Océane

As Nietzsche believed, everything in life happens an infinite number of times, causing the “heaviest of burdens,” then a personal life in which everything happens only once loses its “weight” and significance - hence the “the unbearable lightness of being.”

بسیاری از افراد مبتلا به افسردگی، بیش از آنکه به راه‌حل نیاز داشته باشند، نیاز دارند کسی جهان را از دریچه تجربهٔ آنها ببیند. وقتی رنجِ انسان فهمیده می‌شود، کیفیتِ مواجهه او با آن نیز تغییر می‌کند.

چقدر خوبن! 😍

آرژانتین ترکوند! به به!! 🥳🥳🥳

@sharlot_boronze ای جونم! قهرمان! :))))

این مرد امروز سگ‌ها رو برده بیرون، توی لابی یه سگ بهشون حمله کرده، نیوت هم افتاده جلو و ازشون دفاع کرده تا صاحب اون سگ اومده و بردتش میگه بالاخره نیوت واقعا یه جا از ما دفاع کرد! سگای خودش خیلی مظلومن همیشه این خرچه‌اس که واق میزنه به همه حالا من سوپرمن ساختم با عکساش میگه نه

دو روزه خورشید سرخه و هوا پر از دود. کاش آتیش‌سوزی‌ها زودتر تموم بشه.

کمالگرایی شروع رو غیرممکن می‌کنه، این شروع نکردن اضطراب می‌سازه، اضطراب با اهمال‌کاری تسکین پیدا میکنه، و فاصله‌ی افتاده، اضطراب تازه‌ای می‌سازه که کمال‌گرایی رو قویتر می‌کنه. برای شکستن این چرخه، باید از نقطه کمالگرایی شروع کرد. اینکه هرجوری شده و با هرکیفیتی، شروع کنیم

@FaribaMo2025 فکر بدی نیست، مرسی!

@MastanehOcean من یه هیتر کوچولو داشتم زیر میزم میزاشتم و روشنش میکردم‌ .می تونی امتحانش کنی.

من از آفیس که میام بیرون ناخنام کبود شده از سرما! باید یه کم بشینم تو ماشین داغ که دمای بدنم متعادل شه. واقعاً چرا ما باید 12 ماه سال سرما تحمل کنیم؟! نه ماهش بیرون، سه ماهش درون.

دانش‌آموزای جنوب رو زیر بمب و موشک و تو شرایط جنگی نفرستید امتحان بدن که بعد بیاید براشون کوله‌پشتی بذارید قحبه‌ها.

برای پیشواز از فیلم جدید کریستوفر نولان، خلاصه داستان کتاب اودیسه را اینجا می‌نویسم: «اودیسه» اثر هومر، داستان بازگشت طولانی و پرماجرای اودیسئوس، پادشاه ایتاکا، از جنگ تروا به خانه است. جنگ تروا تمام شده، اما سفر بازگشت اودیسئوس که باید چند هفته طول بکشد، به‌دلیل خشم خدای دریا، پوسایدون، ده سال ادامه پیدا می‌کند. در این مدت او و همراهانش با خطرهای بسیاری روبه‌رو می‌شوند: غول یک‌چشم پولیفموس، جادوگر کیرکه، آواز مرگ‌بار سیرن‌ها، هیولاهای دریایی اسکیلا و کاریبدیس و سفر به جهان مردگان. اودیسئوس در بسیاری از این موقعیت‌ها با زور بازو نجات پیدا نمی‌کند، بلکه از هوش، حیله و قدرت داستان‌گویی استفاده می‌کند. اما همراهانش به‌خاطر نافرمانی، حرص و بی‌احتیاطی یکی‌یکی کشته می‌شوند و او سرانجام تنها باقی می‌ماند. مدتی نیز در جزیره الهه‌ای به نام کالیپسو زندانی است که عاشق او شده، اما اودیسئوس همچنان آرزوی بازگشت به همسرش را دارد. در ایتاکا، همسرش پنلوپه بیست سال است منتظر او مانده. گروهی از خواستگاران، به تصور مرگ اودیسئوس، در کاخ او زندگی می‌کنند، اموالش را مصرف می‌کنند و پنلوپه را برای ازدواج تحت فشار می‌گذارند. پنلوپه برای به تأخیر انداختن ازدواج می‌گوید پس از تمام کردن یک کفن همسر جدیدش را انتخاب خواهد کرد؛ اما هر شب بخشی از بافته روز را باز می‌کند. پسر اودیسئوس، تلماخوس، که هنگام رفتن پدر نوزاد بوده، برای یافتن خبری از او سفر می‌کند. در همین زمان، اودیسئوس سرانجام به ایتاکا بازمی‌گردد، اما با کمک الهه آتنا خود را به شکل یک گدای پیر درمی‌آورد تا وفاداران و دشمنانش را بشناسد. پنلوپه مسابقه‌ای برگزار می‌کند: هرکس بتواند کمان سنگین اودیسئوس را زه کند و تیری را از میان حلقه چند تبر عبور دهد، با او ازدواج خواهد کرد. هیچ‌کدام از خواستگاران موفق نمی‌شوند. گدای ناشناس کمان را برمی‌دارد، به‌راحتی آن را آماده می‌کند و هویت واقعی‌اش را آشکار می‌سازد. سپس با کمک تلماخوس، خواستگاران را می‌کشد و کنترل خانه و پادشاهی‌اش را پس می‌گیرد. پنلوپه ابتدا برای اطمینان از هویت او آزمایشش می‌کند. وقتی اودیسئوس راز تخت‌خوابی را که خودش از تنه یک درخت ساخته می‌داند، پنلوپه مطمئن می‌شود که شوهرش واقعاً بازگشته است. در اصل، «اودیسه» فقط داستان سفر یک قهرمان نیست؛ داستان دلتنگی برای خانه، وفاداری، وسوسه، هویت، گذر زمان و تلاش انسان برای بازگشت به جایی است که دیگر مانند گذشته نیست.

دیروز تراپیستم یه حرفی زد که خیلی جالب بود برام. گفت «رابطه‌ی آدم‌ها با وطن، رابطه‌شون با مادرشونه.»

@yegooneh هرچی بود چندین تا زده😬

@MastanehOcean پشه ریزه‌ن اینا

دیشب یه پشه‌ی سایلنت اومد تو اتاقم و در سکوت کامل تا صبح هرچی دلش می‌خواست خورد! لامصب چند بار بیدار شدم ببینم چرا بدنم می‌خاره، ولی هیچ صدای وزوزی نمی‌اومد بفهمم کجاست! خیلی حرفه‌ای بود :)))

@RenatoRenard @Reluctantchecks @chapdast عالی!

@Reluctantchecks @MastanehOcean @chapdast جوینده یابنده هست

نظر نامحبوب: من این علاقه‌ی شدید ایرانی‌های خارج نشین به پیدا کردن محصولات خوراکی که طعمش شبیه اون محصول در ایران باشه رو نه درک می‌کنم، نه می‌پسندم. ماست از کجا بگیریم شبیه ماست ایران باشه؟ هلو از کجا بگیریم شبیه هلوی ایران باشه؟ رها کن هموطن!

خوشحالم اسپانیا برد!

داور یه سر و گردن از تمام بازیکنا کوتاه‌تره 🤭

@etoilelanuit یه حس آخرالزمونی می‌ده به آدم

بازم جنگل‌ها آتیش گرفتن و من یه دلهره بدی میگیرم وقتی خورشید این رنگی میشه🥲🔥

@petitegirl94 منم می‌رم زیر آفتاب راه می‌رم گرما جمع کنم تو تنم :)

@MastanehOcean دقیقا من! تایم ناهار میرم تو ماشین که تو افتابه، میشینم، گرما بگیرم، دوباره بیام تو

@Lombardo2010 🥲🥲

@MastanehOcean هوای درست میخوای فقط سمت جنوب کالیفرنیا و لا غیر

@RenatoRenard @chapdast اطلاعی ندارم!

@MastanehOcean @chapdast ورژن المانی نداره :-) ؟

@Rchii_joon آره خب اونم خیلی بده، ولی کاش اینجا یکی دو درجه کمتر می‌کردن دما رو، یخ زدیم! 😅

@MastanehOcean بعد از اینکه وسط heatwave ایتالیا بودم و هلاک شدم و هیچ جا حتی پنکه نبود چه برسه به کولر، هیچ وقت از سرمای آفیس غر نخواهم زد 😁😂