือการค่อยๆ เรียนรู้ว่า คนคนนี้ เขารู้สึกยังไง ในแบบของเขา บางคนไม่พูดคำว่ารัก แต่ไม่เคยหายไปไหน บางคนไม่ค่อยแสดงออก แต่คอยอยู่ตรงนั้นเสมอ บางความรัก ไม่ได้ชัดเจนในสายตา แต่มัน “สม่ำเสมอ” ในการกระทำ และบางที สิ่งที่ทำให้เราเจ็บ ไม่ใช่เพราะเขาไม่รัก แต่เพราะเขา ไม่ได้รักเรา ในภาษาที่เราคุ้นเคย ถ้าเราเข้าใจตรงนี้ได้ เราจะเลิกตัดสิน จากสิ่งที่เขา “ไม่ได้ให้” แล้วหันมาเห็น สิ่งที่เขา “พยายามให้” ในแบบของเขาแทน เพราะสุดท้ายแล้ว ความรักที่ไปได้ไกล ไม่ใช่ความรักที่เหมือนกันทุกอย่าง แต่คือความรัก ที่เรายอมเรียนรู้กัน แม้จะต่างกันก็ตาม

『親との関係を恋人で再現しようとしているから』 「ダメ男を選ぶ＝見る目がないから」じゃなくて 「幼少期の刷り込みが生んだメサイアコンプレックスに支配されている状態」らしい。 これが怖い… ① 機能不全家族の中で「親を支える役割」を担って育つ ② 「助けることで愛される」という成功体験を積む ③ 大人になっても「助けが必要な人」に強く惹かれる ④ ダメ男との関係を「運命の恋」だと脳が錯覚する 安定した誠実な相手には「物足りなさ」を感じる。それは見る目がないのではなく、幼少期に刷り込まれた「愛の形」と一致しないから。 「『助けることで愛される』を学んだ人ほど、助けが必要な人しか愛せなくなっていく」 幼少期の役割が原因だと気づくことで、対等な愛を受け取れるようになるのかもしれない。

Interviewer says "Introduce yourself" Don't talk about your education, location, age etc Memorize this exact script :

Marriage 🤵👰has six stages, But most couples give up at stage three. Stage 1: The Honeymoon Stage....

Durante una entrevista de trabajo, si te preguntan: “¿Tienes alguna pregunta para nosotros?” UTILICE LA RESPUESTA DORADA:

@kidmakk ทำไมผมถึงเลือกโสด เพราะผมกลัวสภาวะนี้ ไม่เกิดกับเขา ก็เกิดกับเรา เพราะไม่มีใครบังคับจิตใจใครได้ และไม่มีอะไรเเน่นอนตลอดไป เวลาพรากจากถ้าอีกฝ่ายไม่อยากมีเราแล้ว มันทรมานจริง เลยเลือกรักษาใจตัวเองก่อน

เมื่อคืนหลังวางสาย conference call กับทีมยุโรป ฉันไม่ได้ลุกไปไหนเลยนะ นั่งนิ่งอยู่หน้าจอ ลืมเข้าห้องน้ำไปเลยด้วย เพราะมันเป็นหนึ่งใน call ที่คุณรู้สึกได้เลยว่า “เกมมันเริ่มเปลี่ยนจริง ๆ แล้ว” ปกติเราคุยกันเรื่อง positioning sector ไหน outperform rotation ไปไหน แต่เมื่อคืน ทุกคนคุยเหมือนกำลังจับชีพจรโลก แล้ว analyst ฝั่ง energy พูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง เขาบอกว่า “This is not a Middle East war anymore This is an Asian problem now” ฉันได้ยินแล้วรู้เลยว่า อันนี้ต้องเอามาเล่าให้คุณฟัง เพราะถ้าคุณอยู่ไทย คุณอยู่ “กลางเรื่องนี้” เต็ม ๆ ฉันจะเล่าให้คุณฟังแบบในห้องประชุมเลยนะ มีคนเปิด slide ขึ้นมา แล้วชี้ไปที่ Hormuz เขาบอก น้ำมันที่ผ่านตรงนี้ ประมาณ 80% ไปเอเชีย ก๊าซ ประมาณ 90% ไปเอเชีย เขาหันมาถามในห้องว่า “So who gets hit first?” ไม่มีใครตอบ แต่ทุกคนรู้คำตอบ เอเชีย แล้วเขาไม่หยุดแค่นั้น เขา zoom เข้าไปอีก ฟิลิปปินส์ นำเข้าพลังงานจากตะวันออกกลาง มากกว่า 90% อินเดีย บังกลาเทศ ปากีสถาน LNG เกือบสองในสาม ผ่าน Hormuz แล้วเขาพูดประโยคหนึ่ง “Poor countries don’t have time to adjust They just absorb the shock” ฉันนั่งฟังแล้ว นึกถึงไทยทันที ฉันเลยถามในห้องตรง ๆ “What about Southeast Asia?” เขาเปิดอีก slide แล้วพูดช้า ๆ “Some countries have about 3 weeks of oil onshore” แล้วเขาก็ไล่ชื่อ Philippines Vietnam Thailand ฉันหยุดจดเลย เพราะนี่ไม่ใช่ headline ที่คนไทยเห็นในข่าว ฉันขอแปลให้คุณเข้าใจแบบง่ายมากนะ ประเทศไทย มีน้ำมันสำรองจริง ประมาณ 38 วัน ถ้านับของที่กำลังขนส่ง ประมาณ 60 วัน ฟังดูโอเคใช่ไหม แต่ในห้องนั้นไม่มีใครพูดคำว่า “โอเค” เลยค่ะคุณ เขาพูดคำว่า “tight” เพราะโลกนี้ ไม่ได้พังเพราะของหมด มันพังเพราะ “ของเริ่มตึง” แล้ว discussion ในห้องเริ่มลึกขึ้น เขาบอกว่า คนส่วนใหญ่กำลังมองผิดจุด ทุกคนจ้องแต่น้ำมัน ว่าโอเค มันขึ้นไป 100 ดอลลาร์แล้ว แล้วไง แต่สิ่งที่น่ากลัวจริง ๆ ไม่ใช่น้ำมัน มันคือ “สิ่งที่ติดอยู่หลังน้ำมัน” เขาอธิบายต่อ พอน้ำมันตึง ขนส่งตึง พอขนส่งตึง ทุกอย่างตึง อาหาร สินค้า logistics แล้วเขาพูดคำหนึ่งที่ฉันชอบมาก “This is a supply chain squeeze, not just an oil shock” ฉันหันมาคิดในหัวเลย ถ้าเป็นไทย มันแปลว่าอะไร มันแปลว่า นอกจากเห็นน้ำมันขึ้นแรง เพราะรัฐอุ้มไม่ไหวแล้ว และคุณจะเริ่มเห็น ค่าของแพงขึ้นทีละนิด แบบที่อธิบายไม่ค่อยถูก แล้วในห้องมีคนโยนประเด็นเรื่อง inflation ขึ้นมา เขาบอกว่า เอเชียกำลังจะเจอของจริง เพราะ ปุ๋ยประมาณหนึ่งในสามของโลก ต้องผ่าน Hormuz ถ้ามันติด ผลผลิตเกษตรจะโดน แล้วราคาข้าว ราคาขนมปัง จะเริ่มขยับ ฉันนั่งฟังแล้วรู้สึกเลยว่า นี่มันไม่ใช่เรื่อง macro แล้ว มันคือเรื่องโต๊ะกินข้าวของคนธรรมดา แล้วมีอีกคนเสริมขึ้นมา เรื่องที่คนไม่ค่อยพูด คือ “government balance sheet” เขาบอก หลายประเทศในเอเชีย ต้องอุ้มราคาน้ำมัน เพื่อไม่ให้ประชาชนเดือดร้อน แต่การอุ้ม แปลว่า รัฐต้องจ่าย อินโดนีเซียเสี่ยงหลุด fiscal cap อินเดียต้องลดภาษี เกาหลีต้องคุมราคา ปากีสถานไม่มีเงิน ก็ต้องปล่อยให้ราคาขึ้น ฉันนั่งฟังแล้วคิดเลยว่า ไทยอยู่ตรงกลาง รัฐตัดสินใจอุ้มได้ … แป้บนึงเท่านั้นแหละ คุณต้องรู้ว่า ไม่ได้อุ้มได้ตลอดหรอกนะ แล้วบทสนทนามันพีคตอนท้าย มี analyst คนหนึ่งพูดขึ้นมา แล้วทั้งห้องเงียบ เขาบอกว่า “The shock is not the dangerous part The slow bleed is” ฉันอยากแปลให้คุณฟังแบบตรง ๆ สิ่งที่น่ากลัว ไม่ใช่วันที่ข่าวออก แต่คือ สิ่งที่มันจะค่อย ๆ ไหลเข้ามาในชีวิตคุณ แบบที่คุณไม่รู้ตัว สำหรับคนไทย ฉันอยากให้คุณคิดแบบนี้ ตอนนี้ เราไม่ได้อยู่ในวิกฤต แต่เราอยู่ใน … ฉันจะเรียกว่าอะไรดีนะคุณ …… ………. “ช่วงก่อนวิกฤตจะรู้สึก” เออใช่ คำนี้แหละ ทีนี้คุณควรเริ่มสังเกต ค่าครองชีพ ค่าเดินทาง ค่าอาหาร มันจะไม่ขึ้นทีเดียว แต่มันจะ “ขึ้นแบบเงียบ” ถ้าคุณทำธุรกิจ นี่คือช่วงที่ต้องระวัง margin เพราะต้นทุนจะขยับก่อนรายได้ ถ้าคุณลงทุน อย่ามองแค่ตลาดขึ้นลง ให้มองว่า พอร์ตคุณ ทน “พลังงานแพง” ได้แค่ไหน และที่สำคัญที่สุด อย่าคิดว่าเรื่องนี้ไกลตัว เพราะในห้องประชุมเมื่อคืน ไม่มีใครพูดถึงคำว่า “สงคราม” เยอะเท่าคำว่า “flow” “cost” “pressure” ฉันอยากทิ้งคุณไว้ด้วยประโยคเดียว ที่ฉันพูดใน call แล้วทุกคนพยักหน้า “สงครามนี้ไม่ได้กำลังเดินมาหาไทย แต่มันกำลังไหลเข้ามาในต้นทุนของเราแล้ว” คุณไม่ต้องกลัว แต่คุณต้อง “รู้ทัน” เพราะเกมนี้ คนที่เสียเปรียบที่สุด ไม่ใช่คนที่ไม่มีเงิน แต่คือคนที่ไม่รู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น เตรียมตัวกันพร้อมรึยัง?

ชอบประโยคนี้มาก ‘เก็บไว้ในใจในนามของคำว่าเป็นไปไม่ได้ชิ้นโปรด’

จงเป็นคนทำงานที่ถ่อมตัว แข็งแกร่งแต่ไม่แข็งกร้าว ใช้หูมากกว่าปาก ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองทำพลาดและเรียนรู้จากมันอนู่เสมอ คิดทุกเรื่องที่ทำ แต่ไม่ต้องทำทุกเรื่องที่คิด ชีวิตมันจะอยู่ที่ไหนก็ได้ รอบ ๆ กายจะมีแต่คนรัก

ความรู้สึกที่ต้องรับมือหลังจาก ‘แชร์’ เรื่องราวของตัวเองออกไป ความรู้สึกที่เหมือนต้องลุ้นว่าอีกฝ่ายจะคิดอย่างไร จะมองเปลี่ยนไหม จะเข้าใจเรา ‘จริงๆ’ หรือเปล่า เรากำลังกลัวจะผิดหวัง และกลัวจะรู้สึกคิดผิดที่เลือกพูดเรื่องนั้นๆ โดยอาการลักษณะนี้เรียกว่า ‘Vulnerability Hangover’

ชอบตอนที่จิ้งจอกสอนเจ้าชายน้อยเรื่องความสัมพันธ์มาก เมื่อเราเลือกจะผูกพันกับใครสักคนแล้ว สิ่งที่ตามมาคือความคาดหวังและความรู้สึกที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าไม่ได้ตั้งใจจะดูแลความสัมพันธ์นั้น ก็อย่าเริ่มเลยดีกว่า

ชอบคำพูดจากเรื่อง Winnie the Pooh ที่ว่า “ฉันโชคดีแค่ไหนนะ…ที่ได้มีบางสิ่งที่มีค่ามากพอ จนทำให้การบอกลามันยากขนาดนี้” การจากลาไม่ได้เป็นแค่ความเศร้า แต่เป็นการยอมรับว่าสิ่งที่เราเคยมี “มันดีและมีค่ามากจริงๆ”จนความยากของการบอกลาได้บอกเราว่าครั้งหนึ่งเราเคยมีความสุขมากแค่ไหน

ประโยคที่สะกิดจากน้องที่สนิทคนนึง คือ "หนูว่าพี่มีเพื่อนที่ดีในชีวิตเยอะมากๆแล้ว เยอะจนพี่ไม่ต้องเอาเขาเข้ามาเป็นเพื่อนในชีวิตหรอก" ...นั่นสิ กูต้องพยายามเก็บเขาที่ดูไม่ได้สนใจกูไว้ทำไม