Mr.Tedric Gregory🤖

#MPCss5 #MPC_commu " Today assignment is.. Be happy! " " Just kidding. I need you to write 3 pages of essay :D " 🤖โซเชียล " พูด " ...การกระทำ (ผปค.) Mr. Teo | Haunted Robot | English/Japanese Teacher Doc: In bio

@Souvenir_MPC " ... ได้ " เขาตอบสั้นๆ มือยังง◌่วนอยู่กับผมของคุณ " แต่ผมเลือกที่จะไม่ลบ.. เพราะต้องมีคนจดจำพวกเขา อย่างน้อยๆก็ผม คนหนึ่ง " คำพูดเหมือนจะหล่อ แต่จริงๆเขาเพียงแค่ไม่อยากลืมอดีตของตน แม้จะขมขื่นแค่ไหน " เอาล่ะ เสร็จ~ " เขาถอยออกมา ตอนนี้ผมคุณเป็นเปีนประไหล่เรียบร้อย

คำตอบของธีโอ เขาเข้าใจมัน อาจมากกว่าที่คู่สนทนาจินตนาการออก เพราะอีกฝ่ายยังไม่ได้รู้เกี่ยวกับความสามารถที่เขามีขนาดนั้น หมากรุกที่ถูกทักไปก่อนหน้า ค่อย ๆ หายไปดั่งที่เขาบอกไว้ มันอาจมีความหมาย หรือไม่มีอะไรเลย “เสียมารยาทไหมถ้าจะถามว่าคุณลบมันได้หรือเปล่า?” ความทรงจำเหล่านั้น... เขารู้ว่าการไม่ได้แสดงความเห็นใจออกไปดูเป็นสิ่งเย็นชาสำหรับมนุษย์ แต่อย่างที่คุณว่า การอยู่กับปัจจุบันคือสิ่งที่เขาเองก็ยึดถือ และเขาคิดว่ารอยยิ้มนั่นอาจหมายถึงเขาไม่จำเป็นต้องปลอบ หรือไม่ เขาก็แค่ยังมีความเป็นมนุษย์ไม่มากพอ จึงไม่ได้คิดจะรับบทเป็นผู้ปรับทุกข์หากคุณไม่เอ่ยขอ

@Souvenir_MPC หน้ายิ้มแย้มของธีโอหมองลง มือยังถักเปียอย่างตั้งใจ " ถึงจะไม่ได้เจอกันอีก แต่ชีวิตก็แบบนั้น เหมือนเพื่อนผมหลายๆคนที่..ไม่อยู่แล้ว " " เราน่ะ อยู่กับปัจจุบันดีกว่าใช่ไหมล่ะ " รอยยิ้มกลับมาสดใสดังเดิม เหมือนตอนนี้จะถักไปได้ครึ่งทางแล้ว

@Souvenir_MPC เขาไม่ว่าอะไรที่คุณจะไป คนมีเรื่องให้ทำอยู่เต็มมือจะอยู่รอเขาว่ายน้ำก็คงแปลก จนได้ยินว่าจะเอาให้อีกเขาก็ส่ายหน้า ร่างนี้ก็เหมือนหุ่นใส่วิกอยู่แล้ว จะให้ใส่ซ้ำไปอีกก็คงแปลก จนกระทั่ง คำถามถัดมา " .. ก็มีบ้าง แต่เพราะสมองผมจำทุกอย่างเป็นรูปภาพ ทุกอย่างเลยยังชัดเจน " .

@Souvenir_MPC " แล้วผมก็ว่ายน้ำขึ้นมาได้เหมือนเดิม " เขาหัวเราะ แต่ก็ยกมือขึ้ึนยอมแพ้ ว่าจะไม่ทำ " ได้เลย.. " เขาเริ่มจากรวบผมก่อน แล้วก็เริ่มใช้มือเป็นหวีสางให้ไม่ยุ่งจนเกินไป " เป็นเอเลี่ยนที่ผมสวยจังนะคุณเนี่ย " คำชม เพราะไม่ใช่ทุกสปีชีส์จะมีรูปร่างและผมยาวเช่นนี้

@MrTeo_MPC “รู้ใช่ไหมว่าผมจับคุณโยนทะเลได้หากคุณถักทรงแปลกๆให้ผม?” ดั่งคำเตือน แต่ความจริงแล้วเขาไม่ได้คิดอะไรอย่างนั้น แค่หยอก บรรยากาศที่ผ่อนคลายลงรอบตัวเขาน่าจะบ่งบอกเรื่องนั้นได้ดี “เอาสิครับ” แล้วเขาก็เอ่ยปากอนุญาต “ขอชมฝีมือคุณหน่อย ธีโอ” สายตากลับไปทอดมองผืนมหาสุมทรยามอาทิตย์อัสดง

@Souvenir_MPC " แบบนั้นเอง.. " สายตามองทะเลสักพักก่อนจะหันไปทางอีกคน จนสายตาสบกันเขาก็ยิ้มให้ " ไม่มีหรอก แต่ว่า ผมเปียเก็บผมให้ได้นะ แบบไม่ต้องใช้ยาง " " ไม่เกี่ยวกับโปรแกรม..แต่ผมมีทั้งลูกและหลานสาวก็เลยพอจำได้บ้าง " มือปล่อยจากผมของคุณ รอคำตอบพลางเอานิ้วเขี่ยทรายเล่น

ถึงปกติจะไม่ใช่ประเภทด่วนเรียกชื่อของคนอื่น ด้วยเป็นพวกเว้นระยะห่างกับผู้คนรอบข้างอยู่เสมอ แต่ในเมื่อเจ้าตัวอนุญาต การจะคล้อยตามก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลมากมายนัก “ความจริงก็เริ่มอยากขยับตัวบ้างแล้วล่ะครับ” ไม่ได้ถือสาที่คุณแซว สายตาเบนมองคนข้างกายก่อนเอ่ยต่อ “พอดีมีคนชวนมา เลยถือโอกาสพักผ่อน” คนอื่นเองก็แยกย้ายไปพักผ่อนในแบบของตัวเอง เขาจึงอยู่นี่ ใช้เวลาเพียงลำพังเพื่อคิดอะไรหลาย ๆ อย่าง “คุณมียางรัดผมไหม?” เป็นฝ่ายเอ่ยถาม คำถามที่ฟังดูมีเปอร์เซ็นต์ต่ำที่อีกฝ่ายจะพกของแบบนั้น เพราะดูไม่จำเป็นสำหรับเจ้าตัวนัก แต่ก็แค่เผื่อคุณจะเป็นเปอร์เซ็นต์ส่วนน้อยที่ไม่เหมือนคนทั่วไป

@Souvenir_MPC เขาหัวเราะเสียงเบา สายตายิ้มแย้มให้กับคนที่เผลอเรียกชื่อตน " เรียกธีโอก็ได้.. " คนด้านบนยิ้มให้ ก่อนเขาจะนั่งข้างๆคุณ พยักหน้าเข้าใจเรื่องหมากรุกแล้ววางลงบนกระดาน " ใช่ครับ " " คุณล่ะ น่าจะสบายใจน่าดูนอนขนาดนี้ " ธีโอแซว พลางใช้มือคลึงผมช่อเล็กๆนั้นกับมือเรซิ่น

ได้ยินเสียงคุณก่อนเห็นหน้าเสียอีก แต่พอลืมตาขึ้นมามอง ยอมรับว่าชะงักไปเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าคุณจะโผล่มาด้วยวิธีแบบนี้ อันที่จริง เรียกว่าไม่คิดว่าจะเจอคุณจะดีกว่า “...ธีโอ? ไม่สิ คุณ...” เผลอเรียกชื่อเล่นเพราะไม่ทันตั้งตัว คุณอาจแปลกใจที่ถูกเรียกแบบนั้นจากปากเขา และเขาเองก็กำลังจะแก้คำ หากไม่ใช่เพราะคุณทักเรื่องหมากที่อยู่ข้าง ๆ เสียก่อน “อีกเดี๋ยวมันก็หายไปเอง” แทนที่จะตอบคำถาม เขากลับบอกเป็นนัยให้รู้ว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่จะคงอยู่ถาวร ซึ่งอาจสร้างความสงสัยให้คุณมากขึ้นไปอีกว่าเพราะเหตุใด ตัดสินใจขยับตัวลุกขึ้นนั่ง เรือนผมสีขาวกระจ่างเปื้อนทรายประปราย สายตาใต้กรอบแว่นเบนมองคุณ “มาพักผ่อนเหมือนกันเหรอครับ?”

@Souvenir_MPC " โอ้ อย่างกับไม่ได้เจอกันเป็นปีเลยนะครับเนี่ย ลุคเปลี่ยนไปเยอะเลย " คุณเห็นเขากลับหัว อย่างกับภาพโฮโลแกรมที่คิดจะมาหรือไปก็ไม่อาจคาดเดาได้ แต่เขาอยู่ตรงนี้ " หืม? แล้วทำไมมีของแบบนี้ด้วยน่ะ " เขาหยิบหมากรุกข้างๆขึ้นมาดู ดูเหมือนกับควีนฝ่ายขาว (มาแจมแล้ว- แปะชุดด้วยย)

@MrTeo_MPC (บอกคุณก็ไหวตัวทันสิครับ)

ห่างออกไป เขาไม่ได้ปรากฏตัวหน้ากล้อง แต่เป็นฝ่ายบันทึกภาพของคุณ ได้ภาพมุมเผลอก็น่าสนใจดี ว่าไหม?

@Souvenir_MPC (ไม่ช็อตต เว้นแต่ว่าแช่นาน- แกล้งอะไรกันน🥺)

@MrTeo_MPC (ได้เลยยย รอแกล้งคุณธีโอนะ โดนน้ำไม่ช็อตใช่ไหม-)

@Souvenir_MPC (/เห็นที่พ่วงชื่อต้วเอง /เกาแก้ม ไปสู้กับงานหลวงมาครับก็เลย😭 เดี๋ยวถ้ามีแรงเดี๋ยวเอาธีโอมาสะกิดคุณซูนะะ)

@MrTeo_MPC (คุณหายไปนานเลย🥺 มาหวีได้นะคะะ)

#ArtGALA_MPC ราวกับธรรมชาติที่กำลังเดินผ่านฝูงชน วันนี้เขามางานเงียบ ๆ ไม่คุยกับใคร(เช่นเคย) ในสูทและโค้ทที่ขยับเปลี่ยนไปตามเวลา ประดับด้วย ต้นไม้ ใบหญ้า กิ่งก้าน สุดท้ายเขาก็อยู่ด้านนอก ในสวนที่เงียบสงบที่ม้านั่งแถวน้ำพุ ชมงานศิลปะของธรรมชาติ หลีกหนีจากคนไป (+สั้น ๆ ได้ฮะ)

(เห็นใส่สีขั้วตรงข้าม คู่หูปิโตรเลียมและพลาสติก)

#MPC5preevent3 ในยามค่ำคืน มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น มีรถปริศนาเข้ามาในบริเวณโรงเรียน พร้อมกับการพูดคุยในห้องของผอ.บ๊อบ ดูเหมือนจะกำลังคุยเรื่องจริงจังสุดๆไปเลย แน่นอนว่าสิ่งที่ได้ยิน คือการหมุนสักอย่าง และเสียงฝีเท้าออกไป และคนปริศนาที่เข้ามา “เรื่องราวเริ่มสนุกแล้ว พวกมอนสเตอร์” เสียงกระซิบแผ่วเบานั่น และวันต่อมาไม่มีใครเห็นเนเรเตอร์อีกเลย . . . . To be continued คำแนะนำ: ดูให้จบ เพื่อรับทราบผลของตีมของกีฬาในปีนี้และเพื่อรับข้อมูลอันแสนมีประโยชน์ให้ได้อรรถรสอย่างครบครัน! ปล. สิทธิ์ในการออกแบบชุดกีฬาของแต่ละชมรมนั้นทางคอมมูขอมอบสิทธิ์ทั้งหมดให้ทางผู้เล่นได้ออกแบบรังสรรค์ชุดกันเองได้อย่างเต็มที่โดยไม่จำเป็นต้องกั๊กจินตนาการอีกต่อไป! ปล 2. สำหรับเหล่ากองเชียร์ และสต๊าฟเชียร์รวมถึงมาสคอต รอติดตามข่าวสารได้จากทางทีมงานภายในสัปดาห์หน้า อย่าลืมวอร์มร่างกายและจิตใจเพื่อไปเอาชนะคู่แข่งผู้น่ารักของเรากันล่ะเหล่ามอนสเตอร์

#MPC5minievent3 วันประชุมผู้ปกครอง เป็นวันเดียวที่ทริสเครียดที่สุดในรอบปีเพราะพ่อกับแม่ที่หย่ากับแบบจบไม่สวยจะวนมาเจอกัน

Richard’s desk was always immaculate. Every folder perfectly aligned, pens in parallel, not a single paper out of place. Except for one thing. A crumpled photo, framed, placed on his desk. It stood out — messy, worn, and wholly out of place among the pristine order. +

#MPC5minievent3 Dionte didn’t expect his workaholic adoptive papa to attend the parent-teacher meeting—usually, only the other dad came. But this year, both were actually coming. And of course, he had to make sure he looked presentable—He couldn’t let them be embarrassed.

งานโรงเรียนแสนเหน็ดเหนื่อย และความเมื่อยล้าจากการพบปะผู้ปกครอง เกิดเป็นทริปเล็กๆ มุ่งหน้าสู่ออนเซ็น ณ ญี่ปุ่น ♨️🏯🍡🎏 #OnsenTrip_MPCss5 ผ่อนคลายกับน้ำพุร้อน อาหาร และสาเก กับเกมสนุกๆที่ชวน(ปวด)หัว 😉 ถ้าพร้อมแล้วก็สวมยูคาตะเลย! รายละเอียด > bit.ly/3H3iZbF

(ไปหาจนเจอว่าเรื่องอะไรแล้วก็นั่งน้ำตาซึม คุณหลอกผมดูรอมคอม 90 ที่ผมเลี่ยงมาตลอด 😭😭😭😭😭😭)

(ไม่มีอีเว้นอะไรทั้งสิ้น แค่อยากลงร่างเฟมค่ะ ยืมตัวใครบางคนมายืนเทียบส่วนสูง)