
Nayereh Tohidi
2.3K posts

Nayereh Tohidi
@NTohidi
Professor at CSUN








مأموران گذرنامه کبری غلامی، شهروند افغانستانی ساکن ایران که در دانشگاه الزهرا در حال تحصیل و پژوهش در زمینه «هویتیابی زن مهاجر» است را پس از دریافت تذکر درباره حجاب، ضبط کردند. #rz-829005" target="_blank" rel="nofollow noopener">radiozamaneh.com/news/01-08-202…
#کبری_غلامی را سپس بازداشت و برای رد مرز به سمت افغانستان فرستادند.
The Statement of the Association on the Islamic Regime’s warmongering April 15, 2024 The war mongers of the Islamic regime and the IRGC think only of their own survival and continuation of their reign of power. Their recent military adventurism by unleashing hundreds of drones and missiles demonstrates their blatant disregard for innocent civilian lives. Flight PS752 with 177 innocent civilian passengers, countless youth who were murdered, maimed, and imprisoned, the brave Iranian women who suffer inhumane pressures by the regime, and so many innocents who were executed, are the primary targets of this evil regime. The Islamic regime has put Iran and millions of Iranians in danger of war with a shameless disregard for their safety and security. The people of Iran deserve to live in peace and prosperity. In war, innocent civilians will suffer most and the Islamic regime will find more opportunities to brutally suppress civil society. The world needs to stand up to the war mongering policies of the Islamic Republic regime, designate the IRGC in the list of terrorist organizations, bring to justice all regime officials who commit crimes against the people of Iran, and support Iranian civil society to overcome this brutal regime. We shall never forget the murderers of Iran’s children, nor shall we ever forget. #IRGCterorrists #ps752justice



بیانیه انجمن خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲ در مورد جنگطلبیهای اخیر جمهوری اسلامی ۲۷ فروردین ۱۴۰۳ جنگطلبان جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تنها به بقا و ادامهی حکومت خود میاندیشند. ماجراجوییهای نظامی آنها که با شلیک صدها موشک و پهپاد انجام شد به همه نشان داد این حکومت هیچ ارزشی برای جان غیرنظامیان قائل نیست. پرواز PS752 و صد و هفتاد و هفت مسافر بیگناه آن، تمام جوانانی که در خیابانها هدف گلوله قرار گرفتند و زندانی شدند، زنانی که این روزها تحت خشونت و فشار شدید حکومت هستند، بیگناهانی که به مسلخ اعدام فرستاده شدند، اهداف اصلی این حکومت جهنمی هستند. جمهوری اسلامی، ایران و میلیونها ایرانی را در خطر جنگ قرار داده است و هیچ اهمیتی به سلامت و امنیت آنها نمیدهد. مردم ایران شایستهی زندگی در رفاه و آرامش هستند. در جنگ، بیگناهان و غیرنظامیان بیشترین آسیب را میبینند و حکومتهایی چون جمهوری اسلامی فرصت بیشتری برای سرکوب جامعهی مدنی ایران پیدا میکنند. لازم است جهان در برابر سیاستهای جنگطلبانهی جمهوری اسلامی بایستد، سپاه پاسداران را در لیست گروههای تروریستی بگذارد، در پیگرد حقوقی تمام کسانی که علیه مردم ایران جنایت میکنند بکوشد و از جامعهی مدنی ایران برای فایق آمدن بر این حکومت حمایت کند. ما قاتلین فرزندان ایران را نه فراموش میکنیم و نه میبخشیم! #IRGCterorrists #ps752justice


@meemalefnoon موضوع اعدام های سال شصت و هفت رو توضیح بدید تا بکویم

«هر سال در شبِ پیش از این روز، آن شب که پدر و مادرم در طول آن به قتل رسیدند، ساعتها در آن خانه میچرخم. جایی در این سرگردانی، پای عکسی، کنار قفسهای، کنج اتاقی، سنگینیِ هولناک فاجعهای که در این مکان و زمان رخ داده به جانم آوار میشود. این گاهِ سوگواری من است با یادهایی که در دل شب درد میکشند و ناله میکنند. نهیب میزنند. به تعهد میخوانند. افق #دادخواهی اینجاست که گشوده میشود. خود را که به صلابت و صراحت آن بسپاری توان پایداریات میدهد و حتی به رنجهایت تسلا و امید میدمد. اما با تمام باور و تعلق عمیق به این پایداری و امید، فرسایش نیز واقعیتی است انسانی و جا به جا ملموس. بهویژه در این روزها که دنیا بیش از آنچه در تصور میگنجید در کام درندهی جنگ و آدمکشی و دشمنی و تبعیض فرورفته است و انگار در افق آینده نوری نمیبینی. پیش از سفر به #تهران یادداشتی نوشته بودم برآمده از همین کلنجار با فرسایش و نابودیِ امید. جانِ کلام برایم در این شعر بود که همچنان همراهم مانده است: تن به خستگی ندادن که اعجاز را آرام مانند یک پرنده در دست لانه دادن اما آن اعجاز که به خود نوید میدهیم، دستِ خود را بیوقفه و آرام دراز میکنیم تا مانند پرندهای بر آن بنشیند، کدام است؟ چگونه میتواند از این شعر به دنیای کنونیِ ما راه باز کند؟ کدام تجربه، بارقهی کوچکی از آن را به واقعیتِ ما میتاباند؟ با خودم فکر میکنم که شاید اعجاز در همان «تن به خستگی ندادن» انسان باشد. عصر یکم آذر صدها تن که به خستگی تن ندادند، در بیستوپنجمین سالگرد جان باختن ٰپروانه و داریوش فروهر به خانه و قتلگاه آنان آمدند. و هر قدم بر زمینِ آن خانه، هر نفس در آن اتاقها و حیاط، سلولی شد بر پیکرهی شریف و استوار دادخواهی، و هر فریادِ #زن_زندگی_آزادی بارقهی باریکی برای تداوم امید.» @ForParastou ادامه: aasoo.org/fa/articles/45…








