Sabitlenmiş Tweet
📍โพสปักหมุด
#NVMAS3_Commu #NVMAS3_StoryCommu
แอคเค้าท์นี้มีไว้สำหรับ ดำเนินอีเว้นสตอรี่ต่างๆ ภายในคอมมู
.
สามารถกรอกแบบฟอร์มเพื่อเข้าร่วมได้ที่ด้านล่าง
forms.gle/E1koPeLuwofh3p…
ไทย
Nevermore Commu System
146 posts
Nevermore Commu System
@NVMACommuSystem
#NVMAS3_Commu และดำเนินอีเว้นสตอรี่ต่างๆภายในคอมมู สามารถกรอกแบบฟอร์มเพื่อเข้าร่วมได้ที่ด้านล่าง
Katılım Haziran 2023
81 Takip Edilen156 Takipçiler
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
#NVMAS3_StoryCommu Last story - 6 Jan เวลา 22:30 TW : ภาพน่ากลัวเล็กน้อย / การบรรยายถึงอาการบาดเจ็บ เลือด บาดแผล แต่ไม่มีภาพ โรลเพลย์ที่โพสก่อนหน้าเพื่อมาถึงโพสนี้ x.com/NVMACommuSyste… - ผู้เล่นที่ร่วมเล่นสตอรี่สุดท้ายสามารถรีแอคกับโพสทั้งสี่นี้ได้อย่างอิสระ - สำหรับตัวละคร : -มีผู้ที่ได้ทำการโทรแจ้งตำรวจและรถพยาบาลมา ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสามารถไปกับรถพยาบาลได้ทันที -ร่างของแจสเปอร์ ถูกนำไปคุมขังชั่วคราวที่สถานีตำรวจ และถูกย้ายให้ไปอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชวิลโลว์ฮิลล์ (Willowhill Psychiatric Hospital) -ผู้ศรัทธาทั้งหมดถูกตำรวจสอบสวน และคุมขัง -วิญญาณที่ไม่ถูกจองจำอีกต่อไปถูกปลดปล่อยทั้งหมด ------------------------------------------------ หลังจากถูกนักเรียนเนเวอร์มอร์รุมโจมตีด้วยพลังเอาท์แคสจนร่างสะบักสะบอม แจสเปอร์ในสภาพเลือดท่วมและหายใจรวยรินพยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายคลานไปบนพื้น เป้าหมายของเขาคือแท่นบูชา “ไม่..! ยังหรอก!!” ไมเคิล แจสเปอร์คลานไปจนถึงจุดแท่นพิธีอีกครั้ง และเมื่อคลานมาถึง ก็ได้พบว่ากล้องนั้นมีรอยร้าว เขามองขึ้นไปด้วยสายตาพร่าเลือน... กล้อง ที่เป็นสมบัติล้ำค่าบัดนี้เริ่มแตกร้าว ขดลวดทองแดงส่งประกายไฟลัดวงจร และโถวิญญาณแฝดทั้งสามปริแตกจนพลังงานเริ่มรั่วไหล "ไม่!!! สิ่งประดิษฐ์ของผม! ความสมบูรณ์แบบของผม!" แจสเปอร์เอื้อมมือที่สั่นเทาออกไป หมายจะคว้ากล้องที่กำลังจะกลิ้งตกจากแท่น ฟึ่บ! ทันใดนั้น เงาพุ่งทะยานลงมาจากเพดาน ค้างคาวตัวใหญ่ แปลงกายกลับเป็นร่างมนุษย์ในพริบตา จอห์น โดว์ เหยียบลงบนข้อมือของแจสเปอร์ที่กำลังไขว่คว้ากล้องจนกระดูกลั่น แจสเปอร์กรีดร้องด้วยความโหยหวนขณะที่จอห์นกดน้ำหนักลงไปอย่างไร้ความปราณี "นายพยายามส่งพวกลัทธิมารุมฆ่าฉัน... เพราะจะทำลายวิญญาณดวงที่สี่ แต่..ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น" จอห์นก้มมองแจสเปอร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น "แล้วนายก็ลืมไปอย่างหนึ่งแจสเปอร์... ที่นี่เนเวอร์มอร์ เด็กพวกนี้ไม่ปล่อยไอ้เลวอย่างแกไว้แน่" จอห์นเงยหน้าขึ้นพยักหน้าขอบคุณนักเรียนเนเวอร์มอร์ทุกคนที่ยืนอยู่รอบๆ ด้วยความซาบซึ้ง "มาจบเรื่องนี้เถอะ" กล้องหล่นจากฐานร่วงลงกระทบพื้นจนแตก ปฏิกิริยาย้อนกลับของพลังงานระเบิดออกมา เมื่อกลไกกล้องแตกสลายและวัตถุจองจำเสื่อมลง วิญญาณนับร้อยที่เคยถูกกักขังในกล้องต่างพุ่งเข้าหาแจสเปอร์ พวกเขาไม่ได้พุ่งเข้าหาเนื้อหนัง แต่พุ่งเข้าฉีกทึ้งตัวตนจากภายใน
QME
ไทย
หลังจากที่ไขปริศนาได้เขาก็รีบตามคนล่องหนไปโดยโดยที่มีเพื่อนสองคนตามมาด้วย ในใจเขาลุ้นระทึกมากพอสมควร
ถ้าเกิดว่าเป็นคนเดียวกับเมื่อปี1887ละก็ แปลว่าหมอนั่นคือเจ้าของลัทธิที่เคยคร่าชีวิตคนเป็นร้อยจากข้อมูลในหนังสือพิมพ์ และได้คร่าชีวิตนักเรียนเนเวอร์มอร์ไปอีกคน คนแบบหมอนั่น ให้ตายก็ไม่อยากเจอถ้าเลือกได้ก็อาจจะไม่ไป..
แต่ลึกๆแล้วในความรู้สึกเขา อาจจะเพราะว่าเคยได้รับการช่วยเลือกที่มีคุณค่าต่อชีวิตมาก่อน ความรู้สึกที่อยากจะช่วยหยุดความเลวที่มีคนกระทำ และอาจได้ช่วยใครบางคนจากหลุมที่ลึกที่สุดได้มันตีตื้นขึ้นมา
ความรู้สึกที่เอ่อล้นนี่มัน… บ้าจริงฉันทำตัวเหมือนพวกเบียวฮีโร่รึเปล่าวะเนี่ย
”…..“
และเมื่อเขาได้มาถึงสถานที่เกิดเหตุ สายตาก็จับจ้องไปยังตัวการที่พล่ามไม่หยุด ซ้ำยังมีผู้ที่เขารู้จักชื่อจากสมุดบันทึกอยู่ตรงนั้น
‘น่าสงสาร เขาต้องอยู่ที่นี่มานานเท่าไหร่กันแน่’ ดังนั้นจึงเลือกที่จะสู้เพื่อผู้ชายที่ไม่เคยคุยด้วยซ้ำ
แล้วก็ถ้าใช้ความคิดแบบพวกเบียวฮีโร่สักหน่อย
”ระวังตัวด้วยนะ“
ก็อยากให้ที่นี่ปลอดภัยสำหรับธีโอ.. ละมั้ง
ถึงฉันจะไม่มีพลังมากมายขนาดนั้นก็เถอะ
(ได้d20)
เขาใช้ความสามารถดาวินชี่ของตนเองหยิบรูปวาดในกระดาษออกมาใช้พลังให้มันขยับ ภาพวาดที่มีชีวิตนั้นคือพวกสัตว์ฝูงหมาป่าซึ่งความแข็งแกร่งขึ้นอยู่กับการตั้งสมาธิของเขา แต่หากถูกโจมตีแรงๆครั้งเดียวก็อาจหายไปได้เช่นกัน
ขอบคุณการชอบแอบวาดรูปในคาบของตัวเองขึ้นมาซะแล้ว
ถ้าไม้นี้ยังไม่ได้ผลก็เตรียมไม้เด็ดไว้ทีหลังเหมือนกัน
@NVMA_Theo
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
ระบบ : ผู้เล่นทุกคนที่ลงชื่อร่วมสตอรี่ สามารโควทโพสนี้เพื่อโรลเพลย์ต่อสู้ได้ (เล่นได้ตั้งแต่ 6 - 11 มกราคม) -สามารถบรรยายการต่อสู้กับตัวแจสเปอร์/ผู้ศรัทธา/วิญญาณได้โดยตรง -สถานะที่ผู้เล่นทุกคนเจอ คือ หนาวสั่น ทอยได้d1-9 - มึนเบลอ อ่อนเพลีย แต่ยืนแทบไม่ไหว ทอยได้d10-15 - อ่อนเพลียแต่ยังขัดขืนได้ ทอยได้d16-20 - ไม่เกิดผลใดๆ วิธีการโรลเพลย์ต่อสู้ : ทอยเต๋า d20 เพื่อกำหนดระดับการโจมตี เช่น ครั้งแรก : ทอยได้ d9 มึนเบลอมาก ในจังหวะที่ล้มก็เอาเล็บข่วนหน้าผู้ศรัทธาได้ ครั้งที่สอง : ทอยได้ d16 เขาหายมึนแล้ว และพุ่งเข้าทำร้ายแจสเปอร์โดยตรง หวังจะทำลายพิธีกรรมบ้าๆ นี่ซะ โรลเพลย์ต่อสู้ แล้วลงที่ X หรือ Discord ส่งลิงก์มาที่ Form : forms.gle/awzaEPhaTQGwRD… สามารถเช็คสถานะได้ที่ Sheet : docs.google.com/spreadsheets/d… การบาดเจ็บ : -ทางระบบจะแจกจ่ายการบาดเจ็บในโรลโดยตรง(ระดับความแรง จากฟอร์มที่เคยกรอก) หลังจากที่ได้ส่งลิงก์มาในชีตแล้ว -ผู้เล่น1คน สามารถโจมตีได้2ครั้ง (อาจมียืดหยุ่นในภายหลังหากไม่ครบตามกำหนด)
ไทย
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
#NVMAS3_StoryCommu Last story - 6 Jan เวลา 22:30 TW : ภาพน่ากลัวเล็กน้อย / การบรรยายถึงอาการบาดเจ็บ เลือด บาดแผล แต่ไม่มีภาพ โรลเพลย์ที่โพสก่อนหน้าเพื่อมาถึงโพสนี้ x.com/NVMACommuSyste… - ผู้เล่นที่ร่วมเล่นสตอรี่สุดท้ายสามารถรีแอคกับโพสทั้งสี่นี้ได้อย่างอิสระ - สำหรับตัวละคร : -มีผู้ที่ได้ทำการโทรแจ้งตำรวจและรถพยาบาลมา ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสามารถไปกับรถพยาบาลได้ทันที -ร่างของแจสเปอร์ ถูกนำไปคุมขังชั่วคราวที่สถานีตำรวจ และถูกย้ายให้ไปอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชวิลโลว์ฮิลล์ (Willowhill Psychiatric Hospital) -ผู้ศรัทธาทั้งหมดถูกตำรวจสอบสวน และคุมขัง -วิญญาณที่ไม่ถูกจองจำอีกต่อไปถูกปลดปล่อยทั้งหมด ------------------------------------------------ หลังจากถูกนักเรียนเนเวอร์มอร์รุมโจมตีด้วยพลังเอาท์แคสจนร่างสะบักสะบอม แจสเปอร์ในสภาพเลือดท่วมและหายใจรวยรินพยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายคลานไปบนพื้น เป้าหมายของเขาคือแท่นบูชา “ไม่..! ยังหรอก!!” ไมเคิล แจสเปอร์คลานไปจนถึงจุดแท่นพิธีอีกครั้ง และเมื่อคลานมาถึง ก็ได้พบว่ากล้องนั้นมีรอยร้าว เขามองขึ้นไปด้วยสายตาพร่าเลือน... กล้อง ที่เป็นสมบัติล้ำค่าบัดนี้เริ่มแตกร้าว ขดลวดทองแดงส่งประกายไฟลัดวงจร และโถวิญญาณแฝดทั้งสามปริแตกจนพลังงานเริ่มรั่วไหล "ไม่!!! สิ่งประดิษฐ์ของผม! ความสมบูรณ์แบบของผม!" แจสเปอร์เอื้อมมือที่สั่นเทาออกไป หมายจะคว้ากล้องที่กำลังจะกลิ้งตกจากแท่น ฟึ่บ! ทันใดนั้น เงาพุ่งทะยานลงมาจากเพดาน ค้างคาวตัวใหญ่ แปลงกายกลับเป็นร่างมนุษย์ในพริบตา จอห์น โดว์ เหยียบลงบนข้อมือของแจสเปอร์ที่กำลังไขว่คว้ากล้องจนกระดูกลั่น แจสเปอร์กรีดร้องด้วยความโหยหวนขณะที่จอห์นกดน้ำหนักลงไปอย่างไร้ความปราณี "นายพยายามส่งพวกลัทธิมารุมฆ่าฉัน... เพราะจะทำลายวิญญาณดวงที่สี่ แต่..ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น" จอห์นก้มมองแจสเปอร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น "แล้วนายก็ลืมไปอย่างหนึ่งแจสเปอร์... ที่นี่เนเวอร์มอร์ เด็กพวกนี้ไม่ปล่อยไอ้เลวอย่างแกไว้แน่" จอห์นเงยหน้าขึ้นพยักหน้าขอบคุณนักเรียนเนเวอร์มอร์ทุกคนที่ยืนอยู่รอบๆ ด้วยความซาบซึ้ง "มาจบเรื่องนี้เถอะ" กล้องหล่นจากฐานร่วงลงกระทบพื้นจนแตก ปฏิกิริยาย้อนกลับของพลังงานระเบิดออกมา เมื่อกลไกกล้องแตกสลายและวัตถุจองจำเสื่อมลง วิญญาณนับร้อยที่เคยถูกกักขังในกล้องต่างพุ่งเข้าหาแจสเปอร์ พวกเขาไม่ได้พุ่งเข้าหาเนื้อหนัง แต่พุ่งเข้าฉีกทึ้งตัวตนจากภายใน
QME
ไทย
ราเธรีบตามนายล่องหนมา ในระหว่างนั้นก็ยังไม่ลืมหน้าที่ในการเดินอยู่ข้างหน้าเพื่อป้องกันอาจารย์ที่ไม่ได้มีสกิลในการต่อสู้มากนัก แถมยังหันไปมองเหม็นหน้าคนที่ตามมาสมทบทีหลังด่วย
พอมาถึงจุดหมายก็เกิดอาการหนาวสั่นขึ้นมา ยังดีที่พอคุมสติตัวเองได้อยู่ อาจเพราะที่บ้านก็ยังมีเรื่องคุณไสย์
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
ระบบ : ผู้เล่นทุกคนที่ลงชื่อร่วมสตอรี่ สามารโควทโพสนี้เพื่อโรลเพลย์ต่อสู้ได้ (เล่นได้ตั้งแต่ 6 - 11 มกราคม) -สามารถบรรยายการต่อสู้กับตัวแจสเปอร์/ผู้ศรัทธา/วิญญาณได้โดยตรง -สถานะที่ผู้เล่นทุกคนเจอ คือ หนาวสั่น ทอยได้d1-9 - มึนเบลอ อ่อนเพลีย แต่ยืนแทบไม่ไหว ทอยได้d10-15 - อ่อนเพลียแต่ยังขัดขืนได้ ทอยได้d16-20 - ไม่เกิดผลใดๆ วิธีการโรลเพลย์ต่อสู้ : ทอยเต๋า d20 เพื่อกำหนดระดับการโจมตี เช่น ครั้งแรก : ทอยได้ d9 มึนเบลอมาก ในจังหวะที่ล้มก็เอาเล็บข่วนหน้าผู้ศรัทธาได้ ครั้งที่สอง : ทอยได้ d16 เขาหายมึนแล้ว และพุ่งเข้าทำร้ายแจสเปอร์โดยตรง หวังจะทำลายพิธีกรรมบ้าๆ นี่ซะ โรลเพลย์ต่อสู้ แล้วลงที่ X หรือ Discord ส่งลิงก์มาที่ Form : forms.gle/awzaEPhaTQGwRD… สามารถเช็คสถานะได้ที่ Sheet : docs.google.com/spreadsheets/d… การบาดเจ็บ : -ทางระบบจะแจกจ่ายการบาดเจ็บในโรลโดยตรง(ระดับความแรง จากฟอร์มที่เคยกรอก) หลังจากที่ได้ส่งลิงก์มาในชีตแล้ว -ผู้เล่น1คน สามารถโจมตีได้2ครั้ง (อาจมียืดหยุ่นในภายหลังหากไม่ครบตามกำหนด)
ไทย
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
#NVMAS3_StoryCommu Last story - 6 Jan เวลา 22:30 TW : ภาพน่ากลัวเล็กน้อย / การบรรยายถึงอาการบาดเจ็บ เลือด บาดแผล แต่ไม่มีภาพ โรลเพลย์ที่โพสก่อนหน้าเพื่อมาถึงโพสนี้ x.com/NVMACommuSyste… - ผู้เล่นที่ร่วมเล่นสตอรี่สุดท้ายสามารถรีแอคกับโพสทั้งสี่นี้ได้อย่างอิสระ - สำหรับตัวละคร : -มีผู้ที่ได้ทำการโทรแจ้งตำรวจและรถพยาบาลมา ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสามารถไปกับรถพยาบาลได้ทันที -ร่างของแจสเปอร์ ถูกนำไปคุมขังชั่วคราวที่สถานีตำรวจ และถูกย้ายให้ไปอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชวิลโลว์ฮิลล์ (Willowhill Psychiatric Hospital) -ผู้ศรัทธาทั้งหมดถูกตำรวจสอบสวน และคุมขัง -วิญญาณที่ไม่ถูกจองจำอีกต่อไปถูกปลดปล่อยทั้งหมด ------------------------------------------------ หลังจากถูกนักเรียนเนเวอร์มอร์รุมโจมตีด้วยพลังเอาท์แคสจนร่างสะบักสะบอม แจสเปอร์ในสภาพเลือดท่วมและหายใจรวยรินพยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายคลานไปบนพื้น เป้าหมายของเขาคือแท่นบูชา “ไม่..! ยังหรอก!!” ไมเคิล แจสเปอร์คลานไปจนถึงจุดแท่นพิธีอีกครั้ง และเมื่อคลานมาถึง ก็ได้พบว่ากล้องนั้นมีรอยร้าว เขามองขึ้นไปด้วยสายตาพร่าเลือน... กล้อง ที่เป็นสมบัติล้ำค่าบัดนี้เริ่มแตกร้าว ขดลวดทองแดงส่งประกายไฟลัดวงจร และโถวิญญาณแฝดทั้งสามปริแตกจนพลังงานเริ่มรั่วไหล "ไม่!!! สิ่งประดิษฐ์ของผม! ความสมบูรณ์แบบของผม!" แจสเปอร์เอื้อมมือที่สั่นเทาออกไป หมายจะคว้ากล้องที่กำลังจะกลิ้งตกจากแท่น ฟึ่บ! ทันใดนั้น เงาพุ่งทะยานลงมาจากเพดาน ค้างคาวตัวใหญ่ แปลงกายกลับเป็นร่างมนุษย์ในพริบตา จอห์น โดว์ เหยียบลงบนข้อมือของแจสเปอร์ที่กำลังไขว่คว้ากล้องจนกระดูกลั่น แจสเปอร์กรีดร้องด้วยความโหยหวนขณะที่จอห์นกดน้ำหนักลงไปอย่างไร้ความปราณี "นายพยายามส่งพวกลัทธิมารุมฆ่าฉัน... เพราะจะทำลายวิญญาณดวงที่สี่ แต่..ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น" จอห์นก้มมองแจสเปอร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น "แล้วนายก็ลืมไปอย่างหนึ่งแจสเปอร์... ที่นี่เนเวอร์มอร์ เด็กพวกนี้ไม่ปล่อยไอ้เลวอย่างแกไว้แน่" จอห์นเงยหน้าขึ้นพยักหน้าขอบคุณนักเรียนเนเวอร์มอร์ทุกคนที่ยืนอยู่รอบๆ ด้วยความซาบซึ้ง "มาจบเรื่องนี้เถอะ" กล้องหล่นจากฐานร่วงลงกระทบพื้นจนแตก ปฏิกิริยาย้อนกลับของพลังงานระเบิดออกมา เมื่อกลไกกล้องแตกสลายและวัตถุจองจำเสื่อมลง วิญญาณนับร้อยที่เคยถูกกักขังในกล้องต่างพุ่งเข้าหาแจสเปอร์ พวกเขาไม่ได้พุ่งเข้าหาเนื้อหนัง แต่พุ่งเข้าฉีกทึ้งตัวตนจากภายใน
QME
อาณู..ชายที่ไม่ได้แสดงอารมณ์ความอ่อนไหวมาก่อน ต้องเข้มแข็ง ห้ามอ่อนแอ่ ไม่งั้นจะพ่ายแพ้ ต้องเก่งทนง ต้องยึดตัวตนคนเดียวห้ามฝากฝั่งใครไว้ทั้งนั้น
.. ไม่อีกต่อไปแล้ว
น้ำตาไหลพรากร้องระงมจนไม่สนว่าใครจะมองราวกับสูญสิ้นภาพลักษณ์เสียทุกอย่าง ตอนนี้เขาใกล้กับความเป็นมนุษย์ผู้อ่อนแอ่ บอบบางราวแก้วใสที่ถูกบีบจนแตกละเอียดเป็นในสิ่งที่เขาไม่อยากจะเป็นมาตลอด
เขาคว้ามือของเวิน กอบกุมเอาไว้แนบข้างแก้มใบหน้าตัวเองมือหยาบบีบหลังมืออันเรียวบางราวกับไม่อยากให้จากไปไหน อยากรับรู้ถึงการมีอยู่ตรงนี้
เลือดข้นผสมบนตัวชายผู้เปรอะเปื้อนบาปทุกสิ่งบนตัวล้วนมาจากคนที่เขาไปพรากลมหายใจ หากเมื่อผสมปนกับเลือดของคนตรงหน้ามันกลับทำให้เขาชวนสำนึกผิดและถือโทษตัวเองที่ไม่สามารถปกป้องให้รอดพ้นไปได้
.. เสียงแผ่วเบาหัวใจที่เต้นราวกับไม่อาจจะคงเหลือเวลาให้ยืนอยู่บนโลก แม้นถึงจะยังไม่จาก แต่ก็คงใกล้สิ่งที่เรียกว่าความตายเต็มที ทุกการกระทำของอีกคนนี้
ถึงแม้นจะเห็นมานักต่อนักแล้วก็ตามแต่.. แต่ขอภาวนาอย่าเป็นคนตรงหน้าหรือไม่
..“ได้ เราอยู่พักตรงนี้กันนะ”
“ให้คนทำแทนเราเถอะ”
”เราทำมามากพอแล้ว“
ไม่ใช่การฝากฝั่ง แต่เป็นการยอมรับต่อชะตากรรม ถึงจะไม่อยากคาดหวัง แต่คงต้องยอมเชื่อว่าคนที่อยู่ฝั่งพวกเราจะต้องต่อกรจนได้
สิ้นสุรเสียงเอ่ยก็ปล่อยให้แวมไพร์ครึ่งไลแคนหนุ่มได้เอนกายแนบอิงพิงเขาเป็นดั่งที่พึ่งพา เป็นดั่งบ้าน เป็นดั่งที่คว้านหายามต้องการอยู่เสมอ
เป็นทุกอย่างยามหากอีกฝ่ายต้องการ
พลันมือเปื้อนโลหิตข้างที่แนบท้ายทอยยกลูบเลือนผมที่ยาวนั้นอย่างโอบปลอบประโลมแล้วแนบริมฝีปาก
จรดลงบนหน้าผาก ขมับ แม้จะมีเลือดไหลลงมาก็ไม่คิดรังเกียจแม้แต่น้อย
แล้วจูบลงบนเปลือกตาที่ปิดลง สิ่งที่เราเริ่มต้น..
ราวกับมองสิ่งนี้เป็นดั่งของล้ำค่าที่ไม่อาจทอดทิ้งและต้องรักษาไว้ให้ได้
แม้นตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกเจ็บปวด..เพราะอาวุธที่เขาปลดในอากาศตอนจะโจมตีเวินชิงเสิ่นเมื่อครู่กับล่วงหล่นเข้าทิ่มแทงแผ่นหลังตัวเองจนเลือดของอาณูเองที่ทะลักไหลออกาจากบาดแผล ..มันคงเป็นสิ่งที่เขาต้องแลก
แต่ทว่าก็ไม่อาจจะแสดงอาการให้คนตรงหน้าเป็นห่วง เขาจึงได้นิ่งเงียบและรอเวลา
ไทย
”จะรอช้าทำไมละ!“ เขารีบตอบรับคำของยูห์นาย
เมื่อได้รับแผนที่สมบูรณ์แบบ เขาจึงได้รู้จุดปลายทางแท้จริงและไม่รอช้า
พวกเขาไปถึงที่หมายนั้นอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ต้องสงสัย
สถานที่สุดท้ายที่จะปิดฉาก.. รอบข้างราวกับเป็นที่ลัทธิและห้องทดลอง จนต้องเผลออุทานว่า
”เจ๋งชะมัด!“
ไมเคิล แจสเปอร์ พลังของการดึงของนั้นไม่รู้คิดไปเองหรือไม่แต่มันคือดาวินชีแบบเขาหรือป่าว พร้อมแผนการทั้งหมดทุกอย่างราวกับ กับดักมันถูกวางแผนและไตร่ตรอง
และไม่ผิดแน่สมมติฐานของเขา ที่นี้กำลังจะเข้าสู่การ ’เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง’ และกุญแจสู่ความสำเร็จากบทสนทนาทั้งหมดมันคือ ‘จอห์น!‘ มันคือสิ่งเดียวที่จะมาลบล้างสมการที่ผิดพลาดจากปี1887นั้น
ไม่ทันได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ก็ถูกจู่โจมเสียได้ แต่คำว่า ”พวกปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนี้..คงย้อนไปที่ตัวแกเองมากกว่าละมั้ง”
“แกมันก็แค่คนผิดพลาดเท่านั้นแหละ!“ ก็ตะโกนกลับไปก่อนจะตั้งรับ
แม้อากาศที่นี้จะรู้สึกเย็นยะเยือกทว่า..
[ทอยครั้งแรก]
ทอยเต๋าได้ d20 ไม่เกิดผลใดๆทั้งสิ้นต่อตัวเขา เมื่อนั้นเขาจึงไม่ได้สนพวกตัวซอมบี้ลัทธิเลยสักนิด แต่กระโจนพุ่งหาตัวแจสเปอร์โดยตรง พร้อมโชว์พลังจิตลอยวัตถุในมือ..
“มาลองปะทะกันหน่อยไหม?..นายจะเป็นดาวินชีตัวจริงมากกว่าฉันที่เป็นมาตั้งแต่เกิดไหมละ?“
@WQC_NVMA และแน่นอนว่าเขาไม่ได้มาตัวคนเดียวสถานการณ์ตอนนี้จึงขอตัดภาพไปอีกคน
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
ระบบ : ผู้เล่นทุกคนที่ลงชื่อร่วมสตอรี่ สามารโควทโพสนี้เพื่อโรลเพลย์ต่อสู้ได้ (เล่นได้ตั้งแต่ 6 - 11 มกราคม) -สามารถบรรยายการต่อสู้กับตัวแจสเปอร์/ผู้ศรัทธา/วิญญาณได้โดยตรง -สถานะที่ผู้เล่นทุกคนเจอ คือ หนาวสั่น ทอยได้d1-9 - มึนเบลอ อ่อนเพลีย แต่ยืนแทบไม่ไหว ทอยได้d10-15 - อ่อนเพลียแต่ยังขัดขืนได้ ทอยได้d16-20 - ไม่เกิดผลใดๆ วิธีการโรลเพลย์ต่อสู้ : ทอยเต๋า d20 เพื่อกำหนดระดับการโจมตี เช่น ครั้งแรก : ทอยได้ d9 มึนเบลอมาก ในจังหวะที่ล้มก็เอาเล็บข่วนหน้าผู้ศรัทธาได้ ครั้งที่สอง : ทอยได้ d16 เขาหายมึนแล้ว และพุ่งเข้าทำร้ายแจสเปอร์โดยตรง หวังจะทำลายพิธีกรรมบ้าๆ นี่ซะ โรลเพลย์ต่อสู้ แล้วลงที่ X หรือ Discord ส่งลิงก์มาที่ Form : forms.gle/awzaEPhaTQGwRD… สามารถเช็คสถานะได้ที่ Sheet : docs.google.com/spreadsheets/d… การบาดเจ็บ : -ทางระบบจะแจกจ่ายการบาดเจ็บในโรลโดยตรง(ระดับความแรง จากฟอร์มที่เคยกรอก) หลังจากที่ได้ส่งลิงก์มาในชีตแล้ว -ผู้เล่น1คน สามารถโจมตีได้2ครั้ง (อาจมียืดหยุ่นในภายหลังหากไม่ครบตามกำหนด)
ไทย
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
#NVMAS3_StoryCommu Last story - 6 Jan เวลา 22:30 TW : ภาพน่ากลัวเล็กน้อย / การบรรยายถึงอาการบาดเจ็บ เลือด บาดแผล แต่ไม่มีภาพ โรลเพลย์ที่โพสก่อนหน้าเพื่อมาถึงโพสนี้ x.com/NVMACommuSyste… - ผู้เล่นที่ร่วมเล่นสตอรี่สุดท้ายสามารถรีแอคกับโพสทั้งสี่นี้ได้อย่างอิสระ - สำหรับตัวละคร : -มีผู้ที่ได้ทำการโทรแจ้งตำรวจและรถพยาบาลมา ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสามารถไปกับรถพยาบาลได้ทันที -ร่างของแจสเปอร์ ถูกนำไปคุมขังชั่วคราวที่สถานีตำรวจ และถูกย้ายให้ไปอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชวิลโลว์ฮิลล์ (Willowhill Psychiatric Hospital) -ผู้ศรัทธาทั้งหมดถูกตำรวจสอบสวน และคุมขัง -วิญญาณที่ไม่ถูกจองจำอีกต่อไปถูกปลดปล่อยทั้งหมด ------------------------------------------------ หลังจากถูกนักเรียนเนเวอร์มอร์รุมโจมตีด้วยพลังเอาท์แคสจนร่างสะบักสะบอม แจสเปอร์ในสภาพเลือดท่วมและหายใจรวยรินพยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายคลานไปบนพื้น เป้าหมายของเขาคือแท่นบูชา “ไม่..! ยังหรอก!!” ไมเคิล แจสเปอร์คลานไปจนถึงจุดแท่นพิธีอีกครั้ง และเมื่อคลานมาถึง ก็ได้พบว่ากล้องนั้นมีรอยร้าว เขามองขึ้นไปด้วยสายตาพร่าเลือน... กล้อง ที่เป็นสมบัติล้ำค่าบัดนี้เริ่มแตกร้าว ขดลวดทองแดงส่งประกายไฟลัดวงจร และโถวิญญาณแฝดทั้งสามปริแตกจนพลังงานเริ่มรั่วไหล "ไม่!!! สิ่งประดิษฐ์ของผม! ความสมบูรณ์แบบของผม!" แจสเปอร์เอื้อมมือที่สั่นเทาออกไป หมายจะคว้ากล้องที่กำลังจะกลิ้งตกจากแท่น ฟึ่บ! ทันใดนั้น เงาพุ่งทะยานลงมาจากเพดาน ค้างคาวตัวใหญ่ แปลงกายกลับเป็นร่างมนุษย์ในพริบตา จอห์น โดว์ เหยียบลงบนข้อมือของแจสเปอร์ที่กำลังไขว่คว้ากล้องจนกระดูกลั่น แจสเปอร์กรีดร้องด้วยความโหยหวนขณะที่จอห์นกดน้ำหนักลงไปอย่างไร้ความปราณี "นายพยายามส่งพวกลัทธิมารุมฆ่าฉัน... เพราะจะทำลายวิญญาณดวงที่สี่ แต่..ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น" จอห์นก้มมองแจสเปอร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น "แล้วนายก็ลืมไปอย่างหนึ่งแจสเปอร์... ที่นี่เนเวอร์มอร์ เด็กพวกนี้ไม่ปล่อยไอ้เลวอย่างแกไว้แน่" จอห์นเงยหน้าขึ้นพยักหน้าขอบคุณนักเรียนเนเวอร์มอร์ทุกคนที่ยืนอยู่รอบๆ ด้วยความซาบซึ้ง "มาจบเรื่องนี้เถอะ" กล้องหล่นจากฐานร่วงลงกระทบพื้นจนแตก ปฏิกิริยาย้อนกลับของพลังงานระเบิดออกมา เมื่อกลไกกล้องแตกสลายและวัตถุจองจำเสื่อมลง วิญญาณนับร้อยที่เคยถูกกักขังในกล้องต่างพุ่งเข้าหาแจสเปอร์ พวกเขาไม่ได้พุ่งเข้าหาเนื้อหนัง แต่พุ่งเข้าฉีกทึ้งตัวตนจากภายใน
QME
@NVMACommuSystem (จบโรลเพลย์ ขอสลบไปคู่ตื่นมาอีกทีในโรงพยาบาลเลยคับ ไม่น่ารับรู้อะไรกันแล้ว ทุกคนสู้ ๆ -)
ไทย
#NVMAS3_StoryCommu
จริงอยู่ที่เขาได้รับข้อความประหลาด แต่ที่เขามาห้องสมุดตอนนี้เพราะมาหาคนไปกินทาโก้ด้วยกันซึ่งก็นึกถึงคนหนึ่งที่เขามักจะเลี้ยงข้าวบ่อย ๆ ช่วงนี้เห็นหมอนี่ผอมแห้งกว่าปกติด้วยสิ
แต่ก็ไม่คิดว่าจะเจอใครไม่รู้ด้วยเช่นกัน เอาเข้าจริงเขาแทบไม่ได้ฟังที่พูดมาเลยด้วยซ้ำ+
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
“ทีนี้ ฉันเลยคิดว่าหมอนั่นอาจจะมีแหล่งกบดานอยู่แถวนั้น ซึ่งก็ใช่จริง!” กระดาษม้วนที่อยู่บนโต๊ะถูกคลี่ออกมา และชี้ไปยังตำแหน่งหมายเลข10 “หลังเขานั่นคือบ้านของมัน.. ฉันแอบเข้าไปหาของ และเจอของที่น่าจะใช่มา” เสียงเคาะเท้าราวกับเดินวนไปมา “กล่องอันนี้ไง พวกนายจะลองเปิดดูไหมล่ะ” กล่องสี่เหลี่ยมยาว บนกล่องมีตัวล็อครหัสอยู่ ตัวล็อคมีสามแถว ประกอบด้วย [ แถวตัวอักษร เริ่มที่ A-Z | แถวตัวเลข เริ่มที่ 1-9 | แถวตัวอักษร เริ่มที่ A-Z ] >ลองเดาเลขมั่ว >ใช้ไอเทมที่มีอยู่(กล้องถ่ายรูป) ประกอบในการไขปริศนา
ไทย
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
#NVMAS3_StoryCommu Last story - 6 Jan เวลา 22:30 TW : ภาพน่ากลัวเล็กน้อย / การบรรยายถึงอาการบาดเจ็บ เลือด บาดแผล แต่ไม่มีภาพ โรลเพลย์ที่โพสก่อนหน้าเพื่อมาถึงโพสนี้ x.com/NVMACommuSyste… - ผู้เล่นที่ร่วมเล่นสตอรี่สุดท้ายสามารถรีแอคกับโพสทั้งสี่นี้ได้อย่างอิสระ - สำหรับตัวละคร : -มีผู้ที่ได้ทำการโทรแจ้งตำรวจและรถพยาบาลมา ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสามารถไปกับรถพยาบาลได้ทันที -ร่างของแจสเปอร์ ถูกนำไปคุมขังชั่วคราวที่สถานีตำรวจ และถูกย้ายให้ไปอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชวิลโลว์ฮิลล์ (Willowhill Psychiatric Hospital) -ผู้ศรัทธาทั้งหมดถูกตำรวจสอบสวน และคุมขัง -วิญญาณที่ไม่ถูกจองจำอีกต่อไปถูกปลดปล่อยทั้งหมด ------------------------------------------------ หลังจากถูกนักเรียนเนเวอร์มอร์รุมโจมตีด้วยพลังเอาท์แคสจนร่างสะบักสะบอม แจสเปอร์ในสภาพเลือดท่วมและหายใจรวยรินพยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายคลานไปบนพื้น เป้าหมายของเขาคือแท่นบูชา “ไม่..! ยังหรอก!!” ไมเคิล แจสเปอร์คลานไปจนถึงจุดแท่นพิธีอีกครั้ง และเมื่อคลานมาถึง ก็ได้พบว่ากล้องนั้นมีรอยร้าว เขามองขึ้นไปด้วยสายตาพร่าเลือน... กล้อง ที่เป็นสมบัติล้ำค่าบัดนี้เริ่มแตกร้าว ขดลวดทองแดงส่งประกายไฟลัดวงจร และโถวิญญาณแฝดทั้งสามปริแตกจนพลังงานเริ่มรั่วไหล "ไม่!!! สิ่งประดิษฐ์ของผม! ความสมบูรณ์แบบของผม!" แจสเปอร์เอื้อมมือที่สั่นเทาออกไป หมายจะคว้ากล้องที่กำลังจะกลิ้งตกจากแท่น ฟึ่บ! ทันใดนั้น เงาพุ่งทะยานลงมาจากเพดาน ค้างคาวตัวใหญ่ แปลงกายกลับเป็นร่างมนุษย์ในพริบตา จอห์น โดว์ เหยียบลงบนข้อมือของแจสเปอร์ที่กำลังไขว่คว้ากล้องจนกระดูกลั่น แจสเปอร์กรีดร้องด้วยความโหยหวนขณะที่จอห์นกดน้ำหนักลงไปอย่างไร้ความปราณี "นายพยายามส่งพวกลัทธิมารุมฆ่าฉัน... เพราะจะทำลายวิญญาณดวงที่สี่ แต่..ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น" จอห์นก้มมองแจสเปอร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น "แล้วนายก็ลืมไปอย่างหนึ่งแจสเปอร์... ที่นี่เนเวอร์มอร์ เด็กพวกนี้ไม่ปล่อยไอ้เลวอย่างแกไว้แน่" จอห์นเงยหน้าขึ้นพยักหน้าขอบคุณนักเรียนเนเวอร์มอร์ทุกคนที่ยืนอยู่รอบๆ ด้วยความซาบซึ้ง "มาจบเรื่องนี้เถอะ" กล้องหล่นจากฐานร่วงลงกระทบพื้นจนแตก ปฏิกิริยาย้อนกลับของพลังงานระเบิดออกมา เมื่อกลไกกล้องแตกสลายและวัตถุจองจำเสื่อมลง วิญญาณนับร้อยที่เคยถูกกักขังในกล้องต่างพุ่งเข้าหาแจสเปอร์ พวกเขาไม่ได้พุ่งเข้าหาเนื้อหนัง แต่พุ่งเข้าฉีกทึ้งตัวตนจากภายใน
QME
จะบอกว่าพวกเขาทิ้งเหล่าวิญญาณเด็กโชคร้ายไว้ และปล่อยให้ไมเคิลทำเรื่องระยำตามใจก็ว่าได้
แจสเปอร์แบกร่างอีเวนอร์เข้าป่าตามหลังโคลอี้ เพราะมีสัญลักษณ์เลือดเสริมพลังจึงไม่ทุลักทุเลสักนิด
“เอาจริง ๆ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราจะทำอะไรต่อได้”
เขามองกลับไปด้านหลังว่ามีใครตามมาหรือไม่ สองปีการศึกษานี้เขาอาศัยในป่ามามากพอดู การจะหาทางกลับไปคงไม่ใช่เรื่องยากหากไม่ต้องคอยวิ่งหนีพวกลัทธิไปด้วย
(จบโรล @NVMACommuSystem)
ไทย
#โรลปิด ณ ห้องสมุด w. @nvmaevenor @JasperNvma
โคลได้ยินเรื่องราวประหลาดที่ถูกเล่าต่อๆกันมาจากหมู่เพื่อน เกี่ยวกับกล้องระเบิดเมื่อหลายเดือนก่อน แม้จะไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์โดยตรงแต่ก็ได้รับรู้เรื่องราวมาบ้าง
และเธอได้รับข้อความแปลกๆที่ดู ‘น่าสนใจ’ เธอจึงชวนเพื่อนสนิททั้งสองมาด้วย
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
“ทีนี้ ฉันเลยคิดว่าหมอนั่นอาจจะมีแหล่งกบดานอยู่แถวนั้น ซึ่งก็ใช่จริง!” กระดาษม้วนที่อยู่บนโต๊ะถูกคลี่ออกมา และชี้ไปยังตำแหน่งหมายเลข10 “หลังเขานั่นคือบ้านของมัน.. ฉันแอบเข้าไปหาของ และเจอของที่น่าจะใช่มา” เสียงเคาะเท้าราวกับเดินวนไปมา “กล่องอันนี้ไง พวกนายจะลองเปิดดูไหมล่ะ” กล่องสี่เหลี่ยมยาว บนกล่องมีตัวล็อครหัสอยู่ ตัวล็อคมีสามแถว ประกอบด้วย [ แถวตัวอักษร เริ่มที่ A-Z | แถวตัวเลข เริ่มที่ 1-9 | แถวตัวอักษร เริ่มที่ A-Z ] >ลองเดาเลขมั่ว >ใช้ไอเทมที่มีอยู่(กล้องถ่ายรูป) ประกอบในการไขปริศนา
ไทย
"จอห์น!"
ฝีเท้าของลองเญอขยับเข้ามาใกล้และโอบกอดร่างของจอห์นที่กำลังสั่นเทาเอาไว้เนิ่นนาน ชายคนนั้นพูดกระซิบ
"ฉันรู้ว่านายเจ็บปวด.. แต่ว่านายยังมีฉัน" ตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมาเขาอยู่เคียงข้างจอห์นมาโดยตลอด รับรู้ถึงความทุกข์และความเศร้าโศกที่อีกฝ่ายต้องเจอ ดังนั้นเขาจึงอยากช่วย และอยากให้อีกฝ่ายหลุดพ้น
"ชีวิตของพวกเรามันยืนยาวมากเลยนะ"
"การมีแค่เป้าหมายเดียวมันน่าเสียดายออก"
จากนั้นจึงขยับตัวออกมา ฝ่ามือหนาโอบใบหน้าของชายคนหนึ่งที่เคยอยู่ในวังวนแห่งความทุกข์ทรมาณมานานจนอ่อนล้า
"และถ้านายไม่ว่าอะไร..เป้าหมายต่อไปของนาย" สายตาของทั้งคู่ที่มองกันนั้นแสนลึกซึ้ง
“คือให้ฉันได้เป็นคนที่อยู่เคียงข้างนายตลอดชีวิตที่ยาวนานนี้นะ” ดวงตาสีสว่างของจอห์นเบิกกว้าง มองกลับไปยังอีกฝ่ายที่กำลังหวังมอบบางสิ่งทดแทนสิ่งที่ขาดหาย
"ฉันจะพานายไป ออกไปเจอโลกที่กว้าง เพื่อค้นหาเป้าหมายต่อๆ ไปด้วยกัน..มาเดินทางไปรอบโลกด้วยกันกับฉันนะ"
คำพูดที่ราวกับกุญแจปลดพันธนาการตลอด139ปีของเขาได้ปรากฏขึ้นตรงหน้า ท่วงท่าระบำของเหล่าน้องสาวที่เคยถูกพรากไป ความทุกข์ทรมาณอันยาวนาน ทั้งหมดได้จบลงแล้วในคืนนี้...
และได้ทดแทนด้วยสิ่งใหม่
น้ำตาจึงได้เอ่อคลอขึ้นมารอบดวงตา และไหลอาบแก้มที่ร้อนผ่าว ทั้งสองได้คร่ำครวญถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาอยู่ครู่ใหญ่ และสุดท้ายก่อนที่จอห์นจะถูกพาส่งขึ้นรถพยาบาล เขาก็หันมามองนักเรียนทุกคนแล้วพูดออกมา
"งั้นก่อนที่ฉันจะไปกับนาย… ขออยู่ส่งนักเรียนรุ่นนี้เป็นรุ่นสุดท้ายก่อน..แล้วกัน" พร้อมส่งยิ้มจางๆ ให้
..หน้าที่ของตากล้องยังไม่จบลง
..จนกว่าพวกคุณจะจบการศึกษาหรอก
..ใช่ไหมละ
ไทย
"มันจบแล้ว แจสเปอร์" จอห์นเตะร่างของมันจนลงไปนอนกอง แล้วถอนหายใจ โบกมือให้พวกคุณช้าๆ
แต่ท่ามกลางความเงียบที่คิดว่าทุกอย่างสงบลงแล้ว... ร่างของแจสเปอร์กลับขยับด้วยสัญชาตญาณดิบเฮือกสุดท้าย เขาคว้าเศษแก้วแหลมคมข้างตัว พุ่งเข้าหาแผ่นหลังของจอห์นที่กำลังเผลอด้วยความเร็วที่ไม่มีใครตั้งตัวทัน
ปึก!! โครม!!
หมัดหนักๆ ปริศนาพุ่งเข้าใส่หน้าของแจสเปอร์จนหน้าหงายกลิ้งกระเด็นไปกองกับพื้น เสียงหนึ่งดังขึ้นจากความว่างเปล่าข้างตัวจอห์น
"อ๋อ... นายมองไม่เห็นฉันเหรอ? ก็แหงล่ะสิ... ก็ฉันล่องหนอยู่ไง!"
ลองเญอ ยูนายห์ ปรากฏตัวขึ้นเป็นร่างที่สามารถมองเห็นได้พร้อมกับสะบัดมือที่เพิ่งต่อยไปอย่างสุดแรง จอห์นที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับช็อคตาค้าง อ้าปากค้างมองเพื่อนตัวเองที่จู่ๆ ก็โผล่มาจากอากาศธาตุ
"นี่นาย อยู่ที่นี่มาตลอดเลยเหรอ?!" จอห์นถามด้วยเสียงตะกุกตะกัก หรือว่าสาเหตุที่มีนักเรียนมารวมตัวกันได้มากขนาดนี้เป็นเพราะ..
"ถูกต้อง! ฉันก็คอยแอบส่งข่าวให้พวกเขาบ้าง แอบกระซิบบอกผ่านสายลมบ้างให้พวกเขารู้ไง" ลองเญอหันไปยักคิ้วให้กับพวกนักเรียน แล้วหันมามองจอห์นโดว์ต่อ
“ฉันก็อยู่ที่เจริโค่แล้วก็มาเยี่ยมนายที่นี่อยู่ตลอด น่าแปลกใจตรงไหนกัน แล้วก็.. ดูนั่นสิ"
ลองเญอพยักเพยิดไปอีกทาง ให้เห็นถึงวิญญาณแฝดสาวทั้งสาม แต่พวกเธอกลับค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างที่ชัดเจนที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา
พวกเธอสวมชุดบัลเล่ต์สีขาวบริสุทธิ์ ทันทีที่วิญญาณดวงที่สี่ลอยออกจากร่างของจอห์นไปสมทบ พี่น้องทั้งสี่ก็จับมือกันเป็นวงกลม... เป็นครั้งแรกในรอบ 139 ปีที่พวกเธอได้อยู่พร้อมหน้า
'พี่จอห์น... ดูพวกเรานะคะ' เสียงกระซิบที่แว่วหวานดังขึ้น
จังหวะที่ดวงจันทร์บนท้องฟ้าเคลื่อนพ้นเมฆหมอกสาดส่องลงมา วิญญาณแฝดทั้งสี่เริ่มขยับกายเต้นระบำบัลเล่ต์อย่างพร้อมเพรียง พวกเธอหมุนตัวอย่างอ่อนช้อยบนพื้นหินที่เต็มไปด้วยเศษแก้ว แต่เท้าที่โปร่งแสงนั้นกลับไม่ได้สัมผัสโดนสิ่งใด
มันคือโชว์ที่พวกเธอใฝ่ฝัน... โชว์ที่ถูกพรากไปในคืนพิธีกรรมปี 1887
จอห์น โดว์ ยืนนิ่งน้ำตาไหลตัวสั่น มองดูเหล่าน้องสาวพริ้วท่วงท่าไปตามจังหวะ วิญญาณดวงอื่นๆ ที่หลุดพ้นจากลัทธิ ต่างหยุดนิ่งและลอยรายล้อมเป็นประจักษ์พยานให้กับระบำครั้งสุดท้ายนี้ หมอกสีขาวรอบข้างค่อยๆ กลายเป็นประกายระยิบระยับกับแสงจันทร์
เมื่อถึงท่วงท่าสุดท้าย พวกเธอพร้อมใจกันโน้มตัวคำนับให้แก่พี่ชายและเหล่านักเรียนเนเวอร์มอร์ที่ช่วยชีวิตพวกเธอไว้ ร่างโปร่งแสงค่อยๆ จางลง กลายเป็นละอองแสงขึ้นสู่ท้องฟ้าไปพร้อมกับวิญญาณตัวอื่นๆ
‘ลาก่อนนะคะ... พี่ชาย’
จอห์นเอื้อมมือออกไปในอากาศพยายามจะคว้าแสงสุดท้ายนั้นไว้
"ไม่นะ.. อยู่กับพี่ก่อนได้ไหม" เขาเอื้อมมือไปหวังจะไขว่คว้า
"พาพี่ไปด้วยสิ.. ได้โปรด" ฝีเท้าก้าวไปเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย
ถ้าหากว่าการอยู่ที่เนเวอร์มอร์มาตลอด139ปี จุดมุ่งหมายเพียงหนึ่งเดียวของเขานั่นคือการล้างแค้นให้น้องสาว และทุกอย่างมันจบลงแบบนี้...
ภายใต้แสงจันทร์ที่สว่างไสวที่สุด ความอบอุ่นที่เคยหายไปจากหัวใจของเขาตลอดศตวรรษ บัดนี้ถูกเติมเต็มด้วยภาพระบำที่งดงามที่สุดเท่าที่โลกเคยมีมา.. แต่มันกำลังจะหายไปอีกครั้ง
เขาไม่เหลืออะไรแล้ว
ไทย
#NVMAS3_StoryCommu
Last story - 6 Jan เวลา 22:30
TW : ภาพน่ากลัวเล็กน้อย / การบรรยายถึงอาการบาดเจ็บ เลือด บาดแผล แต่ไม่มีภาพ
โรลเพลย์ที่โพสก่อนหน้าเพื่อมาถึงโพสนี้
x.com/NVMACommuSyste…
- ผู้เล่นที่ร่วมเล่นสตอรี่สุดท้ายสามารถรีแอคกับโพสทั้งสี่นี้ได้อย่างอิสระ -
สำหรับตัวละคร :
-มีผู้ที่ได้ทำการโทรแจ้งตำรวจและรถพยาบาลมา ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสามารถไปกับรถพยาบาลได้ทันที
-ร่างของแจสเปอร์ ถูกนำไปคุมขังชั่วคราวที่สถานีตำรวจ และถูกย้ายให้ไปอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชวิลโลว์ฮิลล์ (Willowhill Psychiatric Hospital)
-ผู้ศรัทธาทั้งหมดถูกตำรวจสอบสวน และคุมขัง
-วิญญาณที่ไม่ถูกจองจำอีกต่อไปถูกปลดปล่อยทั้งหมด
------------------------------------------------
หลังจากถูกนักเรียนเนเวอร์มอร์รุมโจมตีด้วยพลังเอาท์แคสจนร่างสะบักสะบอม แจสเปอร์ในสภาพเลือดท่วมและหายใจรวยรินพยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายคลานไปบนพื้น เป้าหมายของเขาคือแท่นบูชา
“ไม่..! ยังหรอก!!” ไมเคิล แจสเปอร์คลานไปจนถึงจุดแท่นพิธีอีกครั้ง และเมื่อคลานมาถึง ก็ได้พบว่ากล้องนั้นมีรอยร้าว
เขามองขึ้นไปด้วยสายตาพร่าเลือน... กล้อง ที่เป็นสมบัติล้ำค่าบัดนี้เริ่มแตกร้าว ขดลวดทองแดงส่งประกายไฟลัดวงจร และโถวิญญาณแฝดทั้งสามปริแตกจนพลังงานเริ่มรั่วไหล
"ไม่!!! สิ่งประดิษฐ์ของผม! ความสมบูรณ์แบบของผม!"
แจสเปอร์เอื้อมมือที่สั่นเทาออกไป หมายจะคว้ากล้องที่กำลังจะกลิ้งตกจากแท่น
ฟึ่บ!
ทันใดนั้น เงาพุ่งทะยานลงมาจากเพดาน ค้างคาวตัวใหญ่ แปลงกายกลับเป็นร่างมนุษย์ในพริบตา จอห์น โดว์ เหยียบลงบนข้อมือของแจสเปอร์ที่กำลังไขว่คว้ากล้องจนกระดูกลั่น แจสเปอร์กรีดร้องด้วยความโหยหวนขณะที่จอห์นกดน้ำหนักลงไปอย่างไร้ความปราณี
"นายพยายามส่งพวกลัทธิมารุมฆ่าฉัน... เพราะจะทำลายวิญญาณดวงที่สี่ แต่..ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น" จอห์นก้มมองแจสเปอร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น
"แล้วนายก็ลืมไปอย่างหนึ่งแจสเปอร์... ที่นี่เนเวอร์มอร์ เด็กพวกนี้ไม่ปล่อยไอ้เลวอย่างแกไว้แน่"
จอห์นเงยหน้าขึ้นพยักหน้าขอบคุณนักเรียนเนเวอร์มอร์ทุกคนที่ยืนอยู่รอบๆ ด้วยความซาบซึ้ง
"มาจบเรื่องนี้เถอะ"
กล้องหล่นจากฐานร่วงลงกระทบพื้นจนแตก ปฏิกิริยาย้อนกลับของพลังงานระเบิดออกมา เมื่อกลไกกล้องแตกสลายและวัตถุจองจำเสื่อมลง วิญญาณนับร้อยที่เคยถูกกักขังในกล้องต่างพุ่งเข้าหาแจสเปอร์ พวกเขาไม่ได้พุ่งเข้าหาเนื้อหนัง แต่พุ่งเข้าฉีกทึ้งตัวตนจากภายใน
Nevermore Commu System@NVMACommuSystem
ระบบ : ผู้เล่นทุกคนที่ลงชื่อร่วมสตอรี่ สามารโควทโพสนี้เพื่อโรลเพลย์ต่อสู้ได้ (เล่นได้ตั้งแต่ 6 - 11 มกราคม) -สามารถบรรยายการต่อสู้กับตัวแจสเปอร์/ผู้ศรัทธา/วิญญาณได้โดยตรง -สถานะที่ผู้เล่นทุกคนเจอ คือ หนาวสั่น ทอยได้d1-9 - มึนเบลอ อ่อนเพลีย แต่ยืนแทบไม่ไหว ทอยได้d10-15 - อ่อนเพลียแต่ยังขัดขืนได้ ทอยได้d16-20 - ไม่เกิดผลใดๆ วิธีการโรลเพลย์ต่อสู้ : ทอยเต๋า d20 เพื่อกำหนดระดับการโจมตี เช่น ครั้งแรก : ทอยได้ d9 มึนเบลอมาก ในจังหวะที่ล้มก็เอาเล็บข่วนหน้าผู้ศรัทธาได้ ครั้งที่สอง : ทอยได้ d16 เขาหายมึนแล้ว และพุ่งเข้าทำร้ายแจสเปอร์โดยตรง หวังจะทำลายพิธีกรรมบ้าๆ นี่ซะ โรลเพลย์ต่อสู้ แล้วลงที่ X หรือ Discord ส่งลิงก์มาที่ Form : forms.gle/awzaEPhaTQGwRD… สามารถเช็คสถานะได้ที่ Sheet : docs.google.com/spreadsheets/d… การบาดเจ็บ : -ทางระบบจะแจกจ่ายการบาดเจ็บในโรลโดยตรง(ระดับความแรง จากฟอร์มที่เคยกรอก) หลังจากที่ได้ส่งลิงก์มาในชีตแล้ว -ผู้เล่น1คน สามารถโจมตีได้2ครั้ง (อาจมียืดหยุ่นในภายหลังหากไม่ครบตามกำหนด)
ไทย
[ เนื่องจากได้ทำได้โจมตีครบแล้ว ระบบจะพักเทิร์นโจมตีและเน้นโรลเพลย์แทนหลังจากเทิร์นนี้ สามารถโรลเพลย์ได้ตามที่ต้องการแต่จะไม่สามารถโจมตีได้ หรือหากโจมตีก็จะนับเป็นไม่โดนทั้งหมด
1.หากต้องการที่จะตัดบทการโรลเพื่อเตรียมเข้าสู่บทสุดท้ายสามารถแจ้งระบบด้วยการพิมพ์ (จบโรลเพลย์) ได้ทันที
2.แล้วระบบจะทำการแปะลิงก์โพสจุดจบของแจสเปอร์ เพื่อจบการโรลเพลย์
]
[ ระบบ : d15 ] @Anuradhe_NVMA
ผู้ศรัทธาหลายต่อหลายคนที่เห็นคุณหยุดยืนนิ่งได้ใช้อาวุธฟันเข้าที่ผิวคุณเข้าอย่างจัง
[ อาจเกิดบาดแผลขนาดใหญ่ อาการเสียเลือดมากอาจทำให้ช็อคหมดสติ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ ]
[ ระบบ : d15 ] @Monash_NVMA
[ ระบบ : d10 ] @Dustin_NVMA
แจสเปอร์ใช้พลังเคลื่อนย้ายสิ่งของพุ่งโจมตีไปที่คุณ ระยะที่ใกล้เคียงอาจทำให้คุณหลบไม่พ้น แต่แจสเปอร์ที่เห็นร่างคุณพุ่งมาก็รีบหันหลังหนี ในจังหวะนั้นเองก็ถูกพลังจิตโจมตีมาที่สมอง ทำให้เสียท่า โดนรยางค์พุ่งเข้าใส่หลังเต็มๆจนเสียหลักลงไปหมอบคลาน
เขากำลังหมอบคลาน.. ไปยังแท่นพิธี
[อาจมีบาดแผลเล็กน้อย หรือเข้าจุดสำคัญได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
ไทย
อาจเพราะเขาอยู่ด้านหลังสุดของการต่อสู้ และอยู่เบื้องหลังของเขาคนนั้น 'ไนอาลาโธเทป' แผ่นหลังที่แข็งแกร่งชายคนนี้..ที่เขานับถือว่าเป็น 'ราชา' ในสถานที่แห่งนั้น เวลานี้จึงได้รับรอยแผลขีดข่วนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เขาคนนั้นมักปกป้องผู้อื่นโดยไม่เอ่ยปาก เรื่องเหล่านั้นเขาที่อยู่ในสถานที่เดียวกันนั้นรู้ดี เพราะอ่อนแอจึงมองเห็น
"...ราชาของผม"
ผู้จุดประกายให้ชายคนหนึ่งซึ่งเคยไร้วิญญาณ ผู้ทำให้เขาได้รับรู้ถึงสิ่งหนึ่งที่แสนสำคัญ สิ่งที่หลงใหล และการมีชีวิต
"โมนาช..."
เสี้ยววินาทีนั้นเอง ที่เขาเห็นแววตาสีเพลิงภายใต้ม่านดำหันมาสบ ใบหน้าที่มักเปื้อนรอยยิ้มนั้นกำลังขยับ ราวกับกำลังพูดประโยคที่มีเพียงเขาคนเดียวที่เข้าใจ
ทุกครั้งที่รยางค์พวยพุ่งออก ทุกการโจมตีในเวลานี้มันช่างล้อไปกับแสงจันทร์ ราวกับเป็นสัญญาณของการเริ่มต้นใหม่
ใช่แล้ว
'ในที่สุดก็ออกมาได้สักทีนะ'
วังวนของห้องลับที่ไร้ทางออกมานานแสนนาน
(D16 ใช้พลังเทเลพาธีทั้งหมดส่งคลื่นก่อกวนให้การเคลื่อนไหวของแจสเปอร์หยุดชะงัก )
@NVMACommuSystem
ไทย
[ เนื่องจากได้ทำได้โจมตีครบแล้ว ระบบจะพักเทิร์นโจมตีและเน้นโรลเพลย์แทนหลังจากเทิร์นนี้ สามารถโรลเพลย์ได้ตามที่ต้องการแต่จะไม่สามารถโจมตีได้ หรือหากโจมตีก็จะนับเป็นไม่โดนทั้งหมด
1.หากต้องการที่จะตัดบทการโรลเพื่อเตรียมเข้าสู่บทสุดท้ายสามารถแจ้งระบบด้วยการพิมพ์ (จบโรลเพลย์) ได้ทันที
2.แล้วระบบจะทำการแปะลิงก์โพสจุดจบของแจสเปอร์ เพื่อจบการโรลเพลย์
]
[ ระบบ : d4 ] @TREYHUNTERcommu
ฝูงหมาป่าที่คุณสร้างหายไปจากการถูกทุบ แต่ตัวละครที่ถูดวากมาใหม่ทำให้เหล่าผู้ศรัทธาหวาดกลัวและถอยหนี แม้จะมีบางคนที่ฮึดสู้ แต่กลับถูกพลังไซเรนของคุณหยุดเอาไว้ได้ชั่วขณะ
[ ระบบ : d15 ] @NVMA_Theo
ศัตรูที่อยู่ในภวังค์ถูกกรงเล็บของคุณตะปบเข้าจึงทำให้ลมทับกันเป็นพรวน เลือดพุ่งทะลักแต่พวกมันขยับตัวไปไหนไม่ได้ นั่นเพราะถูกพลังไซเรนหยุดไว้
[ ระบบ : d6 ] @Darius_NVMA
เนื่องจากคุณสลบ เหล่าผู้ศรัทธาบางคนหลังหลุดภวังค์ก็เผลอสะดุดร่างของคุณทำให้คุณได้รับดาเมจตามร่างกายบางส่วน
[ทุกคนอาจมีบาดแผลเล็กน้อย หรือเข้าจุดสำคัญได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
ไทย
@NVMA_Theo @TREYHUNTERcommu @NVMACommuSystem ร่างนั้นนอนล้มบนพื้นและสิ้นการรับรู้สิ่งรอบกาย
ดาริอัสได้แต่ภาวนาในใจ
ขอให้เพื่อนๆ อย่าได้เป็นอะไรไปเลย
(สลบคับ รอทีมเก็บกู้)
@NVMACommuSystem
ไทย
[ ระบบ : d16 ] @TREYHUNTERcommu
[ ระบบ : d17 ] @NVMA_Theo
เหล่าฝูงหมาป่า และ @NVMA_Theo ที่พุ่งเข้าโจมตีผู้ศรัทธาทำให้พวกเขาล่าถอยลงไป แต่ก็ยังไม่ถึงกับหยุดโจมตี หนึ่งในพวกมันที่เป็นเอาท์แคสเช่นกันใช้พลังจิตยกวัตถุใกล้เคียงขึ้นมาและพุ่งโจมตีใส่คุณ
[อาจมีบาดแผลเล็กน้อย หรือเข้าจุดสำคัญได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
[ ระบบ : d20 ] @Darius_NVMA
แม้ว่ารองเท้าที่พุ่งเข้ามาจะลอยไปได้ใกล้ก็จริง แต่มันไม่ได้เฉียดเข้าใกล้แจสเปอร์เลยแม้แต่นิดเดียว ส่งผลให้มันหล่นไปอยู่บนหัวผู้ศรัทธาคนนึง และไม่ได้เกิดอะไรมากไปกว่านั้น บวกกับจากการโจมตีใส่พวกคุณที่มาด้วยกัน ทำให้คุณได้รับบาดเจ็บไปด้วยเช่นกัน
[อาจมีบาดแผลเล็กน้อย หรือเข้าจุดสำคัญได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
ไทย
@NVMA_Theo @TREYHUNTERcommu ก่อนที่จะล้มลงไปดาริอัสใช้แรงส่งไปที่ขาและสะบัดรองเท้าให้ลอยไปยังแจสเปอร์ แต่คงเพราะมึน เบลอ หรืออ่อนแรงใดๆ ก็ตาม
รองเท้านั้นไปไม่ถึงตัวสิ่งชั่วร้ายนั้นเลยด้วยซ้ำ
@NVMACommuSystem
ไทย
[ ระบบ : d8 ] @Anuradhe_NVMA
เนื่องจากอาการมึนเบลอและอ่อนเพลีย ทำให้คุณไม่สามารถพุ่งเข้าโจมตีแจสเปอร์ได้โดยตรง ทำได้เพียงผลักผู้ศรัทธาที่คอยคุ้มกันเจ้าลัทธิที่อยู่ด้านหน้าออกไปเท่านั้น
คุณจึงถูกโจมตีเข้าอย่างแรง แต่เพราะฝ่ายนั้นเองก็เสียเลือดมากทำให้ไม่ได้รับบาดแผลเท่าที่ควร
[อาจมีบาดแผลเล็กน้อย หรือเข้าจุดสำคัญได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
[ ระบบ : d8 ] @Dustin_NVMA
"ถ้าเป็นแบบนั้นคุณก็น่าจะเข้าใจสิครับ!"แจสเปอร์ที่กำลังหนีหัวซุกหัวซุนจากการถูกโจมตีของนักเรียนเนเวอร์มอร์ หลบอยู่หลังแผ่นหินแท่นบูชา เขาหัวเราะออกมาอย่างนักวิทยาศาสตร์คลั่ง แล้วค่อยลุกขึ้นยืนใหม่ให้แสงของแท่นบูชาส่องมาที่ตนเองอีกครั้ง
"ผมรู้จัก.. ผมทำความเข้าใจนักเรียนเนเวอร์มอร์ทุกคนแม้จะไม่ได้อยู่ ณ ตรงนี้มาร้อยปี!! ผมทำการวิจัยค้นคว้าจนได้มันมา.. สิ่งที่สำคัญคือวิญญาณที่ยังไม่สุกงอมไม่ใช่หรือครับ.."
แจสเปอร์ใช้พลังจิตอีกครั้ง ยกหินอันใหญ่และเล็กขึ้นมาพุ่งโจมตีไปที่คุณ แต่เพราะการโจมตีที่เข้าสู่โสตประสาททำให้ไม่ถูกตัวมากนัก
"และการที่จะทำให้วิญญาณที่ยังไม่สุกงอมนั้นสมบูรณ์ก็เป็นหน้าที่ผม.. ในตัวผมนี่แหละ!" ด้วยพลังแห่งเทพี
[อาจเข้าจุดสำคัญได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
[ ระบบ : d13 ] @Monash_NVMA
และเพราะการโจมตีประสาน บวกกับการโจมตีของนักเรียนคนอื่นๆก่อนหน้าทำให้แจสเปอร์อ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัด เขาหลบไม่ทันรยางค์ที่พุ่งเข้ามาโจมตี และนั่นทำให้ตัวมันล้มลงจนเสียท่า
แต่แจสเปอร์ยังใช้พลังจิตอีกครั้งในการทำให้เศษก่อนหินนั้นพุ่งตรงไปที่คุณ
[อาจเข้าจุดสำคัญได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
ไทย
@Dustin_NVMA @Anuradhe_NVMA รยางค์ที่แข็งแกร่งดั่งเกลียวคลื่นพร้อมสะบั้นใส่ศัตรูที่อยู่ตรงหน้า
“ถ้ามันมีจริงละก็.. เทพธิดาไม่อวยพรให้แกตั้งแต่แรกแล้วโว้ย!!!” ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังหัวเราะ
หัวเราะต่อไปเรื่อยๆระหว่างที่โจมตีด้วยรยางค์ที่หมายหักกระดูกแขนขาคอมันให้แหลก
(D18)
@NVMACommuSystem
ไทย
[ เนื่องจากได้ทำได้โจมตีครบแล้ว ระบบจะพักเทิร์นโจมตีและเน้นโรลเพลย์แทนหลังจากเทิร์นนี้ สามารถโรลเพลย์ได้ตามที่ต้องการแต่จะไม่สามารถโจมตีได้ หรือหากโจมตีก็จะนับเป็นไม่โดนทั้งหมด
1.หากต้องการที่จะตัดบทการโรลเพื่อเตรียมเข้าสู่บทสุดท้ายสามารถแจ้งระบบด้วยการพิมพ์ (จบโรลเพลย์) ได้ทันที
2.แล้วระบบจะทำการแปะลิงก์โพสจุดจบของแจสเปอร์ เพื่อจบการโรลเพลย์
]
[ ระบบ : d1 ] @ChoLe_NVMA
ผู้ศรัทธายังไม่หยุดทุบตีคุณตามคำร้องขอ พวกมันพยายามหยุดยั้งพวกคุณที่พยายามฝ่าดงแหวกพวกมันอย่างสุดความสามารถ ทั้งเหล่าวิญญาณร้ายที่ยังไม่เลิกรา และเหล่าผู้ศรัทธาที่ทยอยเข้ามาราวกับไม่มีที่สิ้นสุด แต่ในขณะนั้นเองที่พลังคำสั่งของไซเรนได้ผล พวกมันหยุดนิ่งอยู่แบบนั้นครู่ใหญ่
[ ระบบ : d16 ] @nvmaevenor
ผู้ศรัทธาที่อยู่ในบริเวณเดียวกันหยุดนิ่ง ส่งผลให้หลังจากที่ถูกถีบมันก็ไม่ลุกขึ้นมาต่อต้านใดๆอีก
[ ระบบ : d3 ]@JasperNvma
เมื่อมันกลายเป็นเป้านิ่งจึงทำให้แจสเปอร์ต่อยเข้าใบหน้ามันได้อย่างเต็มกำลัง
และเมื่อครบ5นาที พวกมันบางคนหวาดกลัว แต่กลับมีชายคนหนึ่งฮึดสู้พุ่งเข้าใส่ @nvmaevenor เข้าเต็มๆ
[ @nvmaevenor อาจสลบทันทีหรือกระแทกภายในร่างกายให้บอบช้ำหรือแตกหักได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ
@ChoLe_NVMA @JasperNvma
มีรอยแผลตามตัวจากเหตุการณ์การถูกกระแทกของเพื่อนข้างๆ
สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ ]
ไทย
“ได้ตัวแล้ว ๆ” เขาที่เดินแหวกไล่หาอีเวนอร์กับโคลอี้จนรวมเป็นกลุ่มก้อนได้ ก็สาดน้ำมนตร์ลงไปเป็นเกราะกำบังใสกันเหล่าวิญญาณควัญเพิ่มให้ทั้งกลุ่ม
ใบหน้าของแจสเปอร์มีรอยขีดข่วนจากเล็บของผู้ศรัทธาที่พุ่งเข้าใส่รอบที่แล้ว แต่ครั้งนี้เขาสวนด้วยหมัด
“พวกมันเยอะเกินไป!”
@NVMACommuSystem
ไทย
[ เนื่องจากได้ทำได้โจมตีครบแล้ว ระบบจะพักเทิร์นโจมตีและเน้นโรลเพลย์แทนหลังจากเทิร์นนี้ สามารถโรลเพลย์ได้ตามที่ต้องการแต่จะไม่สามารถโจมตีได้ หรือหากโจมตีก็จะนับเป็นไม่โดนทั้งหมด
1.หากต้องการที่จะตัดบทการโรลเพื่อเตรียมเข้าสู่บทสุดท้ายสามารถแจ้งระบบด้วยการพิมพ์ (จบโรลเพลย์) ได้ทันที
2.แล้วระบบจะทำการแปะลิงก์โพสจุดจบของแจสเปอร์ เพื่อจบการโรลเพลย์
]
[ ระบบ : d16 ]@Shane_NVMA
ผู้ศรัทธาถูกอาหารเขวี้ยงใส่ ในวินาทีทีเผลอพวกมันก็โดนกรงเล็บเข้าอย่างจังทำให้หนึ่งในพวกมันต้องสลบไป แต่พวกมันที่ยังเหลือก็ยังสู้ต่อโจมตีเข้าใส่จุดสำคัญ และมันไม่ปล่อยให้คุณไปถึงตัวเจ้าลัทธิแน่ หนึ่งในผู้ศรัทธาที่เป็นเอาท์แคสยกร่างของผู้ศรัทธาที่สลบเขวี้ยงใส่ร่างของคุณเต็มแรง
[ อาจสลบทันทีและและกระแทกภายในร่างกายให้บอบช้ำหรือแตกหักได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
ส่งผลให้ผู้ที่วิ่งเขามาช่วย
[ ระบบ : d16 ] @Yvonne_NVMA
ถูกกระแทกเข้าไปด้วย
[ อาจหลบพ้นหรือโดนกระแทกแต่ไม่เข้าจุดสำคัญ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
ไทย
@NVMACommuSystem แวร์บีสต์หนุ่มบ้วนน้ำลายก่อนจะขากลงพื้นแถวนั้นพร้อมเลือดที่กลบปากชวนให้รู้สึกสะอิดสะเอียน
อาการเสียเลือดมากอย่างรวดเร็วทำให้เขาเริ่มรู้สึกมึนเหมือนคนใกล้จะเป็นลม
[6] @NVMACommuSystem
ไทย
@Yvonne_NVMA @Shane_NVMA [ ระบบ : d12 ] @Yvonne_NVMA
เนื่องจากว่าคุณหลบเก่งมาก ทำให้เหล่าผู้ศรัทธาที่พยายามพุ่งทำร้ายคุณชนกันเอง และยังชนคุณทำให้มือถือที่กำลังไลฟ์ของคุณร่วงไปอยู่ที่พื้น
[ อาจจอแตกได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ ]
ไทย
@Yvonne_NVMA @Shane_NVMA [ ระบบ : d19 ] @Shane_NVMA
ผู้ศรัทธาที่เห็นคนเข้ามาใหม่พุ่งโจมตีเข้าใส่คุณทันที แม้ว่าจะถูกถีบออกไปบ้างแต่ก็ยังพุ่งเข้าหาราวกับซอมบี้ ส่งผลให้คุณเกิดบาดแผลตามจุดต่างๆ
[ อาจมีรอยแผลเลือดออกจากการถูกโมตีเข้าจุดสำคัญสามารถรีแอคได้อย่างอิสระ ]
ไทย
[ เนื่องจากได้ทำได้โจมตีครบแล้ว และค่าhpบอสปัจจุบันยังลดไม่ถึงค่าที่กำหนด ระบบจะพักเทิร์นโจมตีและเน้นโรลเพลย์แทนหลังจากเทิร์นนี้
1.หากถึงค่ากำหนดระบบจะทำการแปะลิงก์โพสจุดจบของแจสเปอร์ เพื่อจบการโรลเพลย์
2.หรือหากต้องการที่จะพักหรือตัดบทการโรลเพื่อเตรียมเข้าสู่บทสุดท้ายสามารถแจ้งระบบได้ทันที ]
[ ระบบ : d16 ] @WQC_NVMA
[ระบบ : d12 ] @NVMA_AAA
“โห?” แจสเปอร์ยิ้มเมื่อได้ยินคำที่ดูเหมือนเร่งเชื้อไฟมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม มองเห็นในความฮึดสู้นั้นของคุณราวกับเห็นเปลวไฟของแสงเทียนสุดท้ายที่ใกล้จะริบหรี่เต็มที หากเป่าครั้งเดียวมันคงดับไม่เหลือ
หนึ่งในผู้ศรัทธาพุ่งเข้ามารับเรเปียร์แทนผู้นำลัทธิอย่างเขา ดาบนั้นพุ่งเข้าใส่ดวงตาจนคนๆนั้นลงไปกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด นี่คือจุดอ่อนที่เขาต้องการบอก เพราะสังเกตเห็นถึงฝีเท้าที่แน่นิ่งไปของดาวินชี่ที่เลือดอาบ จึงมองดูพลังนั้นด้วยแววตาชื่นชม เหล็กและก้อนหินทั้งหมดกำลังพุ่งตรงมาที่เขา
กริ๊ก กริ๊ก กริ๊ก
‘แท่นบูชา‘ ที่กำลังถ่ายโอนพลังงานมอบพลังให้เขามากขึ้นแจสเปอร์แม้จะเป็นดาวินชี่ที่อ่อนแอ แต่เขาก็ไม่ได้ยอมแพ้ง่ายนัก ไม่อย่างนั้นคงไม่อดทนรอวิจัยอะไรที่ดูเป็นไปไม่ได้ถึง139ปี
เขาตอบโต้ชายตาบอดที่พุ่งเข้ามาด้านหลัง ใช้พลังหยุดยั้งและใช้พลังจิตบีบอัดอากาศให้เป็นรูปร่าง บีบศรีษะชายตาบอดเอาไว้เพื่อให้การเคลื่อนไหวหยุดชะงัก พลังนั้นขยี้เข้าจุดที่เคยถูกหินกระแทก แล้วบีบมันแน่นขึ้นไปอีก
“ผมว่าคุณเองก็ประเมินผมต่ำไปใช่ย่อยนะครับ”
ส่วนมืออีกข้าง แม้จะดึงหินก้อนขนาดใหญ่เข้าสู้เพื่อกำบังแต่ก็ไม่สามารถบดบังพลังทำลายจากวัตถุที่ส่งมาได้หมด แจสเปอร์ร้องด้วยความเจ็บปวดกับบาดแผลและแรงกระแทกที่พยายามฝืนสู้ แล้วจึงได้เลือกวิธีการสุดท้ายที่ขี้ขลาดที่สุด
“เพื่อผลพันธ์ ผมไม่เลือกวิธีการ”
จึงใช้ร่างของ @.WQC_NVMA เป็นโล่กำบัง ก่อนจะหลบจากฉากหน้าไปชั่วคราว
“งั้นก็ตามไปขุมนรกพร้อมกันแล้วกันครับ“
มีเวลาอีกมากให้แท่นบูชานั้นฉายแสงตรงมาที่เขา
แล้ว.. ดาวินชี่คนนั้นจะหยุดพลังที่ใส่ในวัตถุที่พุ่งตรงมาทางนี้ได้ทันหรือเปล่า
ไทย
เขาใช้ก้อนหินขนาดกลางซัดพลังกวาดพวกแมลงวันที่ขวางทางไปไกลกระเด็นเพื่อให้ได้รับบาดเจ็บสาหัส แขนขาหักบางส่วน บางคนที่กำลังวิ่งกรูเขาอาจจะใช้ก้อนหินแทงทะลุที่ใจ แบบที่ไม่สนว่าพวกลัทธิพวกนี้คือมนุษย์หรือไม่ รู้เพียงพวกแกก็เอาชีวิตคนมามากพอที่จะโดนตัดสินให้ลงไปกับยมโลกก็เท่านั้นแล้วบางคนก็ไม่ควรจะมีชีวิตให้รกโลกอีกต่อไป
เขาทำมันอย่างไม่แยแสราวกับมองพวกมันเป็นผักปลาเลือดของพวกมันกระเด็นสาดตัวของอาณู เขาน่ะมองเห็นความตายมามากกว่าที่อายุของเขานับเป็นเท่าตัวสะอีก
แล้วค่อยๆมุ่งตรงหาแจสเปอร์เบื้องหน้า ปากฉีกยิ้มแสยะเปื้อนใบหน้าเด่นชัดยามเส้นผมสไวด้วยแรงลมจากพลังครานั้นคุณจะเห็นเขากำลังเบิกดวงตาจ้องมองราวกับคนบ้าที่หลุดออกจากโรงพยาบาลไม่มีผิด
ขณะที่แม้จะโดนเศษก้อนกรวดแหลมบาดแขนผ่านเสื้อผ้าจนฉีดขาด แขนของเขาเลือดไหล บนใบหน้าใกล้ดวงตาที่แก้มก็ถูกปาดราวใบมีดแหลมคมกรีดผ่านจนเลือดไหลซึมออกมาจากร่องแผล แล้วใช้พลังปัดเอาก้อนหินที่สวนมาตอบโต้กลับไปเป็นบางจุด เพียงแต่หนุ่มคนนี้กลับไม่อาจจะสะทกสะท้านต้องความเจ็บแสบแม้จะเหลือเวลาร่างกายที่จะอ่อนแอ่ต่อพิษเลือดนี้ก็ตาม
หนำซ้ำมันกลับปลุกฉนวนบางอย่าง จิตใจอันดำมืดและสุดจะอำมหิตให้ดาวินชีคนนี้หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“..ฮ่า~!ฮาาาา!!ๆๆๆๆ!!!!”
”แกละสิ! ห้องทดลองนี้ถ้าฉันขยี้มันได้ละก็!! ระวังโดนแย่งผลงานละกัน“ น้ำเสียงดั่งกู่ไปทั่วราวกับนักวิทย์สติฟั่นเฟือง
แน่นอนว่าคนที่ชื่นชอบเรื่องแบบนี้หากที่นี้ถูขยี้จนเละแล้วคงมีแค่เขาที่จะบูรณะมัน ถึงแบบนั้นเขาก็ไม่คิดเข้าข้างกับงานวิจัยประหลาดนี้หรอก
ยามที่เจ้าคนด้านหน้าเอ่ยขึ้นถึงจุดอ่อน ฝีเท้าของอาณูได้หยุดลง ความคิดของผู้ที่เรียกว่าใกล้เคียงแน่นอนว่าการสู้ไม่ได้ก็ย่อมต้องหาเล่ห์กลมาแว้งกัดเพื่อที่จะอยู่เหนือกว่า เมื่อนั้นสายตาจึงได้ลดลงไปมองผู้ที่มาด้วยกันแล้วกำลังจะถูกโจมตีด้วยก้อนหินนั้นหากแต่ตอนนี้เขาอยู่ในจุดที่ไม่อาจจะป้องกันให้ได้ จึงได้แต่มองชายผู้นั้นเต็มไปด้วยเลือด ..
รอยยิ้มของเขาหุบลงชั่วขณะ ดวงตากลับเปลี่ยนผันเป็นกำลังไม่เข้าใจ.. ความคิดมากมายกระดังในหัว
แต่ทว่า เขายังหยุดไม่ได้
เมื่อนั้นรอยยิ้มจึงกลับมาฉีกยิ้ม มองดูคนที่ฝืนตัวเองมาเพื่อพุ่งหาแจสเปอร์จากด้านหลัง
“ฮ่าาๆ!ฮาาาาาๆๆๆ!!ฮาฮาฮาฮา!”
[ทอยเต๋าd7]
และในตอนนี้อาณูเองก็ได้ใช้พลังดึงเอาพวกเหล็กจากในเสาสักต้นที่ค้ำที่นี้ สิ่งของแหลมคมมากมายที่จะขุดได้จากอาคารแผ่นพื้นที่ถูกดึงจากพลัง ก้อนหินที่ถูกเหลาจนแหลมที่สามารถทิ่มลึก ทั้งหมดนี้กำลังลอยพุ่งตรงไปหาแจสเปอร์
“..แกประเมินฉันต่ำไป”
“ฉันไม่สน.. หากหมอนั้นตายฉันจะไปดึงจากนรกมาเอง”
@NVMACommuSystem
ไทย
[ ระบบ : d6 ] @JasperNvma
เหล่าวิญญาณที่พุ่งเข้าใส่คุณนั้นไม่สามารถทำอะไรกับคุณได้อาจเพราะการสวดมนตร์และการสาดสิ่งของที่เป็นพิษต่อพวกมัน เพียงแต่เมื่อพวกผู้ศรัทธาที่มีเลือดเนื้อเห็นสิ่งนั้นก็รีบเข้ามาสมทบทันที หนึ่งในผู้ศรัทธาพุ่งชนคุณ
[อาจเกิดบาดแผลเล็กน้อยหรือฟกช้ำบางจุดได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
ไทย
[ ระบบ : d12 ] @nvmaevenor
เหล่าผู้ศรัทธาบุกเข้าโจมตีพวกคุณที่มากันเป็นกลุ่มทันที แต่เมื่อคุณหายตัวไปเหล่าผู้ศรัทธาก็พยายามที่จะค้นหาเพียงแต่หาไม่พบ ได้แต่รอให้คุณทำร้ายพวกมันอย่างเลี่ยงไม่ได้
แต่ด้วยความโกลาหลของสถานที่นี้ ทำให้พวกมันบางคนชนและเจอคุณ จากนั้นมันจึงพุ่งเข้าทำร้ายทำให้คุณบาดเจ็บได้บ้าง
[อาจโจมตีเข้าจุดสำคัญได้ สามารถรีแอคได้อย่างอิสระ]
ไทย