تو راه برگشت، راننده اسنپ آهنگ آخرین نامه از سیاوش قمیشی رو گذاشته بود و برای نمیدونم چندمین بار برای نبودنت درکنارم تو همهی این سالها گریه کردم مامانبزرگ 💔
نیاز دارم یه مدت طولانی نباشم و کسی هم باهام کار نداشته باشه و سراغمو نگیره
یه سکوت و بیخبری از همه جا و همه آدمارو میخوام…..
حال بد و افسردگی قسمت نمیدونم چند….
توی مدرسه هیچوقت بهترین نبودم. تو ورزشم اونقدر که باید خوب نبودم. کنکورمو اونقدر که باید خوب ندادم. توی دانشگاه اونقدر که باید درس نخوندم. رشتهمو اونقدر که باید یاد بگیرم یاد نگرفتم. چیز هایی که دوست دارم رو اونقدر که باید تجربه نکردم. همیشه کمم و هرگز به حدی که میخوام نمیرسم.
این آخرین باری هستش که دارم ترای میکنم برای آژانس جمع و جور خودم و اگه نشه احتمالا آخرین سالی باشه که تو صنعت تبلیغات فعالیت میکنم.
بعدش؟ بلاگر حوزه ورزش میشم و ادا، ادا، ادا…